Atos 21

Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tavra avitnapta iliŋitñiñ tiksiqhuta nalġuqhuta ikaaqtugut qikiqtamun Cos-mun. Uvlutqikmanaasiiñ tikitchugut qikiqtamun Rhodes-mun tavrakŋaasiiñ tiksiḷgitḷuta Patara-mun.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Tavrani iḷitchuġigikput umiaq ikaaġniaġniqsuaq Phoenicia-mun. Taavrumuŋa ikipluta tiksiḷgitchugut.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Qiñiqnaqsipman qikiqtaq Cyprus uŋalliñaaŋagun qikiqtam tiksiqsugut Syria-mun. Tyre-mun tulaktugut, taavrumaniasiiñ taamna umiaqpak niuriñiaqhuni usiamiñik.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Paqitlugich iḷaŋich ukpiqtuat nayuġivut akunniqsaami. Aŋalataagun Ipqitchuam Irrutchim iñiqtiġaluaġaat Paul Jerusalem-muquŋitḷugu.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Aglaan tavrani irviksraqput nuŋitman aullalgitchugut. Iluqaġmiŋ ukpiqtuat iḷaqatituummaġmiŋ suli qitunġaqtuummaġmiŋ malikkaatigut siḷataanun Tyre-m. Tasamaniasiiñ taġium siñaani sitquqhuta iŋiqsruqtugut.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Tavra ikikapta umiaqpaŋmun iliŋiḷḷi airut.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Tyre-miñ tikitchugut Ptolemais-mun. Taavrumani piqasiḷgitkivut aniqatiut nayuqługich uvlumi.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Uvlutqikman pisuktuaqhuta tikitchugut Caesarea-mun. Taavrumani uqaqtim Philip-ŋum tupqanukapta nayuutirugut ilaani. Philip tallimat malġuġuutigikkaŋat ikayuqtiksraqtat Jerusalem-mi piksraqtaaŋuruat.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Taamna Philip paniqaġniqsuaq sisamanik niviaqsianik uiñiŋniġiḷaanik sivuniksriqirauplutiŋtuuq.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Inŋanikmiugullu qapsiñi uvluni sivuniksriqiri atilik Agabus-mik aggiġñiqsuq Judea-miñ.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Aasii utlakamisigut Paul-ŋum tapsia tigukamiuŋ isigaŋni argaŋniḷu qiḷiġniġai nipliqhuni, “Taatna Ipqitchuaq Irrusiq nipliqsuq taatnatun, Jew-ŋuruat Jerusalem-mi qiḷiqsruġisiġaat marruma tapsim iñua aasii Jew-ŋuŋitchuanun qaisaġilugu.”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Taamna tusaakaptigu uvagutlu atlatlu tavraniittuat uqapsaaġaluaġikput utlautitquŋitḷugu Jerusalem-mun.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Aglaan Paul-ŋum kiugaatigut, “Suvaata qiaplusi sayaiġniaqpisitŋa? Uvaŋa itqanaigutianiksimagiga qiḷiqsrukkaułiksraq Jerusalem-mi unniiñ tuqqutaułiksraq piqusiġḷuŋa Ataniġmik Jesus-mik.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nutqaqtilguitñaptigu nipliutiłhiñaġikput, “Agaayyutim pitqutaa iñiqtauyumuuq!”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Ipsaaġaluaqapta paġnapluta aullaqtugut Jerusalem-mun.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Iḷaŋisa ukpiqtuat Caesarea-miñ tuvaaqatchiġaatigut Mnason-ŋum kiŋunġanun nullaŋaviksraptiknun anaqami. Mnason-guuq Cyprus-miuŋuruaq ukpiqtuaġuniqsuaq sivulliqsigun sivuaniimma.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Jerusalem-mun tikitñapta aniaqatiupta quyaplutiŋ paġlagaatigut.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Uvlutqikmanaasiiñ Paul-ŋum piqasiġaatigut qiñiġiaqługu James, aasiiñ ukpiqtuaŋuruatlu qaukłiŋich nayuutiniqsut tavrani.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Paul-ŋum paġliiŋanikamigich tusaayugaaqtinniġai iluqaanik Agaayyutim iñiqtaŋanik tumigiplugu savaaġikkani akunġatni Jew-ŋuŋitchuat.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Naalaqtauŋanikamitruŋ quyaniġaat Agaayyun nipliutiplugu Paul itna, “Aniqatmaaŋ, kaŋiqsiḷḷagiñ piqałha iñugiallapiaqtuanik Jew-ŋuruanik ukpiqsriruaniktuuq aglaan iliŋich piipkaitḷutiŋ Moses-ŋum maliġutaksraŋanik.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Iñuich uqautigigaich iḷisautriñipḷutin Jew-payaanik iñuuniaqtuanik atlat nunaaqqiŋitñi suksraaquplugich maliġutaksraq qaisauruaq Moses-kun, uqautinipḷugich nalunaitŋutchiqsuquŋitḷugich qitunġauraġikkaŋich naagaunniiñ kamagitquŋitḷugich Jew-ŋuruat ilitqusiat.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Taipkua nalupqinaitchuamik tusaagisigaat aggił̣hiñ. Qanuġisiñiqpisami?
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Atuiruksraurutin. Piqaqtuq-samma sisamanik aŋutinik uvani akiqsruqtuanik Agaayyutmun taaŋŋaġumiñaił̣hat salipkaġumiñaił̣hatlu niaquŋich.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Taapkunuŋa aŋutinun iḷaliutilutin Jew-ŋuruat ilitqusiatigun salummaqsaġutin suli akiḷiutilugich tuniḷḷautiksranik nuyaitḷasiḷugich. Taatnaġuvich iluqaġmiŋ iḷitchuġinayaġaat taŋiġił̣ha qanutchim tusaakkaġmiŋ ilipkun, sulipsuuq tupiksrił̣hiñ maliġutaksraŋanik Moses-ŋum.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Aglaan Jew-ŋuŋitchuat ukpiqtuaġuqtuat iḷitchuġipkaanikkivut sivunniutiptiknik itna, iliŋitñun niġitquŋitkivut niqiniglu tuniḷḷautauruamik aanġuanun aukmiglu unniiñ qimisanik suli piisimaaġlugich qaayuġnaqtuałiġmiñ atlatułikun.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Aasiiñ Paul iḷaliutiniqsuq aŋutinun. Uvlutqikmanaasiiñ salummaqsaqatauniqsuq tuvraqługu Jew-ŋuruat ilitqusiatigun suli utlautipluni agaayyuvikpaŋmun uqautityaqługu agaayuliqsi qakuguaglaan salummaqsaqtiłiqtiŋ naanniaqtilaaŋanik. Akunniqsaaŋanikpan tuniḷḷaqsaġumaniqsut.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Tallimat malġuk uvlut nuŋitchautaatni iḷaŋisa Jew-ŋuruat Asia-ġmiuŋuruat qiñiġniġaat Paul agaayyuvikpaum iḷuani. Akatiġniġaat iñugiaktuat iñuich, aasiiñ tigguġlukługu Paul.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Iġialaplutiŋ itna, “Israel-aaġmiut! Ikayuġitchi. Uuma iñuum iḷisautriruam iñuŋnik nanipayaaq akikŋaqługich Israel-aaġmiut suli akikŋaqługu maliġutaksraq qaisauruaq Moses-kun unniiñ akikŋautipluni uumuuna agaayyuvikpaŋmun. Pakmaunniiñ itqutrimalgitchuq Jew-ŋuŋitchuanik uvuŋa qaayuġnaqsipkaqługu ipqitchuaq ini.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 (Taatna niplianiqsut atakkii sivuani qiñiqługu Paul nunaaqqimi piqatiqałha Jew-ŋuŋitchuamik Trophimus-mik Ephesus-miumik aasiiñ itqutinasugniaqługu agaayyuvikpaum iḷuanun. Taatnaqługu tigguġluŋniġaat.)
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Taatnaqhutiŋ iluqatiŋ iñuich nunaaqqimi akatauniqsut. Iñuich atautchikun aqpaqsruqhutiŋ Paul tigguġluŋniġaat aasii kalikługu agaayyuvikpaŋmiñ. Tavrauvaa agaayyuvikpaum paaŋi umiŋniġaich.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Taapkua aupił̣ł̣autriruat tuqułhiñaaġuqsaqmigaatlu Paul, imma kiliŋniġaat Rome-maġmiut aŋuyyiuqtiŋisa qaukłiat iñupayaat Jerusalem-mi akataunipḷugich.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Taavruma qaukłium katitiqługich aŋalatit suli aŋuyyiuqtini upaktuġniġai iñugiakpauraqtuat iñuich. Qiñiqamitruŋ qaukłiq aŋuyyiuqtituummaan anauminġiġñiġaat Paul.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Taavruma qaukłium tikitñamiuŋ Paul tiguniġaa aasii tillisigiplugu qiḷiqsruquplugu malġuiñik kalimñiġñik. Tavraasiiñ apiqsruqtaaqsiñiġai itna, “Kiña una aŋun? Sumik savvaqłukpa?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Tamatkua iñugiakpauraqtuat iġialaaqsiñiqsut atiŋitchuamik nipimik. Qaukłium iḷitchuġilguiññiġaa sumik agvisiqhutiŋ itnasiġałhat. Taatnaqhuni tiliñiġai aŋuyyiuqtit Paul inaatnuutitquplugu.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Tikiutikamitruŋ tutipqiñun aŋuyyiuqtit akiyaġaat Paul atakkii iñuich qinnaktaliqpaitḷutiŋ.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Iñuich malgutigaluaġniqsut iġialaplutiŋ, “Tuqqutchiuŋ!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Aŋuyyiuqtit itqutiłhiñaaġuqmatni Paul inimiknun ilaan nipliutiniġaa qaukłiq, “Uqaqatigillakkumiñaqpigiñ?” Taavruma apiqsruġniġaa, “Uqatlavich Greek-tun?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Ivrumiŋauŋitpich Egypt-miu qaŋaqammiuraq akatchipḷuni akiḷḷiḷiqsuutmik, sivulliqł̣ugich sisamanik kavluutiyuŋnanik satkuliŋnik iñuiḷaamun?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Paul-ŋum kiuniġaa, “Jew-ŋuruŋa animapluŋa Tarsus-mi Cilicia-miittuami, iñugipluŋa taavrumani nunaaqqimi iñuich iḷisimallautakkaŋatni. Nipliqsillaŋniaŋŋa iñuŋnun!”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Tavra qaukłium uqaquniġaa. Paul-guuq tutipqiñun qikaqhuni urriqaniġai iñuich. Nipaiqmata ilaan nipliutiniġai Hebrew-tun itna,
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.