Atos 26
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs ARA
1 Agrippa-m nipliutiniġaa Paul, “Ilvich uqautigiłhiñaaġuqtutin ilipkun.” Tavra Paul isakługich argaŋni aullaġniiñiġaa itna,
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Umialiik Agrippaa! Uvaŋa quviasullapiaqtuŋa uvlupak sivuqqapni uqaġviqaqtitaułłapkun tamarrumuuna iluqaġmiŋ Jew-ŋuruat akikŋautaatigun uvamnun.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Ilvich suvaluk iḷisimmaaġiksutin iluqaitñik Jew-ŋuruat ilitqusiatnik suli uqaksraqtutigisuukkaŋitñik. Taatnaqługu iŋiġikpiñ naalaġnitqupluŋa qiñuiġutin.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 “Iluqaġmiŋ Jew-ŋuruat iḷisimagaat iluqaan iñuuniałiġa, atakkii nutaułłamniñaglaan iñuuniaqtuŋa iñumni nunamni suli Jerusalem-miḷu.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Uqałhiñaaŋurut iḷisimakkaqtiŋ uqautigisugluŋa piyumiŋ. Iḷisimapmiut aullaġniił̣haniñaglaan iḷagitilaamnik Pharisee-ŋuruanun tuvraiñiapiaġaqtuat maliġutaksranik pitḷuglugu atlaniñ.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Pakma qikaqtuŋa uvuŋa atanniqsaksraġukłuŋa piqutigiplugu niġiugaqałiġa Agaayyutmun immiumaniałhanik akiqsruutmiñik sivulliaptiknun.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Iluqatiŋ qulit malġuich qitunġaġiich sivulliapta niġiugigaattuuq Agaayyutim akiqsruutaa agaayumaaġvigikkaqtiŋ uvluġaġipman. Umialiik, taavrumuuna niġiugaqaġnipḷuŋaptuuq patchisiqutigaatŋa Jew-ŋuruat.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Suvaata Jew-ŋuruasi ukpiġilguitpisiuŋ Agaayyutim aŋipkaitḷałha iñuŋnik tuquŋaruaniñ?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 “Uvaŋaptuuq isumaqaġaluaqtuaŋaa piyumiñaġniqtutilaaptun akikŋaqtuġukługich iñuich Jesus Nazareth-mium maliġuaqtai.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Taatnaiḷipḷugu savaaqaqłuŋa Jerusalem-mi. Qaukłiŋitñiñ agaayuliqsiniñ akuqtuiruŋa aŋalatchirrutiksramnik Agaayyutim iñugiaktuat iñui isiqtaupkatlasipḷugich. Tuqqutaksraġuqmatigik iḷaupmiraqtuŋa qaukłiġñi.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Iñugiaktuani anisiŋuqsaqługich Jew-ŋuruat katraġviŋitñi piiḷaaġipkaġniaqługu ukpiġikkaŋat. Uvaŋa qinnausimavaitḷugich aullaaġaqtuŋaunniiñ uŋasiksuamun nunaaqqiñun tamatkua naŋititchukługich.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 “Taatnatchimik piqusiqł̣uŋa Damascus-mun aullalgitchuaŋaa aŋalatchisaigun suli tillisaigun qaukłiŋisa agaayuliqsit.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Umialiik, igliłłamni uvluqpaguqtuami qauma siqiñiġmiñ qaumatluŋniqsuaq qiñiġiga. Puuqtiġaatigut taapkualu igliqatitka qaumanġum pakmakŋa.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Iluqata katakapta nunamun nipi tusaagiga Hebrew-liraaqhuni uqaqtuaq uvaŋnun, ‘Saul, suvaata nagliksaaqtitpiŋa? Ilipnun atniaqsiñaqtutin akiḷḷiḷiuqapŋa atripḷugu natmaksiġvik atniaqtitaqtuaq akiḷḷiḷiqsuikami iñumi anautaŋanun.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 Apiqsruġiga, ‘Ataniiq, kisuuvich?’ Atanġum nipliutigaaŋa, ‘Jesus-ŋuruŋa nagliksaaqtitaġikkan.
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Makittin! Sagviutigikpiñ nalunaiġiaqługu savaktiksraqtaaŋułhiñ uvaŋnun. Uqautritqugikpiñ iñuŋnik iḷitchuġikkapnik uvapkun uglupak suli iḷitchuġipkaġumaakkamnik ilipnun aquagun.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Uvaŋa annautigisigikpiñ Jew-ŋuruaniñ suli Jew-ŋuŋitchuaniñ tuyuġigupkiñ iliŋitñun.
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 Ilvich aŋmaqsruġisigitin irigikkaŋich mumiksillugich taaqtuamiñ qaumaruamun suli tuunġaum saŋŋianiñ taavrumuŋa Agaayyutim saŋŋianun. Tunŋaviñigutiŋ uvamnik natqigutigisigitka killuqsautiŋich aasiisuli iḷaliutiniaġlutiŋ Agaayyutim iñuŋiñun piksraqtaaġikkaŋiñun.’
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 “Umialiik Agrippaa! Taatnaqłuŋa savaaqaqtuŋa tupigiplugu qiñiqtirrusiaġa pakmakŋa.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Quliaqtuaqtuŋa sivulliuplugu Damascus-mi Jerusalem-miḷu, kiŋuagunsuli iluqaani Judea-mi akunġatniḷu Jew-ŋuŋitchuat. Uqautigitka iñupayaat mumiquplugich killuqsautiŋitñiñ Agaayyutmun aasiiñ iñuuniagaqsitquplugich simmikkauŋaruatitun.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Taamna pisigiplugu Jew-ŋuruat tigguġlukłuŋa agaayyuvikpaŋmi tuqunniuraġaatŋa.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Uvlupaŋnunaglaan Agaayyutim ikayuqłuŋa qikaqtitkaaŋa uqatlasipḷuŋa iluqapsitñun kamanaġniaŋitchuanunlu kamanaqtuanunlu. Tamanna uqaġikkaġa atrigigaa uqautigikkaŋata sivuniksriqirit Moses-ŋumlu atuumagisiñipḷugu
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 taamna Christ-ŋuruaq nagliksaaqtuksraunipḷugu, suli sivulliuruksraupluni aŋitqiksuaniñ tuquŋaruapayaaniñ iḷitchuġipkaġlugulu anniqsuġiaq iluqaitñun Jew-ŋuruanunlu Jew-ŋuŋitchuanunlu.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Taatnaiḷipḷugu Paul uqaqman Festus-ŋum nipitusipḷuni nipliutiniġaa, “Paul! Ilvich isumaiḷaġuqtutin. Iḷitpauraqsimałiqpich kinnaŋaaġuigaatin.”
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Paul-ŋum kiuniġaa, “Kamanaqtuatiin Festus! Uvaŋa isumaiḷaġuŋitchuŋa. Uqautiqaqtuŋa iḷumutuupluni ittuamik.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Uqautiłhiñaugiga umialiŋmun taluqsrautaiġḷuŋa atakkii iḷisimagaa Agaayyutim uqałhagun suli anniqsuqtimigun. Nalupqigiŋitchiga iḷitchuġiłha supayaamik Jesus-kun atakkii iluqani atuumaŋitchuq iriġaqtuġuni.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Umialiik Agrippaa! Ukpiġivigich sivuniksriqirit uqautaat? Iḷisimagiga ukpiqsrisilaan tamatkuniŋa.”
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Tavra Agrippa-m nipliutiniġaa Paul, “Ayyai, ukpiqtuaġuqtitqayauraġikma.”
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Paul-ŋum kiuniġaa, “Agaayyutmun iŋiqsruqtuŋa ilvich suli atlat naalaqtuat uvaŋnun uglupak maliġuaqsiutitquyumaplugich Christ-kun uvaptun, aglaan itna kalimñiqsuġayaitchut.”
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Taatnaanikman Paul umialiglu kavanauraġlu Bernice-lu suli atlallu makinniqsut
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 aasii anił̣hiñaqhutiŋ uqaaqsiñiqsut avatmun, “Manna aŋun piŋitchuq sumik tuqurrutiksraġmiñik unniiñ isiqsiviŋmi irrutiksraġmiñik.”
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Tavra Agrippa-m nipliutiniġaa Festus, “Tamanna aŋun pituiġayaġniqsuaq iŋiaqaŋitpan Caesar-muguguni.”
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.