Mateus 25
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs NAA
1 “Agaayyutim aŋaayuqautaa sagviqpan itkisiruq qulitun aŋutituqsimaitchuatun tigummiaqaqtuanik nanniuramiknik paaġiaqługu iḷaqatniŋniaqtuaq.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Tallimat taapkunani isumaturuaŋuniqsut, suli tallimat isumatuitḷutiŋ.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Taapkua isumatuitchuat saagaġmiñiġaich nanniuratiŋ, aglaan uqsritqiutiksraŋitñik saaganġiññiqsut.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Isumaturuataasiiñ uqsritqiutiksraligaaġniqsut nanniuramiknun.|src="HK00149B.TIF" size="col" copy="Horace Knowles ©The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="Mt 25.4"
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Iḷaqatniŋniaqtuaq tuuliuŋapkaqługu taapkua iluqatiŋ siñiŋnialiqamiŋ siñiksaġniqsut.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Tavra unnuaq qitiqquqman iñuk nipliqsuq, ‘Marra, iḷaqatniŋniaqtuaq aggiqsuq. Aniḷusi paaġiaqsiuŋ.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Iluqatiŋ aŋutituqsimaitchuat makitnamiŋ ikummaktaaġniġaich nanniuratiŋ.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Isumatuitchuat uqautiniġaich isumaturuat, ‘Qaitchisigut iḷaŋanik uqsrupsi atakkii nanniuravut qamiaqsiñiqsut.’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Aglaan isumaturuat kiuniġaich, ‘Naaga, naamayumiñaitpaluŋmiugut uvaptiknunlu ilipsitñunlu pigupta, aglaan aullaġusi taipkunuŋa tunisiullaqtuanun uqsrunik tauqsiġiaġitchi piksrapsitñik.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Tavrali isumatuitchuat aullaġniqsut, aasiiñ tauqsiġiaqtitlugich iḷaqatniŋniaqtuaq aggiġñiqsuq. Taapkua itqanaitchuat isiqatigigaat katchuutiviŋmun niġiqpagiaqhutiŋ, tavraasiiñ taluplugu.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Aquvatigunli aggiqmiñiqsut alġiaŋich niviaqsiat. Uqaaqsigaluaqtut, ‘Ataniiq, aŋmautillaŋniaqtigut.’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Aglaan kiuniġai, ‘Naluniġipsi. Kisuuvisi?’
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Taatnaġusi qaunatqiaġigitchi. Atakkii nalugiksi uvluq unniiñ sassaġniq Iġñiŋa Iñuum aggił̣iksraŋa.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “Suliuvva Agaayyutim aŋaayuqautaa sagviqpan atriqaqtuq aŋutmik iglausuktuamik uŋasiksuamun nunamun. Iŋmiñuquplugich savaktigikkani qaunaksriḷiutiniġai suuraġmiñun.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Atausiq iñuk qaitchiñiġaa 5,000-tun maniŋñik, atla iñuk 2,000-tun, atlasuli 1,000-tun, iñullaa akuqtuipḷuni pitḷakkaġmigun. Aasiiñ aullaġniqsuq iglauviksraġmiñun.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Taamna iñuk akuqtuiruaq 5,000-tun maniŋñik aullaqhuni piñatchiasuŋaqani tauqsiġñiutiginiġai maniksriusriani, aasiiñ piññautigiplugich 5,000-sipsaanik.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Taatnatunsuli taamna iñuk akuqtuiruaq 2,000-tun piññapsaaqmiuq atlanik 2,000-nik.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Aglaali iñuk akuqtuiruaq 1,000-tun aullaqhuni paksrautiplugu nunamun iriġniġaa aŋaayuqaġmi maniŋa.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Akuni piiḷġataġaluaqami aŋaayuqaŋat taapkua savaktit utiġniqsuq, aasiiñ makpiġarriqutiaqsipḷugich maniksriusriaŋatigun.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Tavra taamna iñuk akuqtuiruaq 5,000-tun tikiutriruq atlamik 5,000-naktaaġmiñik uqaqhuni, ‘Ataniiq, qaitchikapŋa 5,000-tun maniŋñik, uvva piññapsaaqtuŋa 5,000-nik.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Aŋaayuqaŋan taavruma uqautigaa, ‘Savaaqallautaġniqsutin, nakuuplutin tuniqsimaruaŋuniqsutin savakti! Tuniqsimmatriñiqsutin iñugiakitchaluaqtuatigun suuratigun; inillaŋniaġikpiñ aŋalatiġuġutin iñugiaktuanun suuranun. Quviasuqatautyaġiñ aŋaayuqaġikkapni.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Taamnaptuuq iñuk akuqtuiruaq 2,000-tun maniŋñik aggiqhuni uqaġmiuq, ‘Ataniiq, qaitchikapŋa 2,000-tun maniŋñik, uvva piññapsaaqtuŋa 2,000-nik.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Aŋaayuqaŋantuuq uqautipmigaa, ‘Savaaqallautaġniqsutin, nakuuplutin tuniqsimaruaŋuniqsutin savakti. Tuniqsimmatriñiqsutin iñugiakitchaluaqtuatigun suuratigun. Inillakkisigikpiñ iñugiaktuanun suuranun. Quviasuqatautyaġiñ aŋaayuqaġikkapni.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Tavrali iñuk akuqtuiruaq 1,000-tun maniŋñik aggiqhuni uqaqtuq, ‘Ataniiq, iḷisimagikpiñ. Anayaktuaqtauŋunġitchutin aŋun. Pukuiraqtutin nautchiivigiñġisapniñ katitchisuuplutinlu kanġaqsruiviginġisaqniñ nautchiaksranik.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Sivuuġapluŋa taatnaqłuŋa iriġitka maniksin nunamun. Uvva, pisin pigigitin.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Aŋaayuqaŋan uqautigaa, ‘Pigiitchuatin iqiasruuplutinlu savaktii! Iḷisimagaluaqtutin kiprisuutilaamnik nautchiiġviginġisamniñ katitchipḷuŋalu kanġaqsruiviginġisamniñ nautchiaksranik.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Iḷiñayaġniġitin manitka manniqiriñun, aasiiñ utiġuma akuqtuitḷanayaqtuŋa pimñik naggutiŋitñik.’
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Aasiiñ uqautiniġai atlat savaktit, ‘Pisigiŋ taapkua maniich ilaaniñ qaityaġiaġlugichaasii taavrumuŋa 10,000-tun maniqaqtuamun.’
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Tavraasiiñ kiñapayaaq aŋalatchiḷḷautaqtuaq aatchuusriaġmiñik piññapsaaġisiruq sippakuuqtualiġuni. Aglaan taamna piññanġitchuaq, mikiruamikunniiñ piginasugikkaġmiñik piikkaugisiruq ilaaniñ.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Siŋitchiuŋ piññaŋniuranġitchuaq savakti taaqtuam taaġniqsraŋanun. Tavrani qiagisirut tiriquullaisa kiggutitiŋ.
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 “Iġñiŋa Iñuum aggitqikpan kamanaqtuakun qaumamigun iluqaisa ipqitchuat isaġuligikkani piqatigilugich, aquvinniaqtuq aquppiutaqpaŋmiñun kamanaqtuamun.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Aasiiñ iñupayauraŋi nunam katitaugisirut sivuġaanun. Tavrani aviktuġisigai atausiuttaaġlugich, atriḷugu munaqsri aviktuipmatun ipnaiñik tuttułuuraniñ.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Suli inillakkisigai ipnaich taliqpiŋmi tuŋaanun, aglaali tuttułuurat saumium tuŋaanun.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Umialgum uqautigisigai taliqpiŋmiñi ittuat, ‘Mauŋaġitchi, aatchuusriaqaqtuasii piḷiusiamik Aapamniñ, paitchaktaaġisiuŋ Agaayyutim aŋaayuqautaa itqanaiyaaŋuruaq ilipsitñun iñiqtaułhaniñaglaan nunam.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Atakkii niġisuktauqama niqiksritchaġigikma. Imiġukamalu imiksritchaġigikma. Iglaaŋukama aiyugaaqłuŋa isiqtitaġigikma.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Atnuġaaŋitñama atraksritchaġigikma atnuġaamik. Atniġñaqama takuraġigikma. Isiqtaukama tikitḷuŋa isiqattaaġaġigikma.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Tavrali iñuich nalaunŋaruat kiuniaġaat, ‘Ataniiq, qaŋaaglaan qiñiqpisigiñ niġisukavich aasiiñ niġipkaqhutin naagaqaa imiġukavich imiqtitaġivisigiñ?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Qaŋasuli qiñiqpisigiñ iglaaŋuplutin aasiiñ isiqtitlutin naagaqaa atnuġaaŋitñavich atnuġaaqtitpisigiñ?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Suli qaŋaaglaan qiñiqpisigiñ atniġñaqhutin naagaqaa isiqsiviŋmiitnavich takuniqpisigiñ?’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Umialgum kiugisigai tamatkua itnaġlugich, ‘Iḷumun uqautigipsi. Qanutunaglaan savautrikapsi nagliŋnaqniqsraŋatnun aniqatiuma savaaġigiksi uvaŋnun.’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 Aasiiḷi uqautiniaqmigai tamatkua saumium tuŋaani, ‘Piiġitchi uvaŋniñ! Anasiñŋuqsakkauniaqtusi isuitchuami ikniġmi itqanaiyaaŋuruamun tuunġaġmun isaġuliŋiñunlu.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Atakkii niġisukama niqiksritḷaitchipsitŋa. Imiġuliqama imiksritḷaitchipsitŋa.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Iglaaŋukama aiyugaatlaitchipsitŋa. Atnuġaitñama atnuġaaqtitlaitchipsitŋa. Atniġñaqamalu isiqsiviŋmiitnamalu isiqattaatlaitchipsitŋa.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Tavraptuuq kiuniaġaat itnaġutiŋ, ‘Ataniiq, qaŋaaglaan qiñiqpisigiñ niġisukavich imiġukaviḷḷu naagaqaa iglaaŋukavich atnuġaitñaviḷḷu, naagaunniiñ atniġñaqavich isiqtaukaviḷḷu aasiiñ savautinġitḷutin?’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Aasiiñ kiuniaġai, ‘Uqautigipsi, qanusipayaamik savautrisunġitñapsi atautchimununniiñ nagliŋnaqniqsraqtuamun savautriñġitchusi uvaŋnik.’
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Tamatkuali aullaqtitkisigai isuitchuamun anasiñŋuqsaqsiuviŋmun, aglaali nalaunŋaruat isuitchuamun iñuułiġmun.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.