Lucas 11

Ãcõrẽ Bed̶ea (EMPNTPO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ewari ab̶a Jesuba Ãcõrẽa iwid̶i b̶asia. Mãwãnacarea idji ume nĩbabari ab̶aʌba nãwã iwid̶isia:
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Jesuba jarasia:
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Cod̶ira ewariza daia diadua.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Daiba cadjirua oped̶ad̶ara quĩrãdoadua djãrãba dai biẽ́ oped̶ad̶ara quĩrãdoabada quĩrãca.
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Idjab̶a Jesuba nãwã jarasia:
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Naʌ̃ diamasi ab̶aʌda cawaẽ́ne mʌ̃ ded̶e jũẽsia baribʌrʌ ne cobi carea mʌ̃a neẽ́ b̶ʌa.”
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Maʌ̃ne dji ed̶a b̶ʌba nãwã panuisicada: “Ache, mĩã sẽrãdua. Mʌ̃ ded̶e ed̶a wãbadara jũãtrʌ erob̶ʌa. Daira jũma cʌd̶ad̶e duanʌa, mʌ̃ warrarãra cãĩ duanʌa. Maʌ̃ bẽrã mʌ̃a ni cãrẽ sid̶a poya diaẽ́a.”
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Mʌ̃a jaraya: idjia paʌ̃ra diaẽ́a bʌ ume dji bia bẽrã, ãtebʌrʌ diaya bʌa mĩã sẽ b̶ʌ bẽrã.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 Mʌ̃a jaraya: ara maʌ̃ quĩrãca Ãcõrẽa iwid̶i pananadua; maʌ̃ne idjia bãrãa diaya. Idjia diamãrẽã jʌrʌ pananadua; maʌ̃ne ununia. Ded̶e ed̶a wãbadamaʌba trʌ̃nadua; maʌ̃ne dji ed̶a wãbadara ewaya diai carea.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Dji iwid̶i b̶ʌba edaya. Dji jʌrʌ b̶ʌba unuya. Dji trʌ̃ b̶ʌ itea ded̶e ed̶a wãbadara ewaya ne diai carea.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 Warraba paʌ̃ iwid̶ibʌrʌd̶e ¿dji zezaba mõgarada diaica? Warraba b̶eda iwid̶ibʌrʌd̶e ¿dji zezaba damada diaica?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Warraba ne ʌ̃mʌ̃da iwid̶ibʌrʌd̶e ¿dji zezaba drusõrẽda diaica?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Bãrã dji cadjiruarãba bãrã warrarãa ne biada dia cawa panʌbʌrʌ, ¿bãrã Zeza bajãne b̶ʌba idji Jaureda dji iwid̶i panʌ́a diaẽ́ca?–
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Ewari ab̶a Jesuba jaida ãyã jʌretasia. Maʌ̃ jaiba ẽberãda quĩrãme cara erob̶asia. Jai ẽdrʌd̶acarea dji ẽberãra bed̶easia. Maʌ̃ unusid̶ad̶e ẽberãrãba cawa crĩchad̶aẽ́ panesid̶aa.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Baribʌrʌ ʌ̃cʌrʌba jarasid̶aa:
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Maʌ̃ne Jesu Ãcõrẽneba ze b̶ʌ cawaya dewararãba idjía iwid̶isid̶aa ne ununacada omãrẽã.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Baribʌrʌ Jesuba ãdji crĩchara cawa b̶ad̶a bẽrã nãwã jarasia:
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Bãrãba jara panʌa mʌ̃a jaira Beelzebú ʌb̶ʌad̶eba ãyã jʌretabarida. Maʌ̃ carea mʌ̃a bãrãa iwid̶iya: Satanada ara idji jairã ume djõ b̶aibʌrʌ ¿sãwã idjia poya b̶ʌra dãrã erob̶ai?
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Bãrãmaarã mʌ̃a Beelzebúd̶eba jairãda ãyã jʌreta b̶ʌa. Mãwãra bãrã ẽpẽ b̶eaba ¿caid̶eba jaira ãyã jʌretabada? Ãdjirãba cawabid̶ia bãrãba ãĩ crĩcha panʌda.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Baribʌrʌ Ãcõrẽ ʌb̶ʌad̶eba mʌ̃a jairãda ãyã jʌreta b̶ʌbʌrʌ, Ãcõrẽba bãrãa unubi b̶ʌa idjira jũẽsida bãrã Boro bai carea.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 Ẽberã mẽsrã b̶ʌba djõbada necoba bio waga erob̶ʌbʌrʌ, idjia erob̶ʌra ni ab̶aʌba poya drʌad̶aẽ́a.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Baribʌrʌ idji cãyãbara ẽberã ʌb̶ʌara b̶ʌda zeped̶a idjira poyaibʌrʌ, idji djõbada necora jãrĩya. Maʌ̃be jũma idjia erob̶ad̶ara jãrĩped̶a dji biarã ume jed̶ecaya.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Mʌ̃are b̶ʌẽ́ra mʌ̃ ume dji quĩrũa. Mʌ̃ ume ẽberãrã careba jʌrʌ peẽ́ b̶ʌba dji jʌrʌ ped̶ara ẽjĩzoabibaria.
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 Ẽberã cacuad̶ebemada ẽdrʌd̶acarea jaira ẽjũã põãsa ewaraga b̶ʌd̶e ʌ̃nãũi carea jʌrʌ b̶abaria. Unuẽ́ bẽrã idjidub̶a nãwã jarabaria: “Mʌ̃dji b̶ad̶amaa jẽda wãya.”
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Jũẽbʌrʌd̶e maʌ̃ ẽberã sora de bia ima b̶ʌ quĩrãca unubaria. Ne jũma bia nũmeada unubaria.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Maʌ̃be siete jai idji cãyãbara cadjiruara b̶eada maʌ̃ ẽberãmaa eneped̶a dji ẽberã sod̶e ed̶a panebadaa. Maʌ̃ bẽrã dji ẽberãra idji naãrã b̶ad̶a cãyãbara wetara biẽ́ b̶ebaria.–
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Jesuba mãwã jara b̶ʌd̶e wẽrã ẽberãrã tãẽna b̶ʌba jĩgua jarasia:
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Baribʌrʌ Jesuba jarasia:
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Ẽberãrã zocãrã idjimaa zebʌda unusid̶e Jesuba jarasia:
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Joná mãwãnaba Ninived̶ebema ẽberãrãa cawabisia idjira Ãcõrẽneba ze b̶ʌda. Mʌ̃, Naʌ̃ Djara Edad̶ara ara maʌ̃ quĩrãca mãwãya id̶ibemarãba cawad̶amãrẽã Ãcõrẽneba ze b̶ʌda.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Salomoʌ̃ ewarid̶e Sabá druad̶ebema borora wẽrã basía. Idjira drua tʌmʌba zesia Salomoʌ̃ necawaa ũrĩ carea. Baribʌrʌ naʌ̃ ewarid̶e Salomoʌ̃ cãyãbara dji dromaara b̶ʌda nama b̶ʌmĩna bãrãba ĩjãnaẽ́ panʌa. Maʌ̃ carea Ãcõrẽba cawa oi ewarid̶e maʌ̃ wẽrãba pirab̶ariped̶a bãrãra biẽ́ jaraya.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Ãcõrẽba cawa oi ewarid̶e Ninived̶ebemarã sid̶a pirab̶arid̶aped̶a id̶ibemarãra biẽ́ jarad̶ia. Jonába jarad̶a ũrĩsid̶ad̶e ãdjirãba cadjiruada igarad̶aped̶a Ãcõrẽmaa zesid̶aa. Baribʌrʌ bãrãba nama ab̶a eropanʌa Joná cãyãbara dji dromaara b̶ʌda. Mãwãmĩna ĩjãnacaa.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 Ni ab̶aʌba ĩbĩrãda coad̶aped̶a mẽrã nũmʌnacaa wa eped̶eco droma edre b̶ʌd̶acaa. Ãtebʌrʌ ʌ̃tʌ dji ĩbĩrã b̶ʌbadad̶e nũmʌbadaa dji ded̶e ed̶a zebʌdarãba ʌ̃naa ununamãrẽã.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Bʌ daura ĩbĩrã quĩrãca b̶ʌa. Maʌ̃ bẽrã bʌ dauda bia b̶ʌbʌrʌ, ʌ̃naane b̶ʌa. Baribʌrʌ bʌ dauda biẽ́ b̶ʌbʌrʌ, pãĩmane b̶ʌa.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Maʌ̃ carea bio quĩrãcuita b̶adua. Bʌa ʌ̃naa quĩrãca crĩcha b̶ʌra pãĩmanebemasicada.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Baribʌrʌ bʌda wãrãda ʌ̃naane b̶ʌbʌrʌ, pãĩmane ni maãrĩ bid̶a b̶ʌẽ́bʌrʌ, wãrã bed̶eara ebud̶a cawaya ĩbĩrãba bio ʌ̃na erob̶ʌ quĩrãca.–
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Jesuba mãwã jarad̶acarea pariseo ab̶aʌba idjira ed̶osia idji ume ne cod̶e wãmãrẽã. Ara maʌ̃da Jesura maʌ̃ ẽberã ded̶aa wãped̶a ne coi carea chũmesia.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Baribʌrʌ Jesu ne coi naẽna jʌwa sʌgʌẽ́ basía ãdjia obada quĩrãca. Maʌ̃ unusid̶e pariseoba cawa crĩchaẽ́ basía.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Maʌ̃ne Jesuba idjía jarasia:
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Bãrãra crĩcha neẽ́ panʌ quĩrãca panabaria. ¿Dji ʌ̃rʌ̃bema od̶aba dadji so sid̶a oẽ́ basica?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Sobiad̶eba ne neẽ́ qued̶earãa bãrãba eropanʌnebemada diad̶adua. Mãwãbʌrʌ wãrãda bãrãra bia sʌgʌ b̶ead̶ia.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 ¡Bãrã pariseorã mĩã djuburi b̶eaa Ãcõrẽba cawa oi bẽrã! Bãrãba menta queduada, ruda queduada, idjab̶a néud̶ebema sid̶a die ewabʌdaza ab̶a Ãcõrẽa diabadaa. Mãwãmĩna djãrã ume jipa od̶acaa idjab̶a Ãcõrẽra quĩrĩãnacaa. Bãrãba Ãcõrẽa ne diabʌda awara ¿cãrẽ cãrẽã maʌ̃ sid̶a od̶aẽ́ panʌ?
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 ¡Bãrã pariseorã mĩã djuburi b̶eaa Ãcõrẽba cawa oi bẽrã! Bãrãra judiorã dji jʌrebada ded̶e ãdjira dji dromarã chũmebadad̶e chũme quĩrĩãbadaa. Maʌ̃ awara purud̶e nĩnane quĩrĩãbadaa ẽberãrãba wayaad̶eba “mẽrã” ad̶ida.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 ¡Mĩã djuburi b̶eaa Ãcõrẽba bãrãra cawa oi bẽrã! Bãrãra bẽwãrã jouped̶ad̶a ẽjũã quĩrãca b̶eaa. Dji boromeada neẽ́ bẽrã dji ʌ̃rʌ̃ wã duanʌba adua panʌa bẽwãrãda tʌga panʌda. Ara maʌ̃ quĩrãca bãrãba obadara ẽberãrãba ẽpẽbadaa baribʌrʌ ãdjia adua panʌa maʌ̃neba cadjirua obʌdada.–
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Maʌ̃ne judiorã ley jaradiabari ab̶aʌba Jesua jarasia:
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Maʌ̃ carea Jesuba idjía jarasia:
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 — ausente —
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 — ausente —
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Maʌ̃ carea Ãcõrẽba idji necawaad̶eba nãwã jarasia: “Mʌ̃neba bed̶eabadarãda idjab̶a mʌ̃a diabued̶arã sid̶a bãrã israelerãmaa wãbiya. Maʌ̃ne ʌ̃cʌrʌ bead̶ia idjab̶a dewararãda biẽ́ od̶i carea ẽpẽnia.”
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 — ausente —
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 — ausente —
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 ¡Judiorã ley jaradiabadarã, bãrãra mĩã djuburi b̶eaa Ãcõrẽba cawa oi bẽrã! Bãrãba ẽberãrãa Ãcõrẽra idu wãrãda cawabid̶acaa. Bãrãba adua panʌa Ãcõrẽra wãrãda sãwãbʌrʌ b̶ʌda. Maʌ̃ awara dewararãba cawa quĩrĩã panʌ sid̶a bãrãba idu cawabid̶acaa.–
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Jesu ẽdrʌd̶acarea pariseorãba, judiorã ley jaradiabada bid̶a caicayad̶eba Jesua aud̶uara zarea b̶eada iwid̶i panesid̶aa.
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 Ãdjia quĩrĩã panasid̶aa Jesuba ãĩ panuida idji biẽ́ jarad̶i carea.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.