Lucas 15

Aadi keyri: linjiila iisaa almasiihu (FFM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Duwaaɲe'en e luuttooɓe hono mum'en fuu ana ɓadinoo mo faa kettindanoo mo.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Farisa'en e dunkee'en Sariya ana ŋurŋurta, ana mbiya:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 E ley ɗum, o waɗani ɓe ngol banndol, o wii:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 —So gooto mon ana jogii baali teemedere, majjiraama mbaalu gooto, wanaa yoppan capanɗe jeenay e jeenay ɗii fuu ley ladde tewtoya majjuɗo oo faa yiita ɗum naa?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 So o yiitii mo, o towiran ɗum seyo.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Nde o warti galle makko fuu, o hawrintinan giɗiraaɓe makko e taakallemme'en makko, o wiya ɗum'en: «Ceyodee e am, sabi mi yiitii mbaalu am majjunooɗo oo.»
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Miɗo haalana on: hono non seyo laatortoo dow kammu so luuttoowo gooto tuubii. Engo ɓuri seyo capanɗe njeenayon e njeenayon fooccitiiɓe ɓe kasindinaa e tuubal.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 —Naa, so debbo ana jogii buuɗi cardi sappo, majjiraama hen gooto, huɓɓataa lampa, wuuwa galle oo, tewtira mbuuɗu oo hakkille faa yiita ɗum naa?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 So o yiitii mo, o hawrintinan giɗiraaɓe makko e taakallemme'en makko, o wiya: «Ceyodee e am, sabi mi yiitii mbuuɗu am majjunooɗo oo.»
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Miɗo haalana on: hono non malaa'ika'en Laamɗo ceyortoo so luuttoowo gooto tuubii.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Iisaa wii kasen:
11 E disse:
12 Miɲiraaɗo oo wii baam mum: «Baaba, hokkam ngeɗu am e jawdi ndii.» Ndennoo, baabiraaɗo oo fecci jawdi mum ndii hakkunde maɓɓe.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Waɗi balɗe seeɗa, miɲiraaɗo oo reentini ko jogii fuu, dawi, yehi leydi ngoɗɗundi. Ton o bonniri ngeɗu makko oo fuu e fijirde.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Nde o timminnoo ndee, yolbere bonnde waɗi e ndiin leydi, o fuɗɗi tampude.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 O yehi o takkoyii e gorko jeyaaɗo e ndiin leydi. Oon neldi mo gese mum faa mo duranoya ɗum girooji.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Omo muuyannoo fay ɲaamde ɲaamdu girooji ɗii, kaa fay gooto hokkaali mo.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Nde hakkille makko wartunoo ndee, o wii hoore makko: «Gollanooɓe baabam ɲaaman faa njoppa, miin miɗo maaya ɗoo yolbere.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Mi immoto, mi hoota galle baabam, mi wiya ɗum: Baaba, mi tooɲii Laamɗo, mi tooɲii ma,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 mi haanaa fay wiyeede ɓiya. Ndennoo, jogoram no gooto e gollooɓe maa ɓee nii!»
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Oon wakkati fuu, o immii o fa'i to baabiiko. Baaba oo soynii mo to woɗɗi, ɓernde mum hecciɗi, dogi maaɓii mo.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ɓiɗɗo oo wii mo: «Baaba, mi tooɲii Laamɗo, mi tooɲii ma, mi haanaa fay wiyeede ɓiya.»
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Non baaba oo wii gollooɓe mum: «Njaawnee, ngaddoyee saaya ɓurka fuu moƴƴude ɓoornon mo, ngaɗanon mo felfelde e feɗeendu makko, ngaɗon paɗe e koyɗe makko.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Ngaddon ngaari njarnaandi faa fayi ndii duu, kirson ɗum faa ɲaamen, mbelto-ɗen.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Sabi ɓiyam oo, o maaynooɗo o wuurtii, o kalkinooɗo o hewtaama.» Nii ɓe puɗɗi weltaare.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 E ley ɗum, ɓiɗɗo hammadiijo oo iwri gese. Nde o ɓadinoo yottaade galle oo ndee, o nani bawɗi e dippanɗe.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 O noddi gooto e gollooɓe ɓee, o lamndii ɗum ko ndee dillere woni?
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Oon wii mo: «Miɲa oo warti e jam, baam maa hirsanii mo ngaari payndi ndii.»
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Nii mawniraaɗo oo tikki, salii naatude galle oo. Baaba oo yalti, suri mo yalla omo naata.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 O jaabii baabiiko, o wii: «Annii, duuɓi kuurɗi miɗo gollane, fay nde wootere mi salaaki yamiroore maa. Kaa ɗum e taweede, abada a hokkaali kam fay damngel faa miin e giɗiraaɓe am, min mbeltoroo.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Kaa ɓiya ɲaamɗo jawdi maa fuu e fugaaji so warti oo, a hirsanii ɗum ngaari payndi ndii.»
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Baabiiko wii mo: «Ɓinngel am, enen ngondi abada, ko njey-mi fuu, aan jey.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Ana haani ceyo-ɗen, mbelto-ɗen. Sabi miɲa oo, o maaynooɗo o wuurtii, o kalkinooɗo o hewtaama.»
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.