Apocalipse 5
Ãcõrẽ Bed̶ea (EMPNTPO) vs ARC
1 Maʌ̃be mʌ̃a unusia bugue biya quirud̶e chũmʌba carta tuyad̶ada jʌwa araare erob̶ʌda. Maʌ̃ cartara quĩrã umena b̶ʌ́ b̶asia. Dji quĩrã tẽũne siete ceraba cara panasid̶aa ni ab̶aʌba ewararãnamãrẽã.
1 E vi na destra do que estava assentado sobre o trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Maʌ̃ne mʌ̃a bajãnebema nezoca dji dromada unusia. Idjia jĩgua iwid̶isia: “¿Caida bia b̶ʌ naʌ̃ cartad̶e cara b̶eara oguecuaped̶a ewarai carea?”
2 E vi um anjo forte, bradando com grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de desatar os seus selos?
3 Baribʌrʌ ni ab̶aʌda bia b̶aẽ́ basía maʌ̃ carta ewaraped̶a acʌi carea. Bajãne, naʌ̃ ẽjũãne, beud̶arã panabadama bid̶a neẽ́ basía.
3 E ninguém no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro, nem olhar para ele.
4 Maʌ̃ne mʌ̃ra dji quĩãne jĩã b̶esia ẽberã biada neẽ́ bad̶a bẽrã maʌ̃ carta ewaraped̶a acʌi carea.
4 E eu chorava muito, porque ninguém fora achado digno de abrir o livro, nem de o ler, nem de olhar para ele.
5 Baribʌrʌ veinticuatro drõãrãnebema ab̶aʌba mʌ̃́a nãwã jarasia: “Waa jĩãrãdua. Acʌdua, Juda ẽberãrãnebema Imama abadaba idji ume dji quĩrũda poyasia. Idjira David̶eba zed̶aa. Idjiabʌrʌ naʌ̃ cartad̶e siete cara b̶eara oguecuaped̶a ewaraida b̶ʌa.”
5 E disse-me um dos anciãos: Não chores; eis aqui o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, que venceu para abrir o livro e desatar os seus sete selos.
6 Maʌ̃ne Ãcõrẽ bugue biya quiru caita, animarã zaca zocai b̶ea quĩmãrẽ panʌ caita, idjab̶a veinticuatro drõãrã panʌ ẽsi mʌ̃a Oveja Zaqueda ʌ̃ta nũmʌda unusia. Idjira beaped̶ad̶a quĩrãca b̶asia. Idjia cachuda siete erob̶asia. Dau sid̶a siete erob̶asia. Maʌ̃ siete dauba jara b̶ʌa Ãcõrẽ quĩrãpita siete jaure panʌda. Maʌ̃gʌrãra Ãcõrẽba jũma naʌ̃ ẽjũãne diabuebaria.
6 E olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais viventes e entre os anciãos um Cordeiro, como havendo sido morto, e tinha sete pontas e sete olhos, que são os sete Espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 Maʌ̃ne Oveja Zaquera bugue biya quirud̶e chũmʌmaa wãped̶a carta idji jʌwa araare erob̶ʌra edasia.
7 E veio e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Maʌ̃ carta edad̶acarea animarã zaca zocai b̶ea quĩmãrẽ panʌra idjab̶a veinticuatro drõãrã sid̶a idji quĩrãpita chĩrãborod̶e copanesid̶aa. Jũma ãdjirãba arpada, eped̶eco jũgurua sid̶a eropanasid̶aa. Maʌ̃ eped̶eco jũguruara incienso queraba bira b̶easia. Maʌ̃ incienso queraba jara b̶ʌa Ãcõrẽ ẽberãrãba idjía iwid̶ibʌdada.
8 E, havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo todos eles harpas e salvas de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos.
9 Veinticuatro drõãrãba, animarã zaca zocai b̶ea quĩmãrẽ panʌ bid̶a naʌ̃ trʌ̃ãbi djiwid̶ida trʌ̃ãsid̶aa:
9 E cantavam um novo cântico, dizendo: Digno és de tomar o livro e de abrir os seus selos, porque foste morto e com o teu sangue compraste para Deus homens de toda tribo, e língua, e povo, e nação;
10 Bʌa ãdjirãra b̶ʌsia dadji Ãcõrẽ purud̶e sacerdoterãda b̶ead̶amãrẽã.
10 e para o nosso Deus os fizeste reis e sacerdotes; e eles reinarão sobre a terra.
11 Maʌ̃be mʌ̃a acʌbʌrʌd̶e bajãnebema nezocarãda trʌ̃ã duanʌda unusia. Maʌ̃gʌrãra zocãrã panʌ bẽrã mʌ̃a poya juachaẽ́ basía. Ãdjirãra Ãcõrẽ bugue biya quiru, dji animarã zaca zocai b̶ea, idjab̶a veinticuatro drõãrã aud̶u jũrã panasid̶aa.
11 E olhei e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e era o número deles milhões de milhões e milhares de milhares,
12 Nãwã jĩgua trʌ̃ã panasid̶aa:
12 que com grande voz diziam: Digno é o Cordeiro, que foi morto, de receber o poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e ações de graças.
13 Maʌ̃ne mʌ̃a ũrĩsia jũma Ãcõrẽba od̶a bajãne b̶eaba, naʌ̃ ẽjũãne b̶eaba, beud̶arã jaureba, pusad̶e b̶ea bid̶a nãwã trʌ̃ã duanʌda:
13 E ouvi a toda criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, e que está no mar, e a todas as coisas que neles há, dizer: Ao que está assentado sobre o trono e ao Cordeiro sejam dadas ações de graças, e honra, e glória, e poder para todo o sempre.
14 Maʌ̃be animarã zaca zocai b̶ea quĩmãrẽ panʌba nãwã jarasid̶aa: “Bia b̶ʌa mãwã b̶aida.” Ara maʌ̃da veinticuatro drõãrãda chĩrãborod̶e copanenaped̶a dji ewariza zocai b̶ʌ́a bia bed̶easid̶aa.
14 E os quatro animais diziam: Amém! E os vinte e quatro anciãos prostraram-se e adoraram ao que vive para todo o sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.