Hebreus 12
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs ARC
1 Taipkunatitun ukpiqsriruatitun iḷisimariqaqtuguttuuq avataŋiutriruanik uvaptiknik nuviyatun, aasriiḷi tamatkua uqaġiłhiñaugaat ukpiqsrił̣iqput. Aqpaliutraqtitun piiqł̣ugu unaviqutaġikkaŋani, ki, piiġaġlavut qilamipiaq killupayaat unaviqutaġikkavut maliguta Ataniġmik. Aqpaliutraqta igḷutuił̣ikun tikiññiałhanunaglaan kinilirviksrapta.
1 Portanto, nós também, pois, que estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço e o pecado que tão de perto nos rodeia e corramos, com paciência, a carreira que nos está proposta,
2 Ataramik qiñiqsimalakput Jesus aullaġniiraalu naamasriraalu ukpiqsrił̣ł̣apta, [atakkii tunŋavigigaa Agaayyun iluqnauqhuni]. Pisigiplugu quvianaqtuaq akiḷiusriaksrani suksraġinġitkaa kanŋunaqtuaq tuqułiq sanniġutami. Aasriiñ aquvittuq Agaayyutim taliqpian tuŋaanun aŋalatchiqataupluni.
2 olhando para Jesus, autor e consumador da fé, o qual, pelo gozo que lhe estava proposto, suportou a cruz, desprezando a afronta, e assentou-se à destra do trono de Deus.
3 Jesus igḷutuipmiñiqsuq qanusripayaanik akiḷḷiḷiuġutiŋitñik killuliqirit. Isrummatigiraksraġigiksi Jesus piyuaqsiugupsi taatnatun, minġuġanġitchumuusriḷi qapiŋasriraġanġiġusri maliġuałłapsitñi Christ-mik.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, para que não enfraqueçais, desfalecendo em vossos ânimos.
4 Killuqsaun ayyauqtuġaluaġiksi, aglaan ayyauqtunġitchiksi pigiitchuaq tuqułłapsitñunaglaan.
4 Ainda não resististes até ao sangue, combatendo contra o pecado.
5 Puuyuġuknaġiksi Agaayyutim pitchuksaaġiłha ilipsitñun itna liilaa uqaġipmatun qitunġamun,
5 E já vos esquecestes da exortação que argumenta convosco como filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor e não desmaies quando, por ele, fores repreendido;
6 Takku Atanġum nalġuqsruġaġigai tamatkua piqpagikkani,
6 porque o Senhor corrige o que ama e açoita a qualquer que recebe por filho.
7 Igḷutuqtaksraġigiksi nalġuqsruutaa Agaayyutim. Aŋalattaġigaasri iġñiġikkaġmisun. Qanusriuva una iġñiġuruaq aapauruam anasriñŋuqsatlaisaŋa?
7 Se suportais a correção, Deus vos trata como filhos; porque que filho há a quem o pai não corrija?
8 Agaayyutim iġñipayaaq ataramik iñukkuksaġniġaa taatnatun. Ilipsi nalġuqsruqsimaitchupsi aapaiḷapsisun iḷumutun iġñiġiliutipkaqsimaiññiqsusri ilaanun.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos são feitos participantes, sois, então, bastardos e não filhos.
9 Uvvasuliuna, aapapta nunami nalġuqsruġaatigut aasriisuli uvagut kamagisuuplugich. Kamaksriruksrauruguttuuq Aapaŋatnik irrutchipsa pitḷuglugu aapaptikniñ nunami, atakkii iñukkuksairuq uvaptiknik isruitchuamun iñuułiġmun.
9 Além do que, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e nós os reverenciamos; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, para vivermos?
10 Sivikisuurami aapapta nalġuqsruġaġigaatigut nalaunŋanasrugikamitruŋ. Aglaali Agaayyutim nalġuqsruġaġigaatigut piññagviksraptiknun ipqiqatigisrukhuta iŋmisun.
10 Porque aqueles, na verdade, por um pouco de tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Iluqani nalġuqsruun quvianaitchuuruq atniġñaqmiuq. Aglaan aquvatigun nalunaiġuuruq qanuq nalġuqsruun nakuutilaaŋa Agaayyutim qitunġaġikkaŋiñun, tupiksrił̣iġmiktigun iñuguqtut atuitḷasiruat nalaunŋaruamik suli iñuuniaqtuat qiñuiññakun.
11 E, na verdade, toda correção, ao presente, não parece ser de gozo, senão de tristeza, mas, depois, produz um fruto pacífico de justiça nos exercitados por ela.
12 Taamna pigilugu sayyiqsigiŋ niviŋasriruat argasri suli sayaitchuat niusri; qapiŋasiñasri.|src="HK00322B.TIF" size="col" copy="Horace Knowles ©The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="Heb 12.12"
12 Portanto, tornai a levantar as mãos cansadas e os joelhos desconjuntados,
13 Qaiqsisigiŋ apqutiksraŋat isigapsi. Aasriiḷi sayaitḷutiŋ ukpiqsriruat pisrulguitchuatun puukaġumiñaitchut atniġutiŋ, aglaan mamititaulutiŋ saŋŋisitqiŋñiaqtut.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que manqueja se não desvie inteiramente; antes, seja sarado.
14 Qiñuiññaqautrisitchi iñupayaanun, iluqnauqsimalusri Agaayyutmun. Iñuum iñuunianġitchuam taatnatun qiñitlasriyumiñaitchaa Ataniq.
14 Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Qaunatqiaġigitchi kiñaunniiñ iñuk suliqutiksrinġiġñiaqani iłuaqqutaanik Agaayyutim. Qaunaginġitchupsi iñuich tikitpiaqtut akunnapsitñun miqutchisuuruat isrumagiiḷiqsitlusri, atripḷugu kaŋiġruaq maqupkairuaq nauriamik.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem.
16 Naagaunniiñ iñuk atlatuqtauviaqtuq agaayyiaqtaitḷuni Esau-tun iŋiḷġaanimma. Esau tuniriruq paitchaktaaksrautigaluaġmiñik aŋayukłiułiġmigun atautchimun niġiñiġmun.
16 E ninguém seja fornicador ou profano, como Esaú, que, por um manjar, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Iḷisimakkapsisun, aquvatigun Esau-ŋum pił̣hiñaaġuqamiuŋ piññaktaaksrautni itigautiruq. Satuqsaġaluaġaa qulvimigun aglaan Isaac isrummitqikkumiñaiñŋaniŋniqsuq.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou lugar de arrependimento, ainda que, com lágrimas, o buscou.
18 Ilipsiasriiñ, tikisimaitchusri iñġimun aksiŋñaitchuamun atripḷugu iñġiq atilik Sinai-mik. Israel-aaġmiut imani qiñiġniġaat iñġiq ikualaruaq ikniġmik. Kiñuagun taaqsiñiqsuq anuqłiġullapiaqhuni.
18 Porque não chegastes ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Taipkua iñuich tusraaniqsut qatraŋanik qalġuqtautim suli nipitullapiaqtuanik nipinik katluktun. Tusraaruat iqsitchakpagitḷutiŋ uqapsaaqtut nipimun uqautitqiqunġitḷutiŋ.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual, os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais;
20 Agaayyutim tiliñiġai, “Niġrutimunniiñ aksikpagu iñġiq miḷuqtukkauniaqtuq uyaġaŋnik.” Aglaan iñuich tatamiłallaktut.
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Iñġim qiñiqsałha tatamnallapiaġataqtuq. Moses-unniiñ uqaġniqsuq, “Atqunallapiaq iqsitchakłuŋa uuliksiruŋa.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo assombrado e tremendo.
22 Aglaan tikiñŋaniktusri Agaayyutim nayuutiłhanun tikitmatun iñġimun atiliŋmun Zion-mik, suli nunaaqqiqpaŋanun iñuuruam Agaayyutim Jerusalem-mun pakmani ittuamun, suli israġuliŋnun kisiññaġumiñaitchuanun.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e aos muitos milhares de anjos,
23 Tikitchusri katiqpagviatnun aŋayukłiuplutiŋ iġñiŋiñ Agaayyutim atiŋich aglausimaruat pakmani. Utlautirusri Agaayyutmun atanġatnunlu iñupayaat irrusriŋitñunlu nalaunŋaruat iñuich tuquruat naamasripkakkauplutiŋ pakmani.
23 à universal assembleia e igreja dos primogênitos, que estão inscritos nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Utlautipmiusri Jesus-mun akunniġutauruamun aatchuqtuamun nutauruamik sivunniuġutmik iñuŋnun. Christ-ŋum killuqsautaiquplugich iñuich maqipkaġniġaa auni sanniġutami. Auŋa Abel-ŋum tuqqutauruaq uqautiqałhiñaqtuq akisautmik, aglaan auŋa Christ-ŋum uqautiqaqtuq natqigutrił̣iġmik.
24 e a Jesus, o Mediador de uma nova aliança, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Naalaġnisritchi Agaayyutmun uqaqtuamun ilipsitñun pakma. Ayaiñasri ilaanik taipkunatitun Israel-aaġmiutitun. Annagviksraiññiqsut anasriñŋuqsaqsiułiġmiñ ayaummitñikamiŋ kiliktuqtauruamik iliŋitñik maani nunami. Agaayyutim anasriñŋutlułallakkisigaatigut tunutkuptigu ilaa kilgityaqtigikkaqput qiḷaŋmiñ pakma.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles que rejeitaram o que na terra os advertia, muito menos nós, se nos desviarmos daquele que é dos céus,
26 Iŋiḷġaan Agaayyutim iḷiqsraqtiłhiñaġaa nuna uqaqami iñġimi atiliŋmi Sinai-mik, pakmaaglaan ilaa akiqsruqtuq nipliqhuni, “Atausripsaami iḷiqsraqtinniaġiga nunałhiñaunġitchuaq aglaan taputiniaqmigigaptuuq qiḷak.”
26 a voz do qual moveu, então, a terra, mas, agora, anunciou, dizendo: Ainda uma vez comoverei, não só a terra, senão também o céu.
27 Taavruma uqałhum “atausripsaami” nalupqinaiḷḷapiaġaa Agaayyutmun supayaaq iñiqtaġikkani atlaŋŋuqtitkisiñipḷugu. Aasriiñ kisimi iḷiqsraqtitanġitchuaq itchumaaġisipiaqtuq.
27 E esta palavra: Ainda uma vez, mostra a mudança das coisas móveis, como coisas feitas, para que as imóveis permaneçam.
28 Taatnaġuta akuqtuiñiaqtugut isruitchuamik kiñuniġmik iḷiqsraqtitanġitchuamik Agaayyutim aŋaayuqautaani. Aasriiñ quyyatigilakput Agaayyun savautilugu akuqtuyunaġuta kamaksrił̣ikun taluqsrił̣ikunlu,
28 Pelo que, tendo recebido um Reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente com reverência e piedade;
29 atakkii Agaayyutigikkaqput suunġiiraġaqtuatun ikniqtun ittuq.
29 porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.