Atos 7

Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Namu ngateva ta pristi etoa ghe kolomila Stipeni va, “Koronna llo oia?”
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Stipeni ghe liula me ghe uela va, “Tueghi me nengaghi me tamaghi etoa, am nongoaghi va God ateva pasu ia tale mallanga ghe rekataala ta tuvuita ateva ta Abraham nau eteva ghe tokatoka eMesopoteimia. Ghe uela etana va, ‘Ukasu vuli tanganuem me kapum atoa, me ulao tale kosa ateva aue aghapasungainia etam.’ Me auena ghe laa toka eHaran.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 — ausente —
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 “Me ghe kasu vulila tanganue aKaldia ngatoa me ghe lao sio tani toka eHaran, me vara tamane ghe matela me ghe mene mae sio tani toka tale kosa ateva oia am tokatoka etana.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 God karika ghe tau lao sio teva tuku kosa etana va ghe kanna. Karikaaili tuku teva. God ghe alokoila inangari nialokoi etana va ia me tuvuna atoa emuli etana aue la ghaa kosa ateva oia, arongona ta ia o nau eteva Abraham karika righi natuna.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 God ghe uela etana va, ‘Aue tuvum atoa aue la ativuu tale mene kateae ppae masaliki me la nim tau ngai uungu me taumattu ngatoa tale ia o masaliki eteae aue la ghelei saasakiaa etaira aue eroo ghaata ai (400) ninamanama.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Me aue aghi aghattara matana lo ateva anua eghaaila va la nim tau ngai uungu.’ Me God ghe mene uela va, ‘Emulina aue la kasu vuli ia o anua ateva me aue la mene mae kkaueinaghi tale masaliki eteae oia.’
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 God ghe gheleila inangari niaippooa ngaitauaa tee Abraham tale ni-isoiso ateae me Abraham ghe tamane iela Aisiki me vara ghaitu nau ghe lange sio me Abraham ghe isola Aisiki. Vara me Aisiki ghe natunala ta Jekop me Jekop ghe natunala kasangaulu ghalua (12) ghe tuvuitala.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 “Me tuena taita namu ngatoa Josep laghe nannaa saasakiaa teeia, liuna avalua o me laghe taue lao sio me ghe siola eIjip me laghe ghaala aipolipoli, me God ghe tokatoka aitauaa teeia,
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 me ghe aasaangia tale isaa akapaaili voto sesa, me ghe tau lao sio alomasaanga etana va Peroo kingi nge Ijip ateva ghe maamasiaa uunguaane me ghe gheleiela ghe namuula eIjip me tale alena akapa ateva.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 “Vara me kinatama maloo ateva ghe lutula eIjip me eKeinan me voto sesa ghe lutu teeilala, me tuvuita atoa karika laghe roola tani ghaa righi inana.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Nau Jekop ghe nongola va inana eIjip, ghe suula tuvuita atoa tani sio eIjip tale aitiutiu eteva uneira nisio.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Aiaaghaluene ateae nisio, Josep ghe aulia ngaotula ta tuena atoa va ia see, me liuna avalua o me Peroo ghe kilala kapuna atoa.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Josep ghe suula inangari va tamane ta Jekop me kapuna akapa atoa la sio. Ila akapaaili erooroo ghaitungaulu ghalima (75) taumattu.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Vara me Jekop ghe siola eIjip, ia me tuvuita atoa laghe matela okae.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Nau laghe matela laghe mene saeainilala eSekem tale liu niaikkaia ngateva Abraham ghe polie lao sio ta natuna atoa Hamor tale kasina ase viliki veu.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 “Nau ang ghe aakalakalaa va God ghe ghelei roorooaa inangari nialokoi ghe auliaala ta Abraham, me aIsraeli etoa eIjip laghe oroienaaili ila.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Vara me kingi eteva ghe tam kilakila Josep ghe tiuaala tani aitoiaa eIjip.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Ghe tiuaala tani pae salana tani ghelei saasakiaa tuvura atoa me tani ghelei voto karika masina etaira. Tee ghe uela va la sau velu natuira aliki etoa me aue la mate.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 “Tale isaa o nau Moses ghe lutula. Masi taataraane ta matane God me laghe aitarainiela elo ale erooroo kotolu (3) ulana.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Me nau laghe ghaa velue ghoala eleka tanganueira, natuna vause ateva king ghe ghaaiela, me ghe aitarainiela va natuna ia.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Ghe ghaa akapala alomasaangania nge Ijip me inangarina me gheeleiaane sarasarakanaaili.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 “Nau anna ninamanama ghe ghaatingauluaela (40), ghe nnaala tani laa tara kapuna atoa, tuvuna atoa Jekop.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Ghe tarala kateva aIsraeli, aIjipi eteva ghe gheelei saasakieinia me ghe sausila kapuna ateva, me tani liu, ghe uvi ematela aIjipi eteva.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Ghe annaa va kapuna atoa aue laghe kila va God ang ghe tiitiuaa tani sausila tani asaangila tale niuungu Moses ang ghe tiitiuaa tani ghelei, me aloira karika laghe maamasaanga.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Mene kateva nau ghe mene tarala kapuna alua aIsraeli ilalua lalu ghe aaiuvii me ghe tootoongaala tani ghelei rungainilalua me ghe uela etairarua va, ‘Amalua, aHibru nonga iemalua, me vaalua me amalu aaiuvieinamalua?’
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 “Me lo ateva ghe tiuaala tani aiuvii ghe bbi velu lao sio Moses me ghe uela etana va, ‘See ghe uela va io unamuu me ughelei niaisakei etaimami?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Ualoanna tani uvi emateaghi nongina ughele uvi ematela aIjipi eteva ghalailloo?’
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Nau Moses ghe nongola llo, ghe iloula eIjip me ghe lao sio tani ativuu etoka eMidien me isaa okae me ghe natunala ghalua.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 “Nau ghaatingauluae (40) ninamanama ghe ruula me ensolo ateva ghe otuotula ta ngetana tale voto ateva karika righi taumattu etana kalakalaa ia tale motouru eteva eSaenae, tale ramerame kura ateae ghe ataata ai erighi.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Moses ghe soghiaala nau ghe tarala me ghe lao akalakalangina sio tale ai erighi tani tara amasinaia me ghe nongola lingi ngalona ateva Vau eteva.
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 Ghe uela va, ‘Aghi kapuira Goto ieghi tuvum atoa me kapuna Goto ieghi Abraham, Aisiki me Jekop.’ Moses ang ghe reterete poli ghe matautula, me karika ghe aloanna tani taatara lao.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 “Vau eteva ghe uela etana va, ‘Ghaa vella unem aikasukasu ta kkem ta voto ateva utiitingina etana, manga ia.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Aghe tarala sesa nimmarikana kapughu etoa laghe ghaala eIjip me ngaghe nongola ngangngalaaira me ngasio mae tani ghaa vella tale karavusu. Mae sio me asungio me umene oghi sio eIjip.’
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 “Nim ie nonga o lo ateva Moses aIsraeli etoa laghe ratiela me laghe auliaa teeia inangari va, ‘See ghe uela va unamuu me ughelei niaisakei?’ Ta God nonga, tale ensolo ateva eghe aotuotula etana tale ai erighi ghe ataata, ghe sungiela va ia namuu ia me tau ngai ghaa oghi ia.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Ia ghe ghaa vellala eIjip me ghe gheleila niaimatoongana me ase mirikolo atoa eIjip me eRet Sii me ghaatingauluae (40) ninamanama tale voto ateva karika righi taumattu etana.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Ie nonga o Moses ghe uela ta Israeli etoa va, ‘God aue etau aatu propete ateva aue enongina ghe atinginaieghi saela, elome ta ngetaimim.’
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Moses ghe tokatoka aitauaa teeila tale voto ateva karika righi taumattu etana, me ensolo ateva ghe sama teeiela tale motouru eteva eSaenae me ghe ghaala inangari maulue tani asaoki etaita.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 “Me tuvuita atoa laghe tam nongo usilainiela me laghe ratiela me elome tale urunguitaniira, laghe mene oghiaa lao sio eIjip.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Laghe uela ta Eron va, ‘Gheleila righi kapuita goto me emuemueinita, poli ia oia taumattu ngateva ta Moses ghe kolo velutala eIjip, karika ngami ghe kilala va sa ateva ang ghe lutula etana.’
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Isaa o nau laghe gheleila natu tootoo vulumakao arighi me laghe gheleila aiaavusuvusuena etana, me laghe gheleila paka maakiikii eteva tani tau sae voto nimaira ghe gheleila.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 God ghe oghi vululala me ghe tau vellala tani kkaua voto elomarase. Isaa o voto ghe asokoila llo propete atoa laghe pitila tale uneira vuku va,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 — ausente —
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 “Tuvuita atoa laghe tokatoka tee ale manga kandisi eteva ia o laghe sausaua see tani apasunga va God etokatoka elome etaira nau laghe kasukasu tale voto ateva karika righi taumattu etana. Laghe gheleiela nongina vaalua God ghe auliaala ta Moses me vaalua ghe tarala tootoona ateva.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Mene kateva vituu ta tuvuita atoa laghe ghaaiela, me nau Josua ghe mene aitarainilala, laghe sau teeie mae sio nau laghe mae sio tani ghaa ia oia kosa ateva tale llo anua God ghe karati vellala. Ghe tokala o lomosina ta ghe laa ghaa sio nau ta Deivit.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 God ghe masimasieiniela, liuna avalua o me Deivit ghe kolomila va eghelei teva ale aitokatokane kapuna Goto ateva Jekop.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Me karika, ta Solomon ghe atulula alena ateva.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 “Me lo ateva Iaaili Epona karika etokatoka tale ale taumattu ngatoa la gheelei, nongina propete ateva ghe uela va,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 — ausente —
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 “Am aakorokorongana nannaaimim me urunguitaniimim me nongonongoaaimim nongina tau ngeleka atoa. Nau ekapa atoa karika am aaloanna tani nongo Spirit Manga ateva nongina tuvuim atoa.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Am annaa teva propete tuvuim atoa karika laghe ghelei saasakiaa teeiela? Laghe uvi emate teela lo atoa laghe aaulia ngamuemua ngalokoi, maemaeaane lo ateva ghulughuluena ia. Me isaa oia nau ngam ghe aitaueiniela me ngam ghe uvi emateala.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Am oia am ghe ghaala inangari nipaopao ensolo atoa laghe taula ta Moses me karika am aimuli tee!”
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Nau laghe nongola llo ghe sessai etinginailala me laghe aingeresia ngalungaluira etana.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Me Stipeni, pasu ia tale Spirit Manga ateva, ghe taatara saela epona liu me ghe tarala mallangina ateva God me Iesu ghe tiitingina tale pai muenna ativilau ta God.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Me ghe uela va, “Am tarala, ngatarala epona liu ange otiela me Natuna ateva Taumattu ngateva etiitingina tale pai muenna ativilau ta God.”
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Tale isaa o inangarina me laghe rrongi rungaala talingaira me laghe aaore atingina me ila akapa laghe ilou lao sio etana.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Laghe ae velue ghoala tale masaliki taatara ateae me laghe tiuaala tani kumua tale atu. Me lo atoa laghe nongoala laghe alokoila ghinnaniira ta liue kkena aliki taita ateva, Sol ta ngetana.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Nau laghe kumkumua, Stipeni ghe looloo saela me ghe uela va, “Vau eteva Iesu, ughaa maamauluaaghi.”
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Me ghe suuiaala ta patu kkena me ghe sama anamuula me ghe uela va, “Vau eteva, urau mene annaa kaluira ssavoto.” Nau ghe aulia ngavaluela o me ghe asekanuela.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.