1 Tessalonicenses 2
Version Pular Fuuta-Jallon (FUF) vs BKJ
1 Hiɗon andi onon tigi, yo musiɓɓe, ardu amen ndun ka mon wonaali meerenteeru.
1 Porque vós mesmos, irmãos, sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Kono ɓawto men tampude, men tampinee e ndee saare wi'eteende Filipii, wano andirɗon non, men ƴetti hoolaare e Alla men on fii feɲɲinangol on Kibaaru Moƴƴo Alla on e nder tippiro mawngo.
2 mas, mesmo depois de termos antes sofrido e sido envergonhados, como sabeis, em Filipos, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 E hoore ɗun, waajuuji amen ɗin hinaa e palji iwri, maa e anniyeeji bonɗi, maa e ƴoyre,
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com malícia;
4 kono ɓay Alla tawii meɗen foddi e halfineede Kibaaru Moƴƴo on, ko ɗun waɗi si men yewtirtaa no welirta yimɓe ɓen, kono ko no welirta Alla, on ndarndotooɗo ɓerɗe amen ɗen.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, quem prova os nossos corações.
5 E hoore ɗun, hiɗon andi men ɗayniraali on mantirgol konguɗi, miile kadi ardaaki men, Alla ko seedee e ɗun.
5 Porque nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 E men ɗaɓɓaali kadi yo yimɓe ɓen teddin men, woni onon, woni heddiiɓe ɓen.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem ainda de outros, quando podíamos ser-vos pesados, como os apóstolos de Cristo;
7 Hay si men waawayno hollude on mbawdi sabu ko men *sahaabaaɓe *Almasiihu on, men waɗaali ɗun. Kono fewndo men wondi e mon, men holli on newaare, wano neene dankorta ɓiɓɓe mun.
7 mas fomos brandos entre vós, como a ama que cuida de seus filhos.
8 E nder giggol ngol men joganii on ngol, meɗen yiɗunoo yeɗugol on Kibaaru Moƴƴo Alla on, kono kadi ngurndan amen ɗan tigi, hakkee ko men yiɗi on.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não o evangelho de Deus apenas, mas ainda as nossas próprias almas; porque éreis muito queridos a nós.
9 Onon on anditii, yo musiɓɓe, golle amen ɗen e yangi amen kin fewndo men feɲɲinannoo on Kibaaru Moƴƴo Alla on, men gollirno jemma e ɲalorma, fii wota men wonan hay gooto e mon dongal.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e dor; porque, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Ko on seedee, Alla kadi ko seedee, men wonirno e noone laaɓuɗo e no feewiri e no felnoraa telen-ma mon, onon gomɗinɓe ɓen.
10 Vós sois testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco, os que crestes.
11 Hiɗon andi kadi men woniranno kala e mon wano baaba woniranta fayɓe mun.
11 Assim, como sabeis de que modo exortamos, consolamos e cobramos a cada um de vós, como o pai faz a seus filhos,
12 Men waajino on, men wakkilini on, men jeeji on yo on wuurir noone no welirta Alla, on Nodduɗo on ka *laamateeri mun e ka mangu mun.
12 para que vós andásseis dignamente diante de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 E hino ko men duumori e jarnugol Alla kon: e nder jaɓugol mon daaluyee mo men feɲɲinannoo on on, on jaɓiraano mo wa iwruɗo e neɗɗanke, kono on jaɓirno mo wa daaluyee Alla, no o woniri haqiiqa non, ko on daaluyee woni gollude e mon onon gomɗinɓe ɓen.
13 Por isso também damos graças a Deus sem cessar, porque, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não a palavra de homens, mas segundo é, na verdade, a palavra de Deus, a qual também opera de forma eficaz em vós, os que crestes.
14 On ɓanginno ɗun, yo musiɓɓe, e nder ɲembugol mon *mofte Alla wonɗe ka diiwal Yahuuda ɗen, ɗe tawata ko Iisaa Almasiihu on jeyi, ko fii onon kadi on tampuno e juuɗe ɲokondooɓe mon ɓen sifa tampereeji ɗi *Yahuudiyankeeɓe ɓen tampinnoo ɗen mofte ɗin.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos seguidores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Cristo Jesus; porquanto também sofrestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram,
15 Ko ɓen wari Iisaa Joomi on, wari annabaaɓe ɓen, cukkii men, ɗun ko ɓen ɓe welataa Alla, wonɓe ayɓe yimɓe ɓen fow.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Hiɓe fanni men yewtugol ɓe wonaa Yahuudiyanke ɓen fii wota ɓen dande, ko nii ɓe jokkiri hebbingol junuubaaji maɓɓe ɗin. Kono tikkere Alla nden sakkitori nangugol ɓe.
16 E nos impedem de falar aos gentios para que possam ser salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até o fim.
17 Menen, telen-ma amen yo musiɓɓe, e nder ko men seedunoo e mon kon e nder saa'ihun e ɓandu, kono hinaa e ɓernde, hakkee ko men marnoo faale tiiɗuɗo fii yi'itugol on, men etino fii ɗun fota.
17 Nós, porém, irmãos, separados da vossa presença por pouco tempo, não do coração, apressamo-nos o máximo possível para vermos vossas faces com grande desejo.
18 Ko ɗun waɗi si men faalano yahude ka mon, tentinii min Puulusa, mi etino ɗun ɓuri nde wootere. Kono Ibuliisa hanni men.
18 Por isso bem quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, uma e outra vez; mas Satanás nos impediu.
19 E hara hinaa onon woni tama'u amen on e weltaare amen nden e *meetelol darja amen on yeeso Iisaa Joomi men on ɲande ardu makko ndun?
19 Porque qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de glória? Por acaso não o sois vós na presença de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Hiiyii, ko onon woni darja amen on e weltaare amen nden!
20 Porque vós sois nossa glória e alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.