Atos 22
Aadi keyri: linjiila iisaa almasiihu (FFM) vs ARA
1 —Sakiraaɓe e baabiraaɓe, kettinee jooni faa mi fammina on mi waɗaali ko boni.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Nde ɓe nani ibaraninkoore o haaldata e maɓɓe ndee, ɓe ndeƴƴinii teen. O wii:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 —Mi Yahuudiyanke pinɗo Tarsus ley leydi Silisi. Kaa ɗo Urusaliima ɗoo mawnu-mi. Gamaliyel wonnoo moobbo am. Kanko janngini kam sariya njaatiraaɓe meeɗen oo faa paamu-mi. Miɗo jootunoo e Laamɗo hono no on fuu ngorru-ɗon hannde nii.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Mi torrii jokkuɓe ngol ɗoo Laawol ɓee faa maayi. Mi nanngii worɓe e rewɓe, mi uddii ɗum'en kasu.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Jottinoowo Sadaka Mawɗo e waalde Saahiiɓe ɓee fuu ana ceettanoo kam kaɲum'en duu. Keɓu-mi e maɓɓe kasen talki faa mi holla sakiraaɓe maɓɓe wonɓe Damas ɓee, njaa-mi haɓɓoyde jokkuɓe laawol Iisaa wonɓe ton ɓee, faa mi wadda ɗum'en Urusaliima yalla ana caree.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Njaa-mi faa ɓadii-mi Damas, wakkati hakkunde naange, fooyre mawnde iwi dow kammu, yaayni, filii kam.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Caamu-mi e leydi, nan-mi daande ana wiya kam: «Sool, Sool, ko saabii so aɗa torra kam?»
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Njaabii-mi, mbii-mi: «Aan homo, giɗo Laamɗo?» O wii kam: «Miin, Iisaa Nasaraatunke mo torru-ɗaa oo.»
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Wonduɓe e am ɓee njii fooyre ndee, kaa ɓe nanaali daande kaalduɗo e am oo.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nden, mbii-mi: «Joomiraaɗo, koɗum ngaɗan-mi?» Joomiraaɗo wii kam: «Imma, yaa Damas, a haalante ton ko njamire-ɗaa ngaɗaa koo fuu.»
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Wonduɓe e am ɓee ɗowi kam faa ley Damas, sabi fooyre ndee wumniino kam no nde sattiri yaaynude.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ananiyas yo gorko kulɗo Laamɗo, jokkuɗo Sariya Muusaa, mo Yahuudiyankooɓe hoɗuɓe ton fuu ceettii moƴƴo oo,
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 wari, darii yeeso am, wii kam: «Sool, sakiike, wumtu!» Ɗon e ɗon njii-moo-mi.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 O wii: «Laamɗo njaatiraaɓe meeɗen oo suɓike ma yalla aɗa annda sago muuɗum, njiyaa Pooccitiiɗo oo, nanaa haala muuɗum.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Sabi aan seettantoo mo yeeso yimɓe fuu ko njii-ɗaa e ko nan-ɗaa.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Jooni, koɗum ndoomataa? Imma, loote-ɗaa lootogal batisima, njaafire-ɗaa luutti maa e noddude innde Joomiraaɗo.»
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Caggal mi wirfitike Urusaliima, miɗo rewa Laamɗo ley Suudu Dewal Mawndu nduu, faa won ko ƴellitii e am,
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 nden njii-mi Joomiraaɗo, wii kam: «Heɲa law, yaltu Urusaliima, sabi ɓe njaɓataa seedaaku mo ceettanto-ɗaa kam oo.»
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Njaabii-mi, mbii-mi: «Joomiraaɗo, eɓe anndi miɗo yahannoo ley cuuɗi baajorɗi ɗii fuu, miɗo uddannoo miɗo fiyannoo goonɗinɓe ma ɓee.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Nde ƴiiƴam Eciyen seede maa oo yuppetee ndee, miɗo darii, eɗum weli kam ko o waraa koo, miin haybannoo kaddule warɓe mo ɓee.»
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Joomiraaɗo jaabii kam, wii: «Yaa, mi nelete to woɗɗi to yimɓe ɓe nganaa Yahuudiyankooɓe.»
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Eɓe kettinanii mo faa o haali ngol konngol. Nden ɓe ngulli, ɓe mbii:
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Eɓe ngulla, eɓe mbeeynaa saayaaji maɓɓe, eɓe immina colla.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Hooreejo oo yamiri Pool naɓee to ley huɓeere too, lamndoree piiɗe faa ɓe annda ko saabii so jamaa oo ana wulla e makko hono nii.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Nde ɓe kaɓɓi mo faa ɓe piya mo ndee, o wii mawɗo gonɗo ɗon oo:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Nde mawɗo oo nani ɗum ndee, haalanoyi hooreejo oo, wii:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Nden hooreejo oo yehi to Pool, lamndii ɗum, wii:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Hooreejo oo jaabii, wii:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ɗon e ɗon anniyiiɓe fiide mo faa tilsina mo haaltude ɓee njalti. Hooreejo oo huli, sabi anndii Pool yo Romanke, haɓɓiino ɗum.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Janngo mum, kammari hooreejo oo ana yiɗunoo taƴorde ko Yahuudiyankooɓe ɓee ngullanirii Pool, humti ɗum, yamiri hooreeɓe yottinooɓe sadaka e waalde Saahiiɓe ndee fuu kawrita. Caggal ɗum, o waddi Pool, o darni ɗum yeeso maɓɓe.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.