Atos 7
Ogea NT (ERI_WBT) vs NTLH
1 Ariya pris mora bagu no Stiven isoki tuwai, “Fai nere ne geete bode beele lede beha ngalenga yo, uwa?”
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Ono wainga Stiven no benou lewai, “Baabo gane jijei gane, tere isagu. Saini ebere asage Abraham no Mesopotemia langa yafai, no taon Haran goyei uwau langa, ha laluwa nomo Itou no Itou danga anyakaro bagu, no Abraham bagu heigai.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Onodu Itou no Abraham benou letuwai, ‘Ne name oula, name baine gane bagu awa nigidu bonahe, oula ete ji ne abitimu hinonboni waha langa goyau.’
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ono wainga Abraham no Kaldia nebere oula awadu bona goi Haran langa yafai. Onodu saini nomo umamu umainga, Itou no huuru tuwainga maidu, oula elebe tere yafaya langa yafai.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Itou no oula matau waha, menanga mita etenga onou, Abraham tuwei uwa, ono wage wa, oula waha no nogo nomo idau gane nebere tigini inyage. Ariya Itou no lewai, iinga huunta la no oula waha tuwon bona, ono wonga no nogo nomo magana gane bagu nebere tigini inyon bona. Saini Abraham no magana uwau langa, Itou no beele beha lewai.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Itou no Abraham benou letuwai, ‘Ne name magana asane gane bagu goidu fai fereha nebere kantri langa yafodbode. Onodu nere haruwe magana ewe heigodbode, ono wogunga nere inyabamu nigi gogunga goi haga orei 400 langa edo wonbona.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Ariya iinga gonga, fai nere fanyimu onou langa ono nigane waha, kot la tafa nigonboni. Ono wehenga, iinga huunta la nebere magana gane nere kantri waha awadu bode maidu haumu beha langa, ji unyife isou wodbode.’
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Onodu Itou no Abraham beele agili mala karu fuwai waha abitiwou Itou no gogala karu wonbona letuwai. Onodu huunta la Abraham no Aisak nomo umamu heigai, no bori etenga itaridu bona Aisak gogala karu fuwai. Aisak no Jekop nomo umamu heigai, Jekop no ebere asage gane 12 nebere amenege heigai.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 “Asage gane nere beha, bainege Josep bode, huwanyanege inyaba wainga haruwe magana ewe dorofe fai ila owonege langa huuru tuwane. Ono wanenga fai nere waha haudu Isip goyane. Ariya Itou no bagu yafai.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Itou no hoyo tudu bona nomo ou oruwa usumu fuwai. Ono wainga saini Josep no Isipha king ngare beele hayare langa, Itou no isou hilobainga tuwai, waha langa king no gau tuwai. Waha bona king no hangada tuwainga Isip nebere gabman amugou yafai, onodu no king nomo mata langa dada oruwanga oofawai.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 “Huunta langa maau saini anyakaro Isip ha oruwa langa, Kenan ha-ha oruwa nebere oula langa heigai, ono wainga fai-aita bagu langa ou anyakaro inyai. Ono gainga asage gane nere da uwau yafane.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Ariya Jekop no Isip langa wit bagu iwou beele isai. Onodu no asage gane huuru nigainga agenege goobu walanga goyane.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Onodu saini nere ege goi nga wane langa, Josep no bemu gane lenigai, ‘Ji Josep we’. Ono wainga iinga la king no fere Josep bemu gane bona isi nigai.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Ono wainga Josep no umamu Jekop, beele huuru fudu no nomo fai-aita bagu 75 onou, nere oruwanga no bagu mayei nomo yaure tuwai.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Ariya Jekop no Isip minai. Onodu iinga gainga no umai, ono wainga asage gane fere nere umeru wane.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Ono wanenga nebere genege gala auledu bode gidu goi Sekem taon langa, amina Abraham no Sekem langa Hamor idau gane moni silwa langa ejiya nigai matmat waha langa u-u kuru nigane.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 “Ariya Itou no amina Abraham beele baara tau fuwai waha edomuwei nomo saini hangada fuwai waha amina heigona juguwai. Onodu Israel fai-aita bagu Isip langa yafane waha nere goi baingaro wane.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Iinga huunta la fai ete no Isip nebere king heigai, no Josep bona alai uwa.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 King waha no ere ebere ilibage gane yaawa nigi bona fanyimu inyaba ono nigai. No nebere magana momodo ayaru nigo gonga, umeruwei nomo bona ono nigai.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Saini waha langa Moses no anya bisi tuwai. No magana hilobainga, Itou no gau tuwai. No ole eei nononga umamu nomo mata langa oofa tuwane.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Onodu iinga gainga no malala langa tafa tuwanenga, king mago no haudu bona nogo nomo magana tigini dorofe oofa tuwai.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Ono wainga Moses no Isip nebere isou hilobainga waha oruwanga isisiwou te borodu, no beele danga bagu lewei nomo haruwe danga bagu hogo fere-fere teinomo fai heigai.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 “Saini Moses nomo haga orei 40 usu wainga, no nomo bemu gane Israel, goidu nerigei nomo bona ninau isai.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Onodu no Isipha fai ete no Israelha fai ete inyabamu tugainga urai. Onodu no Israelha fai waha hoyo tudu bona Isipha fai waha nomo agou tuwai, no Isipha fai waha waridu dukote wainga umai.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moses no ninau benou isai, bemu gane Israel nere Itou no owo langa hoyohigon bona iwou isodbode. Ariya nere onou isegu uwa.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Inyi hamba, Moses no Israel fai nga wara garenga nerirai. Onodu no neire wara wou usumu narona bona goidu lenirai, ‘Eei, tere bemu-bemu. Tere taate boyare tere tare inyabamu guru yare?’
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Ono wainga fai oota jaimuwai waha no Moses fetadu kaite tuwainga gidu goyai. Ono bona letuwai, ‘Faiwei ne hangada hinanga ebere jas mora bagu heige naha?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Feyo ne Isipha ete dukote nanga umaha onounga, ne ji dufe kotewau ganga ononi?’
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Moses no beele waha isidu bona, heige fagawai. No goidu Midian nebere oula langa yafai. Onodu iinga no aita tedu fai magana nga bisi nirai.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 “Ariya haga orei 40 usu wainga, ensel ete oula fai uwau, Sainai muju hinemu langa, Moses bagu heigai. Ensel no nauge menakele ete tuwa gamu langa eeya heige gainga gama waha langa yafai.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Moses no uredu, dada heigai waha bona ninau baingaro isai. Onodu ure dewonbona jugu langa goyainga, Anyakaro no benou letuwai,
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ji name asane gane nebere Itou. Ji Abraham nomo Aisak nomo Jekop nomo Itou.’ Ono wainga Moses no horotodu bona, igeiwei nomo umugai.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Ono wainga Anyakaro no letuwai, ‘Ne name su uuluwau, oula ne otoni waha ji yage yame onodu no guuni.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Ji yame fai-aita bagu Isip langa fanyimu inyaba ono nigide waha, ji amina nerigenaha. Ji nere nebere merou amina isinaha, ji elebe nere Isip owonege langa nganege elegei nomo boni menaha. Onou waha bona ne jayau. Ji ne huuru hinehenga Isip goyau ganga.’
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 “Ngasunga Israel nere Moses fetadu kaite tubode benou letuwane, ‘Ne faiwei hangada hinanga ebere mora bagu jas heige naha?’ Ariya Moses, fai behanga no Itou no mora bagu dorofe gidu hanigei nomo huuru tuwai. Itou no ensel nauge menakele langa heigai waha owo langa dangamu tuwai.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Moses no nere hanigedu Isip awadu goibode, dodokawou hogo fere-fere Isip langa, hiiri Girriwou langa, ha fai uwau langa tafangawai wa, haga orei 40 oruwanga.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Moses no behanga Israel benou lenigai, ‘Itou no tebere baitege ete hangada tuwonga, no profet ji yage dorofe heigon bona.’
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Iinga, ebere asage gane goidu ha fai uwau langa komo wanenga, Moses no behanga nere bagu yafai. Onodu no Sainai muju langa manainga, ensel no beele letuwai. No Itou nomo beele tai, beele waha no ago auma, onodu beele waha ere higai.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 “Ariya asage gane nere Moses nomo beele isei nomo awane. Uwa. Nere nomo beele feiya wane, onodu nere huwanyanege langa Isip ege gidu goyei nomo gau dewane.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Nere Aron benou letuwane, ‘Taate dada Moses langa heigaha waha ere alai uwa, fai no waha ere Isip langa haigedu mayai. Onou waha bona ne ebere itou ila ati hagahenga, nere edo langa amuge higidu jala langa haigedu goyodbode.’
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Onodu saini waha langa nere bulumakao magana ete atidu bode, nere yaawa itou waha eeya muru wari tuwane. Onodu dada nere nage owonege langa atane waha bode edega wane.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Ono wanenga Itou no nere moge nigai, nere edo hoonga bagu ole bagu baatu dada onou unyinege isou wodbode, profet nebere buk langa beele inyina dorofe, ‘Tere Israel, saini tere haga orei 40 ha ulisi ewe langa yafa boya, bulumakao bagu sipsip bagu dunege kotedu boya eeya muru wareye waha, ji eeya muru wari hayei yo? Gai uwanga uwa.
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Tere sel mata anyakaro auleye waha ji yame sel mata uwa. Wa yaawa itou Molek nomo. Onodu tere yaawa itou Refan nomo baatu anu fere auleye. Tere yaawa itou anunege atigana weye waha, tere edo unyinege isou wagu ganga boya. Onou waha bona ji tebere kantri langa so tigidu, huuru tigehenga goidu oula ulate kantri Babilon nebere langa yafagu ganga.’
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 “Saini asage gane nere ha fai uwau langa yafane la, nere Itou nomo sel mata bagu. Mata waha langa Itou no nomo beele ngalenga waha heigemugai. Saini nere sel mata tafane wa, Itou no Moses letuwai onounga dada oruwanga ono wane, onodu nomo anu Moses urai, gai tigini onou tafane.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Iinga asage gane nebere magana waha, nere sel mata waha tedu bode, fai ila nebere oula tei nomo bode Josuwa ngate mayane. Ono wanenga Itou no ere asage gane hogonege langa nere waha so nigai. Onodu nere sel mata jaimu wanenga no oula waha langa yafa gainga mai King Devit nomo saini heigai,
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 fai no waha Itou figini tugai. Devit no Itou edo awa tuwonga Jekop asa gane mata hilou ete tau nagonga nere edo walanga goidu bode Itou unyi isouwei nomo hauyawai.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Ariya iinga, Solomon no mata waha tawai.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 “Ariya Itou Gai Ouwe langa no mata fai taude waha langa ada yafa yafana. No profet lewai dorofe,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 ‘Anyakaro no benou lena, “Ha laluwa wa ji yame sia king, onodu oula no ji yame afefe jaula langa tafagou haumu. Waha bona tere mata adoha tafa hayagu ganga? Yame houwe tafou haumu alanga inyon bona?
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Ji yage dada beha oruwanga ono wene.” ’
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Ariya Stiven no kaunsel ege benou lenigai, “Tere feeto gou fai. Tere haiden fai dorofe, tebere huwanyatege bagu ninatege bagu fosokowou. Onodu agetege kuli fosokowou, waha boya tere Itou nomo beele ada isi isiya. Tere asatege gane amina onogane dorofe, saini oruwa tere Hauri Guuni nomo beele feta tutuya.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Amina profet faiwei yafa gainga, asatege gane nere onowou inyaba ete ono tuwegu uwa? Amina fai nere Fanyimu Tigini Onogou Fai no mayona bona iwane waha, nere dunege kote wanenga umeru wane. Ariya elebe fai beha no amina mayainga, tere honggoro fai owonege langa tafa tuweinga nere dukote wanenga umai.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Tere Itou nomo nuuni beele ensel owonege langa tei, ariya tere oojo wegu uwa.”
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Kaunsel nere Stiven nomo beele isidu, no bode hounege danga bagu mayainga manege gidodo wane.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Onou wa Stiven no Hauri Guuni bolo tuwainga, no ha laluwa ouwe langa igeiwai. Onodu Itou nomo lala hilobainga mujari bagu ha laluwa langa urai, Ono bona Yesus no Itou owo hilou langa oto gainga urai.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Onodu Stiven no benou lewai, “Isagu. Ha laluwa helufa waha, Fai Nomo Idau no Itou owo hilou langa oto ganga ureni.”
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Ono wainga nere beele waha isidu bode inyangaro hiri bode, agenege kuli fosoko wane. Onodu nere arotenga jaidu gurarudu goidu bode Stiven yaasu tuwane.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Onodu nere haudu taon dui langa goidu, dukote wodbode megebu ayaru fuwane. Fai nere amugedu no go bode beele tafane waha, nere nebere kolos ufaroro uuludu magana giila ete unyi Sol tude, no afo hugu langa logosi wanenga otowai.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Saini nere Stiven megebu ayaru fu ganenga, Stiven no benou hauyawai, “Anyakaro Yesus, ne yame anufe tau.”
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Onodu no afo tuburu kutudu bona inyangaro yaurai, “Anyakaro, ne une beha agou adai gidu nigau.” Stiven no onou ledu bona, umai.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.