Tiago 3
Aadi keyri: linjiila iisaa almasiihu (FFM) vs ARC
1 Sakiraaɓe am, pati heewɓe e mooɗon tewta laataade jannginooɓe. Sabi oɗon anndi enen jannginooɓe, so en ngaɗii ko boni en carete sariya naawɗo faa ɓura yimɓe woɓɓe ɓee.
1 Meus irmãos, muitos de vós não sejam mestres, sabendo que receberemos mais duro juízo.
2 En fuu eɗen mboofa e nokkuuje keewɗe. So tawii won mo mboofataa so ana haala, oo laatii neɗɗo kiɓɓo, baawɗo durde calɗi mum fuu.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, o tal varão é perfeito e poderoso para também refrear todo o corpo.
3 No ngaɗirten labaale e kunduɗe pucci yalla ana ɗowtanoo en nii, hono non naɓirten calɗi majji duu.
3 Ora, nós pomos freio nas bocas dos cavalos, para que nos obedeçam; e conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Ƴeewee laanaaji geeci ɗii no ɗi poti manngu e no kene mawɗe naɓirta ɗi. Kaa ɗum fuu e taweede gurfirgel tusukel dirnata ɗi, marsoowo ɗi oo naɓa ɗi ɗo yiɗiri fuu.
4 Vede também as naus que, sendo tão grandes e levadas de impetuosos ventos, se viram com um bem pequeno leme para onde quer a vontade daquele que as governa.
5 Ɗemngal duu hono non. Ɗemngal yo salndu famardu e calɗi neɗɗo kaa engal mantoroo kulle mawɗe. Ƴeewee! Ladde no foti mawnude nii fuu, pettel yiite ana waawi sumude nde fuu.
5 Assim também a língua é um pequeno membro e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia.
6 Ɗemngal duu yo yiite. Engal lommbii hakkunde terɗe, engal mooɓi boneeji fuu, engal soɓina terɗe fuu. Engal huɓɓiree yiite jahannama, engal suma nguurndam meeɗen fuu.
6 A língua também é um fogo; como mundo de iniquidade, a língua está posta entre os nossos membros, e contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo inferno.
7 Ɓiɓɓe aadama mbiirii sii daabaaji fuu, iwde waasooji ladde e pooli e ladi faa yottaade ko woni ley ndiyam fuu.
7 Porque toda a natureza, tanto de bestas-feras como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se amansa e foi domada pela natureza humana;
8 Kaa ɗemngal, fay gooto waawaa biirude ɗum. Ɗemngal haaɗataa haannde mum, ngal kasaara bonɗo, keewngal tooke bonɗe.
8 mas nenhum homem pode domar a língua. É um mal que não se pode refrear; está cheia de peçonha mortal.
9 Kanngal njettirten Baabiraaɗo men Joomiraaɗo, kanngal duu kuɗirten yimɓe, tawi Laamɗo tagi ɓe so nanndini ɓe e muuɗum.
9 Com ela bendizemos a Deus e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus:
10 Jettooje e kuddi fuu ley hunduko wooto koo nii njaltata. Sakiraaɓe am, wanaa non ɗum haani worrude.
10 de uma mesma boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que isto se faça assim.
11 Tama ndiyam mbelɗam e ndiyam kaaɗuɗam ana mbaawi ildude e sewnde wootere?
11 Porventura, deita alguma fonte de um mesmo manancial água doce e água amargosa?
12 Sakiraaɓe: ibbi ana waawi rimde ɓohe naa? Maangoroowi ana waawi rimde ibbe naa? Ndennoo, sewnde haaɗunde yaltintaa ndiyam mbelɗam.
12 Meus irmãos, pode também a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Assim, tampouco pode uma fonte dar água salgada e doce.
13 Hakkilante naa paamɗo ana e mooɗon naa? Joomum hollira ɗum caahu e golleeji gaɗiraaɗi sawraare e hakkilantaaku.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre, pelo seu bom trato, as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Kaa so tawii kirondiral bonngal naa haasidaaku ana e ɓerɗe mooɗon, pati mantoro-ɗon on hakkilante'en, ɗum yo yeddude goonga oo.
14 Mas, se tendes amarga inveja e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Oon hakkilantaaku iwataa to Laamɗo. Ɗo aduna ɗoo o iwata, e giɗaaɗe yonki o iwata, e seyɗaani o iwata.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Sabi ɗo kiram e haasidaaku ngoni fuu, njiiɓu e boneeji duu ɗon tawetee.
16 Porque, onde há inveja e espírito faccioso, aí há perturbação e toda obra perversa.
17 Kaa hakkilantaaku iwɗo to Laamɗo, laɓɓinan ɓernde tafon. Caggal ɗum, o wadda jam. Omo heewi sawraare, omo heewi newaare, omo heewi yurmeende, omo waɗa golleeji lobbi. O seenndataa ɓiɓɓe aadama. Naafigaaku walaa e makko.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente, pura, depois, pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade e sem hipocrisia.
18 Yiɓɓe jam ɓee, jam aawata, fooccitaare mawnde yaltanta ɓe hen.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se na paz, para os que exercitam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.