João 4
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs BKJ
1 Pharisee-ŋuruat tusraaniqsut Jesus iñunnatluaqsiñipḷugu paptaaġitlukhuniḷu John-miñ
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 (Jesus ilaa paptaaġinġitchaluaqtitlugu, aglaan maliġuaqtai).
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Jesus-ŋum tusraa'amiuŋ uqaġikkaŋat, Judea-miñ aullaġniqsuq Galilee-mun utiqhuni.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Utiłiġmiñi taavrumani Samaria-kuaqtuksrauniqsuq.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Tikiññiqsuq Samaria-m nunaaqqiŋanun atiqaqtuamun Sychar uŋasriñġiññiqsuamun nunaŋaniñ Jacob-ŋum qaisaŋaniñ iġñiġmiñun Joseph-mun.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Jacob-ŋum nivviaŋa taraniinniqsuaq. Aasrii Jesus igluałiġmikniñ iñiqtuqhuni, nivviam saniġaanun aquvinniqsuq, uvluq qitiqquqman.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Samaria-ġmiu aġnaq aggiġñiqsuq imiqtaġiaqhuni. Aasrii Jesus-ŋum nipliutiniġaa, “Imiksriŋŋa!”
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Immali maliġuaqtai nunaaqqimuŋniqsut niqiksramiknik tauqsiġiaqhutiŋ.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Aġnam Samaria-ġmium nipliutiniġaa, “Ilvich Jew-ŋurutin aasrii Samaria-ġmiuŋupluŋa. Qanuqhutin iŋiqpiña imiġukhutin?” (Uvvatakku Jew-ŋuruat piqatiqatlaitchut Samaria-ġmiunik.)
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Jesus-ŋum kiugaa, “Iḷisimagupku Agaayyutim aatchuutiksraŋa suli kisuułha iŋiqtigikkaqpich imiksritqupluni iŋiġayaġiñ, aasrii Ilaan qaitchiḷutin iñuunaqtuamik imiġmik.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Aġnam nipliutigaa, “Ilvich qattaitmiutin, aasrii nivviaq itipmiuq. Nakiñmi imiq iñuunaqtuaq piñayaqpiuŋ?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Jacob-ŋum sivulliapta uumiŋa nivviamik piqaqtitaŋatigut, qitunġaiñḷu suli pamiqsaaŋisa imiġvigimakkaŋatnik. Ilvich Jacob-miñ kamanatluktuaŋunasrugivich?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jesus-ŋum kiugaa, “Kiñapayaaq imiqtuaq imiġmiñ uumakŋa imiġulitqikkisiruq.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Aglaan kiñapayaaq imiġmiñ aatchuutiksramniñ imiġumi imiġulitqiŋñianġitchuq, takku imiq aatchuutiksraġa itkisiruq ilaani suvliktuatun nivviatun imiġmik iñuunaqtuamik, piqaqtillugu ittuksramik isruiḷaamun iñuułiġmun.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Aġnam nipliutigaa, “Taavrumiŋa imiġmik qaitchiŋŋa, imiġulitqiñġitchumuuŋali unniiñ uvuŋa imiqtatqiñġitchumuuŋa.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Tarra Jesus-ŋum nipliutiniġaa, “Aullaġutin uqautityaġuŋ iḷaqatin pakma nayuqtigikkan, aasriiñ uvuŋatqigutik.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Aġnam kiuniġaa, “Iḷaqataitchuŋa.” Jesus-ŋum kiugaa, “Ilvich nalauttutin nipliqavich iḷaqataiññipḷutin.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Ilvich iḷaqatniktuqsimaruami tallimani, aasrii nayuqtigikkan pakma nalaullugu iḷaqatiginġitchiñ katchuusrimaitchiñ. Taatnaqavich nalauttutin.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Aġnam nipliutigaa, “Taatnaiḷipḷugu iḷisimmatiqaġniqavich kaŋiqsigiga sivuniksriqiraułhiñ.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Samaria-ġmiut sivulliavut agaayumaaġuurut uumani iñġimi aasriiḷi ilipsi Jew-ŋuruani uqaġaqtusri iñuich agaayumaaqtuksraunipḷugich Jerusalem-mi.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Jesus-ŋum nipliutiniġaa “Aġnaaq, ukpiġiŋŋa, Piviksraq tikitkisiruq iñuich agaayyuvigitlaiġñiaqmatruŋ Aapa uumaniunniiñ iñġimi naagaunniiñ Jerusalem-mi.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Samaria-ġmiusri iḷisimanġipiaġiksi kisumun agaayumaałiqsi; uvagut aglaan Jew-ŋuruani iḷisimagikput kisumun agaayumaałiqput, takku iñuich anniqsuqtiksraŋat Jew-ŋuruaniñ kaŋiqaqtuq.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Aglaan piviksraq tikisaaqtuq, pakmaunniiñ tikiumaaniktuq, iḷumun putqataġviqaqtuat agaayumaaġviginiaqmatruŋ Aapa Ipqitchuakun Irrutchikunlu iḷumutuułikunlu. Takku Aapauruaq piqaġuktuq iñuich agaayumaaġviginiaqtuanik iŋmiñun taatnaiḷiḷugu.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Agaayyun Irrusriuruq. Tamatkua putqataġviqaqtuat ilaanik agaayumaaqtuksraupiaqtut Ipqitchuakun Irrutchikunlu iḷumutuułikunlu.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Aġnam nipliutiniġaa, “Uvaŋa kaŋiqsimagiga Messiah taiyuutilik Christ-mik aggiqsaġumaruaq. Ilaan aggiġumi uqautisraġumakkaŋatigut supayaamik.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jesus-ŋum nipliutigaa, “Uvaŋa uqaqatin Ilaaŋuruŋa.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Taatnaanigmiuglu tarani Jesus-ŋum maliġuaqtai utiġniqsut. Atqunaq quviġutchaŋniqsut Jesus aġnamik uqaqatiqaġniqman. Aglaanguuq nalliata nipliutinġiññiġaa aġnaq, “Sumik pisukpich?” naagaqaa apiqsrunġiññiġaat Jesus, “Suvaata aġnamik uqaqatiqaqpich?”
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Tarakŋa aġnam imiqtautni unitḷugu, nunaaqqimun utiġniqsuq, uqaaqsipḷuniasriiñ iñuŋnun,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Maligluŋa qiñiġiaqsiuŋ iñuk uqautriga suraġałipayaamnik. Ilaa Christ-ŋunġitchaluaqpa?”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Tamatkua uniññiġaat nunaaqqiq utlautiplutiŋ Jesus-mun.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Taatnałhatniguuq, maliġuaqtaiñ Jesus uqapsaaġniġaat, “Iḷisautrii, niġġiiñ!”
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Ilaan kiuniġai, “Niqautiqaqtuŋa iḷisimanġisapsitñik.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Taatnaqman maliġuaqtai avatmun apiqsruqtautiaqsiñiqsut, “Iñuum una payunġitchaluaġniqpauŋ niqiksramik?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Jesus-ŋum nipliutiniġai, “Niqautiqaqtuŋa tupiksriḷiġmik tuyuġirima pitqutaanik suli itqanaił̣iksraŋanik savaam qaisaŋan iñiqtaġitquplugu.”
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 “Uqaġaqtusri, itnaiḷipḷugu nautchiiviksigun, ‘Sisamani tatqiñi ittaqtuq katitchiviksraq.’ Uvaŋali nipliutigipsi, qiñiqtuallautaqsigik nauruat pakma piŋŋuqtuat katitaułhiñaaġuqhutiŋ.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Iñuk kipripḷuni katitchiruaq akiññagaqtuq katitchił̣iġmiñi nauruanik isruitchuamun iñuułiġmun, atunim aasrii nautchiiruaġlu kipriruaġlu quviasruqatigiikkisipḷutik.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Uqautauruaq iḷumutuuruq itna, ‘Iñuk nautchiiraqtuq atlam aasrii kipiplugu, katitlugu mukkaaksraq.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Uvaŋa tuyuġipsi kipriḷusri katitchitquplusri nautchiiviŋmi savaaqaġvigimaisapsitñi atlat savaaŋatni aasrii piññagusri taipchua savaaŋatniñ.”|src="cn02110b.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Jn 4.38"
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samaria-ġmiut iñugiaktuat nunaaqqimikni ukpiqsriñiqsut Jesus-mik aġnam itnałhagun, “Ilaan uqautigaaŋa supayaamik atuqsimakkamnik.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Taatnaqługu Samaria-ġmiut tikitñamitruŋ, ittuallaquaqsiñiġaat iŋmikni. Jesus-ŋumaasriiñ malġuŋni uvluŋni nayuġniġai.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Iñugiaksiḷaaġniqsut ukpiqsriruat ilaan uqauttutaigun.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Aasrii aġnaq uqautiniġaat, “Ukpiqsriḷiqsugut ilvich nipiłhiñaġinġisapkun aglaan uvaptiknik tusraaplugu, iḷitchuġigikput iḷumutun anniqsuqtiksraułha nunam iñuiñik.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Kiñuagun malġuk uvluk Jesus aullaġniqsuq Galilee-mun.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Ilaan iḷisimagaluaqługu, “Sivuniksriqiri kamakkusriaqatlaitchuq iŋmi nunamiñi,” aullaġviginiġaa.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Galilee-mun tikitman iñuich paġlaniġaat, qiñianikługu supayaaq savaaġikkaŋa niġiqpagvikaami taggisiqaqtuami Apqusaakkaułiġmik, takku iliŋittuuq utlautiniqsut niġiqpagvikaamun Jerusalem-mi.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Taatnaqhuni Jesus utitqiŋñiqsuq Cana-mun Galilee-mi ittuamun, sivuani imiġmik misruġuġuqtitchiviŋmiñun. Aasrii Capernaum-mi inniqsuq aŋalatchiri iġñiqaġniqsuaq atniġñaqtuamik.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Tusraa'amiuŋ Jesus tikitḷugu Galilee-mun Judea-miñ, utlakługu apiqsruġniġaa Capernaum-muglugu iłuaqsipkaġayaitmaŋaan iġñi tuqułhiñaaġuqtuaq.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Jesus-ŋum nipliutiniġaa, “Nalliqsiunniiñ tarra ukpiqsriyumiñaipiaqtuq, qiñiġaluaqani kamanaqtuaniglu savaanik quviqnaqtuaniglu.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Aŋalatchirim kiulgiññiġaa, “Maliŋŋa, qitunġauraġa tuqugaluaqtitnagu!”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jesus nipliutigaa, “Aullaġiñ, iġñiġiñ iñuugisiruq!” Taavruma iñuum Jesus-ŋum nipliutaa ukpiġiplugu aullaġniqsuq.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Aŋiḷaatmuktitlugu savaktaiñ paaġniġaat tusraapkaġiaqługu “Iġñiġiñ iñuugaqsiruq.”
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Apiqsruġniġai qaŋaaglaan iġñi iłuaqsitmuaqsipmaŋaan. Taapkua kiuniġaat, “Ikpaksraq uvluqpaguġniġmiñiñ atautchimun iḷiyuŋnaqsipman uunaqłuutaiqsuq.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Aapauruam iḷitchuġiniġaa atuummił̣ha taivrumani sassaġniġmi Jesus-ŋum nipliutikmani, “Iġñiġiñ iñuugisiruq,” Taatnaqhuni ukpiliġñiqsuq, suli iluqaġmiŋ tupiqatipayaaŋiḷu.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Taavruma tugliḷiġniġaa quviqnaqtuaq savaaŋa Jesus-ŋum Galilee-mukman Judea-miñ.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.