Marcos 11
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs NVT
1 Qaniŋani Jerusalem Jesus iglauqataiḷu qalliñiqsut nunaaqqiuraaŋnun Bethphage-mun suli Bethany-mun ittuaŋnun iñġiŋani atiqaqtuam Olives-mik. Jesus tuyuqaġniqsuq malġuŋnik maliġuaqtimiñik nipliutiplugik,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 “Nunaaqqiuramukkitik. Taamuŋaasii isipqauraġuptik paqitkisigiktik pituksimaruaq nuġġaŋa natmaksiġvium natmaksiġvigimaiḷaq sivuani. Pituiġḷugu uvuŋautityatku!
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Kia iñuum apiqsruqpatik suvaata pituiġñiaqmagaan nipliutiyumagiktik, ‘Atanġuruam inuġigaa aglaan utiqtitkisiyaa qilamik.’”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Taapkuak tarra aullaġniqsuk. Paqinniġaak natmaksiġvium nuġġaŋa tumitchiani pituqaqtuaq paaŋani tupqum. Tarra pituiġñiġaak.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Taatnalu iñuiḷḷi qichaqtuat tamaani nipliutigaik, “Ukuqtiik, suniaqługu una pituiqpitku?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Aikł̣iqsuak taapkuak kiggutiniqsuk Jesus-ŋum tillisaatun. Iñuiḷḷi taapkua aullaqtinniġaich.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Taapkuak taamna nuġġaq Jesus-muutiplugu, aasiiñ quppiġaatik mattaqługik iḷiñiġaik taavrumuŋa nuġġaġmun. Jesus natmaksiaqsiñiqsuq.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Iñugiaktuat iñuich quppiġaatiŋ siamitkaqsiñiġaich apqutmun, suli iḷaŋich akiġuiñik napaaqtum navguqługich iḷḷiuqaiñiqsut apqutmun.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Iñuich sivuagun Jesus-ŋum suli tamatkua aquagun nipruagaqsiñiqsut,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Agaayyutim piḷiutiqaġliuŋ taamna aŋalatchiaqsiruaq pakma sivulliaptiktun David-tun.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Taatnatun Jesus Jerusalem-muŋniqsuq. Tavruŋaqami isiqhuni agaayyuvikpaŋmun, qiñiqtuagataġaluaqami aniñiqsuq. Tanuġaksipḷuni aullaġniqsuq Bethany-mun piqatigiplugich qulit malġuk maliġuaqtini.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Uvlaakuqman iluqatiŋ pisuktuaqamiŋ Bethany-miñ Jesus niġisuliġñiqsuq.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Tautuŋniġaa asirrisuuruaq napaaqtuq uŋavaniñ akutuqpaliqaġniqman. Tarra takuniġaa asrirritmaŋaaġiaqługu. Tikitñamiuŋ suqaġnianġitchuq. Akutuqpalił̣hiñanik paqittuq atakkii pukuŋnaqsinġitḷunisuli.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Jesus-ŋum nipliutigaa napaaqtuq, “Kia-unniiñ iñuum asiaqtuġvigitqikkumiñaitchaatin pakmakŋaniñaglaan.” Maliġuaqtaiñ tusaaniġaat taatnaqman.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Tikitñamiŋ Jerusalem-mun Jesus isilgitchuq agaayyuvikpaŋmun. Anitkaqsiḷiġniġai tunisiullaqtuat suli tauqsiqsuktuat taavrumakŋa agaayyuvikpaŋmiñ, ulġutqataqługiḷḷu niġġiviich akiñik simmiqsuġviich suli aquppiutaŋich tunisiullaqtuat tiŋmiaġruuranik tuniḷḷautiksrauruanik,
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 suli kiñaunniiñ akiyaqtitchumiñaiññiġaa tuniaksranik agaayyuvikpakuaġlugu.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Iḷisautiniġai iñuich, “Aglausimaruq,
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Qaukłiŋich agaayuliqsit suli aglaliqirit tusaakamitruŋ taamna, pakaaġiaqsiñiġaat qanuq taimma piyaqquġukługu. Nuyuaġiliutiniġaat atakkii iluqatiŋ iñuich quviġusuutigiplugich Jesus-ŋum iḷisauttutai.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Unnuksraaqman Jesus aullalgiññiqsuq nunaaqqimiñ piqatiqaqhuni maliġuaqtimiñik.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Suli uvlaaġuqman apqusaaqamiŋ taututqiŋñiġaat asirrisuuruaq taimña napaaqtuq. Pannaqłuŋniqsuq kaŋituummaġmi.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Peter-m itqaqtilgiññiġaa imña atuumaruaq aasiiñ nipliutiplugu Jesus, “Iḷisautrii, asirrisuuruaq napaaqtuq piuŋiḷḷaqsruqtikkan paniqtiġniqsuq.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Jesus-ŋum kiugai, “Ukpiqsrisitchi Agaayyutmik.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Iḷumutun uqautigipsi, Nipliutigupsiuŋ iġġiq, ‘Ki, nuutittin igitaulutiŋ taġiumun’ atuumagisipiaqtuq. Taamna nalupqinaitchuq. Ukpiġillapiaġupsiuŋ iluqnauġusi taatna atuumagisiniḷugu, tavra savaaŋupkałhiñaugiksi.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Taatnamik nipliqsuŋa, qanutchipayaat kipiġniuġutigikkasi agaayyutigigupsigik ukpiġitchi akuqtuġiniḷugich, suli piginiaġisi.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Agaayugupsi, natqigutimaaġumagisi iḷagikkasi qanutchimik akikŋaqtuutiqaġniġupsi. Taatnaġupsi aapagikkapsi pakmani ittuam natqigutimaaġisigaasi killuutipsitñik.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 [Natqigutrisimaitkupsi iñuŋnik atlanik aapapsi pakmani ittuam natqigutiyumiñaitmigaasi killuutipsitñik.]”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Utitqikkamiŋ Jerusalem-mun, Jesus isiġniqsuq agaayyuvikpaŋmun. Qaukłiŋich agaayuliqsit suli aglaliqirit suli sivulliuqtiġruat tikiññiġaat
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 apiqsruqługu, “Kia aatchuqpatin aŋalatchił̣iġmik savautiplutin tamatkuniŋa? Kia saŋŋiksriññiqpatin taatnatun?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Jesus-ŋum kiuniġai, “Apiqsruġniaġipsi atautchił̣hiñamik apiqsruutmik. Kiulgugupsitŋa uqautigisigipsi aŋalatchił̣ikun tamatkuniŋa savalgutilaamnik.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Nakitña John aŋalatchił̣inikpa ilaan paptaaqtitchisilaaŋanik? Agaayyutmiñ naaga iñuŋniñ? Uqautisitŋa.”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Taapkua uqqaaġiaqsiñiqsut iŋmiknun, “Kiuguptigu pakmakŋaktauniḷugu nipliutigisigaatigut, ‘Suvaatami ukpiġiññiqpisiuŋ John?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Naagaqaa uqaġumiñaitchugut aŋalatchił̣ha iñukmiqnisauniḷugu.” Iliŋisa sivuuġaginiġaich iñuich, atakkii iñupayaaq ukpiġipiaġniġaaq John sivuniksriqiraunipḷugu.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Taatnagaluaqamiŋ kiułhiñaġniġaat Jesus, “Uqautilguiññiġiptiġiñ.” Jesus-ŋumli kiugai, “Uvaŋaptuuq uqautiyumiñaitmiñiġipsi nakikŋa aŋalatchił̣inikłuŋa tamatkuniŋa savaaqaqtilaamnik.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.