Lucas 16

Aadi keyri: linjiila iisaa almasiihu (FFM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Iisaa wii taalibaaɓe mum ɓee kasen:
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 O noddi ɗum, o wii: «Ko nanu-mi e maa koo, ko woni? War, hiisa ko kalfine-ɗaa koo, sabi hankasen a waawaa halfineede.»
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Howruujo oo wii e hoore mum: «Hono ngaɗan-mi? Sabi kalfaaɗo am yoppan kam golle. Mi walaa doole remde, miɗo yaagoo ɲaagaade.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ooho! Mi anndii no ngaɗan-mi, yalla ana daɲa jaɓɓiiɓe kam e ley cuuɗi mum'en, so mi ɓoortaama.»
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Oon wakkati, o noddiri ɓe kalfaaɗo makko rewata ɓee, gooto gooto. O wii arano oo: «Hono foti kalfaaɗo am oo rewete?»
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Oon wii mo: «Bidoŋaaji teemedere nebam ndewetee-mi.» Howruujo oo wii mo: «Ɓam dewtere maa ɲamaale, yaawnu, jooɗa mbinndaa capanɗe joy.»
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 O wii goɗɗo kasen: «Aan nee, hono foti ndewete-ɗaa?» Oon wii mo: «Caakuuji teemedere gawri ndewetee-mi.» O wii oon: «Ɓam dewtere maa ɲamaale, mbinndaa caakuuji capanɗe jetti.»
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Kalfaaɗo oo mani howruujo ooɲiiɗo oo saabe ƴoyre mum. Sabi yimɓe adunankooɓe ɓee ɓuri yimɓe jeyaaɓe e fooyre Laamɗo ɓee ƴoƴande yimɓe hono mum'en.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Miin, miɗo wiya on: tewtee giɗiraaɓe, tewtiree ɓe jawdi aduna yalla so ndi timmii, oɗon njaɓɓitee e ley nguurndam nduumiiɗam.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Iisaa ɓeydi hen, wii:
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Ndennoo, so on kollaali hoolaare e jawdi adunankoori ndii, homo fuu halfinta on jawdi ngoongaraari ndii?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Kasen duu so on kollaali hoolaare e jawdi jananndi, hono ndokkirte-ɗon ko njey-ɗon koo?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Golloowo fay gooto waawaa gollande halfaaɓe ɗiɗon, sabi naa joomum waɲii gooto, yiɗii keddiiɗo oo, naa nanngondirii e gooto oo, yoppii keddiiɗo oo. On mbaawaa gollidande Laamɗo e jawdi.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Farisa'en ɓee ana kettindoo ɗum fuu. Nde wonnoo ɓe yiɓɓe kaalisi, eɓe njala mo.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 O wii ɓe:
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Sariya oo e annabaaɓe ana ngoodunoo faa e jamaanu Yaayaa. Gila e Yaayaa Kabaaru Lobbo haala Laamu Laamɗo oo ana ɓannginee. Gooto fuu ana haɓanoo naatude e makko.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Timmugol kammu e leydi ɓuri newaade diina ittude toɓɓere wootere e ley Sariya oo.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Ceerɗo jom suudu mum so ɓami goɗɗo fuu, jeenii. Kasen duu neɗɗo fuu ɓamɗo debbo ceeraaɗo, jeenii.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 —Waɗiino e ɓettaade, gorko arsukunte gooto parortonooɗo burmusuuje boɗeeje ɗaatuɗe, duuminooɗo e neema e weltaare.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Gorko uubaaɗo mo walaa fay huunde, biyeteeɗo Laajaru, ana lelinoo damal galle makko.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Ana yiɗunoo ɲaamde kedde makko, fay dawaaɗi ana ngarannoo ana mettoo uube makko ɗee.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Misikiino oo maayi, malaa'ika'en naɓi ɗum faa to Ibarahiima. Arsukunte oo maayi kaɲum duu, iraa,
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 naati yiite. E ley jukkungo makko ngoo, o hunci gite makko, o soynii Ibarahiima to woɗɗi, Laajaru ana dow koyɗe mum.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 O eewnii o wii: «Maamam Ibarahiima, yurmam, nel Laajaru suuwa hoore feɗeendu mum ley ndiyam, yalla ana ɓuumna ɗemngal am. Sabi mi torrike sanne ley ngee yiite.»
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Kaa Ibarahiima wii: «Ɓinngel am, miccita a heɓii neema maa e ley nguurndam maa, Laajaru kaa bone heɓi. Jooni, kanko mo heɓan hinnee, aan torro-ɗaa.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Ko ɓuri ɗum fuu, ngaykaare mawnde woni hakkunde amen e mon. Ndennoo so won yiɗuɓe iwde to mon ngara ga amen, naa iwde ga amen njaha to mon, tawan mbaawaa.»
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Arsukunte oo wii: «Ndennoo maama, miɗo ɲaage, nel Laajaru galle baabam,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 sabi mi ɗalii ton miɲiraaɓe am njoyon worɓe, faa o jeertina ɓe pati ɓe ngara e oo nokku torra.»
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Kaa Ibarahiima wii mo: «Eɓe njogii dewtere Muusaa e dewte annabaaɓe ɓee, yo ɓe kettindano ɗen.»
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 O jaabii ɗum: «Wanaa non, maamam Ibarahiima! Kaa so won iwɗo hakkunde maayɓe yehi to maɓɓe, ɓe tuuban.»
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Ibarahiima wii mo: «So ɓe kettindanaaki Muusaa e annabaaɓe, fay iwɗo e hakkunde maayɓe waɗataa so ɓe ngoonɗina.»
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.