Atos 5
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs ARA
1 Tavraniguuq iñuqaġmiñiqsuq nuliaġiiŋñik atiqaqtuaŋnik Ananias-miglu Sapphira-miglu. Taapkuak iññuk tuniriñiqsuk nunautmiknik iluqatik pigikkaġmiknik.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Akuqtuaġmik iḷaŋanik tugvaiñiqsuq aġnaataasiiñ iḷisimaplugu aŋiġaa. Aglaan sippaŋa qaitkaa uqqiraqtinun.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Peter-m nipliutiniġaa, “Suvaata tuunġaġmun aŋalatitpich? Suvaata sagluqsruutiviuŋ Ipqitchuaq Irrusriq iriqqakun tugvaqsipḷutin iḷaŋanik nunautvich akian?
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Tunigaluaqnagu nuna pigikkan aasiiñ kiŋuagun tunił̣han akuqtuaġikkan pigigiñ. Sum taatna isummiqpatin? Sagluqsruutriŋitchutin iñuŋnik aglaan Agaayyutmik.”
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ananias-ŋum tusaapqauraqamigich Peter-m uqaġikkaŋi puuktiġniqsuq tuqupluni. Tusaapayaaqtuat taavrumiŋa taluqsratchaŋniqsut.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Nukatpiat nimiqsruqtuallakamitruŋ timaa annisipḷugu iḷuviġiaġniġaat.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Uvvaasiiñ piŋasut sassaġniġich kiŋuatigun aġnaat aggiġñiqsuq sutilaaŋatnik nalupluni.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Peter-m apiqsruġniġaa, “Uqautiŋŋa, iliptik tunivitku nunautrik taatnatunaglaan?” Aġnam kiuniġaa, “Ii, tavra taatnatunaglaan ittuq.”
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Peter-mli piñiġaa, “Suvaata uuktuaġniqpitku Agaayyutim Irrusia? Ataŋii, taapkua iḷuviqsiruat iḷaqatipnik qakma aullautigisipmigaatin taatnatun.”
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Tavrauvaa puuktiġniqsuq Peter-m sivuġaanun tuquliqhuni. Nukatpiat isiqamiŋ qiñiqługu tuquruaq aullautiniġaat iḷuviġiaqługu saniġaanun aŋutaata.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Tavra ukpiqtuaŋuruat suli iñupayaat tusaaruat taavrumiŋa taluqsratchaŋniqsut atqunaq.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Uqqiraqtit savaaqaġniqsut iñugiaktuanik atlayuaġnaqtuanik suli quviqnaqtuanik akunġatni iñuich. Iluqatiŋ ukpiqsriruat atausiŋŋuġniqsut katimmavianun Solomon-ŋum.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Ukpiqtuaŋuŋitchuat iḷaliqsuaqsiniġaich taluġiplugich aglaan iliŋisa uqautigillautaġaluaqługich.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Aglaan iñugiaktuat aŋutitlu aġnatlu ukpiqsriḷiqsuat Ataniġmik Jesus-mik, taatnaqługu ukpiqtuat iñugiaksitmullapiaġniqsut.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Iñuich iḷḷiuqaigaqsiñiqsut atniġñaqtuanik tumitchaanun siñigviŋnun naagaqaa ikivġanun niġiugiplugu qakugun Peter tamaunnaaqpan taġġaŋanun mamitinnasugalutiŋ.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Suli nunaaqqiñiñ avataaniñ Jerusalem iñugiaktuat iñuich tikiutriñiqsut atniġñaqtuanik suli iłuiḷḷiuqtittaŋitñik irrusiqł̣uich. Taatnaiḷipḷugu iluqatiŋ iłuaqsikkauniqsut.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Taamna atuumaanikman qaukłiat quliaqtuaqtit piqasiqhutiŋ maliġuaqtaiñik Sadducee-ŋuruanik qinnallapiaġniqsut uqqiraqtitigun. Sivunniuġniqsut qanuq aŋalałiksraŋatigun.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Iliŋisa tiguniġaich uqqiraqtit aasii inillaktitlugich isiqsiviŋmun.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Aglaan tamarrumani unnuami isaġulgan Agaayyutim aŋmaġniġai isiqsivium paaŋi aasii annisipḷugich, itnaqhuni,
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 “Agaayyuvikpaŋmugusi uqaġiaġitchi iñuŋnun nutaakun iñuuniałikun tumigiplugu Jesus.”
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Taamna tusaapqauraqamitruŋ agaayyuvikpaŋmukhutiŋ qauŋuraaqman tavraniasiiñ iḷisautriaqsipḷutiŋ. Qaukłiat agaayuliqsit piqatiniḷu katinniġaich uqaqsittaaqtitchirit suli iluqaisa Jew-ŋuruat sivulliuqtiġruaŋich. Tuyuqaġniqsut isiqsiviŋmun uqqiraqtit tavruŋautitquplugich.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Uvvaasiiñ qaunaksrit tikitmata isiqsiviŋmun paqinġiññiġaich tavrani uqqiraqtit. Aasiiñ utiqhutiŋ taamuŋa katimaruanun uqautiniġaich,
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 “Isiqsiviŋmun tikitñapta kiluusaqaqhuni suli qaunaksrit paani qaunaksrigaluaġniqsut. Aglaan paat aŋmaqaptigik paqitchiŋitchugut iñuŋmik iḷuani.”
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Agaayyuvikpaum qaunaksraŋata qaukłiata suli qaukłiŋisa agaayuliqsit tusaakamitruŋ taamna isumatuyaagaqsiñiqsut sutilaaksraŋagun.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Taatnaqtitlugich iñuk isiqhuni, “Ataŋii, isiqtasi amma agaayyuvikpaŋmi iḷisautrirut iñuŋnik” itnaqtiġniġai.
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Agaayyuvikpaum qaunaksrit piqasiqhuni qaukłiġmiknik taamuŋaġniqsuq tavruŋautityaqługich uqqiraqtit. Aglaan aŋallaġluutaiqhutiŋ nuyuaġiplugu iñuŋnun miḷuqtuaqsił̣iksraqtiŋ uyaġaŋnik.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Iliŋisa uqqiraqtit tavruŋautikamisigik sivuġaatnun uqaqsittaaqtitchirit, qaukłiata agaayuliqsit apiqsruqtaaqsiñiġai,
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 “Qanusiġalgitpisi?” itnaqhuni, “Uvagut aniqsraaqtuutigigaluakkaqput iḷisautritquŋitḷusi taavrumuuna Jesus-kun, aglaan pakma Jerusalem-miupayaat iḷisauttutri iḷisimagaat suli iliŋisa patchisiġuqhuta tuqułhanun Jesus-ŋum!”
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Peter-m atlatlu uqqiraqtitlu kiuniġaich, “Tupiksriruni Agaayyutmik sivulliuruq tupiksrił̣iġmiñ iñuŋnik.
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Ilipsi Jesus kikiaktuutikkaqsi sanniġutamun aglaan Agaayyutaata sivulliapta aŋitqiksitaŋa tuquŋaruaniñ
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 kamanaġviksraŋanun ataniġuqługu anniqsuutiġuqługulu. Taavrumuuna Jesus-kun Israel-aaġmiut mumikkumiñaqsipḷugich natqigutikkauniqsut killuqsautmikniñ.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Uvagut iḷisimarriqsimmaaġikput piqasiqhuta Ipqitchuamik Irrutchimik Agaayyutim qaisaġikkaŋa tamatkunuŋa tupiksriruanik ilaanik.”
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Jew-ŋuruat uqaqsittaaqtitchirit tusaakamitruŋ taamna uumitchallapiaġniqsut, suli tuqqutchisuliġñiqsut uqqiraqtinik.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Uqaqsittaaqtitchirit iḷaŋata Pharisee-ŋuruaq makinniqsuq uqallagukhuni, atiqaqtuaq Gamaliel-mik suli kamagikkaupluni iḷisautrauruaq maliġutaksramiknik. Makitnami tiliñiġai uqqiraqtit aniḷḷaquplugich.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 “Israel-aaġmiuŋuruasii!” itnaqtiġniqsuq ataniġnun, “Aniyagilugu qanuq aŋalatchił̣ł̣aksraqsi taapkuniŋa aŋutinik.
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Aippaaniguuq iñuqaġniqsuq atiliŋmik Theudas-mik kamanaġasugaluni iḷiruamik. Iñunnaŋniqsuq sisamanik kavluutinik iñugiaktigiruanik. Aglaan tuqqutaupman iluqaġmiŋ maliġuaqtai siaminniqsut taatnaqługuasiiñ suuŋaiqhuni.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Aquagunsuli Judas itmiñiqsuq Galilee-miñ tamarrumani kisitchikamiŋ iñupayaanik nunami. Ilaaptuuq iñunnakhuni iñugiaktuanik iŋmiñun naagatarra tuqqutaupman iluqaġmiŋ maliġuaqtai siaminniqsut.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Pakmaasiiñ alġaqsrullaglapsi itniiḷiḷugu, Aullaġlich ukua iñuich. Iḷaksianagich. Tamanna sivunniuġutaatlu savaaŋatlu iñukmiqnisaukpan atlatitun piunġiġisiruq,
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 aglaan agaayyutmiqnisaukpan akiiḷiyumiñaipiaġisi. Inniaqtusi nuyuaġnami akiḷḷiḷiuġutisaġupsi Agaayyutmi.” Taatnaiḷipḷugu Gamaliel-ŋum alġaqsruġniġai.
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Atanġich akuqtuġniġaat alġaqsruutaa aulaiḷaŋuġutiŋ kamakkutiqaġukługukii. Uqqiraqtit isiqtitqiŋñiġaich kiŋumun aasiiñ ipiġaqtuqtitlugich. Aniqsraaqtuġniġaich uqatqiquŋitḷugich taavrumuuna Jesus-kun, aasiiñ anipkaqługich.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Uqqiraqtit aullaġniqsut uqaqsittaaqtitchiriniñ. Iliŋich quviasuktut atakkii Agaayyutmun piksraqtaaġiplutiŋ nagliksautigiłiksraŋagun Jesus.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Uvluġaġipman agaayyuvikpaŋmi iñuich tupiŋitñiḷu iḷisauttutigituiñaġniġaat quliaqtuaġiplugu Jesus akiqsruutaupluni anniqsuqtauruaq, Jew-ŋuruat niġiugikkaŋat.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.