Lucas 15
Besta Kabur (ESG) vs ACF
1 उंदि रोज कर वसुल कियानुर आनि पापि लोकुल्क येसुना पोल्लें केंजालय ओनगा जमा आतुर.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 जमा आतद हूळसि, परिसिल्कु आनि दर्मसास्त्रम कराहना गुरुल्क येसुन, “ई मनकल पापि लोकुल्कुन दग्गेर्क केय्सि उपसंतोर अल्हेने ओरतोनि कलियसि गाटोगुडा तिंतोर,” इंचि गुल्गसेक इत्तुर.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 ओर इनानद केंजसि येसु ओर्क उंदि वेसुडि वेहतोर.
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “मी लोप्पोटाल वरोनगा नूर गोर्रें मंतां इनकुंटु. अवुनाल उंदि गोर्रे तप्पिस होनानय्ते, कळमता टोंबै तोम्मिद गोर्रेन अग्गेन मंदा वाटसि, तप्सोत्ता आ उंदि गोर्रे दोर्कनदाका दान पहकालय होन्नोरा?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 पजा अद गोर्रे दोर्कतस्के, ओर वेल्लेन कूस आसि दान हट्टापोर्रो वाटकुंचि पीसि वांतोर.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 वासि, दंटातोर्कुन, लोता पक्कातोर्कुन केय्सि, ‘नावा तप्सोत्ता गोर्रे नाक दोर्कुता, नावातोनि कलियसि आनंदम कीम्ट,’ इंचि इंतोर.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 नना मीक वेहानद बतल इत्ते, बोर्क अय्ते मनसु मार्सकुनना अव्सरम हिल्ले, असोंटा टोंबै तोम्मिद मंदि नीतिमंतुल्कुना बारेमते आयना आनंदमकन्ना, वरोर पापि मनकल मनसु मार्सकुत्ते ओनाहाटीं स्वर्गमते बच्चोरो आनंदम आंता,” इंचि वेहतोर.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “मर्रा उंदि वेसुडि वेहांतन केंजाट. उंदि मुरतटगा पदि एंडि कोत्तां मत्तां. आ पदि कोत्तानाल उंदि कोत्ता बगानो अरसि होत्ता. अस्के अद मुरतळ सिमलि निरिच्चि, लोनअंता हेय्सि आ कोत्ता दोर्कनदाका पहकंता.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 पजा अद कोत्ता दोर्कतस्के, दाना दंटातवुन, लोता दग्गेटवुन केय्सि, ‘नावद बगानो अरसोत्ता कोत्ता दोर्कुता, मिमेट नातोनि कलियसि आनंदम कीम्ट,’ इंचि इंता.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 नना मीक वेहांतन, इदुनलेसींगे वरोर पापि मनकल ओना पापमताल मनसु मार्सकुत्ते ओनाहाटीं स्वर्गमते पेन दाना दूतानतोनि आनंदम कींता,” इंचि इत्तोर.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 येसु इंकुंदि वेसुडि वेहातोर. “वरोर मनकंक इव्वुर मर्क मत्तुर.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 उंदि रोजु सिन्ना मर्रि ओना बाबोन, बाबा, संपत्तिताल बच्चोन नावा पालु मंता, अद नाकु पंचि हीम, इत्तोर. इत्तस्के ओना बाबो संपत्तितुन इव्वुर मर्कुंक पंचि हीतोर.”
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 “कोन्नि रोजकुना पजा, सिन्ना मर्रि ओना पालुंक वाता संपत्तितुन बोत्तिगा पीकुंचि, बेकेनो लक्कु देसेम पेय्सि होत्तोर. अगा होंचि बोगम कबाह्कुने ओना संपत्तितुन नासडेम कीतोर.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 ओनगा मत्तव अंता मारतस्के आ देसेमते पेद्दा करवु अरता, ओनगा बतले हिलाकोंटा आता.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 अदुनहाटीं ओर आ देसेमता वरोर मनकनगा जीतम मत्तोर. आ मनकल ओना पोलाल्कुने पद्दिं मेहालय ओन लोहचीतोर.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 पजा ओर पद्दिं मेयाना मेतातुन तिंचि पीर निहकन बारे इंचि इनकुंदुर, गानि अद मेता इंका ओनकु बोरे हिय्या हिल्लुर.”
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 “अस्के ओनकु लोता मति वाता, नावा बाबानगा बच्चुरो जीतागाह्क मंतुर, ओर तित्ते मारवच्चोन गाटो अगा मंता, गानि नना बारे इगे कर्वुंक हासेके मंतन.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 नना ई देसेम होळसि, नावा बाबानगा मल्सि दांतन. होंचि, ‘बाबा, स्वर्गमता पेन आनि नीकु विरोदमते नना पापम कीतन.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 इंदके नना नीवा मर्रिन लायक हिल्लेन गानि निहगा नाकुन नीवा जीतागानलेसीं ईरकुन इंचि इंतन,’ इल्हा इंतन, इनकुत्तोर.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 पजा ओर अगटाल ओना बाबोनहेके पेय्सतोर. पजा ओर ओना बाबाना लोतुक वेल्लेन लक्कु मत्तोर अस्के ओना बाबाल ओन हूळतोर. मर्रिन हूळसि बाबोंक वेल्ले पापम अनपिस्ता. अदुनहाटीं ओर एदुर वितसि होंचि ओन चातिक अदमुकुंचि बुरतोर.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 अस्के मर्रि बाबोन, ‘बाबा, स्वर्गमता पेन आनि नीकु विरोदमते नना पापम कीतन. इंदके नना नीवा मर्रिन लायक हिल्लेन,’ इत्तोर.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 गानि बाबाल ओन लोन तच्चि, जीतागाह्कुनतोनि, बिराना होंचि बेसता कपडिं तच्चि ईनकु केरहट, ईना वेलुंक उंदि मुद्दा दोस्सट, काल्कुंक हेरपुह्क केरहट.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 अल्हेने बेस बल्सता कुर्रातुन तच्चि कोय्यट, अदुन तिंचि मनम कूस आकोम.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 बारित्ते, नावा मर्रि नहागटाल वेल्लेन लक्कु होंचि हासोत्ताप मत्तोर, इंदके ओर मल्सि वातोर. तप्सोंचि मत्तोर गानि इंदके दोर्कतोर, इंचि इत्तोर. इल्हा ओर कूस आयालय दल्गुतुर.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “पजा बतल आता इत्ते, ओना पेद्दा मर्रि नेदहेके होंचि मत्तोर. ओर नेदाल लोन वायानेंके लोता दग्गेरा एवतोर अस्के ओन्क पाटां पारानद, एगरानद अल्किर केंजावाता.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 केंजा वातस्के ओर वरोन जीतागान केय्सि, लोन बतल जर्गुसंता? इंचि पूसकीतोर.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 अस्के आ जीतागाड, ‘नीवा तम्मुर बेस मल्सि वातोर. अदुनहाटीं नीवा बाबाल, बेस बल्सता कुर्रातुन कोय्या वेहातोर,’ इंचि इत्तोर.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “इद पोल्ले केंजसि पेद्दा मर्रिंक इरगा होंग वाता. ओर लोप्पो होळियोन इंचि पलातेन मत्तोर. अस्के ओना बाबाल पलाते वासि, ओन समजांचलय दल्गतोर.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 गानि पेद्दा मर्रि बाबोन, इच्चुं वर्सानाल नना नीवा सेवा कीसेके वातन, नीवद बद्दे आदेसतुन नना नेम्हा हिल्लेन. गानि नावा दंटातोरतोनि कलियसि कूस आयालय, नाकु निमे बस्केन उंदि एटि पोरिनगुडा हिया हिल्लिन.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 गानि नीवा ई मर्रि, नीवा संपत्तितुन बोगम कबाह्कुने पूरा नासडेम कीतोर, ओनाहाटीं निमे बेस बल्सता कुर्रातुन कोय्या वेहतिन, इंचि इत्तोर.”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “इत्तस्के ओना बाबाल, नावा पेडा, निमे बस्केळकु नावातोनि मनांतिन, नहगा बतल-बतल अय्ते मंता, अद अंता पूरा नीवादे आंदु.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 गानि ईर नीवा तम्मुर वेल्लेन लक्कु होंचि हासोत्ताप मत्तोर, इंदके पिस्सि मल्सि वातोर. तप्सोंचि मत्तोर गानि इंदके दोर्कतोर. अदुनहाटीं मनम कूस आयमळ गावाले इत्तोर.” इल्हा वेहचि येसु वेसुडि वेहमळ महतोर.
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.