Gênesis 33
eka (EKA) vs NVT
1 Jekob kehm tabe amahr nyehn Eso kpˈbake a aneblum atahltahl ebe, Jekob kehm yabe abon ebe, bako jolo a Lia, bako jolo a Rasel, bako jolo a alokeltum ebe ba nkal na abal.
1 Jacó levantou os olhos e viu Esaú aproximando-se com seus quatrocentos homens. Assim, dividiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Á tongo alokeltum ba nkal bao bo gbo mbang a abon ebo, Lia a abon ebe bo toono, Rasel abola Josef bo ba kahle njahm.
2 Colocou as servas e os filhos delas à frente, Lia e seus filhos em seguida, e Raquel e José por último.
3 Yefono antahng gbo mbang, ana á jo jen asongo goji mmonannyehn á gongo go ndi nkpel esehma.
3 Jacó passou à frente e, ao aproximar-se de seu irmão, curvou-se até o chão sete vezes.
4 Eso bee song kpiri Jekob, fere bing-e, á kpehre abo go emel walle. Bo ane abal abal kehme ellingi.
4 Esaú correu ao encontro de Jacó e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço do irmão e o beijou. E os dois choraram.
5 Owo Eso kehm seenge nyehn anebkal a abon, kehm bahbe Jekob re, <<Ane a ba a, ba li a na?
5 Então Esaú viu as mulheres e as crianças e perguntou: “Quem são estas pessoas que estão com você?”. Jacó respondeu: “São os filhos que Deus, em sua bondade, concedeu a seu servo”.
6 Owo alokeltum ba nkal a abon ebo kehm tob jeere ba kohl-e gong ndi.
6 As servas e seus filhos se aproximaram e se curvaram diante de Esaú.
7 Etoono, Lia a abon ba gong go ndi. Esˈkohro Josef a Rasel, bo fvfo tob ba gong ndi.
7 Em seguida, Lia e seus filhos vieram e se curvaram diante dele. Por fim, José e Raquel se aproximaram e se curvaram diante dele.
8 Eso kehm bahbe re, <<Nlong atohkondi nyaa kpee nya m ma wane a lohngo renan?>>
8 “E o que eram todos aqueles rebanhos que encontrei no caminho?”, perguntou Esaú. Jacó respondeu: “São presentes, meu senhor, para garantir sua amizade”.
9 Eso kehm bungu re, <<Me n kpˈkpi wuku wuku gbalee mmonannee, bum ji a kpi no jol ka wofono antahng.
9 “Meu irmão, eu já tenho muitos bens”, disse Esaú. “Guarde para você o que é seu.”
10 Jekob kehm faange re, <<Eˈee, titi joare a kpˈkpi eyebatahng aname, ko ayare nyaa go egame abo. Re me n nyehn esamahr eba, li ana m ma nyehn esamahr bi Esowo, Anv eji a ma-m ko eyebatahng.
10 Mas Jacó insistiu: “Não! Se obtive seu favor, peço que aceite meu presente. E que alívio é ver seu sorriso amigável! É como ver a face de Deus!
11 Titi ko ji bo ma ko ba bum-a go alata, tibre Esowo eblim nnoobo gbalee ka-m, me n bel nsol kpee nyi n kpˈsebe.>> Tib eji Jekob jo tiki ten, Eso kˈko nsol nyio.
11 Por favor, aceite o presente que eu lhe trouxe, pois Deus tem sido muito bondoso comigo. Tenho mais que suficiente”. Diante da insistência de Jacó, Esaú acabou aceitando o presente.
12 Owo Eso kehm bungu re, <<Nong wahr tahm, m bahke jene a na.
12 Então Esaú disse: “Vamos andando. Eu o acompanharei”.
13 Jekob kehm-e faange re, <<Ntubesi a kpˈkahne re abon kpˈseke, fvfo li re me n kpur ejoro, adahmagbudu nya kpˈyabe abon ebo, nne lˈga jen a bo elwaare jol efung kohro kohro enyam bia kpee bahke kpoko.
13 Jacó, porém, respondeu: “Como meu senhor pode ver, algumas das crianças são bem pequenas, e os rebanhos também têm crias. Se os forçarmos demais, mesmo que por um dia, pode ser que os animais morram.
14 Ntubesi ewame wo gbo nloketum ewa mbang, m bahke jo jen bembem a enyam, a abon baa, tete m ba rehng goji ntubesi ewame go Seir.>>
14 Por favor, meu senhor, vá adiante do seu servo. Seguiremos mais devagar, em um ritmo que os rebanhos e as crianças possam acompanhar. Encontrarei com meu senhor em Seir”.
15 Eso kehm bungu re, <<Nong me n tahm aneblum ebame bako sa-a a.>>
15 “Está bem”, disse Esaú. “Mas, pelo menos, permita-me deixar alguns dos meus homens para acompanhá-lo.” Jacó respondeu: “Não é necessário. Para mim, ter sido bem recebido por meu senhor já é o bastante!”.
16 Owo Eso kehm bomo eljen ene efung bio asongo go Seir.
16 Esaú deu meia-volta e regressou a Seir naquele mesmo dia.
17 Jekob tob tahme go Sokod, go wo á song lim edi jol fere tob lim edi ji enyam ebe bahke jo kang. Owo wahnge edi jio bo jo lung re Sokod.
17 Jacó, por sua vez, viajou até Sucote, onde construiu uma casa para si e abrigos para seus rebanhos. Por isso, aquele lugar é chamado de Sucote.
18 Bomo ana Jekob lohng go Padan Aram á rehnge o ejahbe Sekem nob nob go Kenan ba sa jol go nkpe ejahbe jio.
18 Depois de percorrer todo o caminho desde Padã-Arã, Jacó chegou em segurança à cidade de Siquém, na terra de Canaã, e acampou em seus arredores.
19 Jekob gunu erohko ndi goji abone Hamor nde no Sekem ka akpohko asilva atahlalon. Owo á si ebehre ji á jolo no.
19 Jacó comprou da família de Hamor, pai de Siquém, o terreno onde estava acampado, por cem peças de prata.
20 Jekob kehm limi egudu njom, fere lung edi jio re, El Elohe Isreel (ji lohngo re Esowo bi Isreel kpˈgbale).
20 Ali, construiu um altar e o chamou de El-Elohe-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.