Gênesis 41
eka (EKA) vs NAA
1 Eji ma sehng nnya ebal, Fero kehm leeme nlem: Á leeme no, á yiimi go nkpe aya Nayel,
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho e eis que estava em pé junto ao rio Nilo.
2 edahmagbudu na ebsehma kehm lohngo o aya nya sahb jˈjok fere fˈfeele, ba kehme ajele li go nkpe aya.
2 Do rio subiam sete vacas de boa aparência e gordas e pastavam no meio dos juncos.
3 Eji ma jol ano edahmagbudu na ebsehma behko kehm kpe lohng aya mao toono bo. Adahmagbudu nyao jolo akpuk kpuk fere sˈsab ba yiimi kohlo ajokojoko nyao go nkpe aya.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, de aparência feia e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Akpuk kpuk adahmagbudu nyao fere sˈsab kehm lehke edahmagbudu bio na ebsehma bi joko fere fˈfeele. Fero kehm nyahme go ellu.
4 As vacas de aparência feia e magras engoliam as sete vacas de boa aparência e gordas. Então Faraó acordou.
5 Á kehm kpe gbo ellu kehm kpe leeme etoono nlem, elrahn nkohl anehng lake abon na asehma fere gbal egburu arum nkohl sahb nˈnob.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Eji ma jol ano, akpuudu akpuk kpuk nkohl esehma kehm tob kpe kehme elgbale sahb fˈfiiri, elfeb ero nfam ba lim fi akohl nyao.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste.
7 Akpuudu afiiri akohl nyao fere mele agburu arum anoobo akohl nyao, Fero soro nyahme, na ga nlem nyi.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou. Tinha sido um sonho.
8 Eji efungfu ma se, eltim jo gbiing-e sehng, á kehm tumu re bo lung anebe ntaane kpee a akahnkahn ane ba Ijib bo ba. Fero kehm lake bo alem enye, nnene we maam tong ana alem nyao lohngo no.
8 De manhã, ao despertar muito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios. Contou-lhes os seus sonhos, mas não havia ninguém que pudesse dar a interpretação.
9 Owo ntubesia abafili ntuku kehm tongo Fero re, <<Lela me mbuumu abˈbi enyame.
9 Então o copeiro-chefe disse a Faraó: — Hoje me lembro das minhas ofensas.
10 Ngare jˈjol nyi a rake atahng tob alokeltum eba, fere tum-m ngbekobo awahra ntubesia abalima abred go etahk ntubesia mbˈbaabe.
10 Quando Faraó ficou irado com os seus servos e me pôs na prisão, na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Wahr ane abal abal leeme alem atv manehm na amehng, nlem anyehng anyehng jo lohngo eje eje.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele. Sonhamos, e cada sonho tinha o seu próprio significado.
12 Njangkun, nnea Hibru awohng jolo anahre, á jolo nlokeltum no ntubesia mbˈbaabe. Ye wo e lake alem enyahre, á tong-r ana lohng no, no nne á tong-e ana nlem enye lohngo no.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, escravo do comandante da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele nos deu a interpretação, a cada um segundo o seu sonho.
13 Nsol nyio lohko jol ana á tooro no tong-r, me feere go egama nji eltum, nne noko bo song kahn-e ekehd.
13 E tal como nos interpretou, assim aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e o outro foi enforcado.
14 Fero kehm tumu tv Josef, bo soro yehk-e go ngbekobo elbing. Ngare nyi á ma kpud elne fere yaange abomo elkake, á kehm ba yiimi go esamahr Fero.
14 Então Faraó mandou chamar José, e o fizeram sair às pressas da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Fero kehm tongo Josef re, <<N leeme nlem, nnene me-e nehme ma tong ana lohngo no, me n wuk bob bung bada na re a lˈwuk nlem, a bahke ma tooro ana lohngo no.>>
15 Este lhe disse: — Tive um sonho, e não há quem o interprete. Porém ouvi falar a respeito de você que, quando ouve um sonho, é capaz de interpretá-lo.
16 Josef kehm faange Fero re, <<Me n nehm ma lim, wo Esowo bahke kake Fero nfaange nyi bahk-e koro.>>
16 José respondeu: — Isso não está em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Owo Fero kehm tongo Josef re, <<Go egama nlem, n yiimi go nkpe aya Nayel,
17 Então Faraó disse a José: — No meu sonho, eu estava em pé na margem do Nilo,
18 edahmagbudu na ebsehma kehm lohngo o aya, bo sahb jˈjok fere fˈfeele ba kehme ajele li.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e de boa aparência e pastavam no meio dos juncos.
19 Edahmagbudu ebsehma behko kehm tob kpe lohng o aya, bo sahb kpˈkpuk, fere fˈfiiri, n ka nyehn a nyehn adahmagbudu ana nyao a ndi nyi Ijib kpee.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, muito feias e magras. Eu nunca tinha visto vacas tão feias, em toda a terra do Egito.
20 Akpuk kpuk adahmagbudu nyao nya fere sˈsahb sˈsab kehm lehke ajokojoko adahmagbudu nyao na ebsehma nya gbo mbang lohng aya.
20 E as vacas magras e ruins devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Jol tvtv o, eji bo ma li bo o, jol nnene nehm ma tong re bob lim ano, bo kpake yim ano kpuk kpuk kpuk kpuk ana wuku wuku. N kehm soro nyahme.
21 E, depois de as terem engolido, não davam aparência de que as tinham devorado, pois o aspecto delas continuava ruim como no princípio. Então acordei.
22 <<Go egame a nlem n nyehne agburu arum nkohl na esehma sahb nˈnob go elrahn anehng.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas.
23 Eji jolo ano n kehm kpe nyehn akpuudu- akpawake akohl na esehma kpˈgbale sahb fˈfiiri, elfeb ero nfam ba fi.
23 Depois delas nasceram sete espigas secas, mirradas e queimadas pelo vento leste.
24 Afiiri fiiri akohl nyao jo mele arum nyao na esehma nya sahb nˈnob. Me n tong anebe ntaane, bo ane kpee nnene lim no male no tong-m ana lohngo no.>>
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de me dar a interpretação.
25 Owo Josef kehm tongo Fero re, <<Alem nya Fero li elkohnkohn anehng, Esowo eblennge ka Fero ejum ji á yahke lim.
25 Então José respondeu: — O sonho de Faraó é apenas um; Deus revelou a Faraó o que ele vai fazer.
26 Anoobo adahmagbudu na ebsehma lohngo nnya esehma, anoobo arum akohl nyao na esehma lohngo nnya esehma; li na anehng fvfo li elkohn nlem anyehng.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Akpuk kpuk adahmagbudu na ebsehma nya sabb fˈfiiri fere sˈsab nya lohngo toono, tob lohngo re nnya esehma, ano wo akpuudu akpawake akohl nya elfeb ero fi no: Nya li nnya esehma nyi njal.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste serão sete anos de fome.
28 <<Li na li jang jang ana n tong-a no Fero, Esowo ebtib Fero ejum ji á yahke ba lim.
28 — Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó: Deus manifestou a Faraó o que ele vai fazer.
29 Egburu nnya esehma nyi nsol ndi bahke lake tv fad kpˈbake go ndia Ijib.
29 Eis que vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Wo nnya esehma nyi njal bahke toono, Bo bahke yini bade nlaka nsol nyi jolo a Ijib, njal nyi bahke fere ko nji a ndi nyia.
30 Depois virão sete anos de fome. Toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito e a fome consumirá a terra;
31 Bo nehm kpe buumu nlaka nsol nyi jolo go ndi nyia, tib re njal nyi bahke toono, bahke sabe sehng,
31 e não será lembrada a abundância na terra, por causa da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Ejum ji wahnge Esowo tibi Fero go nlem mbang ebal li re ejum jio Esowo ebtoobo sahb tˈtahne, fvfo Esowo bahke gulu ellimi.
32 O sonho de Faraó foi repetido, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 <<Eji ma jol ana, nong Fero kpur nne no kpi ngbere a elkahne, fere rod-e kak á jo kpur ndia Ijib.
33 — Agora, pois, Faraó devia escolher um homem ajuizado e sábio e encarregá-lo de dirigir a terra do Egito.
34 Nong Fero yehke atubesi ane kak go ndi nyia nyi Ijib, bo jo yehke ejum ajehng go nsol elon anyehng anyehng, go ngara nsol akpake go nnya esehma nyi nsol bahke lake tv fad.
34 Faraó devia fazer isto: pôr administradores sobre a terra e recolher a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Bo ko nsol alehke nyio go nnooba nnya na esehma nyi kpˈbake, bo kuuru nkohl go elwo ni Fero, bo kuuru nsol alehke nyio go ajahbe ajabe ajahbe.
35 Esses administradores deviam ajuntar toda a colheita dos bons anos que virão, recolher cereal por ordem de Faraó, para mantimento nas cidades, e guardá-lo em armazéns.
36 Nsol alehke nyia bo bahke kuuru bum ejahbe, eji behnjehle bo lˈjo ko li, go nnya esehma nyi njal kpˈbake a Ijib, eji ejahbe lˈkˈnyehn erem njal.>>
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito, para que a terra não seja destruída pela fome.
37 Ntoobo nyia kˈkor Fero a atubesi alokeltum ebe.
37 O conselho agradou a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Owo Fero kehm bahbe bo re,<<Anv wahr bahke ma bel elkohn nne ana noa, no etohko ji Esowo li a nea?>>
38 Então Faraó perguntou aos seus oficiais: — Será que poderíamos achar alguém melhor do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Fero kehm tongo Josef re,<<Eji Esowo ma lim re wo kahn nsol nyia kpee, nnene lim no kpe kpi ngbere a elkahne ana wo.
39 Depois, Faraó disse a José: — Visto que Deus revelou tudo isto a você, não há ninguém tão ajuizado e sábio como você.
40 Ekpasiki ejame bahk-a woomo go ebo, ane ebame kpee bahke tob woom-a go ebo, fere jo wuk ajehke enya. Sehngem ga eti etul wo, me n bahke gbale sehng-a.>>
40 Você será o administrador da minha casa, e todo o meu povo obedecerá à sua palavra. Somente no trono eu serei maior do que você.
41 Owo Fero kehm tongo Josef re,<<Me n yake ndi a Ijib kpee kak ega ebo, re wo jo kpur.>>
41 E Faraó disse mais a José: — Eis que eu o constituo autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Owo Fero kehm yehke ebil nsahm enye go ege ebnyohkobo, fere kak Josef go ege ebnyohkobo. Á fere liib-e ekpawobo ji etul, fere kak-e nlehke agul go emel.
42 Então Faraó tirou o seu anel-sinete da mão e o pôs no dedo de José. Mandou que o vestissem com roupas de linho fino e lhe pôs no pescoço um colar de ouro.
43 Fere lim-e re bo sol-e go mmvtv akuungu ana etoono ntubesi, ane fere jo rabe re, <<Tahmen go mbango.>> Mbang nyia wo Fero ma yake ndi nyi Ijib kpee kak Josef go ebo re á jo kpur.
43 E o fez subir na sua segunda carruagem, e clamavam diante dele: “Inclinem-se todos!” Desse modo, deu-lhe autoridade sobre toda a terra do Egito.
44 Owo Fero kehm tongo Josef re, <<Me wo li Fero, tohko jol re ellum ena ni, nnene lim no bahke tabe ebo afi ekpade go ndi nyi Ijib kpee.>>
44 Disse ainda Faraó a José: — Eu sou Faraó, mas sem a sua ordem ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito.
45 Fero kehm kake Josef mbing re Jafena-pania fere ka-e Asenad mmon no nkal no Potifera, ye ji jolo nlimanjom go On re á jol nkala Josef. Josef yannge kpee go ndi nyi Ijib.
45 E Faraó chamou José de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. E José percorreu toda a terra do Egito.
46 Ngare nyia Josef ebkang eltahl a nnya ewubu eji á yele eltum aloko goji Fero ntul no Ijib. Josef jo tahme o esamahr Fero jo yannge go ndi nyio nyi Ijib kpee.
46 José tinha trinta anos de idade quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Go nnya esehma nyi nsol bahke lake, nsol sahb lˈlak gbalee go ndi nyio.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu com abundância.
48 Josef jo jene ko nsol alehke nyio nyi bo jo bel go nnya esehma nyio nyi nsol lake no tv fad go Ijib, fere jo kuuru go ajahbe, ajahbe. Go ejahbe ajehng ajehng nsol mbahmandi nyi bo jo bahm o á jo ko kuuru o.
48 E José ajuntou todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Josef kuuru abim nkohl jolo are erikehndi aya ma. Gbale sehng re nfange á joom kpe ma kak go nwer, tibre siiri eso.
49 Assim, José ajuntou muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Re nnya nyio nyi njal kehm rehnge, Asenad mmon no nkal no Potifera nlimanjom no On, ebjel abon ba nlum abal ka Josef.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Josef gungu ngbokambang a mmon ewe mbing re Manase, kehm bungu re, <<Tibre Esowo eblim re me n yini afemfem enyame kpee, a nya nlaaga nsoo kpee.>>
51 Ao primogênito José chamou de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todo o meu trabalho e toda a casa de meu pai.”
52 Etoono mmon no nlum a gung-e mbing re Efriim, kehm bungu re, <<Tibre Esowo ma-m ka nrur go ndi nyi m ma nyehn erem.>>
52 Ao segundo deu o nome de Efraim, pois disse: “Deus me fez próspero na terra da minha aflição.”
53 Owo nnya esehma nyi nsol alehk tv fad go Ijib kehm male.
53 Passados os sete anos de abundância que houve na terra do Egito,
54 Nnya esehma nyi njal kehm bomo ana Josef bungu no. Njal jolo adi nyako kpee, wo go ndi nyi Ijib kpee nsol alehke jˈjol.
54 começaram os sete anos de fome, como José havia predito. E havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Eji anebe Ijib kpee kehme njal wa, bo kehm lingi tob Fero bade nsol alehke, Fero tongo aneb Ijib kpee, re <<Songen goji Josef wahn lim ajehng ajehng ji á bahk-n tongo.>>
55 Quando toda a terra do Egito começou a sentir a fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Eji njal ma rehng edi ajehng ajehng go ejahbe kpee, Josef kehm lennge abutahk ntahk nyi á kuuru nsol alehke, jo gungu anebe Ijib nsol alehke, tibre njal gbale sehng go ndi nyi Ijib kpee.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome aumentava na terra do Egito.
57 Ane kpee jo lohngo go ajahbe ajahbe ba go Ijib ba gunu nsol alehke goji Josef, tibre njal gbale sehng go edi ajehng ajehng.
57 E todas as terras vinham ao Egito para comprar de José, porque a fome aumentava em todo o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.