Atos 28

Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Annaanigataqapta iḷitchuġigikput taamna qikiqtaq atiqałha Malta-mik.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Malta-ġmiut iłuaqqutiaqsigaatigut tukkuġiksitluta. Uvvaasiiñ sialuguqhuni alappaaġuqman taapkua ikniqsuutigaatigut quyalipḷuta.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Paul qirriqsuisaqmiuġlu ikniġmun. Nimiġiaq sagviġñiqsuq, uunaŋan ikniġum iqiiqsitlugu aasiiñ argaiñun nipitiqhuni.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Taapkua qikiqtam iñuiñ qiñiqamitruŋ nimiġiaq niviŋaruaq Paul-ŋum argaiñi uqaaqsiñiqsut avatmun itna, “Una aŋun iḷumun iñuaqtuqtauniqsuq. Annakkaluaqhuni taġiumiñ pakmapak tuquruksrauniqsuq savvaqłuutmigun.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Aglaan Paul-ŋum ipsuktiġniġaa taamna nimiġiaq ikniġmun piyaqqusiallasuŋaqani.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Taapkua qikiqtaġmiut niġiugiaqsiñiġaat puviłiksraŋa naagaqaa tavrauvaa tuquliłiksraŋa Paul-ŋum. Takiruami qiñiŋitñamiŋ sumik atlayuaġnaqtuamik Paul-mi isummiġitqiŋñiqsut itnaqhutiŋ, “Ilaa agaayyutauvaluŋniqsuq.”
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Qaniŋani tulagvipta qikiqtam qaukłiġikkaŋa atilik Publius-mik nunautiqaġniqsuq. Taavruma iñuum iłuaqqutipluta tukkuqaqtitkaatigut piŋasuni uvluni.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Publius-ŋum aapaŋa atniġñaqniqsuq uunaqłukhuni suli itiktaliqhuni auvyuliŋmik. Paul-ŋum utlaŋniġaa qiñiġiaqługu aasii agaayupluni patikługu argaŋmiñik mamititlugu.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Paul mamititchipman taavrumiŋa qikiqtam iñuiñ tavruŋautiaqsiñiġaich atniġñaqtuapayaaŋi aasiiñ Paul-ŋum iłuaqsipkaqługich iluqaitñik.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Iñugiaktuanik aatchuutinik qaitchigaatigut suli aullałhiñaaġuqapta umiaqpak usiḷḷiġñiġaat inuġikkaptiknik iglaugupta.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Piŋasuni tatqiñi tavrani itqaaqhuta aullalgitchugut umiaqpakun atiqaġniqsuakun Malġiŋñik Agaayyutiŋŋuanik. Taamna umiaqpak Alexandria-ġmiutaq ukiuniqsuaq taavrumani qikiqtami.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Aullaanikapta tikitchugut nunaaqqianun Syracuse-ŋum tavraniasiiñ nayuutipluta piŋasuni uvluni.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Aullalgitñapta tikitchugut nunaaqqianun Rhegium-ŋum. Uvlutqikman uŋallamiñ anuqłiġuġniqsuq. Tikitkikput malġuŋni uvluni nunaaqqia Puteoli-m.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Taavrumani nunaaqqimi paqitchirugut iḷaŋitñik ukpiqtuanik aasii aiyugaaġaatigut nayuquplutiŋ akunniqsaami, aasiiñ tavrakŋa aullalgitḷuta Rome-mun nunakun.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Taamapkua ukpiqtuat Rome-mi tusaaniqsut tikiññipḷuta. Aullaġniqsut paaġiaqhuta nunaaqqimun atiqaqtuamun Nullaġvianik Appius-ŋum aasii iḷaŋisasuli nunaaqqimun atiqaqtuamun Piŋasunik Tukkumaviŋñik. Paul-ŋum qiñiqamigich taapkua ukpiqtuat Agaayyun quyagaa qapiŋaipsaaqhuni.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Tikitñapta Rome-mun iniqaqtitkaat iŋmigun aŋuyyiuqtimik munaqsriḷiqługu.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Aquagun piŋasut uvlut Paul-ŋum Jew-ŋuruat qaukłiŋisa tavrani aiyugaaġniġai katimaqatigisukługich. Iliŋich katianikmata nipliutiniġai, “Aniqatiumaaŋ, uvaŋa piŋitkaluaqtitluŋa qanutchimik akikŋaġlugich iñugikkavut naagaqaa maliġuaqtaksraŋat sivulliapta qaisauruaq uvaptiknun tigurauruŋa Jerusalem-mi Rome-ŋum kavanaŋanun qaisaupluŋa.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Rome-maġmiut kavanaŋata [Felix-ŋum] apiqsruqtaġaluaġaatŋa, anipkaġluŋa piḷitchukłuŋa iḷitchuġiŋitñamitruŋ sumik tuqurrutiksramnik.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Aglaan Jew-ŋuruat akiḷḷiḷiutipmata anipkaquŋitḷuŋa, nunuripḷuŋa naŋaġviiqama iŋiaġigiga Caesar-mun atanniqupluŋa, piitkaluaqłuŋa qanutchimik akikŋautiksramnik iḷagikkamnun.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Taatnaqłuŋa iŋiaġigiga qiñiġukhusi uqaqatigisukhusi, atakkii ukpiġigiga niġiugaġikkaŋat taimña Israel-aaġmiut Christ tikiumaaniłha aasii taamna pisigiplugu pituutaqaqtuŋa.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Taapkua Jew-ŋuruat kiuniġaat, “Akuqtuiŋitchugutsuli aglaŋnik ilipkun Judea-miñ unniiñ aniqatiuvut tikiutriŋitchut tusaayugaaġiitchuanik ilipkun taamakŋa.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Aglaan isummatitin tusaayumagivut. Iḷisimagikput nanipayaaq iñuich akikŋautiqałhat tamatkuniŋa ukpiqsripḷutiŋ iliptun tikiumaaniłhanik Anniqsuqtim.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Tavrani nalunaiqsiñiqsut kattutitqił̣iksraŋanik Paul-ŋum, aasiiñ taimña uvluq tikiumapman iñugiaktuat utlautiniqsut Paul-ŋum inaanun. Uvlaaŋaniñ unnugataqtitlugu ilaan kaŋiqsipkaġniġai Agaayyutim aŋaayuqautaanik. Ilaan maliksuktinniaġniġai Jesus-mik itqaaqtuutiplugich iluqatik maliġutaksraŋa Moses-ŋum suli sivuniksriqirit aglaaŋitñik.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Taatnałhani iḷaŋich iñuich ukpiqsriḷiġñiqsut uqaġikkaŋigun, iḷaŋiḷḷi iñuich arguaqtuġniqsut.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Taapkua katimaruat qasuġniqsut atinġiqhutiŋ iŋmiknun Paul-ŋum uqaġianikmauŋ una, “Ipqitchuaq Irrusiq nalaunniqsuq uqaqami sivulliapsitñun sivuniksriqirikun Isaiah-kun itna,
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 ‘Aullaġutin uqautityakkich taamapkua iñuich:
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Atakkii makua iñuich uummatiŋich pitchiġiiḷiġñiqsut,
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Suli Paul-ŋum uqapsaaġniġai, “Iḷitchuġiraksraġigiksi Agaayyutim tusaayugaallautaŋa tuyuułha Jew-ŋuŋitchuanun. Taipkuataimma tusaagisigaat.”
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 [Paul taatnaqman Jew-ŋuruat aniñiqsut uqavaaqhutiŋ iŋmiknun atqunaq.]
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Paul iñuuniaġniqsuq tavrani Rome-mi malġuŋni ukiuŋni, iniqaqhuni iŋmigun inilġusiqsuqługu, paġlaplugich iluqaisa qiñiġiaqtaqtini.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Quliaqtuaġviginiġai Agaayyutim aŋaayuqautaagun suli Atanġuruakun Jesus-kun, iḷisautiplugich taluqsrautaiqhuni uqaqsaiḷiraqtaitḷuniḷu.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.