Mateus 18
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs ARIB
1 Maliġuaqtaiñ utlakługu Jesus apiqsruġniġaat, “Kiña kamanaġniqsrauva Agaayyutim aŋaayuqautaani?”
1 Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Jesus-ŋum tuqłuġniġaa iḷiḷgauraq iŋmiñuquplugu, aasiiñ qikaqtitlugu akunġatnun maliġuaqtit
2 Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,
3 nipliqhuniasiiñ, “Uqautigipsi, isummitqiŋisuaġupsi aasiiñ iḷiḷusi iḷiḷgauratun isiġumiñaitchusi Agaayyutim aŋaayuqautaanun.
3 e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Kiñapayaaq atchiksiruaq iŋmiñik atripḷugu taamna iḷiḷgauraq kamanaġniqsrauruq ukunakŋa Agaayyutim aŋaayuqautaani.
4 Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Suli kisum iñuum akuqtuġumiuŋ iḷiḷgauraq pisigiluŋa akuqtuġaaŋa.
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.
6 “Aglaan kia iñuum killuqsaqtitpagu iḷaŋat makua ukpiqsrisiqaqtuat uvaŋnun iḷiḷgaatun nakuutlukkayaqtuq taamna quŋisiġmiutchiġḷugu uyaġakpaŋmik ipipkaqpan itiniqsraŋani taġium.
6 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.
7 Qanutun tatamnaqtigivat nunam iñui killuqsaqusaaqtuat iñuŋnik. Taatnatchich killuqsaqusaaġutit atuumarut ataramik. Aglaan qanutun tatamnaqtigiva taamna iñuk ukpiġutaiqsitchiruaq iñuŋnik killuqsaqusaałiġmigun.
7 Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!
8 Argapsi naagaqaa isigapsi killuqsaqtitpasi, kipilugich igitchumagisi. Nakuutlukkayaqtuq isiġupsi iñuułiġmun argaiḷḷusi naagaqaa isigaiḷḷusi uumakŋa igḷuktun argaliŋmiñ naagaqaa isigaliŋmiñ igitauluniasiiñ isuitchuamun ikniġmun.
8 Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Suli iripsi killuqsaqtitpasi piiġḷugu igitchumagiksi. Nakuutluŋniaqtuq isiġupsi isuksraitchuamun iñuułiġmun atautchimik iriqaġusi uumakŋa malġuŋnik iriliŋmiñ igitauluniasiiñ anasiñŋuqsaġvium ikniŋanun.
9 E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.
10 “Qaunagititchi suuŋiḷḷaġiłiksraŋatniñ makua iḷiḷgaurat. Atakkii isaġuliŋich ataramik aapamnułhiñaurut qiḷaŋmi.
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.
11 [Iġñiŋa Iñuum aggiqsuq anniqsuġiaqługu tammaqtuaq].
11 {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}
12 Qanuq isummatiginayaġniqpisiuŋ iñuk piqaqtuaq tallimakipianik ipnaiñik aasiiñ atausiq tammaġuni? Pakkiaġumiñaiññiqpauŋ taamna atausiq tammaqtuaq? Uniññiaġai taapkua tallimakipiaġuutaiḷat ipnaich qimiġaamun.
12 Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?
13 Uqautigipsi, paqitkumiuŋ taamna atausiq ipnaiq quviatchautigitluŋniaġaa ukunakŋa tallimakipiaġuutaiḷaniñ tammaŋitchuaniñ.
13 E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Taatnatuntuuq aapapsi qiḷaŋmiittuam pisułiġiŋitkaa atausiġunniiñ iḷaŋat tamatkua ukpiqsriruat iḷiḷgauratun iḷipḷutiŋ tammaqulugu.
14 Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.
15 “Aniqatin killuqsaqpan akikŋaġutin uqautityaġuŋ killuqsautaanik kisiŋŋuġusik ilaalu ilviḷḷu. Naalaġnikpatin aniqatigiliutitqiŋñiaġiñ utitmun.
15 Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;
16 Aglaan naalaġnisuŋitpatin utlatqikkumagiñ piqasiġutin atautchimik naagaqaa malġuŋnik iññuŋnik. Taapkua iñuich iḷisimarautlaniaqtut uqaġipayaakkapkun aniqatiupnun. Atakkii pasikkutipayaaq inillakkaugisiruq malġukkun naagaqaa piŋasutigun iḷisimarauruatigun.
16 mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.
17 Naalaġnisuŋiḷgitpagich uqaġilugu ukpiqtuaŋuruanun; naalaġnisuŋitchuiñaqpan aasiiñ ukpiqtuaŋuruanikunniiñ irrutigisigiksi Jew-ŋuŋitchuatun naagasuli tax-siliqiritun.
17 Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 Iḷumun uqautigipsi, Suapayaaq qiḷiqsruumakkaqsi maani nunami qiḷġutiqaqtuiñaġisiruq qiḷaŋmi; suli suapayaaq qiḷġutaikkaqsi maani nunami qiḷġutaiyakkaugisiruq qiḷaŋmi.
18 Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.
19 Uqautipsaaġipsi, Malġuugupsik maani nunami aasii aŋiġutilusik supayaakun apiqsruġupsik, aapaa qiḷaŋmi savaaġigisigaa ilipsitñun.
19 Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 Atakkii nani malġuk naagaqaa piŋasut katikpata pisigiluŋa nayuutigisiruŋa iliŋitñi.”
20 Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Aasiiñ Peter-m utlakługu Jesus apiqsruġniġaa, “Ataniiq, qapsiñiaglaan natqigutiraksraġivigu aniqatiga akitñaġluŋa killuqsaqpan? Tallimat malġuŋniaglaan?”
21 Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?
22 Jesus-ŋum kiuniġaa, “Tallimat malġułhiñauŋiḷaaŋnik aglaan piŋasukipiaq qulit tallimat malġuŋniaglaan.
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.
23 Agaayyutim aŋaayuqautaa sagviqpan atriqaġisiruq umialiŋmik apiqsruqtuamik savaktimiñik qanutun iliŋitñun akiqsruutiqaqmagaaġmi.
23 Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;
24 Makpiġarriqisaanikman iñuk akiqsruummirigikkaŋa manikpauramik tikiutikkauniqsuq ilaanun.
24 e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Akiḷiiyumiñaiññiqman aŋaayuqaŋan tunirautquniġaa aġnaatlu suli qitunġauraŋi suli iluqaisa suurapayaaŋi aasiiñ akiḷiutigilugich niġġiuqsruutaiñun.
25 mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.
26 Savakti sitquqami sivuġaanun uqapsaaġniqsuq, ‘Ataniiq, utaqqiurallaŋŋa. Utiqtitchigisigikpiñ iluqaitñik.’
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.
27 Aŋaayuqaŋan iḷunŋutchautiplugu aullaqtinniġaa natqigutiplugich niġġiuqsruutai.
27 O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.
28 Aglaan savakti anikami tavrakŋa nalaunniġaa iḷaŋat savaqatmi niġġiuqsruummirigikkani qapsiuranik maniŋñik. Tiguniqłukamiuŋ qimitchiqsruaqsiñiġaa nipliutiplugu, ‘Niġġiuqsruutin utiqtirruŋ uvamnun.’
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.
29 Savaqataan purviginiġaa iŋiqsruaqługuasiiñ, ‘Utaqqiurallaŋŋa. Utiqtitchigisigikpiñ iluqaitñik.’
29 Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.
30 Aglaan akiqsruġvigikkaŋa utaqqisuŋiññiqsuq. Aullautiłhiñaġniġaa isiqsiviŋmun aasiiñ isiqtaupkaqługu utiqtitchiñiałhanunaglaan niġġiuqsruutaanik.
30 Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Atlat savaktit qiñiqamitruŋ taamna atuumaruaq ipiqtutchallapiaġniqsut. Utlakługu aŋaayuqaqtiŋ uqautiniġaat iluqaitñik atuumaruanik.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.
32 Aŋaayuqaŋan savakti isiquniġaa nipliutiplugu, ‘Pigiitchuatiin savaktii! Natqigutigaluaġikpiñ niġġiuqsruutipnik uvamnun iŋiqsruaqapŋa.
32 Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;
33 Suvaata iḷunŋuksriñġiññiqpich savaqatiknik atriḷuŋa nagliksrił̣ł̣aptun ilipnik?’
33 não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?
34 Tavra aŋaayuqaŋan qinnautiplugu tuyuġiniġaa isiqsirinun anasiñŋuqsaquplugu akiḷiiñiałhanunaglaan niġġiuqsruutipayaaŋiñik.
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 Taatnatuntuuq aapama qiḷaŋmi irrutiniaqmigaasi natqigutriŋitchupsi aniqatiupsitñik uummatipsitñiñ.”
35 Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.