Atos 11
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs NTLH
1 Uqqiraqtit suli ukpiqtuapayaat iluqaani Judea-mi tusaaniqsut qanuq Jew-ŋuŋitchuanik Agaayyutim uqałhanik akuqtuiruanik.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Aasiiñ Peter Jerusalem-mun utiqman iḷaŋich ukpiqsriruat Jew-ŋuplutiŋ isumaqaqtuat Jew-ŋuŋitlutiŋ ukpiqsriruat nalunaitŋutchiquplugich nakuaġiŋiññiġaat Peter-m quliaqtuałha Jew-ŋuŋitchuanun.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 Piñiġaat ilaa, “Uvva aiyugaaqtauplutin kiŋunġatnun nalunaitŋutchiŋaitchuat, niġiqatigikapkich killuqsaġniqsutin.”
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Taatnaqługich Peter-m uqautiaqsiñiġai qanuq atuumałhagun aullaġniiḷġatałhaniñaglaan.
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 Itnaġniqsuq, “Itluŋa nunaaqqiani Joppa-m iŋiqsrułłamni qiñiqquuraaqtuŋa. Qiñiġiga sua-imña atqaqtuaq qiññalik ukił̣haaqpaktun. Niŋititauruq sisamatigun iqirġuigun tatpakmakŋa, nutqaqhuni saniqqamnun.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Qiñiviksuqapku qiñiqtuŋa niġrutinik uumaruanik paamġutlaruaniglu suli tiŋmitḷaruanik, imaiñik taavruma.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Tavraasiiñ Agaayyutim nipliutigaaŋa, ‘Peter! Makillutin tuqqutchiḷutin niġġiiñ!’
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Taamna kiugiga, ‘Taatnaġumiñaipiaqtuŋa, Ataniiq! Qanusiq agliġikkaġa qaayuġnaqtuaq uvaŋa uqummiqsimaitchiga.’
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Agaayyutim tatpakmakŋa nipliutitqikkaaŋa, ‘Qanusiq Agaayyutim salummaanikkaŋa isummatigiyumiñaitchiñ qaayuġnaġlugu.’
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Taatnaiḷipḷugu atuummiruq piŋasuniaglaan, aasiiñ taamna qiñikkaġa nuqitaupluni kiŋumun tatpakmuŋa.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Taatnaqtitluŋa piŋasut iñuich tikiññiqsut taavrumuŋa tupiġmun nayukkamnun. Taapkua tuyuġirauniqsuat uvaŋnun Caesarea-miñ.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ipqitchuaq Irrutchim uqautipmaŋa maliquplugich qanuġviitchuŋaqnaŋa. Ukua itchaksrat aniqatiut tuvaaqasiġaatŋa Caesarea-mun. Iluqata isiqtugut Cornelius-ŋum tupqanun.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Aasii uqautipluta Cornelius-ŋumli qiñiqquuraakkaġmiñik isaġuliŋmik tupiġmiñi aasiiñ nipliutiplugu, ‘Joppa-mun tuyuqaġutin uvuŋautityaqtirruŋ Simon Peter.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Taamavruma amma uqautiginiakkaŋan anniqsuġisigaatin kiŋuniqtuummaqpitḷu.’
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Aasiiñ tasamuŋitḷuta uqaaqsikama Ipqitchuam Irrutchim atqaqigai iliŋich atriḷḷapiaqługu pił̣ł̣i uvaptiknuntuuq taimani Pentecost-mi.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Itqaġitka Agaayyutim uqałhi itnaqsimaruat, ‘John-ŋum imikun paptaaqtitchił̣ha aglaan ilipsi paptaakkaugisił̣iqsi Ipqitchuakun Irrutchikun.’
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Taamna nalupqinaiḷḷapiaqtuq Agaayyutim qaitchił̣haptuuq Ipqitchuamik Irrutchimik Jew-ŋuŋitchuanun atripḷugu qaisaġikkani uvaptiknun ukpiqsriqapta Atanġuruakun Jesus Christ-kun. Qanuġlugu nutqaqtitkisivigu Agaayyun savaaksraŋaniñ?”
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Taatnaiḷipḷugu tusaakamitruŋ Peter-m tusaayugaaqtirrutaa iliŋisa nutqautiniġaat pisaaŋŋatriŋ. Iliŋich quyaaqsiñiqsut Agaayyutmik itnaqhutiŋ, “Agaayyutimtuuq piviqaqtilluġniġai mumił̣iksraŋatigun Jew-ŋuŋiḷaat piññaktaaqaquplugich isuitchuamik iñuułiġmik.”
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Tamaakŋa ukpiqtuat siaminniqsut atakkii piyuaqsiuplutiŋ aquagun Stephen tuqqutaupkaqqaaqługu. Iḷaŋich tikiumaniqsut Phoenicia-mun iḷaŋich Cyprus-mun suli Antioch-mun, tusaayugaallautamik uqautiqaqhutiŋ tuŋaaqaqługu Jew-ŋuruanun kisiitñun.|src="HK00365B.TIF" size="span" copy="Horace Knowles ©The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="Act 11.19"
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Aglaan iḷaŋiḷḷi ukpiqtuat Cyprus-miñ Cyrene-miñḷu utlautiruat Antioch-mun tamatkunuŋaptuuq Jew-ŋunġitchuanun uqautigiluumaaġniġaat tusaayugaallautaq Atanġuruakun Jesus-kun.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Agaayyutim sayyiqsimaniġai, aasiiñ iñugiaktuat tusaaruat mumiksitḷasipḷugich Ataniġmun ukpiqsrił̣ikun.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Ukpiqtuaŋuruat Jerusalem-mi tusaaniqsut tamatkunuuna. Taatnaqhutiŋ tuyuqaġniqsut Barnabas-mik Antioch-mun.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Barnabas tikitñami, ilaan iḷitchuġiniġaa Agaayyutim savaaġikkaŋa taamani, aasiiñ quyallapiaġniqsuq. Ilaan pitchuksaaġniġai iluqaisa tuniqsimmatritquplugich Agaayyutmi iluqnaaqsimaałikun.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Barnabas iñullautaupluni ukpiqsriḷḷapiaqhuni Ipqitchuam Irrutchim aŋalataġiniġaa. Tavraasiiñ iñugiaktuat iñuich maliġuaqtiġuġniqsut Agaayyutmi.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Tavrakŋa Barnabas aullaġniqsuq Tarsus-mun pakkiaqługu Saul.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Aasiiñ paqitnamiuŋ Antioch-muutiniġaa. Tavraniasiiñ atautchimi ukiumi iqatauplutik iñugiaktuanik ukpiqtuaŋuruanik iḷisautripḷutik. Taavrumani Antioch-mi ukpiqtuaŋuruat taiyuutiniŋniqsut sivulliuplugu “Christ-ŋum iñuiñik.”
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Taatnałhatni tamaani iḷaŋiḷḷi sivuniksriqirit utlautiniqsuat Jerusalem-miñ Antioch-mun.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Iḷaŋat atiqaġniqsuq Agabus-mik sivullikkaułiġmigun Ipqitchuakun Irrutchikun makitluni uqaġniqsuq niġisuŋnamun tikitkisiñipḷugu iluqaanun nunamun. Taamnaasiiñ niġisuŋnaq taavruma uqautigikkaŋa atuumaruq Claudius qaukłiupkaqługu Rome-mi.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Taatnaqhutiŋ ukpiqtuat sivunniġñiqsut aatchuutinik tuyuqaġukhutiŋ piyummiñaġniqtutilaaġmikni ukpiqtuaqatiumiknun Judea-mi.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Iliŋich tuyuġniqsut aatchuutinik Barnabas-kunlu Saul-kunlu ukpiqtuaŋuruat qaukłiŋitñun.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.