Marcos 5
Nan kalen apo Dios (Nan fiarú ay turag) (EBK) vs BKJ
1 Inturuy cha Jesus ay kinumchang henan fiayfiay inkiana inumchancha henan sasakopun nan i-Gerasa.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Kun pay nunchissaag hi Jesus as nan fiangka, wacha nan nanib-at kan hiya ay usa ay laraki ay naanennetan ay nurpu henan lurubfok
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 ay mamagyanana. Maid at makaetakud kan hiya, uray mu kor-ong nan maosar.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Tay namen ongor ay nakor-ongan nan limana ya sukina, ngem kuna challu senokposokpot ya chenachaelna nan kor-ong nan sukina. Maid makaepakud kan hiya, tay kurkursiyan.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Inurkiw ya lenafi at cha munlikulikud hiya henan lurubfok ya chunchuntug ay cha mun-uweuwek ya chana ug-ugchun nan achorna as fiatu.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Kuna pay inila hi Jesus henan ad-achawwi pay laing, tenmagtag ay inmuy kan hiya ya nunpalintumang as nan sangwanana.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Inpigsana ay nangifukiaw, “Jesus ay Anak nan Kangatuwan ay Dios, anan ngachana nan laychum ay atun kan ha-un? Munsapataka kan Apo Dios ay achiyak palikiatun.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Kenalina na, tay kenalen at Jesus kan hiya, “He-a ay anennet, mak-akka kan tona ay laraki!”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Angkiay senarudsud Jesus kan hiya, “Anan ngachanmu man?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Angkiay ya kuncha cha munpakapakaasi kan Jesus ay achina paat pak-akun chicha henan hana ay lukiar.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 As nan naesasag-un, wachachay ongoongor ay fiafuy ay cha munsuksukor henan filig.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Enpakaasen nan chiyuycha anennet kan Jesus, “Ifiaormu ngarud chakami as nan chiyuycha fiafuy ta sugpunmi chicha.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Isunga penarufusan Jesus chicha. As nan hiyachi, fenmoknag nan chiyuycha anennet as nan laraki ya sinungkopcha as nan chiyuycha fiafuy. Angkiay ya kenamon nan chiyuycha fiafuy ay chinmayyu inkiana nag-ascha henan teng-el, ya nurningcha henan fiayfiay. Nan filang nan chiyuycha fiafuy at umuy as chuwan lifu.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Kun pay inilan nan chiyuycha mun-ay-aywan as fiafuy nan enommat, tenmagtagcha ya uycha enpachamag as nan tataku henan ili ya sigsikib. Inmuy nan tataku ay uy nangila as nan enommat.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Kuncha pay inumchan as nan kawad-an cha Jesus, inilacha nan laraki ay nak-akan nan liniblifu ay anennet. Nangatokor hid-i ya nangafiachu, ya ammay at chi numnumna. As nan hiyachi, inmugyatcha am-in as solet.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Angkiay ya nan chiyuycha nangila as na at infiakiacha as nan tataku nan enommat as nan naanennetan ay laraki ya nan enommat as nan chiyuycha fiafuy.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Angkiay enlapucha ay nunpakaasi kan Jesus ta mak-ak hiya henan lukiar ay sasakopuncha.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Kun pay cha uy munlukian hi Jesus as nan fiangka, nunpakaasi nan laraki ay fenmoknakian nan chiyuycha anennet ta makiuy koma kan hiya.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Ngem chaan penarufusan Jesus hiya. Kuna at kenali kan hiya, “Komatamka as nan iib-am, ya ifiakiam nan am-in ay enat Apo Dios kan he-a ya nan ongor ay sug-angna kan he-a.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Angkiay ya nak-ak ay inmuy henan makali un Hinpuru ay Siyudad ay cha mangifiagfiakia as nan enat Jesus kan hiya. Naschaaw nan am-in ay tataku ay nanngor.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Nunfiangka kasin cha Jesus ay kinumchang ad chumang. Kun pay nunchissaag hiya henan olet nan fiayfiay, enarufong nan ongoongor ay tataku hiya.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Angkiay ya enmali nan usa ay ap-apu as nan senagoga ay nan ngachana at Jairo. Kuna pay inila hi Jesus, nunlukfub as nan sangwanana, ya kanana,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 “Cha maongos nan fumarasang ay pototku. Omalika pay ta epataymu nan limam kan hiya ta omammay ya mataku hiya.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Nakiuy hi Jesus kan hiya. Kuncha pay cha manad-aran, inmunud nan ongoongor ay tataku ya senmaliyubyubcha kan Jesus.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Wacha hid-i nan usa ay fiafiai kan chicha ay kun cha mun-ichaichara as hinpuru ya chuwa ay tawwun.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Ongor chi likiatna as nan uyna nunpaakiaakiasan as nan ongor ay choktor, ya kinastosna pay nan am-in ay sipingna. Omammay koma hiya, ngem kun at kenmaskasin.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Nachamagna nan maepangkep kan Jesus. As nan hiyachi, nakitun-ud as nan ongoongor ay tataku inkiana naesnop as uchug Jesus, ya kenpana nan fiachuna,
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 tay kanana as numnumna, “Mu kunku paat kap-un uray nan fiachuna at omammayak.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Hiya at chi ya nakyat tit-iwa nan cha fomokfoknag ay charana, ya keneknana ay nakaan nan saketna.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 As nan hiyachi, nakeknan Jesus ay nak-ak chi pannakafialin kan hiya. Isunga nunsakong hiya as nan ongoongor ay tataku, ya kanana, “Ngachana nan nangpa as nan fiachok?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Tinumfor nan disipulusna, “Ilaum at ongoongor chi tataku ay nangaarufong kan he-a, angkiay sarudsuchum pay laing mu anan nangpa kan he-a?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ngem nuntat-allang hiya ay nangila mu ngachana nan nangekaman hid-i.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Kiapú ta ammon nan fiafiai nan enommat kan hiya, enmali ay cha munpappapayagpag kiapú as ugyatna ya nunlukfub as nan sangwanan Jesus. As nan hiyachi, infiakiana kan Jesus nan am-in ay tit-iwa.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Angkiay ya kenalen Jesus kan hiya, “Anakku, nan pammatem nan nangepaammay kan he-a. Uyka ay kun natalna nan numnummu, tay enmammayka at.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Kun pay kukutug ay cha munkarkali hi Jesus, wachacha at nan enmali ay nurpu as afong Jairo ay ap-apu as nan senagoga. Kenalicha kan Jairo, “Natuy at nan pototmu ay fumarasang. Anum pay laing lilifokun nan misturu?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Chaan penakian-anon Jesus nan kenalicha. Ngem kuna at kenali kan Jairo, “Achika umugyat. Kunka omafurot yangkiay.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Maid tukún as penarufusan Jesus ay umunud kan hiya kun yangkiay cha Pedro kan Santiago ya hi Juan ay sunúd Santiago.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kuncha pay inumchan as nan afong Jairo, inilan Jesus nan ongor ay tataku ay cha mun-at-atengorngor. Chacha managchaku ya mun-ag-akor as napigsa.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Sinungkop hiya, ya kanana kan chicha, “Adchi tu'y kayu cha mun-at-atengorngor ya mun-ag-akor? Nan onga at chaan natuy, ngem kun yangkiay nanassuy.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Kuncha at enam-amrang hiya. Ngem enpapitiwna am-in chicha, ya enayakiana nan ama ya enan nan onga, ya nan chiyuycha turu ay disipulusna. Angkiay enpanguna chicha as nan kawad-an nan onga.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Inunnana nan liman nan onga, ya kanana kan hiya, “Talita, kum!” Nan laychuna ay kanan at, “Fumarasang, fumangunka!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Hiya at chi ya finmangun tit-iwa nan fumarasang ya nanaran. (Hinpuru ya chuwa nan tawwuna.)
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Ngem infilin Jesus kan chicha ay maid poros mangifiagfiag-ancha as nan enommat. Angkiay ya infiakiana kan chicha ay umichatcha as kanun nan fumarasang.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.