Lucas 2
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs NVT
1 Augustus atanġuŋŋaġmi Rome-mi tilisiñiqsuq iñuich nanipayaaq atqiqsitquplugich.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Taamna atqiqsitchivik sivulliuniqsuq. Taamna atuumapman aŋun atiqaqtuaq Quirinius kavanauniqsuq Syria-mi.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Iñupayaat utlautiniqsut sivulliaġmiŋ anniviŋitñun atqiqsitchaqtuqhutiŋ.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Joseph-tuuq iglaupmiñiqsuq. Aullaġniipḷuni Nazareth-miñ Galilee-miittuamiñ Bethlehem-muŋniqsuq, nunaaqqimun Judea-miittuamun, annivianun atanġum David. Joseph tavruŋaġniqsuq atakkii ilaaptuuq kiŋuviaġiplugu David-ŋum.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Atqiqsitchaqtuqami aullautiniġaa Mary nuliaksrausiutianikkani siŋiayauruaq.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Bethlehem-miititlugik Mary iġñisuliġñiqsuq.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 Iġñiñġaġniqsuq aŋugauramik. Nimiqsruqtuallaŋniġaa iḷipḷuguasiiñ tuttuqpaich niġġiviatnun atakkii iniksraitḷutiŋ nullaġviŋmi.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Iḷaŋich munaqsrit unnuiñiqsut taavani nunami munaqsripḷutiŋ ipnaimiknik.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Isaġulgan Atanġum sagviutiniġai aasiiñ qaumaŋan Atanġum qaggutiplugich. Taapkua tatamitchallapiaġniqsut.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Aglaan isaġulgum nipliutiniġai, “Iqsiñasi, uvuŋaqłuŋa uqautityaġipsi tusaayugaallautamik quviatchaktirrutiksrauruamik iñupayaamun.
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Marrumani unnuami anniqsuqti ilipsitñun aniruq David-ŋum nunaaqqiani, Christ-ŋuruaq Ataniq.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Una iḷitchuqqutauruq ilipsitñun ilaaŋutilaaŋanik, paqitkisigiksi aniqammiuraq nimiqsrullaktaq nalaruaq tuttuqpaich niġġiviatni.”
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Tavrakŋatchiaq iñugiallapiaqtuat isaġulgich qiḷaŋmiñ sagviġñiqsut. Piqasiqł̣ugu isaġulik nanġaġniġaat Agaayyun itnaqhutiŋ,
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Kamanaun illi Agaayyutmun qutchiŋñiqsrami qiḷaŋmi,
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Isaġulgich utiqmata qiḷaŋmun munaqsrit nipliġñiqsut iŋmiknun, “Ki, aullaqta Bethlehem-mun tautugiaġlugu Atanġum uqauttutigikkaŋa uvaptiknun!”
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Qilamiksruaqhutiŋ paqinniġaich Mary-lu Joseph-lu suli aniqammiuraq nalauraqtuaq tuttuqpaich niġġiviatni.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Munaqsrit tautukamitruŋ uqaġiniġaich isaġulgum nipliuttutigikkaŋi taavrumuuna aniqammiurakun.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Tusaapayaaqtuat quviġusuŋniqsut tamatkuniŋa munaqsrit nipliuttutigikkaŋitñik.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Mary-m uummatiġmiitchiutiniġai uqautigikkaŋich aasiiñ isummatigiuraaqługich.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Munaqsrit utiġniqsut kamaksruqługu nanġaqługu Agaayyun iluqaisigun tusaakkaġmiktigunlu tautukkaġmiktigunlu. Atuumaruq atriḷipḷugu isaġulgum atuumagisiñikkaŋa.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Tallimat malġuk uvlut naatmata suli aniqammiuraq nalunaitŋutchiqsauŋanikman, atchiġñiġaat Jesus-mik, atiġmik isaġulgum qaisaŋanik Mary siŋaiyaugaluaqtitnagu.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Ipqiqsaġviksraŋat tikitman, Joseph-lu Mary-mlu aniqammiuraq Jerusalem-muutiniġaak qaitchaqtuaqługu Agaayyutmun tuvraqługu maliġutaksraŋa Moses-ŋum,
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 maliġutlugu aglausimaruaq maliġutaksraŋiñi Atanġuruam, “Aniqqaaqtuapayaaq aŋugauraq qaisaksrauruq Agaayyutmun.”
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Tuniḷḷaqtuġiaġniqsuk malġuŋnik tiŋmiaġruuraŋnik, iŋiaŋuruamik maliġutaksraŋagun Agaayyutim.
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Jerusalem-mi aŋutiqaġmiñiqsuq atiliŋmik Simeon-mik. Una aŋun nalaunŋaniqsuq taluqsriruaq Agaayyutmik, suli utaqqiñiqsuaq Israel-aaġmiut annautikkaułiksraŋatnik. Ipqitchuam Irrutchim nayuġniġaa.
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 Ilaan uqautiniġaa tuquyumiñaiññipḷugu qiñiġaluaqnagu Christ Anniqsuqti Agaayyutim akiqsruutigikkaŋa.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Simeon sivullikkaupluni Ipqitchuakun Irrutchikun utlautiniqsuq agaayyuvikpaŋmun. Jesus-ŋum aŋayuqaaŋiñ tikiutipmatku aniqammiuraq Jesus agaayyuvikpaŋmun atuumatyaqługu atuiraġiłhagun maliġutaksram,
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 Simeon-ŋum akiggiutiniġaa iḷiḷgaaq aasiiñ quyaplugu Agaayyun,
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Ataniiq, akiqsruutigikkan atuumapkaġiñ,
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 Irramnik tautukkiga anniqsuqti
30 Vi a tua salvação,
31 tuyuġikkan annautitquplugich iñuich sumipayaaq.
31 que preparaste para todos os povos.
32 Ilaa qaumauruq sagviiruaq anniqsuġiamik Jew-ŋuŋitchuanun
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Iḷiḷgaam aapaŋa aakaŋalu quviġusuŋniqsuk tamatkunuuna Simeon-ŋum uqauttutaigun Jesus-kun.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Simeon-ŋum qiññuaġutiniġik piḷiusiamik suli nipliutiplugu Mary aakagikkaŋa, “Agaayyutim una iḷiḷgaaq piksraqtaaġiniġaa agvisautyaquplugu tammałiksraŋatnun naagaqaa anniqsułiksraŋatnun iñugiaktuanun Israel-aaġmiunun. Iḷitchuqqutaugisiruq, aasii pisigiplugu ilaan kisuutilaaŋa iñugiaktuat iñuich uqaġisirut akitñaġlugu.
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 Taatnaġumiŋ sagviġisiñiġaich iriġaqtuqhutiŋ isummatigikkaŋich ilaagun. Suli alianaq savikpaktun ipiktuatun kapirigisiruq uummatipnik.”
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Sivuniksriqiriqaġmiñiqsuq uiḷgaaġnaamik atiliŋmik Anna-mik panianik Phanuel-ŋum kiŋuviaŋiñiñ Asher-ŋum. Anna utuqqauruq. Uiqaġniqsuq tallimat malġuŋni ukiuni, aasii uiŋa tuqupluni.
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 Taimakŋaaglaan iñuuniaġniqsuq uiḷgaaġnaaŋupluni, aasiiñ pakma ukiuniŋniqsuq sisamakipiaq sisamanik. Uniḷḷaiññiġaa agaayyuvikpak. Uvlumi unnuaqtuummaan savautiniġaa Agaayyun uisauraaqhuniḷu agaayupluniḷu.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Taavrumani sassaġniġmi tikiññiqsuq qaitchipḷugu quyyatmik Agaayyun. Uqautiginiġaa taamna iḷiḷgaaq iluqaitñun niġiugaqaqtuanun tasuqsaityałiksraŋanik Jerusalem-ŋum.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Joseph-ŋum suli Mary-m taŋianikamitkik iluqaisa atuqukkat maliġutaksraŋigun Agaayyutim utiġniqsuk kiŋuniġmiknun Nazareth-mun Galilee-miittuami.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Iḷiḷgaaq Jesus aglipḷuni saŋŋisiñiqsuq, puqiutiqallapiaqhuniḷu. Suli Agaayyutim iłuaqqutiniġaa.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Ukiuġaġipman aŋayuqaak Jesus-ŋum utlautiraġniqsuk Jerusalem-mun niġiqpagvikaamun atiliŋmun Apqusaakkaułiġmik.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Jesus qulit malġuŋnik ukiunikman utlautiniqsut niġiqpagvikaamun piraġiłiġmiktitun.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Niġiqpagvikaam aquagun aigaqsiñiqsut. Utiqsaġmaknik nukatpiaġruk Jesus uniŋñiqsuq Jerusalem-mun, aasiiñ aakaŋan Joseph-ŋumlu naluniġaak.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Igliġasuginipḷugu iglauqatauruani iglauniqsuk naalġataqługu uvluq. Uvvaasiiñ tikiumakamik nullaġviksraġmiknun pakaaqsiñiġaak akunġatni iḷamiŋ suli iḷauraaŋiñi.
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Paqiŋitñamitku utiaqsiñiqsuk Jerusalem-mun pakkiaqługu.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Piñayuatigun uvlut paqinniġaak agaayyuvikpaŋmi aquppiqataupluni Jew-ŋuplutiŋ iḷisautriñi, naalaġnipḷugich apiqsruqtaqługiḷḷu.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Iluqatiŋ tusaaruat ilaanik quviġusuutiginiġaat puqikhuni kiggutaigun.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Aŋayuqaakkiñ quviġusuutiginiġaak tautukamitku. Aakaŋan nipliutiniġaa, “Iġñiiŋ, qanulgitpisiguk? Aapanlu piŋiksraliḷḷapiaqhunuk taatnaqhunuk pakkiaġiptigiñ.”
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Jesus-ŋum kiuniġik, “Suvaata pakakpisitŋa? Naluniqpitku nayuutiruksraułiġa aapaa tupqani?”
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Aglaan kaŋiqsiŋiññiġaak kiggutaa.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Tavrakŋa Jesus utiqasiġniġik Nazareth-mun tupigiplugik. Aakagikkaŋan itqaġiplugich iluqaisa tamatkua uummatiġmiitchiutiniġai.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Jesus agliñiqsuq puqiksipḷuni. Agaayyutimlu iñuiḷḷu nakuaġiniġaat.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.