Apocalipse 14

Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tarani qiviaqama qiñiġiga ipnaiyaaq makitaruaq qimiġaaŋani Zion-ŋum. Piqatiqaġniqsuq 144,000 iñuŋnik piqaqtuanik atiġmiñik Aapamiḷu atqanik aglausimaruanik qauġmikni.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Aasrii tusraaruŋa nipinik qiḷaŋmiñ nipaatun quġluqtaqpaum katlulaqpauraqtuamlu aasriisuli nipaatun atuqtuuraqtuat nuqaqtiliŋnik atuqtuuramiknik.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Iliŋich atuqtut nutauruamik atuutmik sivuġaani aquppiutaqpaum suli sivuġaatni sisamat uumaruatlu umialiŋnatlu. Aasrii kia-unniiñ iñuum iḷitchumiñaiññiġaa taamna atuutaat aglaan kisimiŋ taapkua 144,000 iñuich tasukkauruat nunamiñ.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Taapkua iñuich qaunagirut iŋmiknik atlatułiġmiñ, atakkii tuvaaqataitchut. Iliŋisa maliŋniġaat ipnaiyaaq napmupayaaq aullaqman. Taapkua tasuqsimakkaurut akunġatniñ iñuich auŋagun ipnaiyaam. Suli taapkua sivulliurut qaisaksrauplugich Agaayyutmun ipnaiyaamunlu.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Uqaqamiŋ sagluuqtuatlaitchut. Patchisiqutinaġumiñaitchut sivuġaani Agaayyutim, atripḷugich iñuktitun taqsraqtaiḷaatun.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Tarani qiñiqtuŋa atlamik israġuliŋmik tiŋmiruamik qutchikhuni qiḷaŋmi isruitchuamik tusraayugaaġiksuaqaġniqsuaq uqautiksraġmiñik tamatkunuŋa nayuutiruanun nunami, qanusripayaanun iñuŋnun atlakaaġiiñik uqautchiḷiŋñun, iñuŋitñun nunaaqqiqpapayaat.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Uqaqtuq nipitusriḷḷapiaqhuni, “Taluqsrisitchi Agaayyutmik kamaksruġlugu, atakkii tikitchuq sassaġnik atanniiviksraŋa. Purvigisriuŋ ilaa iñiqsiruaq qiḷaŋmik nunamiglu taġiumiglu suvliktuaġuraaqtuaniglu.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Atlam israġulgum maliŋniġaa uqaqhuni, “Suksraunġikkauruq, kamanaqtuaq nunaaqqiq taggisiqaqtuaq Babylon-mik suksraunġikkauruq, atakkii kinnipḷugich iñupayaat nunami killuqsaqtinniġai iŋmiñun, imiliqtitlugich iñupayaat sayuŋałhan saŋŋiruamik wine-naŋanik.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Atlasuli piñayuak israġulik maliġuutipmiuq taapkuŋnuuna uqaqhuni nipitusripḷuni, “Uvva, kisupayaam iñuum purvigigumiuŋ niġrugaaqłuk atriŋalu akuqtuqługulu nalunaitmiutaŋa uuma qaumigun naagaqaa argaŋmigun,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 taavruma iñuum imiġisipmigaa wine-naŋa qinnautaan Agaayyutim, kuvikkauruaq avuiḷaaq qallutaanun ilaan qinnautiqpaŋan. Taamna iñuk nagliksaaqtitaugisiruq iknikun sulfur-kunlu sivuġaatni ipqitchuat israġulgich suli sivuġaani ipnaiyaam.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Aasrii itchiulanġa ikniġum nagliksaaqtitauruatigun mayuqtuaġisiruq taimuŋa isruitchuamun. Iliŋich iñiqtuiqsiaġviitchut uvlumi unnuamiḷu, tamatkua putqataqtuat niġrugaaqłuŋmun atriŋanunlu, suli kisupayaaq akuqtuiruaq nalunaitmiutaŋanik atqaniglu.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Uvvaasriiñ ipqiqsittuat igḷutuutiqaqtuksraurut, tamatkua tupiksriruat tillisaiñik Agaayyutim suli ukpiqsriruat Jesus-mik.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Aasriiñ tusraaruŋa nipimik qiḷaŋmiñ uqaqtuamik, “Aglagiñ. Quvianamiurut tuquniaqtuat uvakŋaniñaglaan tuniqsimałiġmiktigun Ataniġmun.” “Tarrallapiaq! Iliŋich minġuiqsiaġisirut savaaġmikniñ suli akuqtuġisigaich akiññaktaatiŋ savaaġmiktigun.” Taamna irrusriq uqautigikkaŋa.
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Tarani qiñiqtuaqtitluŋa qiñiqtuŋa qatiqtaamik nuviyamik, aasriiñ una aquppiugaqtuaq qaaŋani nuviyam inniqsuq iġñiŋatun iñuum. Niaquġmiñi maniŋmik kaviqsaamik niaquġutiqaġniqsuq, suli argaŋmiñi saagaġniqsuq ipiktuamik kipritmik.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Suli atla israġulik aniruq agaayyuvikpaŋmiñ, tuqłuqhuni taavrumuŋa aquppiruamun nuviyami, “Tigulugu kiprisin kipriiñ, atakkii katitchiviksraq tikitchuq. Piŋŋuqtuat asriat katinnaqsirut nunami.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Tarra taavruma aquppiruam nuviyami atuqsaġaa kiprisini nunami, aasrii nunami piŋŋuqtuat asriat katitlugich.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Tarani atla israġulik aniḷgitchuq agaayyuvikpaŋmiñ ittuamiñ qiḷaŋmi, ilaaptuuq kiprisiqaġmiñiqsuq ipiktuamik.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Aasriiñ atla israġulik amakŋaqtuq tuniḷḷaġviŋmiñ saŋŋiqaqtuaq aŋalatlaplugu ikniq. Nipruaqtuq nipitusripḷuni taavrumuŋa tigummiruamun ipiktuamik kipritmik uqaqhuni, “Atuġuŋ ipiktuaq kipriñ, aasrii katillugich asriat siiġñaqtuat nunamiñ, takku asriat piŋŋullapiaqtut.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Tarra israġulgum kiprisautigigaa kiprisini nunamun. Katitkai asriat nunamiñ igitlugich misriqqivikpauraŋanun qinnautaan Agaayyutim.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Misriqqivium imaŋa tutmiqataġigaat siḷataani nunaaqqim, aasriiñ auk maqiruq misriqqiviŋmiñ uŋasriksilaaŋa 200 mile-latun aasriiñ ititilaaliqhuni tuttuqpaum qaqłuġutiknunaglaan.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.