João 11
Maasina Fulfulde NT (FFM_WBT) vs NAA
1 Gorko ɲawɗo biyeteeɗo Laajaru ana Baytaniya, kaɲum e banndiraaɓe mum rewɓe Mariyama e Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Tawi Mariyama woni gujuɗo Moobbo oo nebam uuroojam so socciri koyɗe makko sukundu muuɗum. Laajaru ɲawɗo oo yo miɲiiko gorko.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Banndiraaɓe rewɓe ɓee neli e Iisaa, mbii: —Moobbo, giɗo maa mo korsin-ɗaa oo ɲawii.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Nde Iisaa nanunoo ɗum ndee, wii: —Oo ɲaw wanaa ɲaw saate. Mo ɲaw tabintinoowo teddeengal Laamɗo, yalla Ɓii Laamɗo oo ana teddiniree mo.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Iisaa ana horsini Laajaru e banndiraaɓe mum rewɓe, Marta e Mariyama,
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 taweede o nanii Laajaru sellaa fuu, haɗaali mo faɓɓude ton balɗe ɗiɗi goɗɗe.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Caggal ɗum, o wii taalibaaɓe makko: —Mbirfito-ɗen Yahuudiya!
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Taalibaaɓe ɓee njaabii: —Moobbo, ɓooyaa fey ko Yahuudiyankooɓe ndaari wardude ma kaaƴe, laatoo ton mbirfoto-ɗaa kasen naa?
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Iisaa jaabii: —Wanaa wakkatiiji sappo e ɗiɗi ngoni ley ɲalooma naa? Jahoowo ɲalooma fergataako sabi omo yiya fooyre aduna oo.
9 Jesus respondeu:
10 Kaa jahoowo jemma fergoto sabi fooyre walaa e muuɗum.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Caggal o haalii ɗii haalaaji, o wii ɓe: —Giɗo men Laajaru ɗaanike, mi yahan mi finndinoya mo.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Taalibaaɓe ɓee mbii: —Moobbo, so tawii o ɗaaniiɗo, ndennoo o daɗii.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Haala maayde Laajaru o haalannoo. Kamɓe ɓe miilii haala ɗoyngol o haali.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Iisaa laɓɓinani ɓe: —Laajaru hedditaaki!
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Mi seyorike saabe mooɗon ko mi tawaaka ton koo yalla oɗon ngoonɗina. Kaa jonnoo, njehen to makko.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Nden Tomaa noddirteeɗo Funeeru oo wii taalibaaɓe woɓɓe ɓee: —Njehen enen duu yalla eɗen maayda e makko.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Nde Iisaa yottinoo ndee, tawi waɗii balɗe nay ko Laajaru iriraa.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Nde wonnoo hakkunde Baytaniya e Urusaliima ɓuraa hono kilooji tati,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Yahuudiyankooɓe heewɓe ngarii to Mariyama e Marta duwaaru Laajaru, eɓe koomta ɗum'en e maayde miɲiiɓe gorko.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Nde Marta nannoo Iisaa warii ndee, yehi sakkitoyii mo. Mariyama kaa heddii cuuɗi.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta wii Iisaa: —Moobbo, sinndo aɗa wonnoo ɗoo, miɲam gorko oo maayataano.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Kaa fay jooni miɗo anndi huunde fuu ko ndaardu-ɗaa Laamɗo, waɗante.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Iisaa wii mo: —Miɲa gorko oo immitoto.
23 Jesus disse a ela:
24 Marta wii: —Miɗo anndi o immitoto ɲannde immital, ɲalaande sakitotoonde.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Iisaa wii mo: —Miin woni immital, miin woni nguurndam. Neɗɗo fuu goonɗinɗo kam, fay so maayi, wuuran.
25 Então Jesus declarou:
26 Guurɗo fuu goonɗinɗo kam, maayataa abada. Aɗa goonɗini ɗum naa?
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 O jaabii: —Sanne Moobbo! Miɗo goonɗini aan woni AlmasiihuƁii Laamɗo garoowo e aduna oo.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 E dow ɗum, o yehi noddoyde miɲiiko Mariyama, o gunndii ɗum: —Moobbo oo warii, omo nodde.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Nde Mariyama nanunoo ɗum ndee, heɲii law, nootoyii.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Tawi fuu Iisaa naataalino ngeenndi ndii tafon. Omo heddii ɗo Marta hawrunoo e makko ɗoo.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Yahuudiyankooɓe ana ngondunoo e Mariyama ley galle, ana koomtannoo ɗum. Ɓe njii o gurbitike, o yaltii. Ɓe njokkitii mo, ɓe miili o woyoyan dow yanaande too.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mariyama yottii ɗo Iisaa woni ɗoo, yii ɗum tan, diccii yeeso muuɗum, wii ɗum: —Moobbo, sinndo aɗa wonnoo ɗoo, miɲam gorko oo maayataano.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Nde Iisaa yiinoo Mariyama e Yahuudiyankooɓe wonduɓe e mum ɓee ana mboya ndee, yonki makko ɲawi, hakkille makko immii.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 O wii: —Hoto ndesu-ɗon mo? Ɓe njaabii: —Moobbo, war ƴeew!
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Nii Iisaa woyi.
35 Jesus chorou.
36 Yahuudiyankooɓe ɓee mbii: —Ƴeewee no o foti horsinde ɗum.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Yoga e maɓɓe wii: —Bumtinɗo bumɗo waawaano haɗude Laajaru maayde naa?
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Yonki Iisaa ɓeydi ɲawde, o yehi tiimoyde yanaande ndee. Yanaande ndee yo loowol uddiraangol haayre.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Iisaa wii: —Ittee haayre ndee! Marta, banndii debbo maayɗo oo, wii mo: —Moobbo, ana haani ko tawee henndu makko waylitike, sabi hannde woni balɗe makko nay.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Iisaa jaabii mo: —Tama mi wiyaali ma, so a goonɗinii, a yiyan teddeengal Laamɗo?
40 Jesus respondeu:
41 Ɓe itti haayre ndee. Iisaa tiggitii, wii: —Baabiraaɗo, miɗo yettire ko njaabani-ɗaa kam koo.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Miin kaa, miɗo anndi ɲannde fuu aɗa jaabanoo kam. Kaa mi haaldirii nii saabe yimɓe filiiɓe kam ɓee, yalla eɓe ngoonɗina aan neli kam.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Caggal ɗii haalaaji, o duki semmbe, o wii: —Laajaru, yaltu sella!
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Maayɗo oo yalti, juuɗe mum e koyɗe mum ana piilaa leppi, yeeso mum ana suddii. Iisaa wii ɓe: —Kumtee mo, njoppon mo o yaha!
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Heewɓe e Yahuudiyankooɓe warnooɓe to Mariyama ɓee njii ko Iisaa waɗi koo, ngoonɗini ɗum.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Kaa yogaaɓe njehi to Farisa'en, kaaltani ɗum'en ko Iisaa waɗi koo.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Nden Farisa'en e hooreeɓe yottinooɓe sadaka mooɓti waalde Saahiiɓe ndee, mbii: —Oo gorko ana waɗa kaayɗe keewɗe. Hono ngaɗaten?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 So en njoppirii mo nii, jamaa oo fuu goonɗinan mo. Nden kaa, Romankooɓe ngaran mbonna nokku men ceniiɗo oo e leɲol men ngol.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Gooto maɓɓe biyeteeɗo Kayafas, laatinooɗo Jottinoowo Sadaka Mawɗo e nden hitaande, wii ɓe: —Onon, on anndaa fay huunde.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 On anndaa neɗɗo gooto maayana yimɓe fuu ɓuri moƴƴande en diina leɲol meeɗen fuu halkoo.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Tawi wanaa hiini hoore makko o haaldi kaa haala, kaa nde wonnoo o Jottinoowo Sadaka Mawɗo nden hitaande, o sappike Iisaa maayanan leɲol ngol.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Kaa wanaa leɲol ngol tan o maayanta, ko o maayanta dee, faa o mooɓta ɓiɓɓe Laamɗo saakiiɓe ɓee fuu e fedde wootere.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Gila oon ɲalooma, ɓe ndawridi faa ɓe mbara mo.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ɗum waɗi so Iisaa ŋootti saccude hakkunde Yahuudiyankooɓe. O iwi ɗo o wonnoo ɗoo, o yehi ngalluure wiyeteende Efrayim heettunde e ladde jeereende. O jooɗodii ton e taalibaaɓe makko.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Tawi iidi Yahuudiyankooɓe biyeteeɗo Paska oo ɓadike. Heewɓe e yimɓe leydi ndii njehi Urusaliima faa cenna ko'e mum'en gila iidi oo yottaaki.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Eɓe tewta Iisaa. Eɓe ndarii ley Suudu Dewal Mawndu nduu, eɓe kaalda: —Oɗon miila o wara e iidi oo naa on miilaali?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Tawi hooreeɓe yottinooɓe sadaka e Farisa'en njamiriino neɗɗo fuu annduɗo to mo woni yo haalu faa mo nanngee.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.