Apocalipse 9
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs NTLH
1 Tarra tallimaŋat israġulgich nipliqsitchipman qalġuqtautiqpaŋmik qiñiqtuŋa uvluġiamik kataktuamik qiḷaŋmiñ nunamun, aasrii qaisauniqsuq aŋmaun natiqsiñaitchuamun aŋmaniġmun.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Aŋmaqmauŋ natiqsiñaitchuaq aŋmaniq isiq mayuqtuq tarakŋa, itchialaŋatun uunaksautiqpaum, siqiñiġlu siḷalu taaqsiruk isiagun aŋmaniġmiñ.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Itchialamiñ mitiglagaqtuat anirut qaaŋanun nunam. Qaisauruq saŋŋi atripḷugich putyuutilgich nunami saŋŋiqaqhutiŋ kapuutilgich tuqunaliŋnik.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Iliŋich tillisiaqaqtut piyaqqułuktaitqunġitḷugich ivgiŋiñik nunam naaga qanusripayaanik suŋaaqtuanik naurianik napaaqtuniglu, aglaan kisiisa tamatkua iñuich piqanġitchuat taluġniqusriqsaŋanik Agaayyutim qauŋisigun.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Suli tillisiaqaqtut tuqqutchitqunġitḷugich iñuŋnik, aglaan atniġñapiaġataqtuakun nagliksaaqtitquplugich tallimani tatqiñi, atniġñaŋatun putyuutilgum kapitnikmatun iñuŋnik.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Aasrii taipchunani uvluni iñuich pakakkisigaat tuqułiq aglaan paqitchumiñaitchaat. Tuqusruliḷḷapiaġisigaluaqtut aglaan tuqułiq qimakkisiruq iliŋitñiñ.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Tarra qiññaŋich mitiglagaqtuat atriqaġniqsut tuttuqpaktun itqanaiyaatun aŋuyałiġmun; niaquŋitñi inniqsuq niaquġun liilaa kaviqsaaq manik, suli kigiñaŋich kigiñaŋisitun iñuich.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Suli iliŋich nuyaqaġniqsut nuyaŋisitun aġnat, kigutiqaqhutiŋ suli kigutiŋisitun lion-nat.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Satqagutiqaġniqsut satqagutititun savił̣hatun, aasrii siaksruŋniŋat israġuŋisa inniqsuq siaksruŋniŋatitun aksraligaŋisa tuttuqpagautit iñugiakhutiŋ sukasripḷutiŋ aŋuyałiġmun.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Suli pamiuqaġniqsut kapuutiqaqhutiŋ atripḷugich putyuutilgich. Iliŋich atniaġutiqaqtut pamiumiktigun, aasrii atniaġiruksrauplutiŋ iñuŋnik tallimani tatqiñi.|src="HK084D.tif" size="col" copy="Horace Knowles ©The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="Ap 9.10"
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Ataniqaġniqsut israġulganik natiqsiñaitchuam aŋmanġum. Jew-ŋuruat atiqaġniġaat Abaddon-mik, aasriiḷi Greek-ŋich taggisiqaqługu Apollyon-mik, itnautiqaqtuaq Piyaqquqtimik.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Sivulliq nagliksaaġun qaaŋiqsuq. Uvva malġuk nagliksaaġutik tikiññiaqtuk aquagun taavruma.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Tarani itchaksraŋat israġulgich nipliqsitchipman qalġuqtautiqpaŋmiñik, tusraaniqsuŋa nipinik sisamaniñ iqirġuŋiñiñ tuniḷḷaġviŋmiñ piḷiuqtamiñ maniŋmik kaviqsaamik ittuamiñ sivuġaani Agaayyutim.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Uqautiniġaa itchaksraŋat israġulgich piqaqtuaq qalġuqtautiqpaŋmik, “Pituikkich sisamat israġulgich pituksimaruat kamanaqtuami kuuŋmi Euphrates-mi.”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Tarra pituiġaich sisamat israġulgich itqanaiqsimmatriruat taavrumuŋa sassaġniġmun, uvlumunlu, tatqimunlu, ukiumunlu, tuqqutchiruksrauruanik piñayuiŋitñik iñupayaat.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Aasrii tusraagiga kisirrutaat aŋuyaktit suli tuttuqpiraqtuat. Iñugiaktilaaqaġniqsut 200,000,000-mik.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Suli qiñiġitka tuttuqpaich qiñiqquuraamni itna, tamatkua aquppiruat iliŋitñi satqagutiqaġniqsut kaviqsaatun ikniqtun suli uquaqtaatun sapphire-tun suli suŋaqpaluktun sulfur-tun. Aasrii tuttuqpaich niaquŋich qiññaqaġniqsut niaquŋisitun lion-nat, suli qaniŋitñiñ anniuġaaġniqsuq ikniq, itchiġlu, suli sulfur.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Taapkunuuna piñasrutigun nagliksaaġutitigun piñayuiŋich iñuich tuqqutauniqsut iknikunlu, itchikunlu, suli sulfur-kun anniuġaaqtuakun qaniŋitñiñ tuttuqpaich.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Tamatkua saŋŋiqaġniqsut qaniġmikkun pamiumikkunlu. Pamiuqaġniqsut nimiġiatun ittuanik niaquligaanik, aasrii atniaġutiginiġaich iñuŋnun.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Suli kisiŋŋuqtat iñuich tuqqutaunġitchuat tamatkunuuna nagliksaaġutitigun isrummitqigunġitchut savaaŋatniñ argagikkaġmiŋ. Nutqautinġitchaat putqatałiqtiŋ tuunġanun, aanġuanunlu piḷiuqtanun kaviqsaanik qatiqtaaniglu maniŋñun, patukpaŋniglu uyaġaŋniglu qiruŋniglu, qiñitlaitchuanik tusraatlaitchuanikunniiñ pisrutlaitchuaniglu.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Naagaunniiñ isrummitqigunġitchut iñuaqtuqtaułiġmikniñ aŋatkuułiġmikniñḷu, sayuŋałiġmikniñḷu, tigliktuqtaułiġmikniñḷu.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.