Lucas 18
Maasina Fulfulde NT (FFM_WBT) vs ARIB
1 Iisaa waɗani ɓe banndol faa hollita ɓe ana tilsi ɓe nduumoo e duwaawu, pati ɓe njeeboo.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 O wii: —Caroowo gooto mo hulataa Laamɗo, yaagataako fay gooto, ana wonnoo e ngeenndi ngootiri.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Debbo mo gorum maayi ana ley ndiin ngeenndi. Ana warannoo e caroowo oo, wiya: «Wallam faa mi hewta goonga hakkunde am e kaɓdo am oo.»
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Caroowo oo deƴƴinii faa ɓooyi. Kaa sakitii o wii hoore makko: «Fay so taweede mi hulataa Laamɗo mi yaagataako fay gooto duu,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 mi wallan debbo oo faa o hewta goonga makko, sabi omo torra kam, yalla omo sukkita noppi am.»
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Caggal ɗum, Iisaa wii: —On nanii ko caroowo ooɲiiɗo oo wii naa?
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Laamɗo nee wallataa suɓaaɓe mum wullitotooɓe ɗum jemma e ɲalooma ɓee fuu faa ɓe kewta goonga maɓɓe naa? Mo jaabantaako ɓe law naa?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Miɗo haalana on: o wallan ɓe law. Kaa so Ɓii Neɗɗo waroyii, omo tawa goonɗinɓe mo e leydi ndii naa?
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Yimɓe jogoriiɓe ko'e mum'en yo fooccitiiɓe, njataaki woɓɓe, ɓeen o waɗani ngol banndol:
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 —Worɓe ɗiɗon naati ley Suudu Dewal Mawndu nduu, faa ngaɗa duwaawu. Gooto oo Farisanke, goɗɗo oo duwaaɲe.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Farisanke oo darii ana duworoo ley ɓernde mum hono nii: «Laamɗo, mi yettirii ma ko mi nanndaali e yimɓe heddiiɓe ɓee, ɗum woni wuyɓe e ooɲiiɓe e jeenooɓe, e ko mi nanndaali e oo ɗoo duwaaɲe koo.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Miɗo hoora yontere fuu cili ɗiɗi, miɗo itta jakka e huunde fuu ko keɓu-mi.»
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Duwaaɲe oo nee darii to toowti, huli fay tiggitaade kammu, jurginii, ana wiya: «Laamɗo yurmam, mi luuttoowo.»
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Haya, miɗo wiya on: oo hooti yo nanngiraaɗo pooccitiiɗo, wanaa oo too. Sabi mawninkiniiɗo fuu leyɗinte, leyɗinkiniiɗo fuu toownete.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Won waddanɓe Iisaa cukaloy keccoy, yalla omo mema koy. Kaa nde taalibaaɓe ɓee njiinoo ɗum ndee, ndarii ana njahoo e yimɓe ɓee.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Non Iisaa noddi taalibaaɓe ɓee, wii ɗum'en: —Accee cukaloy koy ngara e am, pati kaɗee koy, sabi wa'uɓe no makkoy nii ɓee njey Laamu Laamɗo oo.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Miɗo haalana on goonga: mo jaɓiraali Laamu Laamɗo oo no cukalel nii fuu, naatataa hen!
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Gooto e hooreeɓe Yahuudiyankooɓe lamndii mo, wii: —Moobbo moƴƴo, koɗum kaan-mi waɗude faa mi heɓa nguurndam nduumiiɗam?
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Iisaa wii mo: —Ko saabii so aɗa noddira kam moƴƴo? Moƴƴo walaa so wanaa gooto, oo woni Laamɗo.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Aɗa anndi ɗii ɗoo sariyaaji: «Pati jeenu, pati ɲaaɗu hoore, pati wujju, pati seeda fenaande, teddin inna maa e baam maa.»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Hooreejo oo jaabii mo, wii: —Miɗo haybi ɗum fuu gila e cukaaku am.
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Nde Iisaa nanunoo ɗum ndee, wii mo: —Aɗa ɲakoraa huunde wootere: soottu ko njogi-ɗaa koo fuu, ndokkaa kaalisi oo misikiina'en. Nden, a heɓan jawdi dow kammu. Caggal ɗum, ngaraa, njokkaa kam.
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Kaa nde mo nanunoo ɗum ndee, mo ɲirɓinii, sabi o arsukunte ɲolɗo.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Iisaa ƴeewi mo, wii: —Hee naatugol arsukunte e Laamu Laamɗo ana tiiɗi!
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Sabi ƴaɓɓoraade ngelooba e wuddere mesalal ɓuri newaade, diina naatugol arsukunte e Laamu Laamɗo.
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Hettindantooɓe mo ɓee mbii: —Ndennoo, homo woni kisoowo?
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Iisaa jaabii: —Ɗo yimɓe ɗum laatataako, kaa eɗum laatoo to Laamɗo.
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Piyeer jaɓɓitii, wii: —Minen, min njoppii ko min njogii fuu, min njokkii e maa.
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 O wii ɓe: —Miɗo haalana on goonga: neɗɗo fuu joppirɗo galle mum naa jom suudu mum naa sakiraaɓe mum naa saaraaɓe mum naa sukaaɓe mum saabe Laamu Laamɗo,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 heɓan cowe keewɗe e oo ɗoo wakkati mo ngon-ɗen e mum jooni, heɓa nguurndam nduumiiɗam e wakkati garoyoowo oo duu.
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Iisaa noddi taalibaaɓe mum sappo e ɗiɗon ɓee, wii ɗum'en: —Kettinee, eɗen nii ŋabbita Urusaliima. Ko annabaaɓe mbinndunoo haala Ɓii Neɗɗo koo fuu, tabitan.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Sabi o waɗete e juuɗe heeferɓe, ɓe njaayra mo, ɓe torra mo, ɓe tutta e makko,
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 ɓe piya mo dorri, ɓe mbara mo. Kaa ɲalooma tataɓo oo, mo wuurtan.
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Taalibaaɓe ɓee paamaali haala kaa. Maanaa makka suuɗanike ɓe, ɓe anndaa ko o yiɗi wiide.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Nde Iisaa ɓadinoo Yeriko ndee, tawi bumɗo ana jooɗii sera laawol ngol, ana garbinoo.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Oon maati jamaa ana ƴaɓɓoo, lamndii ko ɗum woni?
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ɓe mbii mo: —Iisaa Nasaraatunke oo ɓettotoo ɗoo.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 O wulli, o wii: —Iisaa, taanii Daawuuda, yurmam!
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Ardiiɓe ɓee ndarii ana njahoo e makko, ana mbiya o deƴƴinoo. Kaa o ɓeydii wullude, omo wiya: —Taanii Daawuuda, yurmam!
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Iisaa darii yamiri ɓe ngadda mo e mum. Nde mo ɓadinoo ndee, Iisaa lamndii mo, wii:
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 —Koɗum njiɗ-ɗaa mi waɗane? O wii: —Moobbo, mi hewta gite am!
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Iisaa wii mo: —Wumtu, goonɗinal maa danndii ma.
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ɗon e ɗon o wumti, o jokki e mum, omo yetta Laamɗo. Nde yimɓe ɓee njiinoo ɗum ndee, ndarii ana njetta Laamɗo.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.