Marcos 4

Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tarrasuli Jesus-ŋum iḷisautiaqsiḷgiññiġai narvam siñaani imma. Iñuich katilgiññiqsut iñugiaksipḷutiŋ. Taatnaqmataasiiñ ikiniqsuq umiamun, mikiruuramik ayaktaallakługu, aquvinniqsuq. Iñugaaġruich qichaqtuiñaqtut narvam siñaani.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Ilaan iḷisautiniġai iñugiaktuatigun atrikusautitigun. Aasii iḷisauttutmiñi uqaaqtuutiuraaqługich.
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Naalaġniḷḷagitchi! Iñugguuq nautchiityaġniqsuq.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Nautchirapkaqługu nautchiaksrat iḷaŋich katagaġniqsut apqutmun, aasiitai tiŋmiurat tikitḷutiŋ niġiñiġaich.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Iḷaŋich kataŋniqsut uyaġauruamun nunamun nunaqapiaŋitchuamun. Nauniqsut qilamik atakkii nunakitḷuni.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Aasiiñ siqiñġum mayuaqami pasikł̣ugich atakkii kaŋiqapiaŋitḷutiŋ pannaqłuŋniġai.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Suli iḷaŋich kataŋniqsut akunġatnun kakitḷaġnat, aasiiñ kakitḷaġnat naukamiŋ nagguviksraiġñiġaich asirriŋitḷutiŋaasiiñ.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Iḷaŋitsuli katakhutiŋ nunagiksaamun asirriaqaġniqsut. Iñugiaksipḷutiŋ nauriñiqsut mukkaaksranik atautchimiñ iñuiññaq quliŋuttaaqhutiŋ suli iḷaŋich piŋasukipiaŋuttaaqhutiŋ suli iḷaŋich tallimakipiaŋuttaaqhutiŋ.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Ilaan nipliutigai, “Taamna iñuk siutiqaqtuaq naalaġniḷi.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Kisiŋŋuqamiŋ, maliġuaqtaiñ iñuiḷḷu tusaaruat ilaanik apiqsruġniġaat taavrumuuna atrikusautikun.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Jesus-ŋum nipliutigai, “Agaayyutim sagviġaa nalunaqtuaŋanik aŋaayuqautaan ilipsitñułhiñaq, aglaali tamatkunuŋa ukpiqsriŋitchuanun uqaġaqtuŋa atrikusautitigułhiñaq. Taamna aglausimaruaq uqałiġni immiumaruq Agaayyutim itnauttutigikkaŋa,
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 ‘Qiñiġaluaqhutiŋ irimiknik iḷisaqsritḷaitchut,
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Jesus-ŋum apiqsruġniġai, “Naluniqpisiuŋ taamna atrikusaun? Qanuġmi kaŋiqsiñiaqpisigich atlat atrikusautit?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Nautchiiri nautchiiruq tusaayugaallautamik.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Iḷaatni uqałiq nautchiaksratun katagaqhuni apqutmun; tamatkua iñuich tusaaplugu uqałiq, aglaan tuunġaum tikitḷugu qilamik aattaġniġai uqałhich nautchirriutauruat uummatiŋitñi.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Suli atlat iñuich atripḷugich nautchiaksrat kataktuat uyaġauraaliŋmun; tusaaplugulu uqałiq qilamik quviasukhutiŋ akuqtuqługulu,
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 aglaan uqałiq kaŋiḷiŋitman akuniutlaitchuq. Kiŋuagun iłuiḷḷiułiġlu piyuaqsiułiġlu iḷipmaknik pigiplugu uqałiq qapiqtiġaġniqsut.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Suli atlat iñuich atripḷugich nautchiaksrat kataktuat akunġatnun kakitḷaġnat. Taapkua tusaaruat uqałiġmik
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 aglaan isumaaluutit iñuuniałikun, kinnitñiŋniaġutitlu umialgutmik suli kimmutit supayaanik suqutiginġiġaġigaat Agaayyutim uqałha. Taimmaasiiñ nauritḷaitchut asianik.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Suli atlat iñuich atripḷugich kataktuat nunagiksaumun: tusaakamitruŋ uqałiq akuqtuqługu suli asirriaqaqhutiŋ, iḷaŋich iñuiññaq qulitun, iḷaŋich piŋasukipiatun, iḷaŋitsuli tallimakipiatun.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Jesus nipliutigikkani iḷaniġai, “Ataŋii, iñuich iḷiraġinġitchaa naniq ataanun utkusium unniiñ ataatnun siñigviich. Aglaan iñuich naniq iḷiraġigaa naniqaġviŋmun.|src="HK00152B.TIF" size="col" copy="Horace Knowles ©The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="Mr 4.21"
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Agaayyutim iriqsimakkaŋi pakma sagviġisigai iḷaatnigu. Iñuich kaŋiqsimaŋitchaluaġumisigik pakma kaŋiqsigisigaich taimanigu.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Kiña iñuk siutiqaġumi tusaatlaruaŋnik, ki ilaa tusaali.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Ilaan nipliutimmiñiġai, “Ki, naalaġnimmaaġiksi ata! Qanutun naalaġnisilaaqsi taimma itpan, taatnatun kaŋiqsiaqtilaaqsi itkisiruq, suli kaŋiqsisaiñaġniaqtusi.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Ilaa piqaqtuaq akuqtullaaġisiruq aglaan taavruma piqaŋitchuam anniagisigaa pigikkani.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Jesus nipliqsuq, “Atriqaqtuq aŋaayuqautaa Agaayyutim iñuŋmik nautchiiruamik nautchiaksranik nunamun.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Unnuaġaġipman siñikhuni suli uvluġaġipman makitluni savaaqaqtuq. Qaunaksraiḷaat nautchiaksrat nauraqtut, suli qanupiaq nalugaa naułhat.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Aglaan nunam naupkaqługu asirriraqtuq, sivulliuplugu nautchiaksraq nuiḷḷagaqtuq qiñiġnaqsiuraqhuni aasiitai nauqqaaqhuni puuŋa piŋŋuqmata mukkaaksram, tavrakŋa iluqani niqiksraq nauvaalukhuni.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Aglaan asiat nautchiirim kipputmik kipiaqsiraġigai, katitchivik tikiumaplunikii.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Jesus nipliqsuq, “Sumun atritḷavisigu Agaayyutim aŋaayuqautaa iñuŋnik? Uqautiniaġipsi atrisilaaŋanik.
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Atriqaqtuq nautchiaksrauramik atiqaqtuamik mustard-mik. Mikiniqtaġaluaqtuq nautchiaksrapayaaniñ nunami. Aglaan nautchirriutaukami nunami
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 naugaqsiraqtuq aglitḷukhuni nauriapayaaniñ. Akiġuġluksipḷuni tiŋmił̣uich uvluutiqaġvigiraġniġaat taġġaŋatni akutuqpalgich.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Suli iñugiaktuatigun atrikusautitigun Jesus-ŋum uqaaqtuutiraġniġai iñuich kaŋiqsiḷgutilaaŋatitun.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Ilaan uqautitlaitkai atrikusautaiḷaaqhuni. Aglaan kisiŋŋuqamiŋ maliġuaqtini kaŋiqsipkaġniuraapiaqługich piraġniġai.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Tamarrumani uvlumi anaqaksraaqman ilaan nipliutiniġai maliġuaqtini, “Akmuŋaqta”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Tavrani iliŋisa uniññiġaich iñugaaġruich. Maliġuaqtai ikiniqsut umiamiknun Jesus-ŋum ikimmivianun. Atlat umiat itmiñiqsut.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Anuqłiġuqman qaiḷiġuqhuni umiaŋat immautiaqsiñiġaa.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Jesus aquani umiam siñiŋniqsuq akitchiḷḷakhuni. Iliŋisa itiqsaġniġaat niplialaplutiŋ, “Ataniiq, sugiŋitpiuŋ piyaqquġupta?”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ilaa makitluni iñiqtiġniġik anuġilu qaiḷiġḷu, “Ki, anuġaiġḷi!” itnaqhuni. Anuġaiqhuni quunniġuġniqsuq taatnaqman.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Nipliutiniġai, “Suvaata iqsivisi ukpiqqutaitmatun?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Taapkua iqsiḷiqpauraġniqsut. Apiqsruutiaqsiñiqsut avatmun, “Qanusiuniqpa una iñuk anuġimunniiñ qaiḷiqpauratlu kamagivatruŋ?”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.