Marcos 9
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs NTLH
1 Suli iḷaniġai uumiŋa, “Iḷumutuuruamik nipliutigipsi, Iḷaŋich marra iñuich tuquyumiñaitchut qiñiŋaiñŋaan Agaayyutim aŋaayuqautaa saŋŋigun.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Kiñuagun itchaksrat uvlut Jesus-ŋum kayuŋiġñiġai Peter-lu, James-lu John-lu aasii sivulliaqsipḷugich iġġimun kisiisa. Qiñiqtitlugich Jesus atlaŋŋuġniqsuq sivuġaatni.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Atnuġaaŋi qivliqisirauraqhutiŋ qatiqsipḷutiŋ aniutun, kia-unniiñ nunami salummaġumiñaitkai qatiqsitḷuglugich.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Tavrakŋatchiaq tamatkua qiñiġmiñiġaich Elijah-lu Moses-lu uqaqatigiaqsipmatku Jesus.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Tarra Peter-m nipliutiniġaa Jesus, “Iḷisautrii, nakuunayaqtuq uvani ittuiñaġupta. Nappaitquguptigut nappaiñayaqtugut piŋasunik palapkaaksranik, atautchimik ilipnun, atautchimik Moses-mun suli atautchimik Elijah-mun.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Peter qanuġviiḷḷapiaġniqsuq tupaŋapluni, taatnaqhuni iḷisimanġiññiqsuq sumikunniiñ uqaġikkaġmiñik.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Taatnaqsaqtitlugich nuviyam qulaŋiutiniġai. Nipi nuviyamiñ tusaġnaqsiñiqsuq itnaqhuni, “Taamna ilaaŋuruq piqpagikkaġa Iġñiġa, naalaġniyumagiksi!”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Taapkua alaqtaaqsikmata iḷagikkak qiñiġnaiŋaniktiġniqsuk. Qiñiłhiñaġniqsut kisianik Jesus-mik.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Iluqatiŋ atqaaqsikamiŋ taavrumakŋa iġġimiñ Jesus-ŋum tiliñiġai uqautigitquŋitḷugich qiñikkaŋit Iġñiŋan Aŋutim aŋitqił̣hanunaglaan.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Tamatkua tusaakamitruŋ tillisaa qanuqsaġviitkaluaqhutiŋ apiqsruqtuutiaqsiñiġaat avatmun, “Qanuutauruaq una aŋitqił̣iq tuqumiñ pivauŋ?”
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Tavra apiqsruġniġaat Jesus, “Suvaata aglaliqirit uqaġuuvat Elijah aggiqsuksraunipḷugu sivulliuluni?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Kiuniġai, “Tavra Elijah aggiqqaaġniaqtuq Christ-miñ itqanaiyaġlugich supayaat. Uvvasuli aglausimaruaq Iġñiŋa Iñuum nagliksaallapiaqtuksraugisiñipḷugu suli suksraġinġiġisiñipḷugu iñuŋnun.
12 Ele respondeu:
13 Aglaan nipliutigipsi, Elijah aggianiktuq. Iñuichaasiiñ aŋallaqłukkaat qanupayaaq, tuvraqługu aglausimaruaq ilaagun.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Tamatkua utiqamiŋ atlanun maliġuaqtaiñun tautuŋniġaich iñugayaat suli aglaliqirit uqavaaqtuat maliġuaqtinun.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Iñuich tautukamitruŋ Jesus quviġusullapiaqhutiŋ aqpaliqsruqhutiŋ ilaanun paaġniġaat.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Ilaan aglaliqirit apiqsruġniġai, “Sumik uqaqtuyaaġutiqaqpisi?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Iḷaŋata iñugaaġruich nipliutiniġaa, “Iḷisautrii, tikiutriruŋa iġñiġikkamnik irrusiqł̣uqaqhuni uqatlaiqsitlugu pitchaŋanik.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Irrusiqł̣uum aŋalataġipmagu ulġutkaa nunamun. Ilaa qiluraġallapiaġaqtuq, innuliqipluni qaniġmigun, tiriquulaplugich kigutini suli tikkaksiḷḷapiaqhuni iluqaġmi tuquruatununniiñ. Uqautigaluaġitka maliġuaqtitin anitquplugu aglaan taatnalguiññiġaat.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Tavrali Jesus-ŋum nipliutiniġai, “Aatai, ukpiqqutaiññiaqpat ilipsitñi! Qanutunaglaansuli nayuġniaqpisi? Qanutunaglaan igḷutuqtaksraġivisi? Taamna nukatpiaq uvuŋautisaqsiuŋata.”
19 Jesus disse:
20 Iñuich Jesus-muutiniġaat. Irrusiqł̣uum tautupqauraqamiuŋ Jesus, nukatpiaġruk qiiqsruqtitkaqsiñiġaa. Ulġupluni nunamun aksralikhuni innuliqiaqsiñiqsuq qaniġmiñi.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Jesus-ŋum apiqsruġaa aapaŋa, “Qaŋaaglaan taatnaiḷiva?” Taavruma nipliutigaa, “Imma iḷiḷgauraułiġmiñiñaglaan.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Akulaiqł̣ugu irrusiqł̣uum tuqunniaqsimagaa igitqataqługu ikniġmun suli imiġmun. Pitḷagupku suraġallaŋniaġuqtuq! Iḷunŋugillaŋniaġuta ikayuqtigut!”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Jesus-ŋum uqautiniġaa, “Arguasuktuksrauŋitchutin pitḷaniḷuŋa. Ukpiqsrił̣hiñaġuvich supayaaq pił̣hiñauruq!”
23 Jesus respondeu:
24 Tavrauvaa aapaŋa iḷiḷgaam kappiaŋaruq nipliqhuni, “[Ataniiq.] Ukpiqtuŋa. Ikayuŋŋa ukpiqsrisiqatluquluŋa!”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Jesus-ŋum qiñiġai iñuich utlaktigikkani. Iñiqtiġaa irrusiqł̣uk itnaqhuni, “Uqallaitchuaq suli tusaallaitchuaq irrusiq, anitqugikpiñ uumakŋa nukatpiaġruŋmiñ, aasiiñ isitqisuŋaqnak.”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Irrusiqł̣uk iġiallaksaqtuq qiluraġaqtitlugu taamna nukatpiaġruk, aasiiñ uulillaktitlugu aniruq ilaaniñ. Taamna nukatpiaġruk tuquŋaruatun iḷiḷiqtuq. Iñuich uqaaqsiñiqsut, “Ilaa tuquliqtuq.”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Aglaan Jesus-ŋum tiguplugu argaigun ikayuqługu makitinniġaa.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Jesus isianikman tupiġmun maliġuaqtaiñ apiqsruġniġaat kisiŋŋuġuutiplugu, “Suvaata aniḷguitpisigu taamna irrusiqł̣uk?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Ilaan kiuniġai, “Agaayułhiñałikun piḷiqillapiaqhuni [uisauraałikunlu] anitlagaa taatnasiq irrusiq.”
29 Jesus respondeu:
30 Taavrumakŋaqhutiŋ Galilee-kuaġniqsut. Iḷisimatquŋiññiġaa kimun-unniiñ naniitilaani,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 atakkii iḷisautrisukhuni maliġuaqtimiñik, itna, “Iñuich tigugisigaat Iġñiŋa Iñuum tuqulluguasiiñ. Tuqqutauŋanikkumi piñayuakun uvlut taamna aŋitqikkisiruq.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Aglaan maliġuaqtaiñ kaŋiqsiŋiññiġaat uqaaqtuutigikkaŋa, taluqsraqhutiŋaasiiñ apiqsruaġalguiññiġaat Jesus.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Tavra tikiññiqsut Capernaum-mun. Tupiġmiillaġmiŋ Jesus-ŋum maliġuaqtini apiqsruġniġai, “Sumik uqaqtuyaaġutiqaqpisi iglaułłaptikni?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Kiuŋiññiġaat atakkii iglaullaġmiŋ uqaqaqhutiŋ avatmun nalliġmiknik kamanaġniqsrauniaqmagaan.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Ilaan tarra aquvitluni tuqłuġniġai qulit malġuich maliġuaqtigikkani nipliutiplugich, “Kiña iñuk sivulliusukkumi aqulliuruksrauruq savaktiġuqmiḷuni iluqaŋitñun.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Aasii qiññuaġniġaa iḷiḷgaaq inillakługu akunġatnun, saġliriutiplugu itnaqhuni,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Kisupayaam akuqtuġumiuŋ iḷiḷgaaq pisigiluŋa akuqtuġaaŋa, suli kisupayaam akuqtuġumiña akuqtuġumiñaitchaaŋa uvaŋałhiñaq aglaan akuqtuġaa taamna tuyuġirigikkaġa.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 John-ŋum Jesus nipliutiniġaa, “Iḷisautrii, qiñiġikput una anitchiraġiiruaq irrusiqł̣uŋnik atuqługu atqiñ. Taavruma iñuum maliġuaŋitmigaatigut. Uvvaasiiñ iñiqtiġikput atakkii maliġuaqtigiŋitḷugu uvaptikni.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Aglaan Jesus-ŋum nipliutiniġai, “Nutqaqtitnasiuŋ atakkii iñuum savaaqaqtuam quviqnaqtuanik atuqługu atiġa uqautigiyumiñaitkaaŋa pigiiḷiḷuŋa.
39 Jesus respondeu:
40 Akitñaqtuqtiŋitchuaq uvaptiknun iḷagillapiaġikput.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Nipliutigipsi, kisupayaam aatchuġumisi qallugauramun imiksrapsitñik Christ pigipmasi akiḷḷiusiaġitlasipiaġisigaa.
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “Kia iñuum killuqsaqusaaqpagu iḷaŋat makua ukpiqsrisiqaqtuat uvamnik iḷiḷgaatun, nakuutlukkayaqtuq taamna quŋisiġmiutchiġḷugu uyaġakpaŋmik ipipkaqpan taġiumi.|src="LB00130B.TIF" size="col" copy="Louise Bass ©The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="Mr 9.42"
42 Jesus continuou:
43 Suli argakpich killuqsaqtitpatin piiġumagitin. Iłuatlukkayaqtuq ilipni isiġuvich iñuułiġmun argaiḷḷutin uumakŋa argaqaġutin igḷuktun aullałiksraqniñ anasiñŋuqsaġviŋmun ikniġmun qamitlaiḷaamun.
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 [Tavrani qupilġut tuquyumiñaitchut suli ikniq qamiyumiñaitmiuq.]
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Naagasuli isigakpich killuqsaqtitpatin piiġumagitin. Iłuatlukkayaqtuq isiġuvich iñuułiġmun isigaiḷḷutin uumakŋa isigaqaġutin igḷuktun iktaułiksraqniñ anasiñŋuqsaġviŋmun.
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 [Tavrani qupilġut tuquyumiñaitchut suli ikniq qamiyumiñaitmiuq.]
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Suli ilvich irigikkaqpich killuqsaqtitpatin piiqsiġumagiñ qaquliġlugu. Iłuatlukkayaqtuq ilipni isiġuvich aŋaayuqautaanik Agaayyutim atautchimik iriqaŋŋaqpich uumakŋa malġuŋnik iriqaġutin iktaułiksraqniñ anasiñŋuqsaġviŋmun.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Tavrani
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 “Maaniḷi iñuk iŋmiguuraq makitalgutillaakkaugisiruq iknikun.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Taġiuq nakuuruq, aglaan taġium taġiuġniiqpan qanuq taġiuġniḷiġñiaqpisiuŋ? Taatnamik qanusriułiqaġitchi taġiutun, tutqiutiqaġusi akunnapsitñi.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.