Marcos 15
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs NVT
1 Tavra uvlaatchaurami qaukłiŋich agaayuliqsit piqatigiplugich sivulliuqtiġruat suli aglaliqirit suli iluqaġmiŋ uqaqsittaaqtitchirit katimaniqsut sivunniuqhutiŋ. Tamatkua Jesus qiḷiqtinniġaat. Qiḷġutilik tasikuaqługu Pilate-muutiniġaat kavanauruamun.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pilate-ŋum apiqsruġaa, “Uvva Jew-ŋuruat umialigivatin?” Jesus-ŋum kiugaa, “Tavra ilvich taatnaqtutin.”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Qaukłiŋich agaayuliqsit pasiuġniġaat iñugiaktuatigun sutigun. Aglaan Jesus kiumaksriñġiññiqsuq.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Pilate-ŋum apiqsrulgitkaa, “Kiggutiksraiññiqpich? Qanutunaglaan iñugiaktautigiruanik pasiuqpatin!”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Jesus nipliñġitchuq. Taatnamik Pilate quviġusuŋniqsuq.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Ukiupayaaqman Jew-ŋuruat niġiqpagvikaatni atiliŋmi Apqusaakkaułiġmik Pilate annaktitchiraġniqsuq atautchimik isiqtamik kisupayaamik pisukamiŋ.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Akunġatni isiqtat iñuk inniqsuq atilik Barabbas-mik iñuaqatauruaq taapkua aŋuyakmata akikŋaqługu Roman kavamaŋatnik.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Iñugayaat Pilate-mukamitruŋ qasriḷiaqsiñiġaat pituiquplugu isiqtaq piraġiłiġmisun sivuani.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Pilate-ŋum kiugai, “Pituiġitquvisitŋa Umialgatnik Jew-ŋuruat?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Iḷitchuġiniġaa qaukłiŋisa agaayuliqsit qaitchił̣hat Jesus-mik siqñataqałiġmiktigun.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Aglaali qaukłiŋich agaayuliqsit akatchiñiqsut iñuŋnik Pilate-ŋum pituiġitquplugu Barabbas-mik.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Pilate kiugai, “Qanuġisiñiqpigu una taiguutiqaqtuaq Umialgatnik Jew-ŋuruat?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Iluqatiŋ iñuich nipliaqpaŋniqsut, “Kikiaktuutili!”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Pilate-ŋum apiqsruġniġai, “Suvaata? Savamaqłuqaqpa?” Aglaan iñuich nipliaqpaurallapiaġniqsut, “Kikiaktuutisiuŋ!”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Pilate-ŋum quyalisukługich iñuich pituiġñiġaa Barabbas iliŋitñun. Qaitkamiuŋ Jesus aŋuyyiuqtimiñun tiliñiġai, “Ki, ipiġaqtuqsiuŋ! Kikiaktuutinaqsiruq.”
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Aŋuyyiuqtit itqutiniġaat Pilate-ŋum tupiqpaŋanun, aasiiñ katitquniġaich atlat aŋuyyiuqtit,
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 atnuġaaqługu akisuruanik kaviqsaamik suli niaquusipḷugu kakitḷaġnanik aasiiñ iḷipḷugich niaquanun.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Kamagiŋŋuaġniġaat sivuġaani nipliqhutiŋ, “Uvvaguuq Umialgat Jew-ŋuruat!”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Anaullaġniġaat niaquagun anautamik suli tivvuaqtuqługu sitquġvigiplugu sivuġaani Jesus.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Mitautigianikamitruŋ mattaqtinniġaat kaviqsaaq siḷatiġuaq atipkaqługuasiiñ ilaan atnuġaaŋiñik. Tavra aullautiniġaat kikiaktuutiviksraŋanun.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Uvvaguuq iglaullaġmiŋ aŋuyyiuqtit paaġniġaat iñuk atiqaqtuaq Simon-mik utiqtuaq nunaaqqimun. Nunuriñiġaat iqsruquplugu Jesus-ŋum kikiaktuutriviksraŋa. Taamna Simon Cyrene-naġmiu aapaŋak Alexander-mlu Rufus-ŋumlu.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Tikiutiniġaat nunaŋanun taiyuutiliŋmik Golgotha-mik mumiutiqaqhuni “Niaqum Saunġa.”
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Imiksritkaluaġniġaat asiam misuġuanik avuplugu suŋaġnitchuamik. Aglaan Jesus imiŋiññiġaa.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Tamatkua aŋuyyiuqtit kikiaktuutigaat. Tavra aviktuġniġaich atnuġaaŋi aasiiñ saaptautigiplugich qanutchimik iñuk piksraquplugu.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Nine-akłaaqman uvlaami kikiaktuutiniġaat.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Aglaich pasikkusiaŋi iḷiñiġaich niaquan qulaanun itna aglakługich, “Umialgat Jew-ŋuruat.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Ilaani kikiaktuutriqatauniqsuk malġuk tigliŋniaqtik, iḷaqataa taliqpian tuŋaani suli iḷaqataa saumiani.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 [Sivuniksriqirim tarra Agaayyutim uqałha immiumaruq, “Irrutiniġaat savamaqłuktuatun.”]
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Iñuich apqusaaqtuat niaqulaniqsut nipliaplutiŋ pisaaŋŋatinik Jesus-mun, “Aa! Uqaġuuruatin piyaqqułhiñaunipḷugu agaayyuvikpak aasiiñ nappatqigḷugu piŋasuni uvluni,
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 ki, anniqsuġiñ ilipnik, aasiiñ atqaġiñ sanniġutamiñ.”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Taatnatuntuuq qaukłiŋisa agaayuliqsit piqasiqhutiŋ aglaliqirinik mitautigigaat, “Una anniqsuiraqtuq atlanik, aglaan iŋmiñik anniqsulguitmiñiqsuq.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Ki, Christ, Umialga Israel-ŋum, atqaġutin kikiaktuutrivipniñ! Uvagut tautukkuptigu ukpiġiyumaikput.” Taapkuak kikiaktuutriqatauruak suviaġutiniġaak.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Uvluq qitiqquqman taaqsiñiqsuq nunapayaami.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Three-akłaaqman Jesus nipitusiñiqsuq, “Eloi, Eloi, lama sabachthani?” mumiutiqaqhuni, “Agaayyutmaaŋ, Agaayyutmaaŋ, suvaata suqutiginġiqpiŋa?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Iḷaŋich tamatkua qichaqtuat tusaakamiuŋ nipliqsut, “Ataŋii, tuqłuġaġaa Elijah.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Iḷaŋat iñuich tiguliqamiuŋ allaqtiġun qilamiksruaqhuni misuktiqługu misuqqumun, isautchiqsiqługu ayauppiŋmik qaqłuukkun aktuqługu nipliqhuniasiiñ, “Ki, qiñiġumagikput Elijah aggiġisipmagaan atqautityaġlugu.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Jesus nipaalaliqhuni tuquniqsuq.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Talukuyaaq agaayyuvikpaŋmi siiksiġniqsuq tatpichakŋa takanuŋa taatna.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Tavra aŋuyyiuqtit qaukłiat qichaqtuaq Jesus-ŋum qaniŋani tuqupman nipliġñiqsuq, “Iḷumutun taamna aŋun iġñiġiniġaa Agaayyutim.”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Itmiñiqsut aġnat tautuktuat uŋavaniñ, iḷagiplugich Salome suli Mary Magdalene suli Mary, aakagikkaŋak taivruma kamanaiññiqsram James-ŋum suli Joses-ŋum.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Tamatkua piqasiqsuġniġaat Jesus Galilee-mi itman savautiplugulu. Atlat iñugiaktuat aġnat maliŋniġaat Jerusalem-mun.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Unnuksraaġuraaqman Joseph Arimathea-ġmiu tikiññiqsuq. Uvva uvluani sivuani Jew-ŋuruat minġuiqsiaġviat piuq.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Taatnamik ilaa taluqsraiqhuni utlautiniqsuq Pilate-mun. Iŋiaġiniġaa Jesus-ŋum timaa. Joseph kamagikkaupluni sivulliuqtiġruaŋuniqsuaq niġiugaqaġniqsuq aullaġniił̣iksraŋanik aŋaayuqautaanik Agaayyutim.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Pilate quviġusuŋniqsuq Jesus tuquaniktiġniqman. Tuqłuġniġaa aŋuyyiuqtit qaukłiat apiqsruqługu tuquaniktiqmagaan.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Tarra iḷitchuġianikamiuŋ taavrumakŋa aŋuyyiuqtit qaukłiatniñ Jesus-ŋum tuqqutilaaŋa, qaitkaa timaa Joseph-mun.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Joseph tauqsiġñiqsuq ukił̣haaġiksaamik. Atqautiplugu Jesus-ŋum timaa puuqługu ukił̣haaġiksuamik iḷiñiġaa iḷuviḷiuqtamun uyaġaŋmi. Aksrakługu uyaġaŋmik taluniġaa taamna iḷuviq.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Mary Magdalene suli Mary aakagikkaŋa Joses-ŋum qiñiġniġaak napmun iḷiñiaqmaŋaan.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.