1 Coríntios 4

Ipqitchuat Makpiġaat - Agaayyutim Uqałhi Iñupiatun (ESKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Taatnamik iñuich isrummatigiraksraġigaatigut savaktauniḷuta Christ-mun suli Agaayyutmun quliaqtuaquniḷuta nalunaqhutiŋ iḷumutuuruaŋiñik.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Aasriiñ niġiuginaqtuq iñuum savaktauruam tuniqsimaruksrautilaaŋa savaamiñi.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Qanutchiupluŋa savaktauvik? Suginġipiaġiga sivunniġaġupsitŋa unniiñ atlat iñuich pikpatŋa. Sivunniġanġitchuŋaunniiñ uvamnik.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Iḷisimagiga killuliqinġił̣iġa, aglaan taamna nalupqinaiġutaunġitchuq patchisaiḷaaŋuniḷuŋa. Taamna atanniqsuiñiaqtuq uvamnik, ilaa Atanġuruaq Agaayyun.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Taatnamik uqaqasri iñuk patchisauniḷugu sivuani atanġum aggiġviksraŋan. Sagviġisigai iluqaisa iriqsimaruaŋi taaqtuam suli salapqiġḷugich iñuich nalunaqtuakun sivunniuġutiŋich. Taraniasriiñ Agaayyutim iñullaa nanġaġisigaa.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Aniqatiumaaŋ, pisigiplusri uvamniglu Apollos-miglu atrikusautiqaqtuŋa. Iḷitchitqugipsi uvaptikniñ kamasraaqniktuksraunġiññipḷusri iñuŋmik nakuqsitḷuglugu atlamiñ iñuŋmiñ akunnapsitñi, tuvraġlugich iḷisauttutigikkaŋa aglausimaruaq Agaayyutim makpiġaaŋiñi.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Naaga nakuutlukkasugivich atlaniñ? Supayaaq pigikkan aatchuusriaġigiñ Agaayyutmiñ. Aasrii akuqtuaġiniġupku suvaata uqavigaaqpich piññaktaaġipmatun iḷipḷugu?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Isrummatiqaġniqsusri piqaaniŋnipḷusri supayaamik. Aatai, umialgunivisi! Isrummatiqaġniqsusri aŋalatitun iḷipḷusri kamanatluŋnipḷusri uvaptikniñ iḷisautrił̣iptikniñḷu. Ki aŋalatchisitchi. Taatnaaniŋniġupsi uvaguttuuq aŋalatchiqatautlasrił̣hiñaupmiugut ilipsitñi.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Iḷaatni isumaraqtuŋa Agaayyutmun inillaŋnipḷuta uqqiraqtauruaguut nikanaqtuatun iḷipḷuta. Irrutikkaurugut savvaqłuktitun tuqqutauyasriruatun iñupayaat takkuatni, qiñiqsittaaliutipluta israġuliŋnun iñuŋnunlu atunim.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Kinnaurugut Christ pisigiplugu, aglaan ilipsi apai qanutun iḷisimmatiqaġniaqpat Christ-kun! Uvagut sayaitchugut, aglaan ilipsi apai sayaktuniaqpat! Nanġaġniapayukmiraġigaasri, aglaan uvagut naġġuġikkaurugut.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Pakmanunaglaan niġisuksiurugut imiġuksiuplutalu, atnuġaaluktuqmiugut, aŋallaqłuktakkaupmiugut, aimmiuraaġviitmiugut,
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 iñuuniuraġniaqmiugut sakuukhuta argaptiknik. Uqamaqłuutraukapta piḷiusriaqaquraġigivut; nagliksaaqtitaukapta igḷutuġaġigivut;
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 saŋutmatigut iłuaqqutiraġigivut. Pakmanunaglaan iñuich iḷigaatigut suaqłuqaġviatun nunam, suli iñupayaam igitchivigiraġigaatigut puyaaġrupayaamik liilaa.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Kanŋusraaqsanġitchipsi aglakama tamatkuniŋa, aglaan isiḷġiqsuġukkipsi piqpaksripmaptun qitunġamnik.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Iḷisautriqaġniġupsiunniiñ Christ-kun kisiḷgunaitchuanik piqałhiñaqtusri atautchimik iñuŋmik ittuamik aapaupmatun ilipsitñun. Christ Jesus-kun aapagiliutigipsitŋa ukpiqsriaqsikapsi quliaqtuaqqaaqama tusraayugaaġiksuamik Christ Jesus-mik ilipsitñun.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Taatnamik pitchuksaaġipsi tuvraqupluŋa.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Ikayuġukhusri Timothy tuyuġigiga ilipsitñun, iġñiġipmatun piqpagikkaġa suli tuniqsimaruaq Agaayyutikun. Itqaqtinniaġaasri qanuq iñuuniałłamnik Christ Jesus-kun suli iḷisautigikkamnik ukpiqtuaŋuruanun agaayyuviŋñi naniliqaa.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Iḷasri arguaŋauraaqtut tikiññianġiññasrugipluŋa ilipsitñun.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Aglaan akuniisruŋaqnaŋa tikiññiaġipsi, Agaayyutim pisułiġikpagu. Iḷitchuġiniaġitka arguaŋaruat iñuich qanuq uqaġuutilaaŋatnik saŋŋiqaqmagaaŋatniglu Agaayyutmiñ.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Agaayyutim iñuk aŋalatnamiuŋ uqautchił̣hiñakuunġitchuq aglaan ilaan saŋŋiagun.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Susukpisimi? Utlautitquvisikŋa tatapsaġiaġusri, naagaqaa piqpaksrił̣ikun piisaanġił̣ikunlu?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.