Atos 14
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs NTLH
1 Taapkuak Paul-lu Barnabas-lu tikitñamik Iconium-mun, sivuanisun utlautilgiññiqsuk Jew-ŋuruat katraġviatnun. Uqautriḷḷautapiaġataġniqsuk aasiitai iñugiaktuat Jew-ŋuruatlu Jew-ŋuŋitchuatlu ukpiqsriḷiqsitlugich.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Aglaan Jew-ŋuruat ukpiqsriyumiñaitchuat akatchiñiqsut Jew-ŋuŋitchuanik. Iliŋisaunniiñ akikŋaqtuliqsitkaich ukpiqsriruanik.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Uqqiraqtik nayuutiniqsuk tavrani akuni uqautripḷutik taluqsrautaiqhutik Agaayyutikun. Quliaqtuałhakni iłuaqqutrił̣iġmigun Agaayyutim savaktitlasipḷugik quviqnaqtuanik savaanik, taavrumuuna qiñiqtinniġaa uqauttutaak iḷumutuułha.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Nunaaqqim iñui malġuiguġniqsut, iḷaŋich iñuich iḷaliutiplutiŋ Jew-ŋuruanun atlatsuli tappiutiplutiŋ uqqiraqtiŋnun.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Kiisaimma Jew-ŋuŋitchuat suli Jew-ŋuruat sivulliuqtituummaġmiŋ sivunniġñiqput aŋallaqługukługik unniiñ miḷuqtuġlugik uyaġaŋnik.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Uqqiraqtik iḷitchuġikamitku taamna sivunniuġun qimaŋniqsuk Lystra-munlu Derbe-munlu, nunaaqqiŋñun Lycaonia-mi.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Lycaonia-mi quliaqtuagaqsiḷgiññiqsuk tusaayugaallautamik.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Tavraniguuq Lystra-mi qiñiġniqsuk iñuŋmik piḷguirrutiqaqtuamik isigaŋmigun aniḷġatałiġmiñiñaglaan. Pisunġaŋiññiqsuq aglaan aquppitḷapluni.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Taamnaguuq naalaġniñiqsuq Paul-ŋum uqauttutaiñun. Aasiiñ iḷitchuġiplugu taavruma ukpiqsrisilaaŋa iłuaqsikkaułiksraġmigun Paul-ŋum qiñiaqsiñiġaa nalaagun
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 nipliutiniġaa nipitusipḷuni, “Qikaġiñ.” Taamnaguuq aŋun maksriŋñiqsuq pisukkataaqsipḷuniasii.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Uvvaguuq iñugiaktuam Paul-ŋum savaaġikkaŋa qiñiqamiuŋ Lycaonia-ġmiuraaqhutiŋ niprallaŋniqsut itnaqhutiŋ, “Agaayyutivut iñuguġniqsut aasii atqaqhutiŋ uvaptiknun.”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Atchiġñiġaat Barnabas Zeus-mik Paul-aasiiñ Hermes-mik atakkii taamna Paul nipliraqtaupman.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Tavraniguuq piqaġniqsuat agaayyuviŋmik aanġuaġmiknun Zeus-mun siḷataani nunaaqqim. Aasiiñ agaayuliqsi taamavrumuŋa Zeus-mun tikiutriñiqsuq uumaruanik aŋusalunik naurianiglu paamun. Tavrataamna iñuiḷḷu tavrani tuniḷḷaġuaqsiñiqsut kamaksrisukhutiŋ uqqiraqtiŋnik.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Uvvaasiiñ iḷitchuġiaqsikamitku taamna Barnabas-ŋumlu Paul-ŋumlu aliktuġniġaik atnuġaatik aasiiñ upaktuutiplutik itnaqhutik tamatkunuŋa,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Ukuqsii, suvaata itnasiġaqpisi? Iñułhiñauruguk ilipsisuntuuq. Aggiqsuaŋuruguk uqautityaqhusi tusaayugaallautamik mumiqugaluaqhusi matkunakŋa agaayyutiŋŋuaniñ iñuuruamun Agaayyutmun, iñiqtaanun qiḷamlu nunamlu taġiumlu supayaamlu taapkunani ittuam.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Taavruma Agaayyutim qaaŋianiktuami iluqaisa iñuich iḷatchiġñiġai sivunnitḷasipḷugich iñuuniałhatigun.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Aglaan ataramik kaŋiqsimapkaġniġaa nakuuruaŋułłi savaallautaġmigun, sialuk tatpakmakŋa qaitḷugu suli niqiksrat nautchiat piviksraŋisigun qaisimaaġai, ilipsiḷiasiiñ quviasuktitlusi.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Taatnaiḷipḷugu uqautiuraġniallaisa Barnabas-ŋumlu Paul-ŋumlu nutqaqtipqauraġniġaik tuniḷḷałiksraŋatniñ iŋmiknun.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Aasiiñ iḷaŋich Jew-ŋuruat Antioch-miñ Pisidia-miittuamiñ suli Iconium-miñ tavruŋalgiññiqsut. Tavra piqatiksraġniaqtuqhutiŋ iñugiaktuanik iŋmiknun uyaġaŋnik miḷuqtulgiññiġaat Paul. Kaliŋñiġaat anitlugu nunaaqqimiñ tuqunasukniaqługu.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Aglaan ukpiqtuaqatiuŋi katipmata avataanun Paul makitluni utiġniqsuq nunaaqqimun, uvlaakuqmanaasiiñ ilaalu Barnabas-lu aullalgitḷutik Derbe-mun.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Paul-lu Barnabas-lu quliaqtuaqmaknik tusaayugaallautamik Derbe-mi iñugiaktuat ukpiqsriḷiġñiqsut. Tavraasiiñ utiġniqsuk Antioch-mun Pisidia-miittuamun Lystra-kun Iconium-kunlu.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Pitchuksaaqługich tunŋaviqaquplugich Agaayyutmik, uqautiniġaich itna, “Uvagut igḷutuqtuksraurugut iñugiaktuanik iłuiḷḷiuġutinik isitlasiñiapiaġuta aŋaayuqautaanun Agaayyutim.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Tikitchaġikamik ukpiqtuaŋuruanun nalunaiqsisiraqniġaich ukpiqtuaŋuruat qaukłiksraŋitñik, suli agaayuqqaaqhutiŋ uisauraaqhutiŋlu tamarrumani uvlumi iŋiqsruutiniġaich Agaayyutmun qaunagitquplugich tunŋavigikkaŋatnun.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Taapkuak iglianikamik Pisidia-m nunaŋani Pamphylia-mun tikiññiqsuk.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Tamatkunani Perga-miḷu tusaayugaallautaq uqautigiaqsiḷgiññiġaak, tavrakŋaasiiñ Attalia-mukhutik.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Taavrumakŋa tiksiqhutik utiġniqsuk Antioch-mun aullaqqaaġataġviŋmiknun. Tavrakŋa aullaqtuak ukpiqtuaŋuruat iŋiqsruutianikamisigik Agaayyutmun qaunagitquplugik savautiłhakni iŋmiñun. Taavrumuŋa utiġniqsuk naatchikamik savaaġmiknik.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Tikitmaknik Antioch-mun ukpiqtuaŋuruat katipmata taapkuak tusaayugaaqtinniġaich iluqaanik Agaayyutim savaaŋanik tumigiplugik suli Jew-ŋuŋitchuatunniiñ ukpiliqsitlugich.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Tavraniasiiñ ukpiqtuaqatiumikni taapkuak nayuutiniqsuk akuni.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.