Lucas 7
Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs NTLH
1 Nau eteva Iesu ghe ruula tani auliaa isaa o voto ta nongonongoaa taumattu ngatoa, me ghe ssola eKapenium.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Kateva namuu ghe aaitoiaa kateva ai (100) tau ngai uvii, kapuna tau ngai nongonongo anna ateva ghe isikila, me ghe aailousiangailiia, me ang ghe aainasiaa tani mate.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Namu ngateva ta tau ngai uvii etoa ghe nongola va Iesu ang ghe rekatala, me ghe suula namuu ta aJiu etoa, tani laa koloa va emae ghelei emasina kapuna tau ngai nongonongo anna ateva.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Nau laghe lao sio ta Iesu laghe aipoopoliangaili tani kolo Iesu, me laghe ue va, “Utani sausia,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 poli eailousiangailiita aJiu etoa, me ghe sausitala tani atulu aleita ale nivelu eitaua ngateva.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Liuna avalua o me Iesu ghe usilala. Ang ghe aakalakalaa tanganuena, me namu ngateva ta tau ngai uvii etoa ghe suula kapuna atoa tani laa ue etana va, “Vau eteva, urau mene nnaa. Karika masina ieghi va umae tanganueghi.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Mausina avalua o me karika ataataraieghi va masi taumattu ieghi tani mae taraio. Anim anna va uppooaa teva tuku inangari, me aue kapughu tau ngai nongonongo anna ateva emasina.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Aghi tee auungu ta namu ngatoa, me aghaaitoiaa katoa tani tau ngai uvii. Arova aue ta kateva va, ‘Lao sio,’ aue elao, va aue va, ‘Mae sio,’ aue emae, me arova aghele ue ta kapughu tau ngai nongonongo anna ateva va, ‘Gheleila llo toko,’ egheelei.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Iesu ghe soghieiniela nau ghe nongoala. Ghe kiriela, me ghe taatara lao sio ta taumattu ngatoa laghe aaimuli teeia, me ghe uela va, “Aghaauliaa etaimim va ia oia ase niaikaaia ngateva namuu ia, karika aghe tara poia eIsraeli.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Me taumattu ngatoa ghe sungilala, laghe oghi lao sio elo ale, me laghe tarala tau ngai nongonongo anna ateva, ta ang ghe masinala.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Kasina nau ghe lange sio, me Iesu ghe lao sio tale masaliki eteae eNain. Kapuna disaepolo atoa me tana taumattu ngatoa laghe usiela tani lao.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Nau ang ghe reerekata tale namu ngateae atamana tale ia o masaliki eteae, me ngeila ghe sausau emae ghooa taumattu ngateva matena ia. Vause ateva raue vulu ia, ie nonga o natuna ateva ghe matela. Me oroieili taumattu tale ia o masaliki eteae laghe usiusi kinna.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Nau Vau eteva ghe taraiela, urunguitanina ateva ghe alousiusi teeiela, me ghe uela etana va, “Urou mene ngala.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Ghe lao sio tale aisalo ateae laghe sausaua etana, me ghe posoala, me lo atoa laghe sausaua laghe matua atinginala. Me ghe uela va, “Taita ateva, aghaauliaa etam va totula!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Taumattu ngateva matena ia ghe totu etokala, me ghe tiuaala tani sama. Me Iesu ghe taue lao sio ta kinna.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Taumattu ngatoa laghe soghiaala, me laghe tau saela God, me laghe ue va, “Propete ateva namuu ia ange rekataala elome etaita. Me God ange mae sio tani sausi kapuna taumattu ngatoa.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Isaa o kiukiuna Iesu ghe kasu ekapa seela eJiudia, me tale distriki kalakalangina eJiudia.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Kapuna disaepolo atoa Jon laghe aulia ngakapala isaa o kiukiu etana. Ghe kolola ghalua,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 me ghe sungilaluela va lalu laa kolomi Vau eteva va, “Io ia o taumattu ngateva laghe uela va aue emae, o aue ami mene toi ppae mene teva?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Nau lalu ghe laa rekata sio ta Iesu, lalu ghe uela ta Iesu va, “Jon tau ngai aasuu ia esungiengaluela tani mae kolomio va, ‘Io ia o taumattu ngateva laghe uela va aue emae, o ami mene toi ppae mene teva?’”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Ia o nau eteva, Iesu ghe ghelei emasinala oroi taumattu tau sessa, me lo atoa raroai etoa laghe tokatoka etaira, me ghe gheleila mata salusaluna atoa laghe taatarala.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Ghe liula ta lo atoa Jon ghe sungilala va, “Am oghi lao sio, me am laa ghauliaa ta Jon llo ngam tarala, me ngam nongola. Mata salusaluna atoa la taatarala, me vereverenna atoa la kasukasula me tasussukuna atoa la raarangisanala, me talinga volongo atoa la nongonongola, me matena atoa la totula, me lo atoa karika peiira la nongola masi kiukiu.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Me aue emasinaaili ta taumattu ngateva, unna niaiesoaa etam kaakatuu vulueghi.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Vara me lo atoa Jon ghe sungilala laghe kasula, me Iesu ghe tiuaala tani auliaa Jon ta taumattu ngatoa. Ghe ue va, “Sa ateva am ghe ssola tani taraia tale voto ateva karika righi taumattu etana? Pitpiti eteva ghe kuukuueinia?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Arova karika, tani sa ateva am ghe kasueiniela tani sso taraia? Teva taumattu ghe aasae righi masi ghinna? Karika va isaa avalua o, ta lo atoa la asae masi ghinna, me la tokatoka tale masi nitoka, la tokatoka tanganuena king.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Tani sa ateva am ghe kasula tani sso taraia? Propete ateva? Aghaauliaa etaimim va ue, me emene laulau mene katoa propete.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Ia o taumattu ngateva, Uru ngai Manga ateva ghe aaulieinia nau ghe uela va,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Aghaauliaa etaimim va, ta lo atoa laghe lutula tale kosa ateva oia, karika teva erooroo ta Jon. Me lo ateva karika teae ararina, me iaaili euu tale ararimangalina ateva God, elaulau Jon.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 (Taumattu ngakapa atoa, me tau ngai ghaa takis atoa, nau laghe nongola inangarina Iesu, laghe akoronnala va salane God koronna, poli Jon ghe asuulala.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Paresi etoa me lo atoa tau ngalomasaanga ila tale inangari nipaopao, laghe ratila aloaloannaane God etaira poli karika va Jon ghe asuulala.)
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Me Iesu ghe mene uela va, “Sa ateva voto arooroo tani auliaa me eaimatoonga taumattu tale lo ateva oia vituu? Me ila saa taumattu ngila?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Ila nonginaaili aliki etoa la tokatoka tale liu nianamisi, katoa la ue lao ta mene lutu katoa va,
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Nau Jon tau ngai aasuu ia ghe mae sio, me karika ghe namanama verete, me karika ghe ropiropi uaeni, am ue va, ‘Raroai eteva ghe tokatoka etana.’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Me nau Natuna ateva Taumattu ngateva ghe mae sio, me ghe namanama, me ghe ropiropi, am ue va, ‘Tau ninamanama ia, me tau niropiropi ia, me kapuira ia tau ngai ghaa takis atoa, me tau ssavoto atoa.’
34 O
35 Masi ninannaa kanna God eaapasunga va koronna ia tale maamauluaaira lo akapa atoa la aaimuli teeia.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Kateva Paresi ghe kolola Iesu va ghe laa namanama teeia tanganuena. Liuna avalua o me Iesu ghe lao sio tanganuena, me ghe lao sio tale tevoo tani namanama.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Kateva vause tale ia o masaliki eteae, tau ngai ghelei ssavoto ia, ghe nongola va Iesu ghe namanama tanganuena Paresi eteva. Liuna avalua o me ghe ghaa lao sio aikaai eteva alabasta ia, pasu ia tale aiaaoo masinaaili ngusungusuaane.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Ghe suuiaala emuli ta liue kkena Iesu, me ghe tiuaala tani ngala, me ghe apposi kkena Iesu tale rarum matane, me ghe uluulu tale uu nguruna, me ghe nguungusuaa kkena, me ghe kaokao masi aiaaoo.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Paresi eteva ghe koloala ghe tarala isaa o voto, me ghe tiuaala tani nna ngainao elome etana va, “Arova taumattu ngateva oia va propete ia, aue ghele kila va see eposoposoa, ta vause ateva oia tau ssavoto ia.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Iesu ghe liula etana me ghe uela va, “Saemon, aghanna tani auliaa kateva voto ta ngetam.” Saemon ghe liula me ghe uela va, “Tisa, aulieiniela.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Iesu ghe kiukiuaala kiukiu eteae, ghe uela va, “Taumattu ngalua lalu ghe ghaala viliki veu pei niliu ta kateva taumattu. Kateva ghe ghaala ghalima ai (500) silva koen, me mene kateva ghe ghaala ghalimangaulu (50).
41 Jesus disse:
42 Karika teva etairarua ghe roola tani liu unna viliki veu lao taumattu ngateva. Liuna avalua o me ghe uela va unna viliki veu pei niliu enim vulla. See etairarua aue eailousiangaili ia o taumattu ngateva?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Saemon ghe liula me ghe uela va, “Aghannaa va koti lo ateva taumattu, unna viliki veu pei niliu oroi.” Iesu ghe liula me ghe uela va, “Angu aulia ngakoronnala.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Vara me ghe kiriela, me ghe taatara lao sio ta vause ateva, me ghe uela ta Saemon va, “Tarala vause ateva o. Amae sio tanganuem, me karika utau mae sio righi manu aipora kkeghi. Eporala kkeghi tale rarum matane, me eulula tale uu nguruna.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Karika ungusueghila nau arekatala, me ia, nau akupi sso mae arau, karika ghe ruu poi tani ngusu kkeghi.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Io karika ukaola righi oeli ta urughu, me ia ekaola llo masi ngusungusuaane ta kkeghi.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Liuna avalua o me aghaauliaa etam va kanna ssavoto oroieili, ange kapala, liuna avalua o me ailousiaane namungaili. Me lo ateva karika oroi llo laghe kkaluaala etana, aielousiaane karika namuu.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Me Iesu ghe uela ta vause ateva va, “Kalum ssavoto ange kapala.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Mene katoa laghe kololala tani mae namanama, laghe ue elome etaira va, “See etana ierai, me eue va ekakkaluaa ssavoto?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Iesu ghe uela ta vause ateva va, “Kalum niaikaaiaa ange asaangiola. Kasula tale luei.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.