Marcos 5

Maasina Fulfulde NT (FFM_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Caggal ɗum, ɓe njottii oo too bannge e weendu nduu, e leydi Gerasankooɓe.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Nde Iisaa yalti laana kaa ndee, laddaaɗo iwri ley janaale, hawri e makko.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Ley janaale ɗee o jooɗinoo, fay gooto waawaa haɓɓude mo, sabi fay calali kaɓɓataa mo.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Sabi heewii ko o humti tonngooɗe e calali, o taƴan calali, o hela geƴƴelle. Fay gooto waawaa nanngirde mo semmbe.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ɲannde fuu, jemma e ɲalooma ley janaale e baamle kaaƴe o woni, omo wulla omo fiitoroo kaaƴe.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 O soynii Iisaa, o dogani ɗum, o sujidani ɗum,
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 o wulli faa toowi, o wii: —Iisaa Ɓii Laamɗo Toowɗo, koɗum njiɗ-ɗaa waɗude kam? Mi surdii ma saabe Laamɗo, pati torram!
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Walaa ko o wiiri non sinaa Iisaa wii mo: —Seyɗaani, yaltu e makko.
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Iisaa lamndii mo, wii: —Hono mbiyete-ɗaa? O jaabii, o wii: —Miɗo wiyee jamaa, sabi miɗen keewi.
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 O ɲaagii ɗum sanne, o ndaardi ɗum pati yaltina seyɗaani'en ɓee leydi ndii.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Sewre girooji mawnde ana durannoo ɗon e hoore waamnde haayre.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Seyɗaani'en ɓee ndaardi mo o duŋanoo ɗum'en naata e ley girooji ɗii.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 O duŋanii ɓe ɗum. Seyɗaani'en ɓee njalti, naati e girooji ɗii. Sewre ndee fuu diiri iwi daande waamnde haayre too, naatoyi ley weendu nduu, yoolii. Eɗi poti ujunaaji ɗiɗi.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Durooɓe ɓee ndogi njantanoyii ngeenndi ndii e seraaji mum ko hewtii ɗum'en koo. Yimɓe ɓee njehi ƴeewoyde ko waɗi koo,
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 ɓe ngari e Iisaa. Nde ɓe njii gorko laddanooɗo oo ana jooɗii ana ɓoornii kaddule, yeeɗɗitii ndee, kulol nanngi ɓe.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Tawaaɓe ɗon ɓee njantanii ɓe ko hewtinoo laddaaɗo oo e girooji ɗii.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Ɓe ndaardi Iisaa yalta leydi maɓɓe ndii.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Nde o naattata laana kaa ndee, laddanooɗo oo ndaardi mo o acca jokka e makko.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 O salanii oon, o wii ɗum: —Hootu suudu maa e koreeji maa, kumpitaa ɓe ko Joomiraaɗo waɗan maa e no o yurmori maa.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 O yehi omo haala e leydi ndi geelle sappo ndii ko Iisaa waɗani mo. Ɓe fuu ɓe kaaynaa.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Nde Iisaa naati e laana wirfitii oo too bannge weendu nduu ndee, jamaa keewɗo filii mo kasen dow fonngo ɗoo.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Nden gooto e hooreeɓe suudu waajordu biyeteeɗo Jayrus wari. O yii Iisaa tan, o diccii yeeso mum,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 o ɲaagii ɗum o haali faa heewi, o wii: —Ɓiyam debbo ana haɓana yonki. War faw junngo maa e makko, yalla omo sella, o wuura!
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Iisaa yaadi e makko, jamaa keewɗo jokki e mum faa ana ɓilla ɗum.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Debbo mo tuundi mum taƴataa ko waarata e duuɓi sappo e ɗiɗi ana wonnoo ton.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 O tampii hen sanne, o yehii to sawrooɓe heewɓe faa junngo makko laaɓi. Ko ɓuri ɗum fuu o yiyaali hen sami, ɲaw oo ɓeydoto jaati.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 O nani haala Iisaa ana haalee, o naati e jamaa oo. Sabi o miilii: «So mi memii saaya makko tan, mi sellan.» O iwri caggal mum, o memi saaya mum.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 — ausente —
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Ɗon e ɗon tuundi makko taƴi, o maati e calɗi makko o sellii.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Oon wakkati fuu, Iisaa maati won semmbe iwi e mum, yeeccitii hakkunde jamaa oo, wii: —Homo memi saaya am?
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Taalibaaɓe makko ɓee mbii mo: —A yii jamaa annii ɓillu maa, aɗa lamndoo: «Homo memi kam?»
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Kaa o darii omo tewta memɗo mo oo.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Debbo oo ana siɲɲa no foti hulde sabi ana anndi ko waɗi, wari, diccii yeeso makko, haalani mo goonga.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Iisaa wii mo: —Banndam debbo, goonɗinal maa danndii ma. Yaa e jam! A sellii e ɲaw maa oo!
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 O tilaaki haalde, faa won iwruɓe to suudu Jayrus hooreejo waajordu oo, mbii ɗum: —Ɓiya oo heddaaki. Fotaa ko tampinaa Moobbo oo hankasen!
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Kaa Iisaa tippitii haala maɓɓe, wii Jayrus: —Pati hul, hoolam tan!
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 O ɗalaali fay gooto yaada e makko so wanaa Piyeer e Yaakuuba e Yuhanna miɲii Yaakuuba oo.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ɓe njottii suudu hooreejo waajordu nduu oo. O tawi ɗon dooyoore, yimɓe ana mboya, ana conkina semmbe.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Nde o naatunoo ndee, o wii ɓe: —Ko woni ɗii bojji e ɗii ɲonaali? Suka oo maayaali, o ɗaaniiɗo tan.
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Ɓe puuytini haala makko. Non o yaltini ɓe fuu, o naatidi e baaba suka oo e inna mum e taalibaaɓe taton ɓee suudu to suka oo lelii too.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 O nanngi junngo mum, o wii: —Talita kuumii! (Ɗum woni: «Suka debbo, imma!»)
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Suka oo immii ɗon e ɗon, ana yaha. Duuɓi makko yo sappo e ɗiɗi. Yimɓe ɓee kaaynaa sanne.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Iisaa yaggini ɓe pati ɓe anndina ɗum fay gooto. O wii ɓe ndokka suka oo ko ɲaama.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.