2 Coríntios 1
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs ARC
1 Uvaŋa Paul, aasriiñ uqqiraqtigigaaŋa Jesus Christ-ŋum pisułhagun Agaayyutim. Aglaktuŋa ilipsitñun ukpiqtuaŋuruanun Corinth-mi suli ukpiqtuaŋuruapayaanun iñuuniaqtuanun nunaŋani Achaia-m. Uvvaasriiñ Timothy aniqatvut uvamniittuq.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Uvvatuq Agaayyutim Aapagikkapta suli Jesus Christ Atannapta iłuaqqutisrimaallaŋniaġlisi suli tutqiksillusri.
2 graça a vós e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Quyanaqtuq Agaayyun Aapagikkaŋa atannapta Jesus Christ-ŋum. Ilaa aapauruq iḷunŋuksriruaq uvaptiknik suli Agaayyutaupluni araaqtuił̣hiñaaŋuruaq uvaptiknik.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda consolação,
4 Araaqtuqtigigikput iluqaitñi iłuiḷḷiuġutigikkaptikni, uvagutsuli araaqtuiyumiñaqsipḷuta tamatkuniŋa iłuiḷḷiuġutiqaqtuanik taavrumiŋa araaqtuutmik akuqtuaġikkaptiknik Agaayyutmiñ.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados de Deus.
5 Iḷumun nagliksaallapiaqtugut savautri'apta Christ-mik. Taatnatuntuuq arauttutiqaqtugut atqunapiaq Christ-kun.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação sobeja por meio de Cristo.
6 Iłuiḷḷiuġaluaŋŋapta tusraayugaaġiksuaq pisigiplugu, Agaayyutim araksimaaġaasri uvaptigun annautisukhusri killiqiłipsitñiñ. Arakkau'apta arautiqaġniaqmiusripsuuq akuqtuġupsiuŋ anuqsrułikun atunim iłuiḷḷiuġutiłiq uvagut igḷutukkaptiknik.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera, suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos.
7 Niġiugaġikkaqput ilipsigun payaŋaitchuq. Iḷisimagikput nagliksaaġniġupsi uvaptiktun Agaayyutim arauttutiqaqtinniaġaasri uvaptiktun.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Aniqatiumaaŋ, nalutqunġitchiptigiñ iłuiḷḷiuqtitaułłaptigun nunaŋani Asia-m. Iłuiḷḷiuqtitauvagitḷuta qaaŋiqł̣ugu igḷutuił̣iksraqput nalupqigiliutipluguunniiñ iñuutilaaksraqput.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Iḷitchuġigaluaġikput tikiummiñasugalugu tuqquviksraqput, aglaan taamna atuumaruq tunŋatqunġitḷuta uvaptiknun aglaan Agaayyutmun aŋipkaitḷaruamun tuquŋaruanik.
9 Mas já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Tuquruksraġuġaluaqapta ilaan annautimagaatigut, aasriiñ annautriñiapiaqtuq uvaptiknik; aa, nalupqisruutiginġitchikput ilaanun annautisrimaałiksraqput.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livrará; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Ilipsi ikayuqtuksraurusri iŋiqsruutiluta. Tarrali iñugiaktuat iñuich quyyatiksraqaġisirut Agaayyutim aatchuutaagun qaisauruakun uvaptiknun kiuplugich iŋiqsrułhat iñugiaktuat iñuich.
11 ajudando-nos também vós, com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Quviasruutigigikput una suli qauġrimmaaġiutillautapta uqautigaatigut uuma iḷumutuutilaaŋanik, savaaġigivut nanipayaaq suli pakma ilipsitñi ipqił̣ikun suli iḷumutuułikun Agaayyutmiqnisauruakun. Tunŋanġitchugut puqiutaatnun iñuich aglaan tunŋarugut Agaayyutim iłuaqqutripḷuni ikayuutaanun.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo e maiormente convosco.
13 Tarra tuyuutivut agliqiaġikkasri kaŋiqsiñaitchuaŋunġitchut; kinnisunġitchipsigiñ uqaġikkaptigun. Niġiugaġigiga kaŋiqsitḷasrił̣iksraqsi iḷaatnigun,
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis,
14 takku kaŋiqsitḷasrił̣auraġaluaqmigiksi-samma pakma. Iḷaatnimi nanġautiqatlaniaġiptigut suli nanġaġisipmigiptigiñ uvluani Atannapta Jesus.
14 como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no Dia do Senhor Jesus.
15 Nalupqisruutiqanġitchuŋa taavrumiŋa. Taatnamik tikiqattaaqqaaġukkipsi, piqaquplusri ikayuusriamik tapillugik quviasruutmiglu.
15 E, com essa confiança, quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Tikiqattaaġukkipsi apqusraaġuma sivutmunlu nunaŋanun Macedonia-m utitmunlu nunaŋaniñ Macedonia-m, ilipsitñun itqanaiyautitqupluŋa iglaułiksramnun Judea-mun.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judeia.
17 Taatna piyumakama, isrummitqigaqtauŋuniqpik? Isrumavaluktusriunniiñ sivunniġaġasrugaluŋa iñuŋisun nunam, aŋŋaqqaaġluŋa tarani suli naagaaqtuaqsiḷuŋa.
17 E, deliberando isso, usei, porventura, de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim e não, não?
18 Agaayyun tuniqsimaruq uqaġikkaġmigun. Taatnatuntuuq uqautivut ilipsitñun nalupqinaitchaqtut. Agaayyutim iḷisimagai isrummitqitḷaisilaaqputlu uqautigikkavutlu.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Atakkii Silas-lu Timothy-lu uvaŋalu quliaqtuaġutigigikput Iġñiŋa Agaayyutim, Jesus Christ, ilipsitñun. Ilaa inġitchut iñuktun piñġiġaqtuatun aŋiqqaaqhuni, aglaan ilaan pisuugaa uqautigikkani savaaniaġnipḷugu. Agaayyutim aŋiġutimagaatigut pisigiplugu Christ-ŋum savaaŋa uvaptiknun.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Iluqaitñikkii akiqsruutai Agaayyutim atuumapkaġniġai Christ-kun. Taatnaqhuta nipliutigisruugikput Amen sumipayaaq iñuum kamaksruqmauŋ Agaayyutim savaaġikkaŋa Christ-kun.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus são nele sim; e por ele o Amém, para glória de Deus, por nós.
21 Agaayyutim nappaqutaupkaġigaatigut ilipsiḷu Christ-kun, suli uqsruqtiqhuta savaktautqupluta,
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo e o que nos ungiu é Deus,
22 nalunaitŋutaliqhuta pigiliutipiaqhuta iŋmiñun aasriiñ iḷipḷugu Irrutchiñi uummatiptiknun nalupqisruutiginġiqł̣ugu ilaanun pigitilaaptiknik.
22 o qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Aggiġukkaluaŋŋaġmaunniiñ Corinth-mun aggiñġitchuŋa. Agaayyun iḷisimaruq iḷumutuułhanik uqaġikkaġma ilipsitñun. Utinġitchuŋa Corinth-mun atniummatiqaqunġitḷusri.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que, para vos poupar, não tenho até agora ido a Corinto;
24 Atanniqsunġitchipsigiñ ukpiqsrił̣ipsigun, aglaan savaqatigisrukkipsi quviasruutiqaquplusri, atakkii iḷisimarugut nalupqisruutiqanġisilaapsitñik ukpiqsrił̣ł̣apsigun.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.