Atos 22
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs NVT
1 “Aniaqatiumaaŋ suli aapaŋuruasii, naalaġniḷḷaksiuŋ uqautiksraġa patchisaił̣ł̣apkun sivuqqapsitñi!”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Taapkuaguuq tusaagaqsikamitruŋ uqaqługu Hebrew-tun iñuksruiġñiqsut. Paul-ŋum uqautipsaaġniġai itna,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Uvaŋa Jew-ŋuruŋa. Tarsus-mi Cilicia-miittuami animagaluaqłuŋa, uvaniasiiñ Jerusalem-mi iñuguqtuŋa. Gamaliel-mik iḷisautriqaqtuŋa. Ilaan piḷḷautaqługu iḷisautigaaŋa sivulliapta maliġutaksraŋanik. Nalaunŋasuktuaŋuruŋaptuuq Agaayyutikun iluqapsisun uvaniittuatun uvlupak.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Nagliksaaqtitkitka iñuich tuqunniaqługich ukpiqsripmata Christ-mik, aŋutiniglu aġnaniglu tigusiullakłuŋa inillaktaqługich isiqsiviŋmun.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Qaukłiat agaayuliqsit suli iluqaġmiŋ sivulliuqtiġruat Jerusalem-mi nalupqinaiyaġaat uqaqtilaaġa iḷumutun. Iliŋitñiñ aglaksraqłuŋa Jew-ŋuruat katraġviatnun Damascus-miittuanun, aullalgitchuŋa tigusityaqłuŋa ukpiqtuanik Jesus-mik Jerusalem-mun utqutrityaqłuŋa kalimñiġñik qiḷiġlugich anasiñŋuqsaġviksraŋatnun.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Uvluqpaguqtuami igliłłamni qallipḷugu Damascus taimmaiñaq qaumanġum pakmakŋa qaggutigaaŋa.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Katakkama nunamun tusaagiga nipi uvaŋnun itnaqtuaq, ‘Saul, suvaata naŋititpiŋa?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Apiqsruġiga, ‘Ataniiq, kisuuvich?’ Kiugaaŋa, ‘Uvaŋa Jesus-ŋuruŋa Nazareth-miu nagliksaaqtitaġikkan.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Tuvaaqatiuma qaumaniq qiñiġaluaġaat aglaan nipaa uqautrima tusaaŋitkaat.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Apiqsruġiga, ‘Ataniiq, sutquviŋa?’ Atanġum kiugaaŋa, ‘Makillutin Damascus-mugiñ. Taamma taamani uqautiniaġaatin iluqaanik Agaayyutim sivunniutaanik ilipnun atuquplugu.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Taavruma qaumaniqpauram qiñitlaiqsitiġniqmaŋa tuvaaqatiuma tasiuqłuŋa Damascus-mun tikiutigaatŋa.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Taavrumani aŋun inniqsuaq atilik Ananias-mik agaayyutiqaqhuni tupiksriruaq maliġutaksranik kamagikkaupluniḷu Jew-ŋuruanun Damascus-mi.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Taavruma utlaŋniġaaŋa. Qikaqami saniqqamnun nipliutigaaŋa, ‘Aniaqaan Saul, qiñitlasitqigiñ!’ Taimmaiñaq qiñitlasitqiksuŋa.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Nipliutigaaŋa, ‘Sivulliapta Agaayyutaata piksraqtaaġigaatin iḷitchuġitquplugu pisułłi, qiñiquplugu Agaayyutim savaktini suli tusaatquplugu taavruma nipaa.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Iḷisimaraugisirutin ilaagun uqautilugich iñupayaat qiñikkapnik suli tusaakkapnik.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Pakma utaqqisuŋaqnak! Makillutin paptaaqtillutin, killuqsautitin piiqsillugich agaayuiñ atqagun.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Jerusalem-mun utiqama agaayyuvikpaŋmi iŋiqsrułłamni qiñiqquuraaqtuŋa,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Agaayyutmun uqautipkaqłuŋa itna, ‘Qilamiksruġutin Jerusalem-miñ aullaġiñ atakkii iñuich uvani akuqtuġumiñaitkaat iḷisimaraułhiñ uvapkun.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Kiugiga, ‘Ataniiq, iliŋisa iḷisimallapiaġaat katraġviŋñi isiqtaksraqtułiġa ukpiqsriruanik ilipnik ipiġaqtuqługich.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Suli Stephen iḷisimarigikkan tuqqutaupman uvaŋaptuuq tavraniittuŋa iłuagiplugu tuqqutaułha unniiñ qaunaksipḷuŋa tuqqutchiruat atnuġaaŋitñik.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 ‘Aullaġiñ tuyuġigisigikpiñ Jew-ŋuŋitchuanun uŋasiksuanun,’ Atanġuruam nipliutigaaŋa.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Iñuich naalaġniñiġaat Paul. Aglaan nipliutigikmagu taamna iġialaksaġniqsut nipitutilaaġmikni, “Igitchiuŋ, tuqqutchiuŋ! Ilaa iñuuruksrauŋitchuq!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Iliŋich iġiallaġmiŋ atnuġaamiknik isaaqtausiqhutiŋ qavia siḷamun tiŋipkaġniġaat.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Aasii Rome-maġmiut atanġata iñugikkani tiliñiġai Paul itqutitquplugu aŋuyyiuqtit inaatnun tillisigiplugu ipiġaqtuquplugu iḷitchuġiniaġlugu suvaata Jew-ŋuruat qinnallapiaqtilaaŋatnik.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Iliŋisa qiḷiqsruanikmatni ipiġaqtuġviksraġmiñun Paul-ŋum nipliutiniġaa aŋuyyiuqtit qaukłiat qikaqtuaq tavrani, “Ipiġaqtułhiñauvisiuŋ Rome-ŋum iñugikkaŋa apiqsruqtaġaluaqnaguunniiñ savvaġlukmaŋaan?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Taavruma aŋuyyiuqtit aŋalataata tusaakamiuŋ ilaan qulliqpiaq nipliutiniġaa, “Qanuq savaaqaqpich? Taamna aŋun Rome-ŋum iñuginiġaa.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Taatnaqhuni aŋuyyiuqtit qulliqpiaŋata Paul utlakługu apiqsruġniġaa, “Uqautiŋŋa. Rome-ŋum iñugivatin?” Paul-ŋum aŋiġniġaa.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Qulliqpiam nipliutiniġaa, “Uvaŋali tauqsiaġikkaġa Rome-maġmiuġułiksraġa maniŋmik.” “Aglaan uvaŋa animaruŋa Rome-maġmium iñugipluŋa,” Paul-ŋum itnaġniġaali.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Taatnaqmarguuq tamatkua apiqsruqtaqtiksrautai Paul-ŋum piiqsaaġniqsut tavrauvaa. Taamnaunniiñ qulliqpiaq iqsitchaŋniqsuq kaŋiqsikamiuŋ Paul-ŋum Rome-maġmiuŋutilaaŋa suli ilaan qiḷiqsruqtinniqamiuŋ kalimñiġñik.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Taavrumaguuq aŋuyyiuqtit qulliqpiaŋata kaŋiqsisuŋniġaa nalupqinaitḷukługu sumik piqusiqł̣ugu Jew-ŋuruanun patchisiqutiłha Paul. Taatnaqhuni uvlutqikman ilaan kalimñiġich piiqsinniġai aasii qaukłiŋisa agaayuliqsit suli iluqaisa uqaqsittaaqtitchirit tiliñiġai katitquplugich. Tavrakŋa Paul tavruŋautiniġaa aasii qikaqtitlugu sivuġaatnun.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.