2 Coríntios 12
Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs BKJ
1 Uqavigaaqtuapsaallaktuksrauruŋa sunnautiginġitchaluaŋŋaan. Aglaan uqautiginiaġitka qiñiqquuraat sut Atanġuruam sagviqsitaŋi.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Iḷisimagiga aŋun ittuaq Christ-kun. Akimiaġuutaiḷat ukiut pianikmata mayuutrauruq piñayuatnun qiḷaich. (Timituummaan naagaqaa timaiḷaaqhuni nalugiga, aglaan Agaayyun iḷisimaruq.)
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 Suli iḷisimagiga taamna aŋun mayuutrautilaaŋanik inaatnun ayuruat. (Timituummaan naagaqaa timaiḷaaqhuni nalugiga, aglaan Agaayyun iḷisimaruq.)
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 Aasriiñ taamna aŋun aullautikkaukami pakmuŋa, tusraaruq sunik uqaġilgunaitchuanik uqautchimigun, suli iñuum uqautigiraksraġinġisaŋiñik atlanun.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Uqavigaaġutigiyumiñaġaluaġiga pisigilugu taamna iñuk, aglaan uqavigaaġumiñaitchuŋa uvapkun, kisianik sayairrutipkun.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Aasriiñ uqavigaatlagaluaqłuŋa, kinnaqtuatun itchunġitḷuŋa, uqaġniaqtuŋa iḷumun ittuamik. Pakmaaglaan uqanġiqsuŋa taatna. Ilipsitñun isrumagitluqunġitchiga avataagun qiñikkaqsi naagaqaa tusraakkaqsi uvamniñ.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Suli atchiksuaqupluŋa tamatkunuuna quviqnaqtuatigun sagviqsautigun uvaŋnun, kakitḷaġnaq qaisauruq timimnun. Taamna kakitḷaġnaq uqqiraqtigigaa tuunġaum. Ilaan naŋniġaaŋa kamasraaqunġitḷuŋa uvamnik.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Piñasruniaglaan ikayuqtisriuġaluaqtuŋa Agaayyutmun, taamna piḷguirrutiga piiquplugu uvaŋniñ.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Uqautiłhiñaġaaŋa, “Iłuaqqutrił̣iġa naamaruq ilipnun, takku saŋŋiga naamasrisuuruq sayaiḷḷiuqavich.” Taatnamik quyagiliutipsaaġiga piḷguirrutiga, Christ-ŋumli saŋŋia itchumuuq uvaŋni.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Taatnaqłuŋa Christ piqutigiplugu quviasruguuruŋa sayaiḷḷiułiġmi, pisaayugautaułiġmiḷu, sakiqniułiġmiḷu, nagliqsaaqtitaułiġmiḷu, iłuiḷḷiuqtitaułiġmiḷu, takku sayaiḷḷiuliqama sayakturuŋa.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Uqaqtuŋa kinnaqtun uqautikapsi tamatkuniŋa, aglaan ilipsi uqaqusraaqłuŋa taatnatun. Ilipsi uqaġiraksraġaluapsitŋa nakuuruakun. Atakkii kiñulliqpiaŋuluŋa inġitmiuŋa tamatkunakŋa uqqiraqtillautaunġitchapsitñiñ, suunġitchaluaŋŋaġma.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Iḷitchuqqutai uqqiraqtipiaqtuam savaaŋurut akunnapsitñi anuqsrułikun, iḷitchuqqutitigunlu quviqnaqtuatigunlu suli saŋŋipḷuni savaatigun.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Qanuqhusri piviaġinġiññivisi atlatun ukpiqtuaŋuruatun naŋitaqanġitñama ilipsitñik iñuuniutiksrapkun? Natqigusrimaallaŋniaqsitŋa killukuaġasrugigupsitŋa.
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Piñayuatni tikitqattaałhiñaaġuqtuŋa ilipsitñun. Akiyauyumiñaitchuŋa ilipsitñi, takku pakaaqanġitchuŋa sunik pigikkapsitñik aglaan ilipsi, taatnatun iḷiḷgaat sunnaŋniutriruksraunġitchut aŋayuqaamiknik, aglaan aŋayuqaat piraksraġigaich iḷiḷgaatiŋ.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Quyyatigipiaġiga ikayuutiłiġa supayaakun qaisimaaqłuŋalu ilipsitñun. Uvvami piqpagiliutillapiaġniġupsi taatnatun, piqpagiraksraġigipsitŋaptuuq.
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Iḷisimagaluaqhusri, natmaunġitchuŋa ilipsitñi, aglaan iḷasri uqaqtut iḷiñipḷuŋa pisaasruqtuatun manniuġitñiŋniaġnipḷuŋa ilipsitñiñ kinnisipkun.
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 Ivayaqtuġniqpisi nalliatigun iñuktigun tuyuġiraġakkapkun ilipsitñun?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Pitchuksaaġiga Titus utlaquplusri, suli piqasriqł̣ugu aniqatmik iḷisimakkapsitñik. Titus-ŋum ivayaqtunġitchaasri, takku isrummatiqaqtuguk iñuunniusriqaqhunuk atiruamik.
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Tuyuutipta isrumapkaġuknaġaasriḷu kiuniaġnipḷugich akitñautiŋich iḷisautriŋŋuat. Uqaqtugut sivuġaani Agaayyutim takku savautigikput Christ. Piqpagikkamaaŋ, iluqaagun savaaġikkaptigun makitammaaġiksitqugikput ukpiqsrił̣iqsi.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Anayasruutigigiga utlakkupsi iñuuniałiqanġiññasrugilusri alġaqsruutigikkapkun suli itmiḷuŋa niġiuginġisapsigun. Anayasruktuŋa uqavaaġasrugalusri, siqñakkutiqaġasrugalusri, qiniġusri, iġḷiktulusri, pigiitchuakun uqautikkutilusri, saŋurrutilusri, qutchigiłikun niaquqtusriḷusri, atausriummataiġusriḷu.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Anayasruktuŋasuli utlatqikkupsi, Agaayyutimnun atchiksiḷḷapiaqtiłiksraġa sivuqqapsitñi, takku qirratiginiaġitka iñugiaktuat killuqsaaniktuat sivuani isrummitqiŋñiurasruŋaqatiŋ uvuŋanunaglaan qaayuġnaqtuamiñ, sayuŋałiġmiñḷu, suli timim pisuŋnautaaniñ maliŋŋuġutiplutiŋ.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.