Romanos 4

ITOU NOMO HILOU BEELE (ERI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ebere asage Abraham, no fai ere dorofe. Onou waha bona, ere no boya adadu lewei nomo?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Nalenga, Abraham no fanyimu hilou onowei mata wagenga, onowou waha langa no fai tigini heigage wa, no edo nogo unyi jaimu wage. Onou wa, Itou ago langa no onowou waha langa fai tigini heigei uwa.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Itou nomo buk langa taate beele inyina? No benou lena, “Abraham no Itou nomo beele bona huwanya ngalenga wainga, Itou no fai tigini tuwai.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Fai no haruwe tedu bona agou tena waha, ere agou waha toota iwou ada leya. Uwa. Wa haruwe nomo agou hoolewou dadanga.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Onou wa, fai no Itou ago langa fai tigini heigei nomo gau tuwei mata wonga, no adadu onowon bona? No onowou hilou waha onowei nomo haruwe danga bagu adai teengawou, ariya no huwanya benou ngalengawou, Itou no edo langa nere fai une tafade waha, nere fai tigini nigonbona. Ono wonga Itou no fai tigini tuwonbona.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Devit no fere beele onounga lewai. No fai Itou ago langa tigini heigede waha bona lewai, edo nere fanyinege hilobainga onode yo, uwa yo, nere dabu edega wode.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Devit no benou lewai,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Anyakaro no fai ete nomo une bona ninau ege
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Nere fai genege gala karu nagou wahanga rute edo edega wode? Uwa. Nere fai genege gala karu nagegu uwa waha fere edo edega wode rute? Ere ninage isi dewoboya. Ere benou le-leya, Itou no Abraham nomo huwanya ngalengawou waha bona ninau isidu, no fai tigini tuwaiha.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Ariya Itou no Abraham adadu yafa gainga no fai tigini tuwaiha? No gogala karu fuwou langa yo, uwa, no gogala karu fuwegu uwa langa rute? No gogala karu fuwegu uwa langa Itou no fai tigini tuwai.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Saini no gogala karu fuwegu uwau langa, no Itou bona huwanya ngalenga wainga, Itou no fai tigini tuwaiha. Onodu Itou no genege gala karu nagei nomo fanyimu waha, no fai tigini yafei nomo naani dorofe tuwaiha. Onou waha bona, Abraham no fai oruwanga genege gala karu nagegu uwa waha, nebere asanege amugou yafai. Onou wa, nere Itou bode huwanyanege ngalenga wanenga, Itou no nere fai tigini nigai.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Onodu no fai ila genege gala karu wane fere nebere asanege, fai nere ewe genege gala karuwegu uwa. Nere genege gala karudu, ebere asage Abraham nomo onowou oojodu Itou bode huwanyanege ngalengawai, Abraham no gogala karuwei uwa langa onowai dorofe.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Amina Itou no Abraham nomo asagane bagu oula oruwanga nigei nomo beele baara tawaiha. Onou wa, Abraham no nuuni beele ila hogo fere-fere oojo wainga, Itou no beele baara waha tawei uwa. Abraham no Itou nomo beele bona huwanya ngalenga wainga Itou no fai tigini tuwai, onodu Itou no beele baara tau fuwaiha.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ngalenga, fai nuuni beele oojo ‑oojode waha, dada oruwanga Itou no nigonbona beele baara tawai waha, nere nagenga elegei nomo wage, huwanyage ngalengawou nomo fanyimu no dada ewe dorofe. Onodu Itou nomo beele baara tawou fere no ewe usu wage.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ere isiya, saini nuuni beele inyai langa, nere fai nuuni beele feiya wanenga, waha no Itou ono tuwainga nere bona houmu mayai. Onou wa, nuuni beele uwau wage wa, ere fai no nuuni beele feiyana iwou ada lewedege.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Itou no Abraham bona, nomo asagane iinga heigodbode waha bona aau warainga, no beele beha baara tau fuwai. Onou waha bona, nere fai dada Itou no hangada nagai waha elegodbode wonga, nere no nomo beele bode huwanyanege ngalenga bode wonga, nere elegodbode. Nere dada waha fai nuuni beele oojode waha neberenga uwa. Nere fai oruwanga Abraham dorofe nebere huwanyanege ngalengawai waha, nere fere dada waha elegodbode, Abraham no ebere oruwanga asage amugou,
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Itou nomo buk no lena dorofe, “Ji ne ono hinenenga bagu fai-aita baingaro nebere asanege heigeneha.” Beele baara tawou waha no Itou ago langa danga bagu inyina. Abraham no Itou bona huwanya ngalengawai, Itou waha no fai umou agenege auma nigi-nigina waha, no ewe beelenga leganga dada oto wegu uwa waha heige-heigede.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abraham no Itou dada waha adadu onowon bona beele baara tawai waha no alai uwa. Onou wa, fai no dada onou heigonbona iwou isaiha dorofe no huwanya ngalenga dewai. Onou waha bona, no “fai-aita bagu baingaro nebere asanege heigai,” Itou no lewai dorofe, “Name idate asane gane gai baingaro heigodbode.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abraham nomo haga orei 100 onou, onodu no nomo gogala kojijiwai. Onodu no benou isai, Sara no magana bisei nomo edo uwa. Onou wa, no nomo huwanya ngalengawou danga bagu inyai, no metaumei uwa.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Itou no dada waha onowon bona beele baara tawainga, Abraham no beele baara tawou waha ninau isi bona huwanya nga bagudu, huwanya ngalengawou awei uwa. No nomo huwanya ngalengawou dangamu tuwai. No Itou unyi isou
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 bona no amina isai, Itou no edo langa onowona beele baara tawai onounga onowon bona.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ono wainga Itou no Abraham nomo huwanya ngalengawou bona isidu, “no fai tigini tuwai.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Beele waha Itou nomo buk langa inyina, “Itou no fai tigini tuwai,” no Abraham bonanga lewei uwa.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 No ere bona fere lewai. Ere fere Itou boya huwanyage ngalenga wainga, Itou no Yesus ege jaimu tuwai, no ebere anyakaro, ebere huwanyage ngalengawou bona isidu, no ere fai-aita tigini higonbona.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Itou no Yesus edo langa ebere une uulu hagei nomo bona, nere fai awa nigainga dukote wanenga umai. Onodu Itou no ere edo langa fai-aita tigini higonbona, no Yesus ege matmat langa jaimu tuwai.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.