Lucas 14
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs BKJ
1 Minġuiqsiaġvium uvluani Jesus niġiyaqtuaġniqsuq kiñunġanun sivulliuqtaata Pharisee-ŋuruat. Iñuich naipiqtulgiññiġaat.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Iñuk Jesus-muŋniqsuq puvinniqsuaq iluqaani timimiñi.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Jesus-ŋum apiqsruġniġai iḷisautrit maliġutaksranik Pharisee-ŋuruatlu, “Maliġutaksrakuaġnaqpa mamititchiruni minġuiqsiaġvium uvluani?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Aglaan nipliŋiññiqsut. Jesus-ŋum aksikł̣ugu iñuk iłuaqsipkaġniġaa aasiiñ aullaqtitlugu.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Tavra nipliutiniġai, “Iġñiqaġupsi kataguniasiiñ nivviamun minġuisiałhum uvluani nuqinnayaqpisiuŋ tavrakŋa qilamik? Taatnatun piñayaitpisi pamiqsaaqaġupsi? [Taatnamik nalaunŋaruq mamititchikama minġuiqsiaġvium uvluani.]”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Aglaan kiggutiksraiññiġaat.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Jesus-ŋum iḷitchuġiniġai iḷaŋich aiyugaakkauruat piksrałhat aquppiutaġiŋñiqsranik. Uqautiniġaiḷi atrikusautmik.
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Kia aiyugaaqpatin kasuutiruam niġiqpagvianun aquvinniaqnak aquppiutaġiŋñiqsramun. Kiña tavrani kamanatluktuaq ilipniñ aiyugaakkauviaqtuq.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Aiyugaaqtivich aiyugaaqłiqsuam iliptiknik utlakkayaġaatin nipliġuni, ‘Ki, una iñuk aquvilli uvuŋa.’ Kanŋusuliġayaqtutin aquvititpatin atchitḷuktuamun.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Uvvaasiiñ, aiyugaakkauyuvich aquvillutinaasiiñ atchitḷuktuamun, ilviḷḷi aiyugaaqtivich utlakkayaġaatin nipliutilutin, ‘Iḷauramaaŋ, uvuŋaġiñ aquppiutaġitḷuktuamun.’ Taavrumuuna kamagigisigaatin sivuġaatni iluqatiŋ aiyugaakkauruat.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Atakkii kisupayaaq iŋmiñik kamanaqsiruaq atchiksikkaugisiruq, suli kisupayaaq atchiksiruaq iŋmiñik kamanaqsikkauluni.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Tavrakŋa Jesus-ŋum nipliutiniġaa aiyugaaqłiqsuaq, “Qitiquutaqtitchiñiaġuvich unniiñ nullautchiqsitchiñiaġuvich, aiyugaaġniaqnagich iḷauraatin aniaqatiutinlu naagaunniiñ iḷatin umialguruat siḷalliutinlu, atakkii aiyugaaġisipmigaatin. Taavrumuuna akiḷiusiaqaġisirutin.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Niġiqpaktitchiñiaġuvich aiyugaaġumagisi nagliŋnaqtuat aulatlaitchuatlu suli pisutlaitchuat qiñitlaitchuatlu.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Aasiiñ quviatchaktitauniaqtutin atakkii ilaisa akiḷiutiksraitchaatin. Agaayyutim akiḷiġisigaatin taivrumani uvlumi aŋitqikpata tuqułiġmiñ tamatkua savaaqaqtuat Agaayyutim pisułhanik.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Iḷaŋat iñuich aquppiqatauruaq niġġiviŋmi tusaakami taavrumiŋa nipliutiniġaa Jesus, “Quvianamiurut tamatkua niġiqatauniaqtuat aŋaayuqautaani Agaayyutim.”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Jesus-ŋum nipliutiniġaa, “Iḷaatniguuq iñuk aiyugaaqniŋniqsuq iñugiaktuanik iñuŋnik niġiqatiksraġmiñik.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Niġiñaqsipman tuyuġiniġaa savaktini uqautitquplugich aiyugaakkani, ‘Uvuŋaġitchi, supayaaq pił̣hiñaaġuqtuq!’
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Aglaan iluqatiŋ patchisiqsuaqsiñiqsut. Sivullium uqautiniġaa, ‘Tauqsiqsuŋa nunamik. Tautugiaġniaġiga. Uvvatuq akuqtuġuŋ pisaŋitchuuġutiga.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Atla nipliġñiqsuq, ‘Tauqsiqammiqł̣uŋa tallimanik unirrautiqatigiiñik uuktuaġiaġniaġitka. Uvvatuq akuqtuġuŋ pisaŋitchuuġutiga.’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Suli atla nipliġñiqsuq, ‘Iḷaqatnikpaalukłuŋa, taatnaqłuŋa utlautilguitchuŋa.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Savakti utiġniqsuq uqautipluguasiiñ aŋaayuqani. Taavruma qinnakhuni nipliutiniġaa pirini, ‘Qilamiksruġutin tumitchaanugiñ suli akunġatnun tupqich nunaaqqimi qaġġisillugich nagliŋnaqtuatlu aulalguitchuatlu suli qiñitlaitchuatlu pisutlaitchuatlu.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Aquvatigun savakti nipliġñiqsuq, ‘Ataniiq, savaaġigiga savaaġitqukkan aglaan iniksraqaqtuqsuli.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Aŋaayuqam nipliutiniġaa savakti, ‘Aullaġiñ tumitchaanun. Uqautityakkich iñuich nanipayaaq niġiqasiquluŋa. Tupiġa immiġḷi iñuŋnik.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Uqautigipsi, taipkua iñuich utlautiŋitchuat aiyugaaqtaugaluaqhutiŋ uuksiyumiñaitchut nullautchiukkamnik!’”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Iñugiaktuat iñuich maliŋniġaat Jesus. Kiŋaiqamigich nipliutiniġai,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Kiña maligukkumi maliġuaqtaulguyumiñaitchuq kisianik piqpagitlugluŋa aapamiñiñ aakamiñiñḷu, nuliaġmiñiñ qitunġamiñiñḷu, suli aniqatiumiñiñ naagaunniiñ iŋmiñiñ.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Kisupayaaq igḷutuiŋitchumi sanniġutaġmiñik maligluŋalu maliġuaqtaulguyumiñaitchuq.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Nalliqsi nappaisukami nasirviŋmik aquvitluni naarrutiksraqaqmagaaġaqtuq savaaksraġmiñik.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Turviḷianikkaluaqługu maniksraiññiġumi tupqum naarrutiksraŋanik tamatkua qiñiqtuat iglautiginayaġaat
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 nipliġutiŋ, ‘Taamna iñuk nappaisaġaluaqhuni naatchiŋitchuq.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Aasiisuli ataniq qulit kavluutinik aŋuyyiuqtiqaqtuaq akiḷḷiḷiutisukkumi atlamun umialiŋmun piqaqtuamun iñuiññanik kavluutinik aŋuyyiuqtinik, ilaa aquvitqaaġuni sivunniuġayaqtuq saŋŋigaluaqmagaaġmi igḷuliuġumiuŋ atla umialik.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Igḷuliutiyumiñaiññiġumi tuyuqaġayaqtuq kiliktimik paaġlugu atla ataniq apiqsruġlugu qiñuirrutitquluni uŋasiŋŋaan.”
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Jesus nipliġñiqsuq, “Taatnatuntuuq, kiñapayaaq maliġuaqtigiyumiñaitchiga suksraanġisuaqpan iŋmiñik suli suksraaġlugulu iluqaan pigikkani.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Taġiuq nakuuruq, aglaan taġiuġniraaŋaiġumi, nakitña taġiuġniraalitqikkisiva?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Nakuuŋitchuq nautchiiviksrautmun unniiñ naggutiksriuganun. Iktaksrałhiñauruq. Naalaġniḷḷagitchi, siutiqaqtuasi!”
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.