2 Crônicas 1
Ãcõrẽ Bed̶ea (EMPNTPO) vs ARA
1 Davi warra Salomoʌ̃ba israelerãra bia pe erob̶esia Ãcõrẽra idji ume b̶ʌ bẽrã idjab̶a bio dji dromada b̶ʌd̶a bẽrã.
1 Salomão, filho de Davi, fortaleceu-se no seu reino, e o Senhor , seu Deus, era com ele e o engrandeceu sobremaneira.
2 Ewari ab̶a Salomoʌ̃ba israelerãra jũma trʌ̃cuasia: idji sordaorã bororãda, nẽbʌra cawa obadarãda, dji dromarãda, dji drõãrã sid̶a.
2 Falou Salomão a todo o Israel, aos capitães de mil e aos de cem, aos juízes e a todos os príncipes em todo o Israel, cabeças de famílias;
3 Jũẽped̶ad̶acarea Salomoʌ̃ra jũma ãdjirã sid̶a Gabaoʌ̃ puru caita b̶ʌ eyad̶aa wãsid̶aa Ãcõrẽ wua deda mama b̶ʌ bẽrã. Maʌ̃ wua dera Ãcõrẽ nezoca Moiseba ẽjũã põãsa ewaraga b̶ʌd̶e obid̶a basía.
3 e foi com toda a congregação ao alto que estava em Gibeão, porque ali estava a tenda da congregação de Deus, que Moisés, servo do Senhor , tinha feito no deserto.
4 Baribʌrʌ Salomoʌ̃ ewarid̶e Ãcõrẽ baurudera maʌ̃ ded̶e b̶aẽ́ basía, Daviba Quiriat-jeariʌ̃ purud̶eba Jerusaleʌ̃ purud̶aa eded̶a bẽrã. Mama idjia obid̶a wua ded̶e ed̶a waga b̶ʌsia.
4 Mas Davi fizera subir a arca de Deus de Quiriate-Jearim ao lugar que lhe havia preparado, porque lhe armara uma tenda em Jerusalém.
5 Baribʌrʌ animarã babue diabada bronce od̶ada wad̶ibid̶a Ãcõrẽ wua de quĩrãpe b̶asia Gabaoʌ̃ puru caita. Maʌ̃ra Uri warra Bezaleelba od̶a basía. Bezaleelera Hur wiuzaque basía. Salomoʌ̃ra, idjia trʌ̃cuad̶a ẽberãrã sid̶a mamaa wãsid̶aa Ãcõrẽa iwid̶id̶i carea.
5 Também o altar de bronze que fizera Bezalel, filho de Uri, filho de Hur, estava ali diante do tabernáculo do Senhor ; e Salomão e a congregação consultaram o Senhor .
6 Mama Ãcõrẽ wua de quĩrãpe Salomoʌ̃ra animarã babue diabada bronce od̶a caita wãped̶a Ãcõrẽa animarãda mil babue diacuasia.
6 Salomão ofereceu ali sacrifícios perante o Senhor , sobre o altar de bronze que estava na tenda da congregação; e ofereceu sobre ele mil holocaustos.
7 Maʌ̃ diamasi Ãcõrẽra Salomoʌ̃ma odjaped̶a nãwã jarasia:
7 Naquela mesma noite, apareceu Deus a Salomão e lhe disse: Pede-me o que queres que eu te dê.
8 Salomoʌ̃ba panusia:
8 Respondeu-lhe Salomão: De grande benevolência usaste para com Davi, meu pai, e a mim me fizeste reinar em seu lugar.
9 Mʌ̃ Boro Ãcõrẽ, bʌa mʌ̃ zeza Davia jarad̶a quĩrãca odua. Bʌa mʌ̃ra israelerã boroda b̶ʌsia. Baribʌrʌ ãdjirãra zocãrã panʌa ĩbʌ quĩrãca.
9 Agora, pois, ó Senhor Deus, cumpra-se a tua promessa feita a Davi, meu pai; porque tu me constituíste rei sobre um povo numeroso como o pó da terra.
10 Maʌ̃ bẽrã necawaada, crĩcha cawaa sid̶a mʌ̃́a diadua israelerãra bia pe erob̶ai carea. Bʌa carebaẽ́bʌrʌ ni ab̶aʌba bʌ ẽberãrã zocãrã panʌra poya bia pe erob̶aẽ́a.–
10 Dá-me, pois, agora, sabedoria e conhecimento, para que eu saiba conduzir-me à testa deste povo; pois quem poderia julgar a este grande povo?
11 — ausente —
11 Disse Deus a Salomão: Porquanto foi este o desejo do teu coração, e não pediste riquezas, bens ou honras, nem a morte dos que te aborrecem, nem tampouco pediste longevidade, mas sabedoria e conhecimento, para poderes julgar a meu povo, sobre o qual te constituí rei,
12 — ausente —
12 sabedoria e conhecimento são dados a ti, e te darei riquezas, bens e honras, quais não teve nenhum rei antes de ti, e depois de ti não haverá teu igual.
13 Maʌ̃be Gabaoʌ̃ puru caita b̶ʌ eyad̶eba Ãcõrẽ wua de b̶ʌmaʌba Salomoʌ̃ra Jerusaleʌ̃naa jẽda wãped̶a jũma israelerãra pe erob̶esia.
13 Voltou Salomão para Jerusalém, da sua ida ao alto que está em Gibeão, de diante da tenda da congregação; e reinou sobre Israel.
14 Salomoʌ̃ba djõbada carretada, cawayo sid̶a zocãrã edasia. Carretara 1,400 edasia idjab̶a cawayoda doce mil edasia. Maʌ̃gʌra idji sordaorã panabada puruza idjab̶a Jerusaleʌ̃ne idji b̶abarimaa bid̶a b̶ʌcuasia.
14 Salomão ajuntou carros e cavaleiros; tinha mil e quatrocentos carros e doze mil cavaleiros, que colocou nas cidades para os carros e junto ao rei, em Jerusalém.
15 Salomoʌ̃ dji boro basid̶e oroda, parata sid̶a Jerusaleʌ̃ne ad̶uba erob̶asia mõgara quĩrãca. Idjab̶a dji biara b̶ʌ bacuru Libanonebema enenada ad̶uba erob̶asia mẽãbema higojõ eya carrad̶e bara quĩrãca.
15 Fez o rei que, em Jerusalém, houvesse prata e ouro como pedras, e cedros em abundância como os sicômoros que estão nas planícies.
16 Salomoʌ̃ itea ne nẽdobadarãba Egiptod̶e idjab̶a Ciliciad̶e cawayoda nẽdobadjid̶aa.
16 Os cavalos de Salomão vinham do Egito e da Cilícia; e comerciantes do rei os recebiam da Cilícia por certo preço.
17 Cawayo ab̶a cuatro libra paratabari nẽdobadjid̶aa. Egiptod̶e carreta ab̶a quince libra paratabari nẽdobadjid̶aa. Maʌ̃be ãdjirãba hititarã bororãa, Siriad̶ebema bororãa bid̶a cawayoda, carreta sid̶a nẽdobuebadjid̶aa.
17 Importava-se do Egito um carro por seiscentos siclos de prata e um cavalo, por cento e cinquenta; nas mesmas condições, as caravanas os traziam e os exportavam para todos os reis dos heteus e para os reis da Síria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.