Marcos 6
Farongoe Lea Ana Fataleka (FAR) vs BKJ
1 Sa Jesus fainia fafurongo nia ki, kera fasia na kula nai, ma kera ka oli lau mai ana mae fere nia 'i Nasaret.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ma ana Sabat, nia ka famanata 'i laona beu fuana folae. Ma tooa 'oro ki kera rongoa, ma kera ka kwele 'asiana. Ma kera ka ledida kwailiu ma kera 'uri, “Na nikilalae sa ti ne kwate nia ka famanata ana fatalana God 'uri, ma fainia sasilana fanadae ki?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Wane ne kulu saitamana lea ana. Nia wane saungai lume ga 'ana ne. Gaa nia be ni Mary go ana. Tani wanefuta ana be sa Jemes, sa Josef, sa Jiudas, ma sa Simon. Ma waiwane nia ki kera to ga 'ada 'i seki.” 'Urinai, kera ka noni'ela 'ani nia.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ma sa Jesus ka fata 'uri fuada, “Wane ana fere 'e'ete ki kera saitamana kera fabaita na profet. Boroi ma wane ana fere nia talana, ma wanefuta nia ki, 'afitai kera ka fabaita.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Ma nia nao si bobola na fuana sasilana lau fanadae 'oro ki senai. Ma nia ka alua na 'abana fafia bara wane ne matai ma ka gurada.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Ma nia ka kwele 'asiana, sulia wane ki nao si famamana.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Nia ka saea mai akwala ma ro wane fafurongo nia ki siana, ma nia ka kwatea na nikilalae fuada fuana ifulangailana anoeru ta'a ki, ma ka eresida mai tafau, ma ka alua ro wane fua kera ka leka oku.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ma sa Jesus ka fata talingai fuada ka 'uri, “Nao kamulu si ngalia ta ru fuana lekalae ne, taifilia fa kubau go ne mulu kai ngalia. Ma nao mulu si ngalia fanga, ma ta ngwai, ma ta malefo.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Kamulu kai rufia tae butu ki, boroi ma mulu si ngalia lau ruana 'aba maku falu.
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ma kada ta wane nia kwalo kamulu, mulu ka to fainia, leka ka dao ana kada mulu kai leka fasia na fere nai.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Ma dia kamulu dao ana na fere, ma wane ki senai nao si kwalo kamulu, naoma kera ka noni'ela ana rongolana fatalamulu, mulu ka leka 'amulu fasida. Ma mulu ka tafusia gegeona ano fasia na 'aemulu dia na fabasue fuada ne God nia kai keto kera.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Ma kera ka leka, ma kera ka fulangainia fua wane ki fua kera ka kari abulo fasia ta'alae kera ki.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Ma kera ka ifulangainia anoeru ta'a 'oro ki, kera ka ngwaia wane matai 'oro ki, ma kera ka gurada lau.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Iu, sa Herod na kingi nia rongoa ru ne ki sulia sa Jesus ne nia famanata ma ka gura wane ki. Ma satana sa Jesus ka talofia fere ki tafau. Ma tani wane kera ka 'uri, “Sa Jon wane ni Siuabu nia mauri lau! Nia ne ka sasia lau fanadae ki.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Ma tani wane lau kera ka fata 'uri, “Nia sa Elaeja.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Ana kada sa Herod nia rongoa ru nai ki ne wane ki fata 'urinai sulia sa Jesus, nia ka fata 'uri, “Sa Jon na wane be nau ku kwatea fuana siki musilana luana, nia tatae lau fasia na maea ne.”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 — ausente —
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Go ma ni Herodias ka dao to'ona te kada lea nia fuana saungilana sa Jon. Ana fa dangi ne sa Herod nia fabaita maedangi ne nia futa ana, nia ka saungainia te fafanga fuana wane baita nia ki, ma na wane baita nia ki fuana firulae, ma na fanaonao ki ne kera to 'i laona lofaa 'i Galili.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Ma kada ne, na sari ni Herodias nia ru mai ma ka ngwae, sa Herod fainia wane nia ki ne kera fanga fainia, kera eele 'asiana fainia. Ma sa Herod ka fata 'uri fuana keni sari nai, “'Oe gani nau mai 'uria ta te ne 'oe doria, nau ku kwatea fuamu.”
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Ma nia ka fata alangai fuana ka 'uri, “Ta te ne 'oe gania aku, nau ku kwatea fuamu, sui boroi 'ana ta bali ana na 'initoe nau.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Ma na keni sari nai ka ru kau 'i maa ka leka na siana gaa nia, ma ka ledi 'uri, “Ta te ne nau kai gania?”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Ma na keni sari nai ka oli 'ali'ali siana sa Herod, ma ka gani 'uri, “Nau ku doria 'oe kwatea mai na gwauna sa Jon wane ni Siuabu fuaku 'i fafona tae ru ana kada nai na.”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Ma sa Herod ka kwaimanatai 'asiana sulia ru nai. Sui boroi 'ana, sulia na fata alangaie ne nia sasia 'i naona na wane ki ne kera fanga fainia, nia si luia na fasia.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Ma nia ka kwatea te wane ni omee fuana ngalilana mai na gwauna sa Jon. Ma na wane nai ka leka 'i laona na beu ni kanie, ma ka siki musia luana sa Jon,
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 ma ka ngalia mai na gwauna 'i fafona na tae ru, ma ka kwatea fuana keni sari nai, ma nia ka kwatea fuana gaa nia.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Ma kada ne fafurongo sa Jon ki kera rongoa ru nai, kera leka mai, ma kera ka ngalia na nonina, ma kera ka faitolia na.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Lifurongo ki kera oli na mai, ma kera ka oku tafau mai siana sa Jesus, ma kera ka farongoa 'ana ru ne kera sasia, ma kera famanata sulia ki.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Sa Jesus fainia na fafurongo nia ki, kera 'abero 'asiana, sulia ne wane 'oro ki kera daofa oli ana kula ne kera to ana. Ma sa Jesus fainia na fafurongo nia ki, kera nao si to na ana ta kada fua fangalae boroi. Ma sa Jesus ka fata 'uri fuada, “Mulu leka mai fai nau 'uria ta kula buringai, fua kulu ka mamalo basi 'akulu.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ma kera ka leka taifilida ana baru 'uria kula ne nao ta wane si to ana.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Ka 'urinai boroi 'ana, wane 'oro ki fasia fere ki tafau kera suada kada kera leka, ma kera ka lae 'i naoda, ma kera ka eta dao 'ada senai.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Ma kada sa Jesus nia koso fasia na baru, nia ka ada to'ona na fikue baita nai, ma nia ka kwaimanatai 'asiana fuada, sulia kera dia sipsip ki ne nao ta wane fuana adalae sulida. Ma nia ka famanata kera ana ru 'oro ki.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ma kada ne na sato nia tio folo na, fafurongo nia ki kera ka leka mai siana, ma kera ka fata 'uri, “Kula ne, nao ta wane si to ana, ma nia karangi ka rodo na.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 'Oe kwatea fikue ne kera leka na 'ada, fua kera ka leka ana mae fere ne kalikalia ki, fua kera ka foli fanga.”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Boroi ma nia olisida ka 'uri, “Kamulu ka kwatea fanga fuada.”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ma sa Jesus ka ledi kera ka fata 'uri, “Ta fita fa beret ne kamulu to ana? Leka mulu ka ada mai 'uria.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 'Urinai sa Jesus ka saea fuana fafurongo nia ki fua kera saea fuana wane ki kera ka gouru 'i ano ana gwa tolae ki 'i fafona na garasi.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Ma kera ka gouru 'i ano ana talangai wane ki, ma tani gwa tooa lima akwala wane ki.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ma sa Jesus ka ngalia lima fa beret nai ki ma ro gwa ie nai ki, ma ka ada 'alaa 'uria 'i langi, ma ka tangoa God. Ma nia ka ngiia fa beret nai ki, ma ka kwatea fuana fafurongo nia ki, fua kera ka tolingia fuana tooa ki. Ma nia ka tolingia laugo ro gwa ie nai ki fuada.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Ma wane 'oro nai ki kera ka fanga, ma kera ka abusu tafau na.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Sui na fafurongo nia ki kera ka konia na orongana beret ma ie nai ki, ma kera ka fafungua te akwala ma ro kukudu ki.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Lima to'oni wane ki ne kera fanga.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Ma burina ru nai, sa Jesus nia saea fua fafurongo nia ki kera ka eta 'i nao 'uria ta bali ana 'osi nai laona baru 'uria fere 'i Betsaeda. Ma nia ka to 'i buri fua ka saea fuana fikue nai kera ka leka na 'ada.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ma burina nia alualu ana wane 'oro nai ki, nia ka leka 'i gwauna ta fa uo fua ka foa 'ana.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Ma kada nia safali ka rodo na mai, na baru be nia na laona tofungana 'osi, ma sa Jesus to ga 'ana 'ua mai gwauna fa uo.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ma nia ka ada to'ona fafurongo nia ki, kera ulafu 'asiana ana falutalae, sulia kera sualia na kuburu. Ma ana kada rodo karangi 'ofodangi, sa Jesus ka leka 'i fafona kafo, ma ka leka mai fuada. Ma nia 'e karangi kai liufida na.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Ma ana kada kera ada to'ona ne 'e leka 'i fafona na kafo, kera ka kwaisae nia na anoeru. Ma kera ka akwa baita,
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 sulia kera mau 'asiana, ana kada kera ada to'ona ne nia 'e leka fafona kafo.
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 'Urinai go, nia ka ra 'i laona na baru faida, ma na kuburu ka aroaro na. Ma kera ka kwele 'asiana na
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 sulia nao kera si susulia fadalana fanadae ne sa Jesus nia sasia fua sangonilana lima to'oni wane be ki ana lima fa beret ki go. Sulia manatalada 'e dole 'asiana fuana malingailana na ru ne kera ada to'ona.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Kera tofolo ana 'osi nai, ma kera ka koso ana fere 'i Genesaret, ma kera ka gwalua na baru 'i senai.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Ma kada kera fasia na baru, wane senai ki, kera lae 'ali'ali kera ka ada saitamana sa Jesus.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Ma wane ki kera ka lae laona bali lofaa nai, ma kera ka ngalia mai wane matai ki fafona 'ifitai ki 'uria kula ne kera rongoa sa Jesus nia to ana.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Ma kula ki tafau ne wane ki kera ngalia mai wane matai ki 'uria maana usie ki, ma kera ka gania sa Jesus fuana wane matai ki fua kera ka samo to'ona maku gwala nia. Ma na wane ki tafau ne kera samo to'ona ma kera ka 'akwa na.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.