Tiago 1
Ãcõrẽ Bed̶ea (EMPNTPO) vs ARA
1 Mʌ̃ra Santiagoa, Ãcõrẽ nezocaa idjab̶a dadjirã Boro Jesucrito nezocaa. Naʌ̃ cartara b̶ʌbʌrʌa Israel doce warrarãneba yõped̶ad̶arã druaza b̶ea itea. Mʌ̃a quĩrĩã b̶ʌa bãrãra bia pananida.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que se encontram na Dispersão, saudações.
2 Djabarã, bariduad̶eba bia mĩga panʌne b̶ʌsrid̶a b̶ead̶adua.
2 Meus irmãos, tende por motivo de toda alegria o passardes por várias provações,
3 Bãrãba cawa panʌa mãwã bia mĩga panʌne Ãcõrẽda ĩjã pananibʌrʌ, biara droa cawad̶ida.
3 sabendo que a provação da vossa fé, uma vez confirmada, produz perseverança.
4 Maʌ̃ bẽrã jũma bia droa pananadua. Mãwã ne jũmane biya, jipa b̶ead̶ia. Ni maãrĩ bid̶a biẽ́ b̶ead̶aẽ́a.
4 Ora, a perseverança deve ter ação completa, para que sejais perfeitos e íntegros, em nada deficientes.
5 Bãrãnebemaba crĩcha cawaada neẽ́ b̶ʌbʌrʌ, Ãcõrẽa iwid̶ida b̶ʌa. Maʌ̃ne Ãcõrẽba diaya. Idjía iwid̶isid̶ara quẽãẽ́ne jũmarãa ad̶uba diabaria.
5 Se, porém, algum de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e nada lhes impropera; e ser-lhe-á concedida.
6 Baribʌrʌ wãrãda ĩjã b̶ʌd̶eba iwid̶ida b̶ʌa. Ni maãrĩ bid̶a crĩchaiẽ́ b̶ʌa Ãcõrẽba diaẽ́da. Mãwã crĩcha b̶ʌra nãũrãba pusa bogozoa ãyã edebari quĩrãca b̶ʌa.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; pois o que duvida é semelhante à onda do mar, impelida e agitada pelo vento.
7 Mãwã b̶ʌba crĩchaiẽ́ b̶ʌa dadjirã Borod̶eba ne edaida.
7 Não suponha esse homem que alcançará do Senhor alguma coisa;
8 Idjira crĩcha umé b̶ʌ bẽrã ab̶ari crĩchad̶e b̶acaa.
8 homem de ânimo dobre, inconstante em todos os seus caminhos.
9 Djaba mĩã djuburi b̶ʌra b̶ʌsrid̶a b̶aida b̶ʌa Ãcõrẽ quĩrãpita dji droma bẽrã.
9 O irmão, porém, de condição humilde glorie-se na sua dignidade,
10 Baribʌrʌ parata bara b̶ʌra b̶ʌsrid̶a b̶aida b̶ʌa Ãcõrẽba idjira mĩã djuburi unu b̶ʌ bẽrã. Parata bara b̶ʌra dãrã b̶aẽ́a nepõnõ dãrã b̶aca quĩrãca.
10 e o rico, na sua insignificância, porque ele passará como a flor da erva.
11 Ʌ̃mãdau odjad̶acarea jʌ̃wʌ̃rʌ̃ãba chiruara põpõnozoabaria. Maʌ̃be dji põnõ jurruped̶a idji biya quirura jõbaria. Ara maʌ̃ quĩrãca ne bara b̶ʌra ewariza parata edai carea b̶ʌd̶e beuya.
11 Porque o sol se levanta com seu ardente calor, e a erva seca, e a sua flor cai, e desaparece a formosura do seu aspecto; assim também se murchará o rico em seus caminhos.
12 Ab̶aʌba bia mĩga b̶ʌd̶e jũma droa b̶ʌbʌrʌ, Ãcõrẽ quĩrãpita bio bia b̶ʌa. Jũma droad̶acarea Ãcõrẽba borob̶ari diabʌrʌ quĩrãca idjira ewariza zocai b̶ʌya. Ãcõrẽba jũma idji quĩrĩã b̶earãa wãrãneba mãwã zocai b̶ʌyad̶a asia.
12 Bem-aventurado o homem que suporta, com perseverança, a provação; porque, depois de ter sido aprovado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Cadjirua oi crĩcha zebʌrʌd̶e ni ab̶aʌba jaraiẽ́ b̶ʌa Ãcõrẽba maʌ̃ra dia b̶ʌda. Cadjirua oi crĩchara Ãcõrẽmaa zeca bẽrã idjia ni ab̶aʌa maʌ̃ra diacaa.
13 Ninguém, ao ser tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele mesmo a ninguém tenta.
14 Ãtebʌrʌ cadjirua oi crĩchara zebaria ara dadjia mãwã o quĩrĩã b̶ʌ bẽrã.
14 Ao contrário, cada um é tentado pela sua própria cobiça, quando esta o atrai e seduz.
15 Cadjirua oi crĩchara zeped̶a maʌ̃da o b̶ebaria. Mãwã o b̶ed̶a bẽrã beud̶acarea Ãcõrẽnebemada ewariza jĩga b̶aya.
15 Então, a cobiça, depois de haver concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 Djabarã, ara bãdub̶a cũrũgarãnadua.
16 Não vos enganeis, meus amados irmãos.
17 Ʌ̃taareba dadjirã Zeza Ãcõrẽba ne jũma bio biya qued̶eadrʌ dadjirãa diabaria. Idjiabʌrʌ ne jũma bajãne uruabadara ocuasia. Maʌ̃ra ewariza ab̶arica uruad̶acaa. Baribʌrʌ Ãcõrẽra quĩrã awara b̶acaa idjab̶a quĩrã awara ocaa.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito são lá do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não pode existir variação ou sombra de mudança.
18 Idjia quĩrĩãna bẽrã idji wãrã bed̶ead̶eba dadjirãra zocai b̶ʌsia. Mãwã néud̶ebema naãrã ewad̶a idjía diad̶a quĩrãca dadjirãra jũma idjia od̶ad̶ebemada idji itea biara panʌa.
18 Pois, segundo o seu querer, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.
19 Maʌ̃ bẽrã djabarã, jũmarãba quĩrãcuita ũrĩni carea b̶ead̶ida panʌa, quĩrãcuita bed̶ead̶ida panʌa, idjab̶a baridua carea isabe quĩrũniẽ́ panʌa.
19 Sabeis estas coisas, meus amados irmãos. Todo homem, pois, seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 Dadji quĩrũbʌdad̶e Ãcõrẽba jipa obi b̶ʌra od̶acaa.
20 Porque a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21 Maʌ̃ bẽrã ne jũma cadjiruara, ne jũma jipaẽ́ b̶ʌ sid̶a igarad̶adua. Maʌ̃be Ãcõrẽba idji bed̶ea bãrã sod̶e b̶ʌd̶ada crĩcha biad̶eba ĩjãnadua. Ara maʌ̃ bed̶eaba bãrãra Ãcõrẽba cawa oid̶ebemada poya ẽdrʌ edaya.
21 Portanto, despojando-vos de toda impureza e acúmulo de maldade, acolhei, com mansidão, a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar a vossa alma.
22 Ãcõrẽ bed̶eara ĩjã o pananadua. Ab̶abe ũrĩbadada b̶earãnadua. Mãwã b̶ead̶ibʌrʌ, ara bãdub̶a cũrũga b̶ead̶ia.
22 Tornai-vos, pois, praticantes da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 Ãcõrẽ bed̶ea ũrĩ b̶ʌba ĩjã oẽ́bʌrʌ, ẽberãba quĩrã acʌbadad̶e idji quĩrã acʌbʌrʌ quĩrãca b̶ʌa.
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra e não praticante, assemelha-se ao homem que contempla, num espelho, o seu rosto natural;
24 Acʌbʌrʌd̶e idjira sãwã b̶ʌda unubarimĩna, ãyã wãsira ab̶ed̶a quĩrãdoabaria.
24 pois a si mesmo se contempla, e se retira, e para logo se esquece de como era a sua aparência.
25 Baribʌrʌ bariduaba Ãcõrẽ bed̶eada ũrĩped̶a quĩrãdoaẽ́bʌrʌ, bio bia b̶aya. Maʌ̃ bed̶ea jipa b̶ʌ dadji ẽdrʌ b̶ʌbarida ewariza quĩrãcuita crĩchaped̶a ĩjã o b̶aibʌrʌ, idjia o b̶ʌd̶eba bio bia b̶aya.
25 Mas aquele que considera, atentamente, na lei perfeita, lei da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte negligente, mas operoso praticante, esse será bem-aventurado no que realizar.
26 Ab̶aʌba Ãcõrẽda ĩjã b̶ʌda crĩcha b̶ʌbʌrʌ, baribʌrʌ idji quĩrãmeda quĩrãcuita wagaẽ́bʌrʌ, ara idjidub̶a cũrũga b̶ʌa. Wãrãda ĩjãẽ́ b̶ʌa.
26 Se alguém supõe ser religioso, deixando de refrear a língua, antes, enganando o próprio coração, a sua religião é vã.
27 Wãrãda ĩjã b̶ʌba nãwã oida b̶ʌa dadji Zeza Ãcõrẽba idjia o b̶ʌra bia unumãrẽã idjab̶a jipa unumãrẽã: jẽrãmãrãda, pẽdra wẽrãrã sid̶a bia mĩga panʌne carebaida b̶ʌa, idjab̶a naʌ̃ ẽjũãne b̶ea cadjiruada oiẽ́ b̶ʌa.
27 A religião pura e sem mácula, para com o nosso Deus e Pai, é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações e a si mesmo guardar-se incontaminado do mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.