Marcos 4
Besta Kabur (ESG) vs NAA
1 येसु मरुंदि मल्का गालिल समुद्रम ओड्डुनगा होंचि पेनदा पोल्लें कराहलय दल्गतोर. अस्के ओनगा वेल्लेटुर लोकुल्क जमा आताहेंका ओर उंदि डोंगा एक्किस उदतोर. लोकुल्क बारे बूमिपोर्रो नित्तिसि मत्तुर.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 अस्के ओर वेल्लेन पोल्लें लोकुल्कुंक वेसुडिं वेहासेक कराहतोर. उंदि वेसुडि इल्हा मत्ता.येसु डोंगाते उद्दिसि पेनदा पोल्लें वेहमळ|src="LB00299C.TIF" size="col" ref="4:2"
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “केंजट, वरोर कास्तकरि मनकल विज्जां वीतालय पेय्स्तोर.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 ओर वीतनेंके इच्चुं विज्जां हरदगा अरतां, अस्के अवुन पिट्टें वासि पेर्सि तित्तां.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 इच्चुं विज्जां बंडाना गेर्सेपोर्रो अरतां. अगा तोळि एक्को हिलुवादानकु आ विज्जां बिराने मोलियतां. गानि हिह्कु लोप्पोळ्क होनवाहेंका पोळ्द पेय्स्तस्के अव वत्सि हासोत्तां.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 गानि हिह्कु लोप्पोळ्क होनवाहाटीं पोळ्द पेय्सि वेल्ले एद्दि आतस्के अव वतसि कर्विसि होत्तां.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 इंका इच्चुं विज्जां हाह्कुना पोदाने अरतां. हाह्कुना पोदां इरगा बेर्सि, अव विज्जन बेर्सा हिया हिल्लें, अदुनहाटीं पंटा पेय्सा हिल्ले.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 इच्चुं विज्जां बेसता जेगाते अरतां. अव बेस मोलियसि, बेर्सि बेस पंटा पेय्स्ता. बगा मुप्पै अंताल्क, बगा अरवै अंताल्क, बगा नूर अंताल्कुना पंटा पेय्स्ता,” इंचि वेसुडि महतोर.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 पजा मर्रा ओर्कुन, “बोर्कु केंजालय केव्क मंतां ओर केंजट,” इंचि येसु इत्तोर.
9 E Jesus acrescentou:
10 येसु वरोरे मत्तद हूळसि अगा मत्तोरा लोप्पोटाल इच्चुर लोकुल्क आनि ओना पन्नेंड सिस्युल्कु ओनगा होंचि “ई वेसुडिता अर्तम वेहा,” इंचि येसुन इत्तुर.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 येसु ओर्कुन, “मीक अय्ते पेनदा राज्येमता बारेमता मर्ममतुन एरपाट कीकुनालय बुद्दि मंता, गानि पलातोर्कुंक बारे इद मर्मम तेळियालय वेसुडिने वेहा पींता.”
11 Jesus disse a eles:
12 बारित्ते,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 मर्रा येसु ओर्कुन इल्हा इत्तोर. “मीक इद वेसुडिता अर्तम तेळिया हिल्लेना? इदे मीक तेळियाकोंटे इंका वेरे वेसुडिं मीक बल्हा तेळियानुं?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 इगे वीतानोर इत्ते पेनदा पोल्लेतुन वेरेतोर्क वेहानोर आंदुर.
14 O semeador semeia a palavra.
15 इच्चुर लोकुल्क विज्जां अरता हर्दा जेगातसंटोर आंदुर. ओर पेनदा पोल्लेतुन केंजांतुर, केंजतारित्ते देय्यम बिराना वासि ओर केंजतवुन तेंडसि पोहंता.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 विज्जां अरता बंडाना गेर्से जेगातसंटोर बोर इत्ते, बोर अय्ते पेनदा पोल्लेतुन केंजसि कुसिते बिराने ओप्कुंतुर.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 गानि ओरा मनसुने पेनदा पोल्लेता हिह्कु गट्टि पळुवाहाटीं कोन्नि रोजके विस्वासमते मनांतुर. पेनदा पोल्लेताहाटीं तिप्पल्क, कस्टाल्क वाते विस्वासमताल ओर बिराना लक्कु आंतुर.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 विज्जां अरता हाह्कुना पोदाना जेगातसंटोर बोर इत्ते, बोर अय्ते पेनदा पोल्ले केंजांतुर,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 गानि सम्सारमता रंदि, दनमता आस्ति, दिसतवंता गावाले इत्ता मनसु, इवन्नि मत्ताहाटीं पेनदा पोल्लेतुन ओनालोप्पो बेर्सा हिय्यों. पजा अद पोल्लेहेंदाल ओन्क बतल पायदा आयो.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 बोर अय्ते पेनदा पोल्लेतुन केंजसि, ओप्कुंचि बेस पायदा तरांतोर, ओर इत्ते, विज्जां अरता बेसता जेगातसंटोर आंदुर ओर मुप्पै अंताल्क, अरवै अंताल्क आनि नूर अंताल्क इल्हा पलांचंतोर,” इंचि इत्तोर.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 येसु मरुंदि वेसुडि वेहतोर. “बोरे आयिर वेडसि निरिच्चि गंजुना हिळु मुच्चोर, कटुल हिळुगुडा इर्रोर. गानि वेल्गु दिसगोम इंचि दान उंदि दीसोडिपोर्रो इर्रंतोर.
21 Jesus também lhes disse:
22 मक्किस मत्तव अन्नि दिस्सि अर्राकोंटा मन्नों, आनि मर्ममते मत्तव बवे पलाते अर्राकोंटा मन्नों.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 बोर्कु केंजालय केव्क मंतां ओर केंजट,” इंचि येसु इत्तोर.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 मर्रा येसु ओर्कुन इल्हा इत्तोर. “मिमेट बेस उसारते केंजट, बद कोल्ताते मिमेट हींतिरो, अदे कोल्ताते मीकु हियमळ जर्गंता, इंका दानकन्ना एक्कोगुडा हियमळ जर्गंता.
24 Então lhes disse:
25 बारित्ते, बोनगा अय्ते मंता, ओन्क पेन इंका हींता. गानि बोनगा अय्ते हिल्ले, ओनगा मत्तदुनगुडा पेन वापस एतकुन्नार,” इंचि इत्तोर.
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 मर्रा येसु इल्हा वेहतोर. “पेनदा राज्येम इल्हा मंता, वरोर मनकल ओना नेलिते विज्जां वीतंतोर.
26 Jesus disse ainda:
27 ओर नर्कळ्क मींडंतोर, पोद्दला तेल्विते मनंतोर. अद विज्जा मोलियसि बेर्स्सेकेन दांता. अद विज्जा बल्हा मोलियता, बल्हा बेर्सता इत्तद ओनकु तेळियो.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 बूमि दानद अदे पंटातुन पंडागोटंता. अद बल्हा इत्ते मोदाला मोल्का मोलियंता, कर्रे बेर्संता, पोट्टक वांता, हेन्नु पेय्सि पेडेक निंडंतां.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 गानि बस्के अय्ते पेडेक मुदरंतां अस्के नेलिता मालक पंटा कोतक वाता इंचि हेटेळ पीसि कोय्यंतोर.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 मर्रा येसु ओर्कु इल्हा वेहतोर, “पेनदा राज्येम बल्हा मनंता इंचि वेहकन? बद वेसुडि वेह्चि तेल्पिचकन?
30 Disse mais:
31 पेनदा राज्येम आवाल्कुना उंदि पेडेतसोंटद आंद. अद बूमिपोर्रो वीततस्के, अन्नि पेडेकुंकन्ना सिन्ना पेडे मनंता.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 गानि अद बेर्सतस्के अगा मनना अन्नि कुसिर कायाना मराकुंकन्ना पेद्दा मरा आंता. दाना पंगां पोळ्गुंक-पोळ्गु बेर्सि, पिट्टें इंका नीडाते गूडां किया परांतां,” इंचि इत्तोर.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 येसु इसोंटव बच्चुंगो वेसुडिं वेह्चि, ओर्क पेनदा पोल्लें तेळियानाल वेहुंदुर.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 वेसुडि वेहाका येसु ओर्कु बतले वेहाकोंदुर. गानि सिराप ओना सिस्युल्क मत्तस्के अव वेसुडिना अर्तम ओर्क तेळियागोट्सि वेहुंदुर.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 अद रोज पोळ्द होनना वेलाते, “मनम हब्बेटा बाजुंक दाकोम दट,” इंचि येसु ओना सिस्युल्कुन इत्तोर.
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 ओना सिस्युल्क अगाटा मंदितुन अग्गेन होळसि, येसु उद्दिस मत्ता डोंगाते उद्दिस होनालय पेय्सतुर. ओरा पज्जो इंकिच्चुं डोंगांगुडा पेय्सतां.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 अस्के उंदि पेद्दा वळि-दुमारम वाता. पेद्दा-पेद्दा तळां डोंगाक दल्गिसि एर निंडालय दल्गता.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 गानि येसु डोंगाता पज्जोटा बाजुंक होंचि मेत्तापोर्रो मींडसेक मत्तोर. अस्के सिस्युल्कु येसुन तेहचि, “गुरु! मनम नासडेम आसि होनिनागानि नीकु बतल पिकिर हिल्लेना?” इंचि इत्तुर.
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 अस्के ओर तेदसि, वळि-दुमारमतुन आनि समुद्रमतुन, “आगा, चुपचाप मन” इंचि गदरिचतोर, अस्के वळि-दुमारम मग्गिसि, अगा पूरा सांत आता.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 अस्के येसु सिस्युल्कुन, “मिमेट बारि वेरियंतिर? मीकु गिच्चचोगुडा विस्वासम हिल्लेना?” इंचि इत्तोर.
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 ओर इरगा वेरियसि, “ईर बोर आंदुर? वळि, समुद्रमगुडा ईना पोल्ले केंजंता,” इंचेके ओर-ओरे वळ्ककुत्तुर.
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.