Lucas 7

Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesus-ŋum iḷisautrisuiqami tamatkunuuna iñuŋnik, ilaa Capernaum-muŋniqsuq.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Taavaniguuq Roman aŋuyyiuqtaiñ qaukłiat savaktiqaġniqsuq piqpagikkaġmiñik; taamnaasii iñuk atniġñaqhuni tuqułhiñaaġuqhuni.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Uvvauna aŋuyyiuqtit qaukłiat tusaakami Jesus-mik tuyuqaġniqsuq Jew-ŋuruat sivulliuqtiġruaŋitñik apiqsruġiaqtitlugu mamititquplugu savaktigikkani.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Tikitñamitruŋ Jesus iŋiġniġaat pipiaqhutiŋ, “Taamna iñuk ikayuqtaksraġipiaġiñ,
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 atakkii ilaan piqpagigai iñugikkavut. Nappairuqunniiñ katraġviksraptiknik.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Tavra Jesus maliŋniġai. Uŋasiŋaiqmiuġlu tupqaniñ aŋuyyiuqtit qaukłiata tuyuġiniġai iḷauraani nipliutitquplugu Jesus, “Ataniiq, uvuŋaŋiññaqpich. Uvva utlaktaksrauŋiḷuqtuŋaunniiñ tupimnun.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Naagalu suuŋiḷuqpaitḷuŋa utlaktaksraġiŋiḷuġikpiñunniiñ. Uqallaksiñaġiñ uqałiġmik aasiiñ savaktigikkaġa atniġñaqtuaq iłuaqsiñiaqtuq.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Atakkii aŋalatiqaqmiuŋa qaukłiġñik suli aŋuyyiuqtiqaqłuŋa aŋalatamnik. Tilikapku una, ‘Aullaġiñ!’ aullaġaqtuq; tilikapkusuli taamna, ‘Qaġġaiñ!’ aggiġaqtuq; suli tilikapku savaktigikkaġa, ‘Taamna piuŋ!’ piraġigaa.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Jesus-ŋum quviġusuutiginiġaa taamna tusaakamiuŋ. Kiŋiaqami iñugaaġruŋnun maliktigikkaġmiñun uqaġniqsuq, “Paqisimaitchuŋasuli ukpiqsrił̣iġmik taatnatun Israel-aaġmiuni!”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Aŋutit tuyuuruat utiqamiŋ aŋuyyiuqtit qaukłiata tupqanun paqinniġaat savakti iłuaqsipḷugu.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Tamanna atuumaanikman Jesus utlautiniqsuq nunaaqqimun atiliŋmun Nain-mik. Maliġuaqtaiñ suli iñugiaktuat iñuich maliŋniġaat.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Tikiññiqsuq paaŋanun nunaaqqim aniḷġataqmiñiqsullu akigaqtuat tuquŋaruamik iñuŋmik. Taamna tuquŋaruaq iġñitauġinikkaŋa uiḷgaġnaam. Iñugiaktuat iñuich nunaaqqimiñ maliŋniġaat taamna aġnaq.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Atanġuruam Jesus tautukamiuŋ iḷunŋutchallapiaġniqsuq. Nipliutiniġaa aġnaq, “Qianak!”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Utlakługu aksiŋñiġaa tuquŋaruam akigautaat. Iñuich akigaqtuat taavrumiŋa nutqaqmata Jesus nipliġñiqsuq, “Nukatpiaq, tiligikpiñ, makittin!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Tuquŋaruaq aŋun aquvitiġniqsuq uqaaqsipḷuniasiiñ. Jesus-ŋum utiqtinniġaa aakaŋanun.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Iñuich iluqatiŋ taluqsratchaŋniqsut kamaksruaqsipḷuguasiiñ Agaayyun itnaqhutiŋ, “Kamanaqtuaq sivuniksriqiri salapqiġñiqsuq akunnaptiknun. Agaayyun aggiqsimaniqsuq anniqsuġiaqługich iñugikkani!”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Taamna tusaayugaaq Jesus-kun siaminniqsuq nunaaqqipayaanun Judea-mun suli avataanun nunamun.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 John-ŋum maliġuaqtaiñ uqautiniġaat iluqaitñik tamatkuniŋa.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Tuqłuqługik malġuk maliġuaqtiŋni tuyuġiniġik atanġuruamun apiqsruquplugu, “Anniqsuqtauvich aggiqsaġumaruaq, naagaqaa niġiuktuksrauvisasuli atlamik?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Utlautiruk Jesus-mun nipliutiplugu, “John Paptaaqtitchirim tuyuġigaatiguk apiqsruquplutin, ‘Anniqsuqtauvich aggiqsaġumaruaq, naagaqaa niġiuktuksrauvisasuli atlamik?’”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Taavrumani taatnałhatni Jesus iłuaqsiraġaiñiqsuq iñugiaktuanik iñuŋnik atniġñautiŋitñik naŋirrutiŋitñiglu, suli anittaqługich irrusiqł̣uich, qiñitlasipḷugiḷḷu qiñitlaitchuat iñuich.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Jesus-ŋum kiuniġai John-ŋum maliġuaqtik, “Uqautityatku John qiñikkaptiknik suli tusaakkaptiknik:
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Qanutun quvianaqtigiva iñuk ukpiġutaiñġitchuaq piqutigipluŋa.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 John-ŋum uqqiraqtik aullaqmaknik Jesus-ŋum uqautigiaqsiñiġaa iñugaaġruŋnun John-kun, “Uvva John-mukapsi iñuiḷaamun sumik qiñiġasugivisi? Iviŋmik anuġim aŋalataŋanik liilaa?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Uvvasuli qiñiġasugivisi iñuŋmik atnuġallautaliŋmik? Iñuich atnuġaallautaqaġaqtuat inuqsrasuŋaqatiŋ iñuuniaġuurut inillautani.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Uqautisitŋa, sumik qiñiġiaqpisi? Sivuniksriqirimik? Taamna iḷumutuuruq, aglaan tautukkaqsi kamanatluktuaŋuruq sivuniksriqirił̣hiñamiñ.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 John taamna ilaaŋuruq Agaayyutim uqałhan uqautigikkaŋa itna, Agaayyun nipliqsuq,
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Jesus niplipsaaqtuq, “John [Paptaaqtitchiri] kamanatluktuq anipayaaqtuaniñ. Aglaan kiñaunniiñ kamanaiññiqsrauruaq aŋaayuqautaani Agaayyutim kamanatluktuq John-miñ.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 (Tusaapayaaqtuat ilaanik tax-siliqirituummaġmiŋ tupiksriñiqsut Agaayyutim nalaunŋaruanik atuqukkaŋiñik paptaakkauplutiŋ John-kun.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Aglaan Pharisee-ŋuruat suli iḷisautrit maliġutaksranik ayaksimaniġaat Agaayyutim sivunniutaa iŋmiknun, suli paptaaquŋitḷutiŋ John-mun.)
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 “Sumik atriqaqpat iñuich iñuuruat pakmapak? Sutun itpat?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Atriqaqtut iḷiḷgaanik aquppiruanik tuniriñiaqtuat katimmaviŋitñi tuqłirautiplutiŋ avatmun,
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 John Paptaaqtitchiri aggiqami niġitḷaiññiqsuq suli iminġitḷuni asiam misuġuanik, naagasuli uqaqtusi irrusiqł̣uqaġnipḷugu.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Iġñiŋa Iñuum niġiraqtuq imiqhuniḷu. Pakma nipliġaqtusi, ‘Tautullaksiuŋ iñuk niġġiqsuruaq imiqtuqtilu, iḷauraaŋat tax-siliqiritlu killuliqiritlu.’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Agaayyutim puqiutaa iḷitchuġipkautauruq iḷumutuuplugu savaaŋagun.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Iḷaŋata Pharisee-ŋuruat aiyugaaġniġaa Jesus niġiyaqtuaquplugu. Jesus utlautikami tupqanun, nayummagataqhuni tamauŋa niġiaqsiñiqsuq.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Taavrumani nunaaqqimi aġnaq iñuuniaqmiñiqsuq killuliqiraupluni. Tusaakamiuŋ Jesus niġiñiaġnipḷugu Pharisee-ŋuruam tupqani aggiutriñiqsuq nakasuŋŋuamik imaliŋmik piññaqnaqtuamik tipraġiksautmik.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Qichaġniqsuq tunuani Jesus-ŋum isigaiñi qiapluni, imaġuqługich qulvimiñik, ivikługich nutchamiñik, kunikł̣ugich, suli kuvipḷugich tipraġiksautmik.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Pharisee-ŋuruaq aiyugaaqtuaq Jesus-mik tautukami taavrumiŋa nipliġñiqsuq iŋmiñun, “Uuma iñuum sivuniksriqiraupiaġumi naluŋiññayaġaa una aġnaq aksiksigikkani; naluŋiññayaġaa qanutchimik iñuuniusiqaqtilaaŋa! Atakkii ilaa killuliqirauruq.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Jesus-ŋum nipliutiniġaa, “Simon, uqautraksraġigikpiñ.” “Aa, iḷisautrii, uqautiŋŋa!”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Jesus unipkaagaqsiruq, “Malġuk iññugguuq simmiḷiaksraqtuġvik akiqsruumaniġaak maniŋñik. Iḷaqataan akiqsruumaniġaa naliksraliŋmik tallimat kavluutit uvlut savaaŋatnik, iḷaqataanaasiiñ malġukipiaq qulinik.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Iluqatik taapkuak akiḷiiḷguiññiqmaknik akiqsruutaiġñiġik. Nalliak taapkuak piqpaksritḷukpa ilaanik?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Simon-ŋum kiuniġaa, “Uumaqanuġii natqigutrikkauruam aŋitluktuamik akiqsruutmik.” Jesus nipliġñiqsuq, “Nalauttutin.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Kiŋiaqługuasiiñ aġnaq nipliutiniġaa Simon, “Tautuguŋ una aġnaq! Uvaŋa isiqama tupipnun qaitchiŋitchikma imiġmik iġġuutiksraŋatnik isigaŋma. Aglaan uuma aġnam iġġuġai isigatka qulvimiñik aasiiñ ivikługich nutchamiñik.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Ilvich iqiŋitchikma kunigḷuŋa. Aglaan uuma aġnam nutqautiŋitchai kunniuqługich isigatka isiġataqamaaglaan.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Uqsruqtiŋitchiñ niaquġa. Aglaan uuma aġnam uqsruqtiġai isigatka tipraġiksautmik.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Uqautigikpiñ, uuma aġnam kamanaqtuamik piqpaksrił̣han qiñiqtitkaa iñugiaktuat killuqsautini natqigutikkaułhat. Aglaan iñuk killuqsautiqapiaŋiññasugiruaq natqigutiraksramik piqpaksripiaġniaŋitchuq.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Tavrakŋa Jesus-ŋum uqautiniġaa aġnaq, “Killuqsautitin natqigutikkaurut.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Atlat aiyugaaqtauruat niġiqatigiplugu Jesus nipliġñiqsut avatmun, “Kisuunasugiva una? Natqigutritḷaniqsuqunniiñ killuqsautinik.”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Aglaan Jesus nipliutiniġaa taamna aġnaq, “Ukpiqsrił̣iqpich anniqsuġaatin. Iñuuniaġiñ tutqiksiḷutin.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.