Atos 23
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs ARIB
1 Paul-ŋum qiñiqtuaġataġniġai iriġruiñaaqługich taapkua uqaqsittaaqtitchirit aasii nipliqhuni, “Aniqatiumaaŋ! Uumuŋaaglaan uvlumun patchisaitchuakun qauġrimmaaġiutillautakun iñuuruaŋuruŋa sivuġaani Agaayyutim.”
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Paul taatnaqman Ananias-ŋum, qaukłiat agaayuliqsit, tiliñiġai tamatkua qikaqtuat qaniŋani Paul-ŋum patiktiquplugu qanġagun.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Paul-ŋum nipliutiniġaa, “Ilvich ukpiŋŋuaqtii! Agaayyutimtuuq nalupqinaiġḷugu patikkisipmigaatin. Ilvich aquppiruatiin tavrani atanniqsaksraġipluŋa tuvraqługu maliġutaksraq naagasuli ilvich naviksimaaġitin tilirikavich patiqupluŋa.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Aŋutirguuq qanittuat Paul-mun nipliutiniġaat, “Agaayyutim qaukłiŋuruaq agaayuliqsaa uqamaqłuutigiñ.”
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Paul-ŋum kiuniġai, “Aniqatiumaaŋ! Uvaŋa iḷisimaŋiññiġiga sivulliuqtaupluni agaayuliqsautilaaŋa. Atakkii Agaayyutim makpiġaaŋiñi aglausimaruq itna, ‘Ilipsi uqamaqłuutiyumiñaitkisi iñugikkapsi aŋalatiŋich.’”
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Paul-ŋum iḷitchuġikamigich iḷaŋich katimaruat Sadducee-ŋuruaŋułhat suli iḷaŋich Pharisee-ŋuplutiŋ ilaan nipliutiniġai taapkua uqaqsittaaqtitchirit, “Aniqatiumaaŋ, uvaŋa Pharisee-ŋuruŋa iġñiġipluŋa Pharisee-ŋuruam. Ittitauruŋa uqaqsittaaġviŋmi uvani piqutigiplugu niġiugaqałiġa tuquruat aŋitqił̣iksraŋatigun iñuułiġmun.”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Taatnaguuq Paul nipliqman tavrauvaa Pharisee-ŋuruatlu Sadducee-ŋuruatlu uqaalatraaqsiñiqsut, aasiiñ katimaruat atiŋaiqhutiŋ.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Atakkii Sadducee-ŋuruatguuq uqaqhutiŋ tuquruat iñuutqikkumiñaitḷugich suli piiññipḷugu irrutchiñiglu isaġuliŋniglu. Aglaali Pharisee-ŋuruat ukpiqsripḷutiŋ iluqaitñik taapkuniŋa.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Taatnaqhutiŋ katimaruat nipitusisaiñaġniqsut. Iḷaŋich aglaliqirit Pharisee-ŋuruaŋuplutiŋ qapiqtaiḷiḷḷapiaġniqsut itnaqhutiŋ, “Paqitchiḷguitchugut savvaqłuutaanik uuma iñuum. Isaġulgum naagaqaa irrutchim iḷumun uqautivalukkaa.”
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Taapkua uqavaałhat igḷutuyunaiqman taamna aŋuyyiuqtit qulliqpiaŋat isummiġñiqsuq iliŋitñun siquminnasugalugu Paul. Taatnaqhuni aŋuyyiuqtini tiliñiġai taapkunuŋa katimaruanun ivayaaġitquplugu Paul iliŋitñiñ aasii itqutilugu aŋuyyiuqtit inaatnun.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Tamarrumani unnuami Atanġuruam qikaqasiqługu Paul nipliutiniġaa, “Qapiqtaqnak! Iḷisimaraupmatun uvapkun uvani Jerusalem-mi taatnatuntuuq Rome-mi iḷisimaraugisirutin.”
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Uvlaaġutqikman Jew-ŋuruat katimakamiŋ sivunniuġniqsut. Nalupqinaiqsruqhutiŋ akiqsruġniqsut, “Uvagut niġiyumiñaitchugut unniiñ imiġumiñaitchugut sumik Paul tuqunŋanikkaluaqnagu.”
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Sippaqaqługuguuq malġukipiaq taapkua inniqsut sivunniuqtuat itna.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Aasii utlautiplutiŋ agaayuliqsit qaukłiŋitñun suli sivulliuqtiġruatnun itnaġniqsut, “Uvagut nalupqinaiqł̣ugu akiqsruqtugut qanutchimik niġiyumiñaitḷuta Paul tuqqutkaluaqnagu.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Taatnaġusi, ilipsi uqaqsittaaqtitchirituummapsi tuyuqaġitchi aŋuyyiuqtit qulliqpiaŋatnun Paul tavruŋautitqulugu liilaa apiqsruqtapsaaŋŋuaġukługu. Uvagut tuqqutkisipmigikput sivuani tikił̣iksraŋan uvuŋa.”
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Aglaarguuq Paul-ŋum uyuġuan, aġnaunġan iġñiŋa, tusaaniġaa taamna sivunniukkaŋat. Taatnaqhuni aŋuyyiuqtit inaatnun isiqhuni utlaŋniġaa Paul uqautityaqługu taavrumiŋa.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Paul-ŋumaasii tuqłuqamiuŋ aŋuyyiuqtit aŋalataat nipliutiniġaa, “Aŋuyyiuqtit qulliqpiaŋatnun taamuŋautiuŋ una nukatpiaq, piqaġniqsuq uqauttutiksraġmiñik ilaanun.”
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Taavruma aŋalatim taamuŋautiniġaa qulliqpiaŋatnun aŋuyyiuqtit itnaqhuni, “Paul-ŋum isiqtauruam tuqłuqłuŋa iŋiġaaŋa ilipnuutitquplugu una nukatpiaq. Sammaguuq uuma uqauttutiksraqaġaatin.”
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Taavruma aŋuyyiuqtit qulliqpiaŋata tasirriutipluguguuq avuŋaqtaaġutiniġaa aasiiñ apiqsruqługu, “Sumik uqauttutiksraqaqpiŋa?”
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Taavruma nukatpiam nipliutiniġaa, “Jew-ŋuruat sivunniuqtut iŋiġukhutin uvlaakun tikiutitquplugu Paul uqaqsittaaġviŋitñun apiqsruqtapsaaŋŋuaġukługu.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Aglaan aŋiqnagich atakkii malġukipiaq iñuich sippalik iriqsimaniaqtut utaqqiruat ilaanik apqutmi. Iliŋich akiqsruqtaanikhutiŋ niġitqikkumiñaitḷutiŋ unniiñ imitqikkumiñaitḷutiŋ tuqqutkaluaqnagu ilaa. Iliŋich-amma itqanaiqhutiŋ utaqqigaat ilvich aŋił̣iksran.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Taavruma qulliqpiam nipliutiniġaa taamna nukatpiaq, “Kisumununniiñ taamna iḷitchuġipkaġniaqnagu suli tamatkuniŋa uqaqtilaan uvamnun.” Taatnaqqaaqługu taamna nukatpiaq aullaqtinniġaa.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Taamna qulliqpiaq tuqłuiñiqsuq malġuŋnik aŋalatiŋitñik aŋuyyiuqtit uqautiniġik, “Itqanaiyaġitchik malġuk kavluutik aŋuyyiuqtinik suli piŋasukipiaq qulinik tuttuqpiraqtinik suli malġuk kavluutik panaliraqtinik Caesarea-muktuksranik. Itqanaiġumagitik anaqapak aullatlasiḷugich.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Suli itqanaiyautilugu tuttuqpaŋnik Paul-ŋum usiaqsiġviksraŋiñik tikiutriksraŋiñik aniyaŋniusuŋaqani kavanauruamun Felix-mun.”
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Aasii taamna qulliqpiaq aglaŋniqsuq taamuŋa itna,
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Claudius Lysias tuyuqtuq uumiŋa kavanauruamun kamanaqhuni Felix-mun, iłuaqqun!
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Una aŋun Jew-ŋuruat tiguplugu tuqułhiñaaġuġnikkaŋat aasiiñ piqasiqł̣uŋa aŋuyyiuqtimnik annautikkaqput, atakkii iḷitchuġigiga ilaa Rome-miñ kaŋiqałha.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Kaŋiqsipsaaġukługu sumik pił̣hagun patchitchiqł̣ugu uqaqsittaaqtitchiriŋitñun utlautigiga.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Iḷitchuġiruŋa qanutchimik piŋaisilaaŋanik tuqurrutauyumiñaqtuamik unniiñ isiqtauluni. Aglaan iŋmiŋ maliġutaġmikkun patchisiqusimagaat.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Uvaŋa kilikkaukama Jew-ŋuruanun sivunniuġutinipḷugu tuqqutchukługu piñatchiasuŋaqnagu tuyuġigiga ilipnun, tamatkuaptuuq patchisiqutrai uqautigitka tikiutitquplugich agvisiŋich akikŋaqługu ilipnun.”
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Aŋuyyiuqtit atuummiñiġaat tillisiusiaqtiŋ. Aullautiniġaat Paul tamarrumani anaqami tikiutiplugu Antipatris-munaglaan.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Uvlutqikman tamatkua pisukhutiŋ aŋuyyiuqtit piruat utiġniqsut aglaan tuttuqpiraqtuat igliġutituiñaqługu Paul.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Tikiutikamitruŋ Caesarea-mun kavanauruamun qaiññiġaich aglaiḷḷu Paul-lu.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Taavruma kavanam agliqianikamigich apiqsruġniġaa Paul sumiuŋupmagaan. Iḷitchuġikamiuŋ taamakŋa Cilicia-ġmiuŋułha,
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Felix-ŋum Paul uqautiniġaa, “Ilvich pasiritin tikitpata naalaġnigisiñiġikpiñ.” Aasii ilaan tillisiginiġaa Herod-ŋum atanġum inaani Paul qaunagitquplugu.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.