João 4

Ãcõrẽ Bed̶ea (EMPNTPO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Maʌ̃ ewarid̶e pariseorãba ũrĩsid̶aa Jesuba Juaʌ̃ cãyãbara ẽberãrã zocãrãara erob̶ʌda idjab̶a borocue b̶ʌda. (
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Wãrãda Jesuba ẽberãrãra borocueẽ́ basía. Idji ume nĩbabadarãbʌrʌ borocuebadjid̶aa.)
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Pariseorãba maʌ̃ ũrĩped̶ad̶ada Jesuba cawad̶a bẽrã Judea druad̶e b̶ad̶ada Galilea druad̶aa wayacusa wãsia.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Baribʌrʌ Galilead̶aa wãi carea Samaria druad̶e wãida b̶asia.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Wãbʌrʌd̶e Samariad̶e b̶ʌ puru Sicar abadama jũẽne wãsia. Maʌ̃ purura Jacoboba idji warra Josea diad̶a ẽjũã caita b̶ʌa.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Mama baido juebada uriada b̶asia Jacobo querasid̶e bad̶ada. Umatipa babod̶od̶e Jesura od̶e nĩba sẽ b̶asia. Maʌ̃ bẽrã maʌ̃ baido juebada uria caita chũmesia.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Maʌ̃ne wẽrãba Jesua jarasia:
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jesuba panusia:
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Wẽrãba jarasia:
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Dairã drõã naẽnabema Jacoboba naʌ̃ baidora dairã itea amesia. Naʌ̃gʌd̶ebemada idjia do b̶abadjia. Idji warrarãba, idji animarã bid̶a dobadjid̶aa. ¿Mãwãra bʌra Jacobo cãyãbara dji dromaara b̶ʌca?–
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Jesuba panusia:
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Baribʌrʌ mʌ̃a dia b̶ʌ baido dobʌrʌra waa opichiaẽ́a. Idjira Ãcõrẽ ume ewariza zocai b̶aya, mʌ̃a dia b̶ʌ baidora idjid̶e ewariza bogadrʌ b̶ʌ quĩrãca b̶ai bẽrã.–
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Maʌ̃ne wẽrãba jarasia:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Maʌ̃ carea Jesuba jarasia:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Wẽrãba jarasia:
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Wãrãda bʌa quima juesuma edabʌrʌa. Idjab̶a bʌa naʌ̃ ewarid̶e erob̶ʌra bʌ quimaẽ́a. Bʌa jara b̶ʌra wãrãa.–
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Maʌ̃ carea wẽrãba jarasia:
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Dai drõã naẽnabemarãba naʌ̃ eyad̶e Ãcõrẽa bia bed̶eabadjid̶aa, baribʌrʌ bãrã judiorãba jarabadaa Jerusaleʌ̃nebʌrʌ idjía bia bed̶ead̶ida panʌda. ¿Sãmabʌrʌ wãnida panʌ Ãcõrẽa bia bed̶ead̶i carea?–
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jesuba panusia:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Bãrã Samariad̶ebemarãba Ãcõrẽa bia bed̶eabadamĩna idjira adua panʌa. Baribʌrʌ dai judiorãba idjira cawa panʌa, judiorãneba Ãcõrẽba sãwã ẽberãrã ẽdrʌ edabarida cawabi b̶ʌ bẽrã.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Baribʌrʌ ewari jũẽida b̶ad̶ara jũẽsia. Id̶ira dadji Zezaba quĩrĩã b̶ʌa ẽberãrãba ãdji b̶eamaʌba bia bed̶ead̶ida idji Jaured̶eba idjab̶a wãrãda cawa panʌneba. Ab̶a mãwãbʌrʌ idjía arid̶e bia bed̶ead̶ia.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Ãcõrẽra jaurea. Maʌ̃ bẽrã ẽberãrãba idjía bia bed̶ea quĩrĩã panʌbʌrʌ mãwã od̶ida panʌa idji Jaured̶eba idjab̶a wãrãda cawa panʌneba.–
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Wẽrãba jarasia:
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Maʌ̃ bẽrã Jesuba jarasia:
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Mãwã b̶ʌd̶e Jesu ume nĩbabadarãra purud̶eba jẽda zesid̶aa. Ãdjirãba cawa crĩchad̶aẽ́ panesid̶aa Jesura wẽrã ume bed̶ea b̶ʌda unune zeped̶ad̶a bẽrã. Baribʌrʌ ni ab̶aʌba Jesua iwid̶id̶aẽ́ basía cãrẽda quĩrĩã b̶asida wa cãrẽã wẽrã ume bed̶ea b̶asida.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Maʌ̃be wẽrãba idji zocora ameped̶a purud̶aa wãsia. Jũẽped̶a ẽberãrãa jarasia:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 –Mʌ̃a ununa ẽberãda acʌd̶e wãnadrʌ. Idjia mʌ̃́a jarasia jũma mʌ̃a naẽna od̶ada. Mʌ̃a crĩcha b̶ʌa idjira Ãcõrẽba ẽdrʌ edabari diai jarad̶ada.–
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Ara maʌ̃da ẽberãrãra purud̶eba wãbʌrʌsid̶aa Jesu b̶ʌmaa.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Maʌ̃misa Jesu ume nĩbabadarãba idjía bed̶ea djuburia panasid̶aa ne comãrẽã.
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Baribʌrʌ Jesuba jarasia:
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Idji ume nĩbabadarãba ãdjidub̶a jara duanesia:
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Maʌ̃ bẽrã Jesuba ãdjirãa jarasia:
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Bãrãba jarabadaa: “Wad̶i jed̶eco quĩmãrẽ b̶ʌa néu ewad̶i carea.” Baribʌrʌ mʌ̃a jaraya: acʌd̶adua, ẽberãrã mʌ̃maa zebʌdara néu purea tab̶ʌ quĩrãca panʌa. Ãcõrẽ bed̶eara ara nawena ĩjãni carea b̶eaa.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Néu ewad̶i ewarira jũẽsia. Néu ewabʌda quĩrãca bãrãra trajad̶ia ẽberãrãba mʌ̃da ĩjãnamãrẽã. Mãwã ãdjirãra Ãcõrẽ ume ewariza zocai panania. Néu ewabariba edabʌrʌ carea b̶ʌsrid̶abaria. Ara maʌ̃ quĩrãca bãrãra b̶ʌsrid̶ad̶ia ẽberãrãba mʌ̃ ĩjãbʌda carea. Maʌ̃ bẽrã dji néu ewabarira dji ubari ume b̶ʌsrid̶a panania.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Dadjia jarabadara wãrãa: “Ab̶aʌda ne uida b̶ʌa idjab̶a ab̶aʌba ewaida b̶ʌa.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Ara maʌ̃ quĩrãca mʌ̃a bãrãra diabuesia dewararãba uped̶ad̶ada ewad̶amãrẽã. Ãdjia uped̶ad̶ada bãrãba bia ewa panʌa.–
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Zocãrã Samariad̶ebemarã maʌ̃ purud̶e panabadaba Jesura ĩjãsid̶aa, wẽrãba nãwã jarad̶a bẽrã: “Idjia mʌ̃́a jarasia jũma mʌ̃a naẽna od̶ara.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Samariad̶ebemarãra Jesumaa zed̶aped̶a bed̶ea djuburiasid̶aa ãdji ume b̶emãrẽã. Maʌ̃be Jesura ãdji purud̶e ewari umé b̶esia.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Idjia jaradia b̶ʌd̶e ãdjirã awara zocãrãba ĩjãsid̶aa.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Ãdjirãba wẽrãa jarasid̶aa:
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Samariad̶e ewari umé b̶aped̶a Jesura Galilea druad̶aa wãsia.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Maʌ̃ naẽna idjia jarad̶oasia Ãcõrẽneba bed̶eabarira ara idji druad̶ebemarãba wayad̶acada.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Jesu Jerusaleʌ̃ne b̶asid̶e Galilead̶ebemarã sid̶a duanasid̶aa Egiptod̶eba ẽdrʌped̶ad̶a quĩrãnebabada ewari bad̶i carea. Mama Jesuba ne ununaca o b̶ʌda unusid̶aa. Maʌ̃ carea idji Galilead̶e jũẽsid̶e ãdjirãba bia edasid̶aa.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Galilea druad̶e b̶ʌd̶e Jesura wayacusa Caná purud̶aa wãsia idjia naẽna baido uva b̶a babid̶amaa. Maʌ̃misa Capernauʌ̃ purud̶e b̶asia dji boroare trajabari dji dromada. Maʌ̃ ẽberã warrada bio cacua biẽ́ b̶asia.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Maʌ̃ne idjia ũrĩsia Jesura Judead̶eba Galilea druad̶aa zesida. Ara maʌ̃da Caná purud̶aa wãsia Jesu b̶ʌmaa. Jũẽped̶a bed̶ea djuburiasia idji warra jũãcãyã nũmʌda biabid̶e wãmãrẽã.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Jesuba idjía jarasia:
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Baribʌrʌ dji ẽberãba jarasia:
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Jesuba jarasia:
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Diguid̶aa jũẽbʌrʌd̶e idji nezocarãba audiab̶arid̶aped̶a jarasid̶aa:
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Maʌ̃ne idjia iwid̶isia:
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Maʌ̃ne dji zezaba cawasia ara maʌ̃ hora quĩrãca Jesuba bʌ warrara biasiad̶a asida. Maʌ̃ba idjia, jũma idji ẽberãrã bid̶a Jesura ĩjãsid̶aa.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Jesura Judead̶eba Galilead̶aa jẽda zebʌrʌza ne ununacada o b̶abadjia. Maʌ̃gʌ ne ununaca od̶ara dji umébema ne ununaca od̶a basía.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.