Marcos 6
Nan kalen apo Dios (Nan fiarú ay turag) (EBK) vs VC
1 Nak-ak hi Jesus hid-i, ya inmuy henan mismu ay ilina. Nakiuycha nan disipulusna kan hiya.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 As nan Urkiw ay Mun-iblayan, enlapuna ay nun-isuru as nan senagoga, at naschaaw nan ongor ay nanngor kan hiya. Kenalicha, “Ay chaud ngun nan nangor-an tona ay taku as nan nauycha isursuruna? Ngantona ngun ay kenasilib nan naichat kan hiya? Anan atuna ngun ay mangekaman as milagro?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Ay fiakun hiya nan mun-am-amma as afong ay anak Maria, ya panguruwan cha Santiago, Jose, Judas ya hi Simon? Ay fiakun nan nauycha susnúdna us ay fianafiai at nakiiilicha kan chitaku?” Angkiay ya enachicha at hiya.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Kenalen Jesus kan chicha, “Maichayaw nan pomapadtu henan kumpurmi ay lukiar, omangkiay henan mismu ay ilina ya as nan iib-ana ya pamilyana.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Maid enkaman Jesus as nakaskaschaaw hid-i, kun yangkiay nan nangepatayana as limana as nan chiyuycha akét ay cha munsaket, ya enpaammayna chicha.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Naschaaw hiya kiapú ta maid pammaticha kan hiya.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Enayakiana nan hinpuru ya chuwa ay disipulus, ya infiaorna chicha ay hinchudwa. Inchatnay kalibfengan kan chicha ay mangepak-ak as nan chiyuycha anennet.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Infilina us kan chicha, “Maid etakinyu as nan munfiaatanyu, kun yangkiay surkudyu. Achi kayu ometakin as sangát, passek ya siping as forsayu.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Munsandal kayu, ngem achi kayu ometakin as fiachu ay munsokatanyu.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 As nan ngachana ay ili ay ay-ayanyu ay wachay mangmangili kan chakayu as afongna, hid-i nan magyananyu inkiana mak-ak kayu henan hana ay ili.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Mu maid poros mangmangili kan chakayu henan ngachana ay lukiar ya achicha chumngor kan chakayu, mak-ak kayu hid-i. As nan mak-akanyu, pokpokanyu nan tapok as nan chapanyu ta epailayu ay maid fiyangyu kan chicha mu chusaun Apo Dios chicha.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Isunga uycha enkasaba as nan tataku ay masapor munfiafiawicha as nan fiasfiasorcha.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Enpafoknagcha nan ongor ay anennet as nan nunkaanennetan. Angkiay kenapuwancha as lana nan ongor ay munsaket, at nakaan nan saketcha.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Nachamag Ari Herodes ad Galilea nan en-enat Jesus, tay nunchinngor nan ngachan Jesus henan am-in ay lukiar. Kenalen nan tapen nan tataku, “Hiya hi Juan ay Fumufunyag ay kun kasin nataku. Isunga wacha kan hiya nan pannakafialin ay mangekamkaman as nan nauycha nakaskaschaaw.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ngem kenalen nan tapina, “Hiya hi Elias.” Kenalen pay nan tapina, “Usa hiya ay pomapadtu ay kaman usa as nan chiyuycha pomapadtu ad pus-uy.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Kun pay chinngor Herodes chaná, kenalina, “A, hiya hi Juan ay Fumufunyag ay enpasiwatku nan uruna! Kun payat kasin nataku!”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Kenalen Herodes chi, tay hiya nan nangepatiliw ya nangepafiarud kan Juan ay nakokor-ongan. Enat Herodes na ta palaylaychuna hi asawana ay Herodias kiapú ta kenontrakontran Juan hi Herodes, tay enasawana nan ingudna ay asawan Felipe ay sunúdna.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Tay kenarkalen ngamin Juan kan Herodes, “Epawan nan lintig ay asaw-um nan ingudmu.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Isunga wachay ingor Herodias kan Juan, at laychuna ay epapatuy hiya, ngem achina maekaman.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Kiapú ta umugyat hi Herodes kan Juan, ensarakana hiya, tay ammuna ay nalintig ya nasantowan hiya. Uray mu nalilifokan as solet hi Herodes as nan chana manmanngoran as nan isursuron Juan, laylaychuna challu ay chumchumngor kan hiya.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Ngem kun pay inumchan nan chansan Herodias as nan urkiw ay mangnumnumnumancha as nan naiyanakan Ari Herodes, nunsicha hi Herodes. Enpaayagna nan am-in ay nunkangatu ay opisyar as nan goberno, chiyuycha komander chi sosorchachu ya nan mafigfigfig ay tataku henan probinsiya ay Galilea.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 As nan sinungkopan nan anak Herodias ay fiafiai ya nunsasara, nalaylaychan hi Herodes ya nan chiyuycha mangilina. Isunga kenalen Ari Herodes as nan fiarasang, “Chawatum kan ha-un nan kumpurmi ay laychum, at ichatku kan he-a.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ensapatana as nan fiarasang, “Uray mu ngachanay chawatum kan ha-un at ichatku kan he-a, uray ud-ay kakudwan nan chak etortorayan.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Pinmitiw nan fiarasang, ya uyna senarudsud kan enana, “Ngachana nan chawatok?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Angkiay ya naannuuy nan fiarasang as nan ari, ya kanana kan hiya, “Nan laychok at ichatmu ay dagus nan uron Juan ay Fumufunyag ay maiittu as nan paratu.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Pararu ay nalilifokan nan ari, ngem kiapú ta nun-ekari as nan sangwanan nan am-in ay mangilina, mafiain ay achi mangekaman as nan enkarina kan hiya.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Hiya at chi ya infiaorna nan usa ay sorchachu ay mangiyali as nan uron Juan. Inmuy tit-iwa nan sorchachu, ya siniwatna nan uron Juan as pagfiaruchan.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Inyuyna nan uru ay naiittu as nan paratu, ya inchatna as nan fiarasang. Angkiay nan fiarasang at inchatna kan enana.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Kun pay nachamag nan disipulus Juan na, enmalicha ay nangara as nan achorna, at uycha inlufok.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Nunfiangad nan apostoles kan Jesus, ya infiakiacha nan am-in ay en-enatcha ya nan insursurucha.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Kiapú ta ongor chi tataku ay cha omaliali kan chicha ya ongorcha us chi cha mak-amak-ak, maid wayacha ay mangan. Isunga kenalen Jesus as nan disipulusna, “Ayu! Uy takú henan kamaid chi tataku ay kun chitchitaku yangkiay ta munpangaiblay kayu as hen-omaketan.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Isunga nunfiangkacha ay inmuy henan kamaid chi tataku ay kun chidchicha yangkiay.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Ngem ongor ay tataku nan nangematon kan cha Jesus as nan nunligwatancha. Tenmagtagcha ay nurpu henan am-in ay ili, at enmon-onacha ay inumchan henan uy ay-ayan cha Jesus.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Kun pay nunchissaag hi Jesus, inilana nan ongoongor ay tataku. Nasug-ang hiya kan chicha, tay kamancha karnero ay maid mangay-aywan kan chicha. Isunga enlapuna ay nangisuru kan chicha as ongor ay sursuru.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Kun pay cha maschum, inmuy nan disipulus kan hiya, ya kanancha, “Nauy takú henan kamaid chi umili ya cha us maschum.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Epakatammu nan nauycha tataku ta umuycha henan naesasag-un ay fiabfiabruy ya uycha lomaku as kanuncha.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ngem tinumfor hi Jesus kan chicha, “Chakayu mismu nan mangichat as kanuncha.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Senarudsud us Jesus, “Kaatnay tenapay nan wacha kan chakayu? Uyyu ilaun.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Angkiay infilina kan chicha ay epaar-arubfongcha nan tataku ay tomokor as nan lukiam.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Isunga tenmokorcha ay naar-arubfong as hinkiagsot ya henlelman pupuru.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 As nan hiyachi, enaran Jesus nan lema ay tenapay ya nan chuwa ay filis ya nuntangad ad chaya ay munyaman kan Apo Dios. Kun pay narpas, pinutput-ingna nan chiyuycha tenapay, ya inchatna as nan disipulusna, ya nan disipulusna at inwarascha as nan ongoongor ay tataku. Kinudkudwana us nan chuwa ay filis, ya enpaiwarasna kan chicha am-in.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Nangancha am-in, at nasufucha.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Haat amongun nan disipulus nan chinaancha ay tenapay ya filis ay namnu as nan hinpuru ya chuwa ay uppig.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Nan filang nan lanaraki yangkiay ay nangan at leman lifu.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 As nan cha mangepakataman Jesus as nan ongoongor ay tataku, hiya at chi ya enpalukiana nan disipulusna as nan fiangka, ya enpaon-onana chicha ay kinumchang ad chumang ad Betsaida. Kuna pay enpakatam chicha,
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 tinmikid hiya henan chuntug ta uy munkararag.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 As nan naschum, wacha nan fiangka ay nunlurukianan nan disipulusna henan kiawan nan fiayfiay. Kun pay hi Jesus, nauusa pay laing henan chuntug.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Inilan Jesus nan chiyuycha disipulusna ay cha maliglikiatan ay mangepacharan as nan fiangka, tay kuncha sisib-atun chi angin.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 ngem as nan nangil-an nan disipulus kan hiya ay cha manarcharan as nan oson nan chanum, ninumnumcha ay uy at usa ay anennet. Nun-uwekcha,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 tay inmugyatcha as solet as nan nangil-ancha am-in kan hiya. Ngem nunkanan at Jesus kan chicha, “Papigsaunyu nan numnumyu! Ha-un na ya! Achi kayu umugyat!”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Angkiay ya nakilukian hiya kan chicha as nan fiangka, at kinminak nan angin. Naschaawcha as solet,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 tay chaancha pay naawatan nan tit-iwa ay laychun ay kanan nan nangepaongoran Jesus as nan tenapay, tay tenmangken chi numnumcha.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 As nan kinumchangancha henan fiayfiay, inumchancha ad chumang henan lukiar ay Genesaret, ya entakudcha nan fiangka.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Kuncha pay nunchissaag as nan fiangka, enmatonan at nan tataku hi Jesus.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Isunga tenmagtagcha henan intiru ay lukiar, ya inyaattangcha nan chiyuycha munsaket ta iyuycha henan uray ay chaud ay nanngorancha ay kawad-an Jesus.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Uray mu ay chaud nan ay-ayan Jesus ay kaman henan fiabfiabruy, il-ili winnu sigsikib, inyuy nan tataku nan chiyuycha munsaket as nan mun-el-elakwan. Angkiay nunpakaasicha kan hiya ta paat kap-un nan chiyuycha munsaket nan uray kiayachan nan fiachuna, at enmammaycha nan am-in ay nangpa kan hiya.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.