Romanos 4
Nan kalen apo Dios (Nan fiarú ay turag) (EBK) vs NTLH
1 Ngachana nan maifiakia takú maepangkep kan Abraham ay nurpuwan chi kianak takú ay Judio. Ngachana nan kiapúna as naifilangana as nalintig?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Mu nan en-enatna nan kiapúna as nangifilangan Apo Dios kan hiya as nalintig ay taku, wacha komay epangasna. Ngem fiakun sa, tay nan kenatit-iwana at maid mafialina ay epangas as nan sangwanan Apo Dios.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Tay wacha nan naisurat as nan Kalen Apo Dios ay kanana, “Enafurot Abraham nan infiakian Apo Dios, isunga infilang Apo Dios hiya as nalintig.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Mu munlagfu nan taku, achi takú ifilang as kinchawna nan lagfuna, ngem kun at sokat chi forayna.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Mu achi idnuwan nan taku nan kaesarakanana ngem kun at muntalek kan Apo Dios ay mangekeddeng as nan fumafiasor as nalintig, nan pammatina nan kiapúna as mangifilangan Apo Dios kan hiya as nalintig.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Hiyana us nan laychun Ari David ay kanan as nan nangaliyana un nakiasat nan taku ay ifilang Apo Dios as nalintig as nan mangiilana, fiakun kiapú as nan en-enatna.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Nauy nan kenalen David, “Nakiasat nan taku ay penakawan Apo Dios ya nakaan nan fiasfiasorna.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Nakiasat nan taku ay keneddengan Apo Dios as maid fiasorna.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Ay nan kenakiasat ay anna at para as nan chiyuycha Judio yangkiay ay nasugyatan? Fiakun! Para us as nan chiyuycha Gentil uray chaancha nasugyatan. Numnumun takú kasin nan naisurat as nan Kalen Apo Dios maepangkep kan Abraham ad pus-uy ay infilang Apo Dios as nalintig ay taku ay maifisar yangkiay as nan pammatina.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Kaatna nan enommatan tona? Ay as nan narpasanana ay nasugyatan winnu as nan chaana pay nasugyatanan? As nan chaana pay laing nasugyatanan, fiakun as nan narpasan nan nasugyatanana.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Nunpasugyat hiya as nan naawni, ya nan pannakasugyatna nan sinyar ay mangepaneknek ay infilang Apo Dios hiya as nalintig ay taku babaen as nan pammatina as nan chaana pay nasugyatanan. Isunga hiya nan pannakaaman nan am-in ay omaafurot ay keneddengan Apo Dios as nalintig uray chaancha nasugyatan.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Hi Abraham us nan pannakaaman nan chiyuycha Judio ay chicha nan chaan yangkiay nasugyatan, ngem turturachuncha us nan pammaten Abraham as nan chaana pay laing nasugyatanan.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Enkaren Apo Dios kan Abraham ya as nan kianakna ay chicha nan manawid henan nauy lufong. Ngem enkaren Apo Dios na ay chaan naiyunud as nan nanongtongparan Abraham as nan lintig, ngem kun at naiyunud as nan pammatina ay nan nunfianakiana at infilang Apo Dios hiya as nalintig.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Tay mu maichat nan enkaren Apo Dios as nan chiyuycha yangkiay manongtongpar as nan lintig at maid ngarud kaosaran nan pammati, ya maid kotok nan enkaren Apo Dios.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Tit-iwa ay kiapú ta cha labsilabsingun nan tataku nan lintig, nan munfianakiana at keddengan Apo chicha ay machusa. Ngem as nan tukún ay fianag, mu maid lintig, maid us munlabsing.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Isunga nan enkaren Apo Dios at matongpar yangkiay as nan tataku ay omafurot kan hiya ta maifisar as nan grasyana. Tay mu as nan grasyana nan kaifisarana, siguradu ay matongpar kan chitaku am-in ay maifilang as kianak Abraham. O, matongpar sa fiakun yangkiay as nan chiyuycha Judio ay nangammu as nan lintig, ngem as nan am-in us ay omafurot ay kaman kan Abraham. Tay hi Abraham at hiya nan pannakaama takú am-in.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Tay kaman as nan naisurat as nan Kalen Apo Dios ay kanana, “Munfialinok he-a as pannakaaman chi ongor ay tataku henan ongor ay nasyon.” Natongpar chi, tay hi Abraham nan pannakaama takú am-in as nan mangiilan Apo Dios. Hi Apo Dios ay enab-afurotna at wachay pannakafialina ay mangtaku as nan nunkatuy ya mangepawacha as maid.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Enafurot Abraham ay matongpar nan enkaren Apo Dios kan hiya, uray kaman achi mafialin ay matongpar nan nenamnamana. O, naifilang hi Abraham as pannakaaman chi tataku henan ongor ay nasyon ay maifisar as nan enkaren Apo Dios kan hiya, “Kaman as nan taraw nan filang nan kianakmu.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Chaan poros kenmapuy nan pammaten Abraham as nan nangnumnumana ay kiayud hinkiasot chi tawwuna, ya hi Sara ay asawana at fiasig.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Inturturuyna ay enmafurot ya chaan us nunchuwachuwa ay tongparun Apo Dios nan nauy enkarina kan hiya. Kun at kaskasin pinmigsa nan pammatina, ya chinaychayawna hi Apo Dios.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Chaan poros nunchuwachuwa hiya ay kafiaelan Apo Dios ay mangtongpar as nan enkarina.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Isunga kiapú as nan hana pammaten Abraham, infilang Apo Dios hiya as nalintig ay taku.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Nan nauy naisurat ay kali ay kanana un infilang Apo Dios hiya as nalintig at chaan naisurat para kan Abraham yangkiay,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 ngem naetapi takú us. Tay hi Apo Dios ay nangtaku kan Apo takú ay Jesu Cristo manipud as nan utúy at ifilangna us chitaku ay omafurot kan hiya as nalintig.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Inpurang Apo Dios hi Jesus ay matuy kiapú as nan fiasfiasor takú, ya tenakuna hiya manipud as nan utúy ta maifilang takú as nalintig as nan mangiilana.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.