Rute 2
eka (EKA) vs VC
1 Naomi bele ekunu nlum ji bo jo lung-e re Boas, á jolo efangene ji jolo mmon elfvvrv, á lohng go etˈtohngo ji Elimelek.
1 Noêmi tinha um parente, por parte de seu marido, homem poderoso e rico da família de Elimelec, chamado Booz.
2 Efung abehng Rut nnenkal a Moab kehm bungu tong Naomi re, <<Nong me n song go emahng arasi, song kpiimi arasi toono nne no lˈtaame re me n toon-e.>>
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Peço-te que me deixes ir respigar nos campos de quem me quiser acolher favoravelmente. Vai, minha filha, respondeu-lhe ela.
3 Owo á kehm tahme song kehme elkpiimi, jo toono ane ba kpˈkiimi arasi. Ana ejum ba jol me, go egbe ji Boas wo á jo kpiimi arasi, ye ji lohng go etˈtohngo ji Elimelek.
3 Rute partiu, pois, e entrou num campo, atrás dos segadores. Ora, aconteceu que aquele era justamente o campo de Booz, parente de Elimelec.
4 Eji Boas lohngo go Betlehem ba rehng egbe arasi, kehm ba kak ane ba jo kiimi arasi nnyo re, <<Nong Jehova jol a nahne.>>
4 Booz acabava de voltar de Belém, e disse aos segadores: O Senhor esteja convosco! Deus te abençoe, responderam eles.
5 Boas kehm bahbe ntubesi abakiimi arasi re, <<Mmon no nkal noa no nyehne wo?>>
5 Booz dirigiu-se ao servo que tomava conta dos segadores: De quem é esta moça?
6 Ntubesi noo kehm-e faange re, <<Ye wo li ngbahme nyi lohng go Moab, no toono Naomi ba.
6 Esta é uma jovem moabita, respondeu ele, que veio com Noêmi da terra de Moab.
7 Á tong-r efungfu bia re, <Titi, yak-m wahn me n kpiimi arasi toon-n, wahn ji kpˈlimi eltum. Yeblim eltum gbalee bomo efungfu rehng anv, sehngem re, yeb re mmokv ntiil go mmobkpatahk.>>>
7 Pediu-nos que a deixássemos respigar entre os feixes de trigo e apanhar as espigas atrás dos segadores. Está, aí, sempre de pé, desde a manhã até agora. Neste momento ela descansa um pouco sob a tenda.
8 Boas kehm tongo Rut re, <<Wuung-m atung mmon ewame, jol a, wo jo kpiimi arasi, ka je go egbe ajehng ajehng jehko. Jo jen toono anebkal, bo ji li alokeltum ebame.
8 Booz disse a Rute: Ouve, minha filha: não vás respigar em outro campo; não te afastes daqui, mas junta-te com minhas servas.
9 Jo nyehn ana abalimeltum kpˈkiimi asongo, wo jo toono abonse nkal. Me n tong ajangkun re bo kˈlim ntong a na. Ngare anyehng anyehng nyi alahb lˈkor-a, song wo alahb go etu, ma bo ma tuk.>>
9 Olha em que campo vão ceifar, e segue-as. Proibi aos meus servos que te molestassem. Se tiveres sede, vai à bilha e bebe da água que eles tiverem buscado.
10 Rut kehm soro gong esamahr go ndi, kehm bungu re, <<Nˈnan m ma-a fili ndon, a ma fere lim nnoobo ana nyia ka-m, ga me njenne nyi?>>
10 Rute, caindo aos seus pés, prostrou-se por terra: De onde me vem a dita, disse ela, de que te interesses por mim, uma estrangeira?
11 Boas kehm-e faange re, <<Bo ma-m tong kpee bada anoobo nsol nya a ma lim ka nnyehn nlum wa, bomo ngare nyi nlum ewa kpo no, ana a ma yake nso, a nne, go ejahbe eja kpee ba lene go ellong ane ba a ki nyi bo.
11 Contaram-me, replicou Booz, tudo o que fizeste por tua sogra depois que morreu o teu marido, como deixaste teu pai, tua mãe e a tua pátria, e vieste para um povo que antes não conhecias.
12 Nong, Jehova tuur-a, nong Jehova ye ji li Esowo bi Isreel, ye ji a ma ba woom-e go elwo tuur-a sahb gbˈgbal ana a ma lim.>>
12 O Senhor te remunere pelo bem que fizeste, e recebas uma plena recompensa do Senhor, Deus de Israel, sob cujas asas te acolheste!
13 Rut kehm faange re, <<Nsoo nong me n soro asi jo bel nnoobo go ega esamahr, a ma-m kak eltim, go anoobo alum nya a ma bung a nlokeltum ewa, jol eji n ki bˈbik ana nlokeltum nnenkal ewa na awohng.>>
13 Ela respondeu: Encontre eu graça diante dos teus olhos, meu senhor, pois me consolaste e encorajaste a tua serva, ainda que eu não seja como uma de tuas escravas.
14 Ngara nsol alehke, Boas kehm bungu tong-e re, <<Mehl ba ga, ba ko ebred, wo tv go abehne.>>Eji Rut ji go ellong abakiimi arasi, Boas ba ka-e nkohl nyi bo ma wo, á li wohngo sa erik.
14 À hora de comer, Booz disse-lhe: Vem, come tua parte do pão, e molha o teu bocado no vinagre. Ela assentou-se ao lado dos segadores, e Booz ofereceu-lhe grão torrado; ela comeu até ficar satisfeita e guardou o resto. Levantou-se em seguida e recomeçou a respigar.
15 Eji Rut kpe feere song kehme arasi kpiimi, Boas kehm tongo ajangkun re, <<Afi jolo re á kpiimi na yel go abim arasi, kana ye gbiingi.
15 Booz disse aos seus servos: Deixai-a respigar mesmo entre os feixes e não a molesteis.
16 Fuumu na re wahn jo yehke go ebim tuubu go nkpe jo bum-e á jo ba fohko, kana ye sahde.>>
16 Deixai cair de vossos feixes, como por descuido, algumas espigas, e deixai-as para que ela as apanhe; sobretudo, não a censurais de forma alguma.
17 Rut kpiimi arasi nyao tete rehng elgung. Eji á ba ruumu akpiimi kpiimi arasi nyao nya bo kpo lung re bali, ruru ejum ngbojok.
17 Rute esteve, pois, respigando no campo até a tarde; tendo depois batido as espigas que tinha colhido, encontrou quase um efá de cevada.
18 Á solo tahm a nya go etahk, nnyehn nlum kehm ba nyehn elkohn arasi nya á kpiimi no. Á tob ko erik nsol alehke nyi á li wohngo sa erik, song ka nnyehn nlum go etahk.
18 Carregando a cevada, entrou na cidade, e sua sogra viu o que ela tinha colhido. Rute tirou então o que lhe sobrou de seu almoço e deu-lho.
19 Naomi, nnyehn nlum kehm-e bahbe re, <<Nyaa a kpiimi gan lela? Gan wo a limi eltum? Elfuulu bahke jolo ka nne no ma-a nyehn ndon kak-a ebo!>> Rut kehm tongo nnyehn nlum kpee bada nne no á kpˈlimi eltum go ege egbe. Rut bungu tong-e re, <<Nne no n limi eltum go ege egbe lela, bo kpo lung-e re Boas.>>
19 Onde respigaste hoje?, perguntou-lhe Noêmi; onde trabalhaste? Bendito seja quem te acolheu! Ela contou à sua sogra em que propriedade tinha trabalhado. O homem, disse ela, em cuja terra trabalhei hoje, chama-se Booz.
20 Naomi kehm bungu tong Rut nkala mmon ewe re, <<Nong Jehova fuul-e! Á ka tiki yake eltibi nnoobo eljini ene a ane ba li go elkpin, a ba ma kpo. Nnenlum noa li nne no li nnea nnahb ewahre, ye wo li nlehkelkv go egahre ebangenahb.>>
20 Bendito seja ele do Senhor, respondeu Noêmi, porque mostrou-se misericordioso tanto para com os vivos como para com os mortos. E acrescentou: Esse homem é nosso próximo parente, um dos que têm direito de resgate sobre nós.
21 Rut nnenkala Moab kehm bungu re, <<Á tob tong-m re, <Me n kpe feere jo song lim eltum a alokeltum ebe tete eltum arasi nio mal.>>>
21 Ele disse-me também, continuou Rute, a moabita, que ficasse com os seus servos até que se acabasse toda a ceifa.
22 Naomi kehm bungu tong Rut, nkal mmon ewe re, <<Mmon ewame, bahke nobo sehng ka-a re wo jo song toono agbahme nya li alokeltum ebe, tib a lˈje go egbe jindiki, bo bahk-a ma lim ebi ejum.>>
22 Noêmi respondeu-lhe: É melhor, minha filha que sigas as suas servas, e que não te encontrem noutro campo.
23 Ano wo Rut jo toono agbahme nya jo loko Boas jo lim eltum arasi nya bo kpo lung bali, a nya bo kpo lung re wid tete mal. Rut tiki lene eji nnyehn nlum.
23 Ela ficou, pois, com as servas de Booz, respigando até ao fim da ceifa da cevada e do trigo. E morava com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.